Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έλληνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έλληνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

Φόρος τιμής στον φίλο και σύντροφο Σταύρο πού έφυγε άδικα..


http://www.youtube.com/profile?user=AtreidisSerapeios#grid/favorites

 Ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ένας  Έλληνας με όλη την σημασία της λέξεως.
 Ένα ελάχιστο κομμάτι του βρίσκεται  στο κανάλι που έστησε κάποτε.

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

ΤΟ «ΣΚΟΠΙΑΝΟ» ΠΡΟΒΛΗΜΑ: ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ ΣΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ - Του Δαμιανού Βασιλειάδη

«Η επίλυση της διαφοράς για την ονομασία είναι ευθύνη της ηγεσίας της πΓΔΜ και της Ελλάδας. Πιστεύω ότι το ζήτημα αυτό μπορεί να επιλυθεί ανά πάσα στιγμή. Χρειάζεται, ωστόσο, προσπάθεια και από τις δύο πλευρές και η ευθύνη είναι δική τους»
Φίλιπ  Ρίκερ.

Η δήλωση αυτή του πρεσβευτή των ΗΠΑ στα Σκόπια περί «επίλυσης της διαφοράς» εκφράζει με την πιο κυνική γλώσσα την θέληση των «άσπονδων ατλαντικών και υπερατλαντικών φίλων και συμμάχων μας» και τη διαχρονική υποχωρητικότητα των ελληνικών κυβερνήσεων να αποδεχτούν και μεταβάλουν τις αλυτρωτικές διεκδικήσεις των γειτόνων  μας επί της ελληνικής Μακεδονίας σε  δ ι μ ε ρ ε ί ς   δ ι α φ ο ρ έ ς.

Με βάση τίνος διεθνούς δικαίου και ποιων διεθνών συνθηκών αναγορεύονται αυθαίρετα ως διαφορές οι μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις των γειτόνων μας Σκοπιανών, Τούρκων, Αλβανών;

Γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις αναγνωρίζουν και αποδέχονται ως διαφορές τις επεκτατικές διεκδικήσεις των γειτόνων μας; Με ποιο δικαίωμα ένα ξένος (στην περίπτωσή μας η π.ΓΔΜ) απαιτεί μερίδιο από την εθνική μας κληρονομιά, πλαστογραφόντας βάναυσα την ιστορία μας;

Δεν μπορεί να υπάρξει λύση, αν δεν υπάρχει εθνολογικός προσδιορισμός των Σλάβων στο όνομα και δεν συμφωνηθεί το όνομα της εθνότητας, υπηκοότητας και γλώσσας ώστε να μην υποκλέπτεται η ιστορία και ο πολιτισμός των Μακεδόνων, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της κληρονομιάς της πατρίδας μας.
Η Ελληνική αναγνώριση θα νομιμοποιήσει την κλοπή της ιστορίας και του πολιτισμού των Μακεδόνων, όχι φυσικά αυτή των Αμερικανών, Ρώσων, Κινέζων.
Και αυτό θα γίνει, εφόσον τους αναγνωρίσουμε το όνομα ως «Μακεδόνες», απλό ή σύνθετο. Τόσο απλό είναι το «σύνθετο» αυτό πρόβλημα.
Πώς εξηγείται ωστόσο η ενδοτικότητα (και υποχωρητικότητα) των ελληνικών κυβερνήσεων, που αγγίζει τα όρια της εθνικής προδοσίας;

Η ενδοτικότητα αυτή, που αφορά όλα τα κρίσιμα θέματα της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας από την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, την Μακεδονία και την Ήπειρο, σχετίζεται άμεσα με την απεμπόληση από την ίδια την Ελλάδα της εθνικής της ανεξαρτησίας και των αναφαίρετων κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Η εκχώρηση σε ξένους κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας, γιατί περί αυτού πρόκειται, αφορά διαχρονικά όλες τις κυβερνήσεις, από τότε που δημιουργήθηκε το πρόβλημα και πήρε διαστάσεις, με κίνδυνο τον ακρωτηριασμό της χώρας μας.

Πρέπει να συνειδητοποιήσει ο Έλληνας πολίτης ότι δεν πρόκειται για άγνοια, επιπολαιότητα, λάθη ή ανικανότητα των ελληνικών κυβερνήσεων, κυρίως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά για συνειδητή επιλογή του κυρίαρχου συγκροτήματος εξουσίας που επεκράτησε στην Ελλάδα μετά τον εμφύλιο πόλεμο και δημιούργησε τις συνθήκες υπακοής και υποταγής στα κελεύσματα των ατλαντικών και υπερατλαντικών «άσπονδων φίλων και συμμάχων» μας, με απώτερο στόχο την συμμετοχή στην προβλεπόμενη λεία.

Ελληνικές κυβερνήσεις είναι αυτές που ακύρωσαν τις αποφάσεις του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών το 1992, των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την μη αναγνώριση των Σκοπίων ως «Μακεδονία».

Το πρόβλημα ξεκινάει από παλιά και έχει σχέση με τις κατά καιρούς πανσλαβιστικές επιδιώξεις της τσαρικής Ρωσίας, της πρώην ΕΣΣΔ και των άλλων σλαβικών γειτονικών λαών, για έξοδο στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. 

