Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Τι σημαίνει η «αρχή του αίματος (jus sanguinis)»;

Μετά την γνωστή απόφαση του τμήματος του ΣτΕ(http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2011/02/blog-post.html), όπου αναγνωρίζει την «αρχή του αίματος (jus sanguinis)» στο Ελληνικό Σύνταγμα, άρχισαν τα όργανα από αυτούς που υποστηρίζουν το αντίθετο. Αυτοί που είναι υπέρ του νόμου Ραγκούση υποστηρίζουν ότι το τμήμα  θεωρεί ότι η έννοια του Έθνους ταυτίζεται με την έννοια της φυλής, μιας ομάδας με κοινή βιολογική καταγωγή, της οποίας η καθαρότητα πρέπει να συντηρηθεί πάση θυσία, απομακρύνοντας κάθε αντίθετο νομικό εμπόδιο που απειλεί αυτή την σωματική διαδοχή. Με λίγα λόγια τους θεωρεί ρατσιστές. Είναι έτσι;
Καταρχήν όπως είναι γνωστό...

σε όλο τον κόσμο(εκτός από αυτούς που προοωθούν τις γνωστές  εθνομηδενιστικές και ακραίες πολυπολιτισμικές απόψεις), η   «αρχή του αίματος (jus sanguinis)»  σημαίνει την εφαρμογή της νομικής έννοιας  της εθνο-φυλετικής καταγωγής. Οι Γερμανοί το ονομάζουν ως  Abstammungsprinzip,  δηλαδή  κριτήριο προέλευσης. Σε όλη την Ευρώπη, η ιθαγένεια δεν δίνεται αυτόματα όπως κάνει ο νόμος Ραγκούση(http://www.antibaro.gr/node/1025). Υπάρχουν προυποθέσεις και σαφής διαχωρισμός της Ιθαγένειας, Υπηκοότητας και Πολιτογράφησης(http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2009/12/blog-post_601.html). Κλείνοντας επισημαίνω ότι σύμφωνα λοιπόν με τον Καθηγητή Γεώργιο  Μαριδάκη (Ιδιωτικόν Διεθνές Δίκαιον, Τόμος 1ος, 1950, σελ. 20) η «αρχή του αίματος (jus sanguinis)» σημαίνει :

«Ο καθορισμός των στοιχείων δυνάμει των οποίων άνθρωπός τις είνε ιθαγενής Πολιτείας τινός βάσην έχει ή την αρχή του αίματος (jus sanguinis) ή την αρχήν του εδάφους (jus soli). Κατά την αρχήν του αίματος, η ιθαγένεια των γονέων καταλαμβάνει αυτοδικαίως το τέκνον άμα τη γεννήσει του, οπουδήποτε και αν γεννηθεί. *Το λεγόμενον jus sanguinis ουδεμίαν σχέσιν έχει με την θεωρίαν καθ’ ην οι πολίται της Πολιτείας πρέπει να ανήκουν εις την αυτήν φυλήν (Race)*. Η λέξις «αίμα» δεν πρέπει να παραπλανά. Jus sanguinis σημαίνει ότι ο γεννώμενος εκ γονέων εχόντων την ιθαγένειαν ωρισμένης Πολιτείας άμα τη γεννήσει του αποκτά αυτοδικαίως την ιθαγένειαν ην έχουν οι γονείς του. *Ουδαμώς σημαίνει ότι ιθαγενείς της Πολιτείας δύνανται να γείνουν μόνον οι ανήκοντες εις ωρισμένην φυλήν

Το αναφέρω διότι αυτό γράφτηκε επί εποχής δύσκολης σε ότι αφορά τα εθνο-φυλετικά και όχι της σημερινής όπου όλα τα έχουμε απλοποιήσει. Η λέξη «Έθνος» στην νεωτερική μορφή της, είναι μία έννοια που προβάλλει τα έθνη και τις εθνικές ταυτότητες ως απότοκα όχι μόνο βιολογικά αλλά και πολιτισμικά. Αυτό είναι κάτι που συνεχώς ξεχνάνε όλοι αυτοί οι υπέρμαχοι της γάγγραινας που λέγεται πολυπολιτισμικότητας. Ξεχνάνε ότι εκτός από τους «Έλληνες πολίτες» υπάρχουν και «Εθνικά Έλληνες».  Νομικά νομίζω ότι ο Καθηγητής Μαριδάκης το εξηγεί ξεκάθαρα.Είναι ουσιαστικά «η αρχή της εθνο-κρατικότητας/principal of nationality»(A Dictionary of Law, Oxford, 2006, σελ 274 και σελ 325). Και στην οποία συμφωνώ.  Όπως έγραψα και παλιότερα, η λύση υπάρχει: Νομικός διαχωρισμός των εννοιών Ιθαγένειας, Υπηκοότητας και Πολιτογράφησης. Γιατί δεν το προτείνουν όλοι αυτοί οι υπέρμαχοι του νόμου Ραγκούση;
 

Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010

ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ… ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΥ ΘΑ ΜΠΕΙ Η ΙΔΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ.

