«Δεν μπορεί να υπάρξει νέο-οθωμανισμός χωρίς νέο-ραγιαδισμό»

Ελευθερία ή να το συζητήσουμε, ρε παιδιά;
 Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
 Χρόνια Πολλά στη Πατρίδα, αδέρφια. Κι ελπίζω να μην τον φάγατε όλο το μπακαλιάρο. Κρατείστε ένα κομμάτι για να το σουβλίσετε το Πάσχα.        
Θα μπορούσε να είναι το Athens Gay Pride. Τρία τετράγωνα από το Σύνταγμα χαμπάρι δεν έπαιρνες. Απόλυτη σιγή εις τους αιθέρες. Τα τεθωρακισμένα γυαλισμένα και στοιχισμένα στους όρχους. Τσουρούτικος εορτασμός. Με το άλλοθι της εξοικονόμησης χιλιάδων λίτρων καυσίμου και την «μη καταπόνηση του προσωπικού» είχαμε τον πιο κακομοίρικο «εορτασμό» της νεότερης Ιστορίας, ένα βήμα πριν από την οριστική κατάργηση.
Φίλος δε σοβαρός, μου είπε κάτι που εγώ δεν πήρα χαμπάρι. Όταν περνούσαν τα ΟΥΚ, και πήγαν να φωνάξουν σύνθημα, κουστουμάτος τις, που φαινόταν ότι έκανε κουμάντο, τους φώναξε «σιωπή» κι έκαναν μόκο. Στα μουγκά, λοιπόν; Αν είναι ψέματα, αν κάτι μου μετέφεραν λάθος, απολογούμαι αλλά, αν είναι αλήθεια, όποιον τον φουντάρει τον κουστουμάτο στο Σκαραμαγκά, τον υπερασπίζομαι αμισθί στο Ναυτοδικείο.
Πάντα πάω για να δω την μονάδα μου, την 2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, και πάντα φεύγω με την ικανοποίηση ότι ήταν η καλύτερη, όπως και οι άλλοι συνάδελφοι των Ειδικών Δυνάμεων. Καμία σχέση με το βαριεστημένο κοπάδι που πάει σκόρδο – κρεμμύδι. Πάντα τα κομάντα και οι Στρατιωτικές Σχολές θυμίζουν, μόνοι, ότι περνάει Στρατός κι όχι «οι φίλοι του Γουίλιαμ Λώσον» σε εκδρομή.  Με σεβασμό βλέπω πάντα να περνά και το αρχαιότερο Σχολείο της χώρας, η Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων. Το Σχολείο του Αίματος και της Τιμής. Φρικιούν στη φράση μου οι καθεστωτικές κλώσες, που ζεσταίνουν τα κλούβια αυγά του εθνομηδενισμού, αλλά τι να κάνουμε, αδέρφια, οι Ευέλπιδες, και όχι μόνο, σκορπίσανε τα κοκαλάκια τους στα μήκη και τα πλάτη του ορίζοντα για την Πατρίδα. Δεν έχουν φθάσει ακόμα το μέγεθος της προσφοράς των λιακοτέτοιων και του Ιμπν Αλ Ραγκούσ αλλά δεν πειράζει. Αυτοί θα τιμηθούν αργότερα σε ειδική τελετή στο Καράτσι και την Ισλαμαμπάντ στα πλαίσια του Κουρμπάν Μπαϊράμ. «Ελευθερία ή να το συζητήσουμε, ρε παιδιά», θα ‘λεγαν οι ανακυκλωμένοι καλύτεροι φίλοι του πακιστανού.

Θα ‘ρθει άραγε κάποτε η μέρα της αποκατάστασης της Αλήθειας; Τότε θα υψώσουμε μνημείο στα Δερβενάκια για τα αδικοχαμένα αδέρφια μας, που υπερασπίζονταν την Οθωμανική Πολυπολιτισμικότητα. Στην Τριπολιτσά, στα Δολιανά, κατόπιν μολύνσεως του μιλλιέτ των Ρουμ από τον βάκιλλον του Ελληνικού Εθνικισμού, οι δυνάμεις του διεθνισμού, του πολυπολιτισμού και της παγκόσμιας αδερφοσύνης φάγανε μολύβι και σίδερο. Δακρύζω μαζί με όλες τις παχιές – παχιές ΜΚΟ, τον Αλέξη και το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα για τον αδικοχαμένο Χουρσίτ Πασά.
Αδέρφια, ο φίλος Μάριος Ευρυβιάδης τα ‘πε όλα με μια φράση: «δεν μπορεί να υπάρξει νεοοθωμανισμός χωρίς νεοραγιαδισμό». Αφιερωμένη εξαιρετικά η φράση στην υπνώτουσσα «σοσιαλιστική» ηγεσία, που τώρα λέει σχεδιάζει θητεία 6 μήνες με μισθό,
η συνέχεια: ...http://www.antinews.gr/?p=38754