Συγκεκριμένη μορφή πήρε η πολιτική αυτή με την σκόπιμη δημιουργία από τον στρατάρχη Τίτο της λεγόμενης «Ομόσπονδης Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας», (ενώ η περιοχή προηγουμένως ονομαζόταν Βαρντάρσκα), που στόχο είχε την μελλοντική και, εφόσον το επέτρεπαν οι συνθήκες, δημιουργία της «Μακεδονίας του Αιγαίου», που περιλάμβανε όλη την ελληνική Μακεδονία, παρ' όλο που γνώριζε ο ίδιος ότι η Μακεδονική ταυτότητα, πολιτιστικά, εθνικά και ιστορικά, ανήκει αποκλειστικά στον Ελληνισμό και είναι διαχρονικά ταυτισμένη μαζί του.

Κλειδί ερμηνείας της ενδοτικής στάσης των ελληνικών κυβερνήσεων αποτελεί το γεγονός ότι η ελληνική αστική τάξη (ελληνικό κεφάλαιο), που επεκράτησε μετά την ηρωική εθνική αντίσταση, παρασιτική και κομπραδόρικη, καθώς είναι, υπακούει στις εντολές των κυρίων της, εντός και εκτός Ελλάδας.

Αυτό είναι το κλειδί ερμηνείας για την υποχωρητικότητά της.

Υποτάσσεται δηλαδή στις επιταγές του διεθνούς μονοπωλιακού κεφαλαίου, με σκοπό τη συμμετοχή της, ως φτωχού ή πλούσιου συγγενή, στα απορρέοντα κέρδη.
Πολύ χαρακτηριστικά περιγράφει ο Ανδρέας Παπανδρέου τη φύση αυτού του κεφαλαίου σε ομιλία του σε σεμινάριο του ΠΑΚ την άνοιξη του 1973. Λέει σχετικά: «Η ελληνική μεγαλοαστική τάξη δεν είναι αυτόνομη. Αποτελεί εξαρτημένο και κομπραδόρικο προγεφύρωμα του ξένου, μα ιδιαίτερα του αμερικάνικου μονοπωλιακού κεφαλαίου, που στα πλαίσια της παγκόσμιας δυναμικής του ιμπεριαλισμού, έχει μεταβάλει την Ελλάδα σε ξέφραγο αμπέλι για την ασύδοτη εκμετάλλευση του ιδρώτα του ελληνικού λαού και σε στρατώνα για την προάσπιση των στρατηγικών συμφερόντων του Πενταγώνου στη Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή».

Μετά τη μεταπολίτευση προσδιόρισε ο ίδιος την εξάρτηση του ελληνικού κεφαλαίου από το μονοπωλιακό κεφάλαιο των ΗΠΑ πιο συγκεκριμένα:
«Στις χώρες που βρίσκονται στο περιθώριο του παγκόσμιου καπιταλισμού, η ντόπια μεγαλοαστική τάξη, υποτελής, δορυφορική και διαβρωμένη από το πολυεθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, όσες αντιδικίες κι αν έχει μαζί του, στα κρίσιμα θέματα θα μιλήσει με τη "φωνή του κυρίου της"».
Με την έννοια αυτή για την αστική τάξη δεν παίζει κανένα ρόλο το θέμα της εθνικής ανεξαρτησίας και της κατοχύρωσης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας.
Πιο αποκαλυπτικά δεν μπορούσε η πραγματικότητα αυτή να εκφραστεί, παρά και με τα λόγια της κυρίας Άννας Ψαρούδας -Μπενάκη, κατά την ορκωμοσία του Κάρολου Παπούλια ως προέδρου:«Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία, όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Γνωστή είναι  ακόμη και η άποψη που εξέφρασε ο Γιώργος Παπανδρέου αναφορικά με την εθνική μας κυριαρχία, συμπληρώνοντας τα λεγόμενα της κυρίας Ψαρούδα, για την παγκόσμια διακυβέρνηση:
«Έτσι όπως χειριστήκαμε τα οικονομικά μας, αναιρείται και ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας».

Η πατρίδα για τους πολιτικούς εκφραστές αυτού του συγκροτήματος εξουσίας, που εκπορεύεται κυρίως από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, αποτελεί εμπόρευμα, όπως όλα τα άλλα εμπορεύματα. Στην πολιτική αυτή συμπράττουν δυστυχώς και άλλες δυνάμεις από τον δεξιό και αριστερό χώρο, που με τον λανθασμένο τους κοσμοπολίτικο «διεθνισμό» υπηρετούν τις εθνικιστικές και σοβινιστικές διεκδικήσεις των γειτόνων μας.

Συνεπώς το πρόβλημα γι' αυτές τις δυνάμεις, που απεργάζονται το κακό της Ελλάδας, είναι θέμα συναλλαγής και υπολογισμού των κερδών από τις μεταξύ τους σχέσεις. Αυτό συμβαίνει στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία και την Ήπειρο, όπου πρόσφατα αναδεικνύονται εντατικότερα από το παρελθόν διεκδικήσεις και της Αλβανίας επί ελληνικού εδάφους (Τσαμουριά).