Ο αλλοδαπός εισβολέας δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά μια χρήσιμη εφεδρεία στα χέρια των εχθρών του λαού σήμερα… και των εχθρών της πατρίδας αύριο.

γράφει ο Reporto

Όταν προειδοποιούσαμε για τα μελλούμενα, και για τον εφιάλτη που μέρα με τη μέρα θα θεριεύει στη χώρα μας από την ανεξέλεγκτη δράση των λαθρομεταναστών εισβολέων, κάποιοι έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους ως άσπλαχνους, γιατί δήθεν αρνούμαστε να κατανοήσουμε τον …πόνο των «δυστυχισμένων»…

Όταν επιχειρήσαμε να υψώσουμε τη φωνή της νηφαλιότητας και της αυταπόδεικτης αλήθειας, κόντρα στην ηλιθιότητα και τη δόλια επιχειρηματολογία του κατάπτυστου εθνομηδενισμού, κάποιοι έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους ως ακραίους, γιατί δήθεν δε θελήσαμε να κατανοήσουμε με τον …υπερβάλλοντα δικό τους ανθρωπισμό, πως κάποιοι άλλοι «συνάνθρωποί» μας διεκδικούσαν για τον εαυτό τους το απεριόριστο δικαίωμα στην ασυδοσία, στο βανδαλισμό και στην οργάνωση των εγκληματικών συμμοριών με τελικό στόχο την άλωση της ίδιας της ζωής μας…


Όταν τολμήσαμε να αμφισβητήσουμε και να καταδείξουμε ως απαράδεκτη ελαφρότητα την προσέγγιση μέσα από παραπλανητικά δήθεν διεθνιστικά ιδεολογήματα, ενός σύνθετου και όχι αποκομμένου από αλλότριες στρατηγικές φαινομένου, τότε κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν για εκφασισμό της σκέψης μας, και να καταστήσουν πριν απ όλα ενόχους όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς πολίτες, συγκαλύπτοντας και σε τελευταία ανάλυση ενθαρρύνοντας με την τακτική τους την Σικαγοποίηση και τον εκγκαστερισμό της καθημερινότητας για τον ανυποψίαστο Έλληνα πολίτη.

Κάποιοι επέμεναν να απεραντολογούν υπεκφεύγοντας την αλήθεια, επικαλούμενοι ταξικά σοφίσματα λες και έκριναν κοινωνικές αντιπαραθέσεις σε συνθήκες εργαστηρίου….

Κάποιοι επέμεναν να ξιφουλκούν ενάντια σε όποιον τόλμησε να αμφισβητήσει την αυταπάτη για τη δήθεν «κοινή πορεία στον αγώνα» των Ελλήνων εργαζομένων με τους κατευθυνόμενους εισβολείς, και λοιπά παρεμφερή κουραφέξαλα…

Κάποιοι… κάποιοι… κάποιοι… πήραν αγκαλιά την υποτιθέμενη ορθότητα της κρίσης τους, και επέλεξαν να αντιπαραταχθούν συλλήβδην απέναντι σε όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, επειδή απλά τολμήσαμε να έχουμε μια αυθεντική, αυθόρμητη, απλή αλλά ολοζώντανη σχέση με την αλήθεια αλλά και μια αγάπη για τη ζωή μας, για την πατρίδα μας, για την αίγλη της παλιάς μας γειτονιάς.

Σήμερα που η Αθήνα σπαράσσεται από την ακραία ποινική εγκληματικότητα, οι ευαισθητούληδες και οι ψευτοδιεθνιστές της μιζέριας και της άκριτης εργατολαγνείας σιωπούν…

Σήμερα που η Αθήνα καντονοποιείται παραδομένη στο έλεος των συμμοριών που επιχειρούν να μοιράσουν την πίτα της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας, όλοι τούτοι έχουν βγάλει το σκασμό, σαν να είναι τουρίστες και περαστικοί από αυτοί την πόλη…

Σήμερα που η Ελλάδα σκοτώνεται καθημερινά από τα λοστάρια, τα τσεκούρια και τις απάνθρωπες διαστροφές των δυστυχισμένων, όλοι τούτοι σφυρίζουν αδιάφορα περιμένοντας την πρώτη πολυπόθητη «γκάφα» της αστυνομίας, για να κατακεραυνώσουν με ανθρωπισμό και επαναστατικότητα τον «μπάτσο - γουρούνι - δολοφόνο» που τόλμησε να χαλάσει το χατίρι κάποιου από τους «προλετάριους δυστυχισμένους» τους…

Τι κι αν δεινοπαθεί ο καθημερινός άνθρωπος...

η συνέχεια: http://patari.org/forum/viewtopic.php?p=14335

Σάββατο 8 Μαΐου 2010

Προς μια νέα Φιλική Εταιρεία

 


Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος - Κιλκίς


«Το Σύνταμα το δικό μας είναι ξεβράκωτο»
Μακρυγιάννης


Υπάρχει στ’ αλήθεια έστω κι ένας Έλληνας ή Ελληνίδα (πλην των παρωπιδοφόρων κομματανθρώπων, αν και αυτοί εμφανίζονται πτοημένοι), που να πιστεύει ότι θα τιμωρηθούν, θα φυλακιστούν οι υπεύθυνοι για την οικονομική διάλυση της πατρίδας μας, για την επί θύραις κοινωνική αποδιοργάνωση και για τον «πλανητικό» διασυρμό.

