Η πολύ-πολιτισμικότητα οδηγεί στην κοινωνική απάθεια

Ιδιωτεία, απαξίωση και μηδενισμός, κονωνική αδιαφορία και εθνική αποδόμηση είναι τα χαρακτηριστικά τα οποία μετά από σταθερές προσπάθειες με συνέπεια από άτομα σε θέσεις "κλειδιά" και εξουσία, εδραιώθηκαν και κυριάρχησαν στους περισσότερους Έλληνες.
Άιντε να δώ το μέλλον του Ελληνισμού, υπαρκτού και ιδεολογικού..!
 Ακολουθεί σύντομη αναφορά σε ενδιαφέροντα αμερικανικά ευρήματα με αφορμή την άνωθεν παρατήρηση, χωρίς η πολυ-πολιτισμικότης να θεωρείται το μοναδικό μέσο και αιτία... (βλ. παιδεία, Μ.Μ.Ε. κ.ά.)
Η πολύ-πολιτισμικότητα οδηγεί στην κοινωνική απάθεια

(η κοινωνική απάθεια βεβαίως είναι χρήσιμη και συνεπώς επιθυμητή για κάποιους…τους οποίους καλείται να τους προσδιορίσει και να τους αναγνωρίσει αυτούς και τους υπηρέτες τους ο αναγνώστης)

Έρευνα στις ΗΠΑ (εθνολογικού και κοινωνιολογικού χαρακτήρα, της οποίας τα ευρήματα μας ενδιαφέρουν και είναι χρήσιμα στην αναφορά μας) φαίνεται να αλλάζει την αντίληψη για τις επιλογές συγκεκριμένων πολιτικών και όχι μόνο ομάδων ή/και κυρίαρχων ιδεολογιών στον δυτικό κόσμο πρωτίστως (βλ. παγκοσμιοποιητές, μονομορφοποιητές, ομογενοποιητές, από την μία η «προοδευτική» κοσμοπολίτικη αριστερά και  από την άλλη η «προοδευτική» νεοφιλελεύθερη δεξιά, των οποίων οι απόψεις και οι στόχοι βλέπουμε να συγκλίνουν κα πολλές φορές ουσιαστικά να ταυτίζονται..!) όπως και την αντίληψη για τον ρόλο και την σημασία καπιταλισμού  και καταναλωτισμού, τα  οποία δεν ακυρώνονται βεβαίως, αλλά αλλάζει ο συντελεστής βαρύτητάς τους, καθότι προσθέτει ακόμα έναν παράγοντα μεγάλης βαρύτητας, αφήνοντας πίσω ως ξεπερασμένη πλέον και κοινότυπη την άποψη ότι ο καπιταλισμός και ιδιαίτερα μία από τις εκφάνσεις του, ο καταναλωτισμός σε συνδυασμό με την υπερβολική, ενθουσιώδη και επιπόλαια χρήση της τεχνολογίας (τεχνολαγνεία ή/ τεχνολατρεία) οδηγούν στην πολιτική απάθεια και στην αυξανόμενη απομόνωση των ανθρώπων (η κατάληξη; ο άνθρωπος απλά άτομο μόνο, αδιάφορο και απαθές, δίχως προσωπικές σχέσεις και δεσμούς, μόνον χρήσεις).

Τα ουσιαστικά, λοιπόν αίτια της απομάκρυνσης και απομόνωσης του  ανθρώπου, από την όποια σχέση, ομάδα, κοινότητα, κοινωνία, έθνος που παρατηρείται κυρίως στις βιομηχανικές και μεταβιομηχανικές κοινωνίες των υπηρεσιών, εντοπίζονται αλλού, (πέρα από τον καταναλωτισμό και την τεχνολατρεία, που θα πρέπει μάλλον να θεωρούνται συμπτώματα και όχι αιτίες) πού;
 -- στην αύξηση της εθνικής και πολιτισμικής ποικιλομορφίας που προκαλεί η μετανάστευση και η συνεπαγομένη από αυτήν  ιδιότυπη, επιβαλλόμενη ουσιαστικώς συγκατοίκηση διαφόρων ανθρώπων, ξένων ή και ενάντιων, πολέμιων μεταξύ τους, στον ίδιο χώρο.
Σύμφωνα με αυτή την έρευνα, όσο μεγαλύτερη είναι η ποικιλομορφία των κατοίκων σε μία περιοχή, τόσο μικρότερος είναι ο αριθμός των ατόμων -που ψηφίζουν, -που προσφέρονται για εθελοντική εργασία, -που συνεισφέρουν σε φιλανθρωπικές ενέργειες και -που συμμετέχουν σε κοινοτικές δραστηριότητες. Επίσης, η ποικιλομορφία οδηγεί και σε υπονόμευση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους γείτονές τους. Έτσι στις γειτονιές που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία, οι γείτονες εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο κατά 50% λιγότερο σε σχέση με πιο ομοιογενείς γειτονιές. Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή φαίνεται να συμβαίνει όπου υπάρχει κάτι παραπάνω από συγκατοίκηση, όπου υπάρχει  ομοιογένεια ή συγγένεια, (εθνική, θρησκευτική, πολιτισμική) όπου  ο όρος κοινότητα δείχνει να έχει νόημα ουσιαστικό.
Η έρευνα επιβεβαιώνει την θέση ό,τι λειτουργική κοινωνία μπορεί να υπάρξει μόνον υπό την αίσθηση στέρεου κοινού συστατικού, άμεσα και ουσιαστικά αναγνωρίσιμου και αποδεκτού από τα μέλη.

---

Υπεύθυνος για την έρευνα είναι ο καθηγητής πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου του Harvard, Robert Patnam. Η μελέτη διήρκεσε 4 έτη, είχε ως δείγμα 30.000 άτομα από όλη την Αμερική και μόλις προσφάτως δημοσιεύθηκε ολόκληρη η μελέτη στην επιστημονική επιθεώρηση Scandinavian Political Studies.
Ο Patnam είναι γνωστός για τις έρευνες σχετικά με το «κοινωνικό κεφάλαιο»:
Ο όρος αυτός αναφέρεται στα κοινωνικά δίκτυα -από δίκτυα φίλων μέχρι ενώσεις γειτόνων- που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική και πολιτική ευημερία. Όταν το λεγόμενο κοινωνικό κεφάλαιο είναι υψηλό, νοούνται  κοινότητες και τα μέλη αυτών ευημερούν. Οι γειτονιές είναι πιο ασφαλείς,...
η συνέχεια:
http://diskosgeorg.webs.com/