Από ελληνικής πλευράς, όχι μόνο δεν υπάρχει αντίδραση, αλλά απεναντίας ενίσχυση της επεκτατικής πολιτικής των γειτόνων μας, παρ' όλο που είναι γνωστό της πάση ότι η Μακεδονική ταυτότητα, πολιτιστικά, εθνικά και ιστορικά, ανήκει αποκλειστικά στον Ελληνισμό και είναι διαχρονικά ταυτισμένη μαζί του.

Πολλοί πιστεύουν ότι το όνομα δεν παίζει σημαντικό ρόλο, αλλά η εθνότητα και η γλώσσα. Παραγνωρίζουν σκόπιμα ή αγνοούν εγκληματικά οι παράγοντες αυτοί ότι σύμφωνα, με μια μοντέρνα θεωρία των παγκοσμιοποιημένων πολυπολιτισμικών κύκλων, το κράτος δημιουργεί και εθνότητα και γλώσσα και ιστορία.

Συνεπώς δίνουν το δικαίωμα στο κράτος των Σκοπίων, αφού αναγνωριστεί ως Μακεδονία, να διεκδικήσει, σύμφωνα με τα διεθνώς ειωθότα στους διεθνείς οργανισμούς, μακεδονική εθνότητα, μακεδονική γλώσσα και μακεδονική ιστορία.
Με την έννοια αυτή το όνομα «Μακεδονία», σύνθετο ή απλό, αποτελεί όχημα της αλυτρωτικής και επεκτατικής πολιτικής τους.

Χωρίς το όνομα Μακεδονία δεν μπορούν να έχουν εθνότητα, γλώσσα και ιστορία «μακεδονική». Ούτε είναι δυνατόν να διεκδικούν την ελληνική Μακεδονία. Αυτός είναι από τη μια ο λόγος της ανυποχώρητης επιμονής τους στο όνομα. Ο λόγος από την άλλη που δεν δέχονται τη σύνθετη ονομασία, οφείλεται στην πεποίθησή τους ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις θα υποχωρήσουν περεταίρω, κάτω από την πίεση των ΗΠΑ, ώστε εκτός από τη σύνθετη ονομασία να εξασφαλίσουν και την «μακεδονική» εθνότητα, γλώσσα και ιστορία.

Μια τέτοια λύση αποτελεί μη λύση και θα πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή, γιατί δεν είναι δυνατόν να παραχωρήσουν με τη θέλησή τους οι Έλληνες την ελληνική Μακεδονία στους Σκοπιανούς.
Οι κατωτέρω εμπρηστικές δηλώσεις επισήμων σκοπιανών δεν προμηνύουν τίποτε το ευοίωνο και ειρηνικό: «Tο ρολόι της ιστορίας  χτυπά αντίστροφα για τον διαμελισμό της Ελλάδας από τρία έθνη. Η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους Mακεδόνες, τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο από την Τουρκία και την Ήπειρο από την Αλβανία. Τι θα απομείνει τελικά στους Γρεκούς; Ο μικρός τους βράχος που  ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50%  αλβανική»
Είναι αυτονόητο ότι ειρηνική συμβίωση των λαών της περιοχής και σχέσεις καλής γειτονίας κάτω από τέτοιες συνθήκες δεν είναι δυνατή.
Οποιαδήποτε εξάλλου υποχωρητικότητα στο όνομα σημαίνει αυτομάτως εθνική προδοσία.
Δεν μπορούν οι Έλληνες να «συνωστίζονται στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όπως «συνωστίζονταν», κατά την ρεπούσια έκφραση, οι Έλληνες στο λιμάνι της Σμύρνης.
Οι εθνικοί μειοδότες πρέπει να πληρώσουν και θα πληρώσουν, αν αποτολμήσουν να διαπράξουν αυτό το έγκλημα.

Δεν μπορούμε να ανεχθούμε να αποφασίζουν οι κυβερνόντες για εμάς (τον ελληνικό λαό) χωρίς εμάς.

Η ελληνική πλευρά, θα έπρεπε να υποστηρίξει ευθύς εξ΄ αρχής το αυταπόδεικτο, τουτέστιν ότι η  Μακεδονία είναι Ελληνική και ο όρος δεν είναι διαπραγματεύσιμος. Ως εκ τούτου δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί από άλλους. 

Το πώς θα αποκληθεί το νέο Κράτος είναι δικό τους θέμα  και όχι δικό μας.
Εμείς ως Έλληνες δε μπορούμε να συναινέσουμε οι ίδιοι στην πλαστογράφηση της ιστορίας μας, αποδεχόμενοι ονομασία του κράτους των Σκοπίων που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία;

Δεν δικαιούμεθα επίσης να προχωρήσουμε σε συμβιβασμό αποδεχόμενοι, ότι υπάρχει «μακεδονική εθνότητα» και «μακεδονική γλώσσα»;

Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να εκχωρήσει την κληρονομιά των Ελλήνων, χωρίς να ρωτήσει άμεσα τον Ελληνικό λαό;

Για τους ανωτέρω λόγους: Δεν αιτούμεθα αλλά απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση, να μην αναγνωρίσει το κράτος των Σκοπίων ως Μακεδονία ή παράγωγά του.

Σε διαφορετική περίπτωση να προβεί σε δημοψήφισμα για να αποφασίσει ο κυρίαρχος λαός για το εθνικό αυτό θέμα.

