Οι γονείς της συζύγου μου και εγώ....έαρ 2008.

Έχουν περάσει δύο (2) χρόνια από την φασαρία με τους γονείς της συζύγου μου, κατά την οποία άκουσα έναν μεγάλο αριθμό υβριστικών χαρακτηρισμών από την μητέρα της συζύγου μου, εκτοξευμένων με μένος και την έφραση: -αν το σπίτι δεν ήταν δικό σου θα είχες πάρει πόδι, από τον πατέρα της. Συγκράτησα τον εαυτό μου..!
Αφορμή η έκρηξη εκνευρισμού της συζύγου μου καθότι εγώ ήθελα να πάει το παιδί στον παιδικό και η μητέρα της όχι.

Δυστυχώς υπάρχουν γονείς και άνθρωποι γενικώς που δεν αρκούνται να εκφράζουν την άποψή τους για τις υποθέσεις των άλλων απλώς, αλλά θέλουν και να την επιβάλλουν στους άλλους και αν δεν γίνει αυτό τους υβρίζουν, τους διαβάλλουν και τους υπονομεύουν. "Άνθρωποι" που δεν έχουν μάθει να συνεργάζονται αλλά να "έχουν το πάνω χέρι". 
Το πνευμα συνεργασίας έχει ως εξής:- Αν θέλεις την γνώμη μου είναι αυτή... αλλά η απόφαση είναι δική σου και εγώ αν μπορώ θα βοηθήσω ή θα απέχω. 
Ελπίζω στο μέλλον να λειτουργώ με αυτόν τον τρόπο και να αποφύγω τους δεσποτισμούς, σε σχέση με τα παιδιά μου και όχι μόνον.