Αν κι αυτό δεν γίνει, τότε καλούμε τον ελληνικό λαό να υπερασπιστεί την εθνική του ανεξαρτησία και τα κυριαρχικά του δικαιώματα, όπως επιτάσσει το σύνταγμα της χώρας.


βλ.: http://www.mikis-theodorakis-kinisi-anexartiton-politon.gr/el/articles/?nid=466

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Μήπως εἶστε ἐθνικιστής;

 Τό ἀνωτέρω γελοῖο ἐρώτηµα τό ἔχουµε πολλάκις ἀπαντήσει, ἔµµεσα ἤ ἄµεσα, ἀλλά ἡ προεκλογική ἐκστρατεία τό ἔφερε πάλι µιά δυό φορές µπροστά µας. Ἔτσι, κι ἐπειδή δέν ἔχουµε πάντοτε τήν εὐχέρεια νά ἀπαντήσουµε ὅπως πρέπει, παραθέτουµε κατωτέρω ἕναν διάλογο πού συνοψίζει στό περίπου τήν ἀπάντησή µας.

 - Μήπως εἶστε ἐθνικιστής;
- Γιά νά κάνω διάλογο µαζί σας χρειάζοµαι µερικές πληροφορίες, ποιός ρωτάει. Ρωτάει ἕνας ἄσχετος; Ἕνα λαµόγιο; Ἤ ἕνας κρετίνος; Γιατί ἄλλη κατηγορία ἀνθρώπων πού νά τήν ἀπασχολεῖ τό ἐρώτηµα αὐτό ΔΕΝ ὑπάρχει. Γιά νά ἀπαντήσω λοιπόν κατάλληλα πρέπει νά ξέρω τό πνεῦµα τῆς ἐρώτησης. Λοιπόν; Εἶστε κάποιο ἀπό τά σιχαµένα τρωκτικά πού ψάχνουν τρόπους νά ἐξουδετερώσουν τούς ἐπικριτές τους; Κάποιος ἀπό τούς ΗΠΑνθρωπους πού ποινικοποιοῦν τήν ἀντίσταση τῶν λαῶν καί τήν ἐλεύθερη σκέψη; Ἕνας ἠλίθιος πού τοῦ εἶπαν κάτι καί τό ἀναπαράγει; Ἤ κάποιος πού ἁπλῶς ἄκουσε µιά φήµη καί ρωτάει ὄντως γιά νά µάθει;
- …
- Ὡραῖα, ἄς πάρουµε τήν καλή περίπτωση, πώς εἶστε µόνον ἕνας ἄσχετος. Θέλω τώρα νά µοῦ πεῖτε τί σηµαίνει ἤ τί ἐννοεῖτε µέ τή λέξη «ἐθνικισµός». Γιατί ἄν τό ταυτίζουµε µέ τήν ἀγάπη γιά τό ἔθνος καί τή σχέση οἰκειότητας µέ τήν πατρίδα µας, ναί εἶµαι ἐθνικιστής. Ἄν τό µπερδεύετε µέ θεωρίες γιά «ΕΛ», µέ ναζιστικά ἀπολειφάδια καί αὐταρχικά καθεστῶτα, προφανῶς καί αὐτονοήτως δέν ἔχω καµµία σχέση καί τό ἐρώτηµα µέ προσβάλλει.
- Ναί, ἀλλά αὐτή ἡ ἀγάπη γιά τό ἔθνος δέν εἶναι πού φέρνει τόν ἐθνοκεντρισµό, τήν ἀπόρριψη τοῦ Ἄλλου, τήν ξενοφοβία καί τόν ρατσισµό;
- Μέ τή λογική ὅτι ἡ τροφή φέρνει τήν παχυσαρκία καί αὐτή µετά τά ἐµφράγµατα κι αὐτά µετά τόν θάνατο, δέν συµφωνῶ. Ἄν ἐσεῖς πιστεύετε ὅτι µή τρώγοντας θά ζήσετε αἰώνια, δικαίωµά σας.
- Μά ὁ ἐθνικισµός ἔφερε τόσα κακά, τόσους πολέµους…
- Τούς πολέµους δέν τούς φέρνει ὁ ἐθνικισµός, γιατί δέν εἶναι τά ἔθνη πού κυβερνᾶνε. Τά καθεστῶτα ἴσως χρησιµοποιοῦν ἐθνικές ἰδέες ἤ συνθήµατα γιά νά κινητοποιήσουν πολεµικά τούς λαούς, ὅµως οἱ αἰτίες εἶναι ἄλλες. Ἡ ἀντίληψη σήµερα, δυό αἰῶνες µετά τόν Μάρξ καί 2,5 χιλιετίες µετά τόν Θουκυδίδη, ὅτι οἱ ἐθνικισµοί παράγουν πολέµους, δέν εἶναι οὔτε γιά Ἀβορίγινες µέ Ἀλτσχάιµερ.
- Ἡ ἀντίληψη γιά τήν ἀνωτερότητα τῆς καταγωγῆς µας δέν εἶναι ἡ µήτρα γιά ἀντιπαραθέσεις καί στερεότυπα;
- Ἐσεῖς ἀγαπᾶτε τή µάνα σας;
- Φυσικά.
- Νά συµπεράνω λοιπόν ὅτι θεωρεῖτε τίς µάνες τῶν ἀλλωνῶν πουτάνες; Ὅτι ἔτσι κρύβετε µιάν ἀνοµολόγητη ἀπόρριψη ὅλων τῶν ἄλλων µανάδων καί κατά βάθος θέλετε νά τίς ξεπαστρέψετε;
-……
- Καί τί θά κάνατε ἄν εἴχατε τή µάνα σας στό νοσοκοµεῖο καί ἀκούγατε διαρκῶς τίς χειρότερες συκοφαντίες γι’ αὐτήν καί µάλιστα ἀπό ἐκείνους πού τήν ἔστειλαν στό νοσοκοµεῖο; Τί θά λέγατε ἄν τά ἴδια τ’ ἀδέρφια σας συµφωνοῦσαν πώς «ἐντάξει, δέν εἶναι καί τέλεια ἡ µάνα µας, ἔχει κάνει τόσα λάθη στή ζωή της», καί νά λέγονται ὅλα αὐτά πάνω ἀπό τό κρεββάτι ὅπου ἐκείνη θά ἔδινε µάχη ζωῆς καί θανάτου;
- Ὅλοι δέν εἴµαστε πατριῶτες; Ὑπάρχει τρόπος νά µετρηθεῖ ὁ πατριωτισµός τοῦ καθενός;


- Φυσικά καί ΔΕΝ εἴµαστε ὅλοι τό ἴδιο πατριῶτες, ὅπως δέν ἦταν ὁ Ἐφιάλτης µέ τόν Λεωνίδα ἤ ὁ Πήλιος Γούσης µέ τόν µοναχό Σαµουήλ. Ὅλοι εἴµαστε τό ἴδιο ἔντιµοι, τό ἴδιο εὐαίσθητοι, τό ἴδιο ὀξύνοες; Πῶς θά εἴµαστε τό ἴδιο πατριῶτες; Ὁ πατριωτισµός τοῦ καθενός µετρᾶται ἀπό τίς πράξεις του.
- Ὅµως τό φαινόµενο τοῦ ἐθνικισµοῦ εἶναι διεθνές, δέν εἶναι µόνον ἑλληνικό.


- Διεθνής εἶναι ἡ προπαγάνδα τῶν ἀφεντικῶν κατά τῶν συνεκτικῶν ἐθνῶν. Ποιός καταγγέλει τόν ἐθνικισµό τῶν ἀµερικανῶν πού συνοδεύει τόν αἱµοποτικό ἰµπεριαλισµό τους ἤ ποιός τολµάει νά καταδικάσει τόν ρατσιστικό ἐθνικισµό τῶν ἰσραηλινῶν; Τό µόνο πού ξέρουν οἱ γελοῖοι τζουτζέδες τῶν ΜΚΟ καί τῶν ΜΜΕ εἶναι νά καταδικάζουν τούς ἕρµους τούς Ἕλληνες πού δέν ἔχουν ἴχνος ξένου αἵµατος στά χέρια τους µά καί δέν συναινοῦν στή διάλυση τῆς πατρίδας τους. Σ’ αὐτούς λοιπόν πετᾶνε τίς γνωστές ρετσινιές γιά «ἀντιαµερικανισµό» κι «ἀντισηµιτισµό».
- Ἄρα νά συµπεράνω ὅτι θεωρεῖτε τόν ἑαυτό σας πατριώτη.


- Ὄχι, ἁπλῶς θέλω νά πιστεύω ὅτι δέν εἶµαι ἠλίθιος καί προσπαθῶ νά µήν γίνω διαπλεκόµενος. Ὅποιος διαθέτει κοινόν νοῦ καί εἰλικρίνεια δέν χρειάζεται ταµπέλες, πόσο µᾶλλον γιά τά αὐτονόητα. Ὅσο γιά τούς κακόπιστους, τούς ἔχω γραµµένους ἐκεῖ πού τούς ἀξίζει.

Αναδημοσίευση, βλ.: http://antifonitis.gr/online/?p=2371#more-2371

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Έλληνες και Ιταλοί είναι συγγενείς σε μεγάλο βαθμό;

Πρώτα αποτελέσματα από το πρόγραμμα Dodecad



Χάρη στους 7 Έλληνες (μπλε κουκκίδες) και 2 Έλληνες με συγγενή πρόσμιξη (πράσινες κουκκίδες κάτω από την ετικέτα "Greeks") του προγράμματος Dodecad μπορούμε πλέον να έχουμε μια αντίληψη της θέσεως των Ελλήνων στα πλαίσια της γειτονιάς τους.

Η πολυδιάστατη κλιμακοποίηση (Multidimensional scaling) δείχνει τους Έλληνες να βρίσκονται κοντύτερα στους Νότιους Ιταλούς και Σικελούς, τους Ελληνοκύπριους, τους άλλους Ιταλούς. Τα δείγματα από τα Βαλκάνια δεν είναι ακόμα επαρκή, αλλά δείχνουν σαφώς μια ομαδοποίηση των βόρειων γειτόνων μας.

Η μελέτη πρόσμιξης (admixture analysis) με το πρόγραμμα ADMIXTURE φανερώνει επίσης κάποια στοιχεία για την σύσταση των Ελλήνων:

Στο μικρό μου δείγμα, η Ανατολικοασιατική πρόσμιξη είναι 0.3%, η Βορειοαφρικανική 0.1%, η Υποσαχάρια Αφρικανική 0%, η Νοτιοασιατική 0%, ενώ οι κύριες συνιστώσες του Ελληνικού πληθυσμού είναι η Νοτιοευρωπαϊκή (38.5%), Δυτικοασιατική (31.8%), Βορειοευρωπαϊκή (19.2%) και Νοτιοδυτική Ασιατική (10.2%).

Σε σχέση με τους Κύπριους υπάρχει μεγάλη αύξηση της Βορειοευρωπαϊκής συνιστώσας (19.2% έναντι 1.1%), και μείωση της Νοτιοδυτικής Ασιατικής (10.2% έναντι 22.6%). Σε σχέση με τους Νοτιοιταλούς και Σικελούς υπάρχει μείωση της Νοτιοδυτικής Ασιατικής (10.2% έναντι 16.7%), της Βορειοευρωπαϊκής (19.2% έναντι 12.9%) και σχεδόν πανομοιότυπες συχνότητες των δύο κυρίων συνιστωσών (Νοτιοευρωπαϊκής και Δυτικοασιατικής).

Η κατανομή των συνιστωσών στο υπάρχον Ελληνικό δείγμα:

Παροτρύνω όλους τους Έλληνες και Ελληνοκύπριους που έχουν τεστάρει με την 23andMe να επικοινωνήσουν μαζί μου (dodecad@gmail.com) για να συμπεριληφθούν στα αποτελέσματα, με απόλυτη εχεμύθεια φυσικά. Οι συμμετέχοντες στο Project αναγνωρίζονται στα αποτελέσματα μόνο από ένα αναγνωριστικό και δεν δημοσιοποιείται κανένα στοιχείο ούτε για τα πρωτογενή γενετικά τους δεδομένα, ούτε για την ταυτότητα/γενεαλογία τους.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν συνολικά 9 Έλληνες (2 υπό επεξεργασία) και 2 μικτοί Έλληνες στο Project. Όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά, και αν ενδιαφερθούν συμπατριώτες μας από πολλές διαφορετικές περιοχές θα μπορέσουμε όχι μόνο να δούμε πως ταιριάζουν οι Έλληνες στον γενετικό χάρτη της Ευρασίας, αλλά και πως συνδέονται μεταξύ τους στην πολυχιλιετή ιστορία τους.
βλ.: http://greekgenetics.blogspot.com/
Σχόλιον: για αυτό έλεγα ότι ο ευρύτερος μυκηναϊκός κόσμος (που περιλαμβάνει την Κρήτη, τις Κυκλάδες, την Κύπρο, την Τροία, την Αιανή κ.ά.) γέννησε δύο λαούς τους Έλληνες και τους Ρωμαίους μετά τις μεγάλες καταστροφές και τους σκοτεινούς χρόνους και στην πορεία του χρόνου διαφοροποιήθηκαν ελαχίστως και δεν έπαψαν να είναι αδέλφια. Αυτό δεν έσβησε ούτε μετά χιλιάδες χρόνια.

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Ουδέν πρόβλημα άλυτον υπό τού Ιωάννου Μεταξά. ΤΙΜΗ !

Ο Ιωάννης Μεταξάς και η "Δημοκρατική" αποτύφλωσις


Από τον Ιάσωνα...

Όταν τα ποντίκια βρυχώνται…
Διάβασα τις προάλλες σφοδρό κατηγορητήριο κατά ενός κόμματος της βουλής με το ιδιώνυμο σκεπτικό ότι: "στο κόμμα αυτό φιλοξενούνται οι αποδεδειγμένοι λάτρεις φασιστικής της ιδεολογίας" ότι , "Ο κ. Πλεύρης (ο πατέρας) δεν είναι ο ιδρυτής της 4ης Αυγούστου;" και τέλος ότι "από το βήμα της βουλής , εξυμνήθηκε η φασιστική δικτατορία του Μεταξά και της στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας της Χούντας των συνταγματαρχών" εφ όσον αναφέρθη η προτροπή, "χαρίστε τα αγροτικά χρέη".
Το έκανε η δικτατορία.
Να οργανωθούν πρατήρια των αγροτών σε όλη την Ελλάδα, όπως έκανε κάποτε ο Μεταξάς.
Άθελα μου θυμήθηκα και σας θυμίζω τα εξής που ελέχθησαν για τον Εθνικό Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά:

Μίκης Θεοδωράκης
"...Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά.! Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Ο Μεταξάς ήταν πολύ τυχερός διότι συνέδεσε το όνομά του με το "Όχι", συνέδεσε το όνομά του με τη νίκη και πέθανε σε μια κορύφωση νίκης. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά. Τόσο τυχερός ήταν δηλαδή, έτυχε η κατάλληλη στιγμή να πει το "Όχι" και μετά να πεθάνει... Και πίσω από το "Όχι" αυτό, δείχνει ότι ήταν ίσως ο μοναδικός πολιτικός στην Ευρώπη που δεν πίστευε στη νίκη του Χίτλερ. Πίστευε δηλαδή ότι θα νικήσουν οι Εγγλέζοι, κάτι που εκείνη τη στιγμή έμοιαζε παράλογο. Και, βεβαίως, ταίριαζε πολύ και με τη νοοτροπία του θρόνου, που ήταν αγγλόφιλος...".
Γρηγόρης Φαράκος (υπήρξε γ.γ. του ΚΚΕ.)
"...Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ήμουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος...
...Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου το περίμενα γιατί θα είχα το πρώτο μου μάθημα στο πρώτο έτος του Πολυτεχνείου...
...Εκείνο που αισθάνομαι μέχρι τώρα –και πιστεύω το αισθάνεται και ο περισσότερος κόσμος από τότε– ήταν ότι η ζωή, γενικά η ζωή και της χώρας και του κάθε ατόμου, χωρίστηκε στα δύο. Στο πριν και το μετά. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου καθόρισε και την εξέλιξη όλης της χώρας στα κατοπινά....
...Η στάση της Σοβιετικής Ένωσης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ήταν διφορούμενη. Επιπλέον, το σοβιετογερμανικό Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπερντοφ δημιούργησε προβλήματα σε όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης που είχαν ταχθεί κατά του Άξονα...
...Ο,τι και να πεις για τον Μεταξά, το πρωί της 28ης Οκτωβρίου εξέφρασε το λαϊκό αίσθημα. Και βεβαίως, επειδή και το ΚΚΕ αυτή είχε ως μοναδική κατεύθυνση, με αυτή την έννοια ταυτίζονται...
...Βεβαίως, αρνιέμαι τους διθυράμβους που συνήθως ακούγονται υπέρ του Μεταξά που είπε το "Όχι", αλλά και από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη συνεχή κριτική των αριστερών, οι οποίοι δεν είπαν ΠΟΤΕ ότι εν πάση περιπτώσει ο Μεταξάς εκείνο το πρωί είπε αυτό που αισθανόταν όλος ο ελληνικός λαός. Και θα πω και κάτι ακόμα: Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ήμουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος...".
Όμως ο Ιωάννης Μεταξάς και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936 είχε ήδη αφήσει έργο πρίν την ηρωική αυγή της 28ης/10/1940, που Θεοδωράκης και Φαράκος (κρυπτοφασίστες και αυτοί βλέπετε!) αναγνωρίζουν ως το απαύγασμα της επιτυχίας του Εθνικού Κυβερνήτου Ιωάννη Μεταξά. · Η δημιουργία του ΙΚΑ, η θέσπισις ιατρικής περιθάλψεως και δώρου εργασίας.
· Η καθιέρωσις του οκταώρου και των υπερωριών.
· Η πρωτομαγιά ως αργία και εορτή των εργατών. Τα κατώτατα όρια μισθών, η ρύθμισις των αγροτικών χρεών, η θέσπισις υποχρεωτικής αδείας μετ' αποδοχών, ο εκσυγχρονισμός των Γεωργικών Συνεταιρισμών και της ποινικής δικονομίας.
· Η θέσπισις της υποχρεωτικής παιδείας, ο Νόμος περί υποχρεωτικής διαιτησίας και επίλυσεως των εργατικών διαφορών. Ακόμη η πρώτη συστηματική προσπάθεια για την καθιέρωσι της Δημοτικής. Αλλά και ο εκσυγχρονισμός του Στρατού και του Ναυτικού.
· Η αθόρυβη και αποτελεσματική προετοιμασία των συνόρων σε μήκος πέραν των 200 χιλιομέτρων με οχυρωματικά έργα.
Η "γραμμή Μεταξά", που αναφέρεται σε όλα τα στρατιωτικά συγγράμματα του κόσμου, στρατηγικό και κατασκευαστικό επίτευγμα αξιοθαύμαστο έως σήμερα για την τεχνική αρτιότητα αλλά και το σύντομο χρονικό διάστημα που πραγματοποιήθηκε με τα ασήμαντα μέσα της εποχής εκείνης υπό άκρα μυστικότητα.
Είναι όλα μέρος από το τεράστιο έργο που φέρει φαρδιά πλατειά την υπογραφή του Ιωάννου Μεταξά.
Αλλά ας τα απολησμονήσουμε όλα αυτά… Ας δεχθούμε ότι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν ήταν και αυτά, τα σημαντικά και άκρως ουσιώδη που αναφέραμε, αλλά μόνο ένα δικτατορικό καθεστώς, όπως όλα τα παρεμφερή της εποχής εκείνης. Και ότι η ιδεολογια του (το τριπτυχο της οποίας ήταν Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια) ήταν ..."φασιστική".
· Από πού και ως που αρνούμεθα το δικαίωμα της όποιας ιδεολογίας να διατυπώνεται και να υπάρχει;
· Είναι δημοκρατία ένα καθεστώς οπού δεν υπάρχουν διαφορετικές ιδεολογίες;
· Είναι Δημοκρατία το καθεστώς που έχει εξαφανίσει όλους τους δεξιούς και έχει πλημμυρίσει κόκκινα και ροζ σημαιάκια, πανάκια, σφυροδρέπανα και παλούκια;
· Είναι Δημοκρατία ένα καθεστώς όπου έχει πρακτικώς απαγορευθεί η έκφρασις άλλης απόψεως πλην εκείνη που εκφράζουν τα αριστερά κομμουνιστικά έντυπα, τα αριστεροκρατούμενα κανάλια και οι -ντουντούκες- εκπρόσωποι τους στα νυκτερινά δελτία απόψεων;
· Δεν είναι Δημοκράτης ο Κος Πλεύρης (Πατήρ) και είναι εκείνοι που τον καταμηνύουν για τις απόψεις του (για να αθωωθεί από την Ελληνική Δικαιοσύνη) ή δεν του επιτρέπουν να ομιλήσει και να εκφράση την άποψι του. Όποια κι αν είναι;
· Ως εάν το ΚΚΕ και οι ντροπαλοί εραστές του σταλινισμού, της επανάστασης που χάθηκε, μόνο αυτοί έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να καθορίζουν, να επιβάλλουν τι επιτρέπεται να πιστεύουμε και ποιοι και τι να λένε…
· Είναι δημοκράτες όλοι αυτοί που κλείνουν επιδεικτικά τους δρόμους , καταστρατηγούν τους νόμους, παρεμποδίζουν διοικητικά συμβούλια να να συνεδριάσουν, εκβιάζουν με την απειλητική παρουσία τους δικαστές και εισαγγελείς, κλειδώνουν κατουρημένους καθηγητές στην αίθουσα συνεδριάσεων μέχρι να αναιρέσουν τις αποφάσεις τους, καταστρέφουν τις κάλπες για να μην εκφρασθή η άποψις της πλειοψηφίας και δηχθεί η γύμνια των ..."προοδευτικών" δυνάμεων.
Τέλος, κινδυνεύει η Δημοκρατία αυτή που σας περιέγραψα και που όλοι βλέπουμε αν έχουμε μάτια αυτιά να ακούσουμε και νουν να συλλογισθή, είναι δυνατόν να κινδυνεύει η Δημοκρατία αυτή, από το κόμμα αυτό και δεν κινδυνεύει (;) από το κομμουνιστικό κόμμα που στο επίσημο δημοσιευμένο πρόγραμμα του υποστηρίζει , διακηρύσσει, καταδηλώνει προς πάσα κατεύθυνση από κάθε βήμα και επιβάλλει ως του καθήκον του,
"… Την επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη σε συνεργασία με τους συμμάχους της.. την ανατροπή του αστικού κράτους και των μηχανισμών του...
...Την επαναστατική ανόδου του λαϊκού κινήματος, όταν η επαναστατική διαδικασία έχει ξεκινήσει, και κυβέρνηση, ως όργανο λαϊκής εξουσίας, που έχει την έγκριση και τη συγκατάθεση του αγωνιζόμενου λαού, χωρίς γενικές εκλογές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες...".
(Οι σημερινές επιδιώξεις του ΚΚΕ όπως καταγράφονται στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ και ανακοινώθησαν κατά την διεξαγωγή του 17ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που έλαβε χώραν από 9-12 Φεβρουαρίου 2005)
Προσωπικώς αυτό που κατηγορώ και απεχθάνομαι σε όλα τα κόμματα και τους αρχηγούς των (πλην των κομμουνιστικών που δεν είναι Εθνικά κόμματα για να αναφερθούμε με κάποια ελπίδα σ αυτά) είναι ο λαϊκισμός, ή άρνησης της προόδου, η κολακεία του λαού, των αδαών και η δειλία των εκπρόσωπων του να μιλήσουν και να εκφράσουν την αλήθεια , την ιστορική αναγκαιότητα των καταστάσεων, τις ευθύνες που έχουν όλοι και την αδήριτη ανάγκη να παραμείνει ο Ελληνισμός ενωμένος για να αντιμετωπίσει την επιβίωση του ως Έθνος και ως Λαός.!

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

2,500-year anniversary of Battle of Marathon - 2500 χρόνια από την μάχη του Μαραθώνος και κανείς δεν το πήρε είδηση...

2,500-year anniversary of Battle of Marathon

The 2,500th anniversary of the Battle of Marathon will be commemorated with a number of events to take place at the archaeological site of Delphi, in south-central Greece, on July 2-4 within the framework of the annual European Cultural Centre of Delphi.
The events include a symposium entitled “Marathon: The Day After”, the screening of a movie-documentary entitled “2,500 years since the Battle of Marathon”, directed by Maria Hatzimichali-Papaliou as well as an exhibition of paintings and sculptures entitled “Marathon: Eight Greek artists on Marathon”.
Additionally, the National Theatre of Northern Greece will stage Aristophanes’ comedy “Acharnians”.
“Generations of people worldwide live and will continue to live with the ‘myth of Marathon’ and it is very important for everybody to learn the true story of Marathon,” Administration Council of the European Cultural Centre of Delphi President and University of Europe President Helene Ahrweiler said.
The events will be held under the aegis of the president of the Hellenic Republic and the ministry of culture and tourism.
Caption: The archaelogical site of the Battle of Marathon tomb
(source: ana-mpa)
http://greece.greekreporter.com/2010/06/24/2500-year-anniversary-of-battle-of-marathon/

σχόλιον:  Κάποιο ανάλογο ιστορικό γεγονός στην επέτειό του για τους αποκαλούμενους π.χ.Τούρκους, Fyromians κ.λπ. θα σήμαινε τριήμερους πανεθνικούς εορτασμούς  και διεθνή προβολή.  Εμείς είμαστε υπέρ Άνω φαίνεται! Ε ρε, ρεεε!