Σίγουρα, κανείς. Όλοι μας έχουμε κατά νου την λαϊκή σοφία, η οποία συνόψισε ευθύβολα, με αποφθεγματικό τρόπο την νυν περιρρέουσα ατμόσφαιρα: «Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει».
Όλοι τους διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους...

η συνέχεια: http://resaltomag.blogspot.com/2010/05/blog-post_5941.html#more 
_Εμείς συμφωνούμε και είμαστε πρόθυμοι να συστρατευτούμε σε κάθε έντιμη προσπάθεια για την σωτηρία του υπαρκτού Ελληνισμού.

Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Θέμα Εμπιστοσύνης - Θεμέλιον επικοινωνίας & συνεργασίας

Η έλλειψη εμπιστοσύνης ( και η αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας & συνεργασίας μεταξύ μας) απαντάται παντού και είναι συνέπεια, σύμπτωμα της κοινωνική νόσου ( βλ. "διαφωτισμός", προοδευτισμός, ατομικισμός, προτεσταντική ηθική, καπιταλισμός, μηδενισμός, νεο οθωμανισμός  κ.ά.), που μας έφεραν οι επικυρίαρχοι του πλανήτη και τα ντόπια "τσιράκια' τους και επιτρέψαμε εμείς με την έμφυτη ανοησία και απρονοησία μας. 
Παντού..;  Όχι, την εμπιστοσύνη μας την δίνουμε απλόχερα στους δασκάλους, δημοσιογράφους και πολιτικούς.
Εντυπωσιακόν! Τί ειρωνεία!
Χαίρουν εμπιστοσύνης αυτοί που την εξαπάτηση κατά κανόνα τουλάχιστον, έχουν ως στόχο, τέχνη και τεχνική εις βάρος μας. Αυτοί που άμεσα και έμμεσα ελέγχουν και καθορίζουν την σκέψη, την δράση και την μοίρα μας!
Πού είναι ο σκεπτικισμός μας όσον αφορά στις υπηρεσίες που μας προσφέρουν δασκαλοι (όλων των βαθμίδων), δημοσιογράφοι (όλων των μέσων και βαθμίδων) και πολιτικοί (όλων των βαθμίδων βλ. κόμματα, κυβέρνηση, αυτοδιοίκηση & Μ.Κ.Ο.!);
Πήγε περίπατο...

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

Οικογενειακή αιδώς, η ιδιότυπος σχέση πατρός και Τσενάϊ.

Διανύουμε τους πρώτους μήνες του 2010, όλο το  2009 από τον δεκέμβριο του 2008 λίγο πρίν τις εορτές κατέφτασε η Τσενάϊ από τας φυλακάς μετά από 13 μήνες στον "κορυδαλό", από τον νοέμβριον του 2007 ξεκίνησαν οι ¨διακοπές" της. Η παρουσία της στην ζωή του πατρός μου άρχισε ένα έτος πρίν στα τέλη του 2006 (όχι δεν την βρήκε από αγγελία, την βρήκε στο πάρκο), είναι η πρώτη χρονική περίοδος μετά του συζύγου της τότε.
Και τώρα ενώ ο σύζυγός της είναι ακόμα στην φυλακή αυτή η Τσενάϊ (!) με την κόρη της ζεί με τον πατέρα μου.
So what... μόνο που τυπικά την έχει για να φροντίζει την μάνα μου, (πως να την περιγράψω αυτή την φροντίδα όταν αρχίζει με φωνές) ενώ ουσιαστικά την έχει για την παρέα!

Έ, ρε παιδιά τα προσωπικά μου δεν σας ενδιαφέρουν, προσπεράστε το κειμενάκι αυτό, αλλά σκεφτήτε σας παρακαλώ τι έχει γίνει με τις αλλοδαπές στην χώρα μας!

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

The Australian Macedonian Advisory Council (AMAC) are all over the information highway, follow us around!

Παρακολουθούμε και συναλλασσόμαστε το αξιόλογο & δυναμικό Forum των Μακεδόνων της Αυστραλίας.
http://macedonian.com.au/

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Οι γονείς της συζύγου μου και εγώ....έαρ 2008.

Έχουν περάσει δύο (2) χρόνια από την φασαρία με τους γονείς της συζύγου μου, κατά την οποία άκουσα έναν μεγάλο αριθμό υβριστικών χαρακτηρισμών από την μητέρα της συζύγου μου, εκτοξευμένων με μένος και την έφραση: -αν το σπίτι δεν ήταν δικό σου θα είχες πάρει πόδι, από τον πατέρα της. Συγκράτησα τον εαυτό μου..!
Αφορμή η έκρηξη εκνευρισμού της συζύγου μου καθότι εγώ ήθελα να πάει το παιδί στον παιδικό και η μητέρα της όχι.

Δυστυχώς υπάρχουν γονείς και άνθρωποι γενικώς που δεν αρκούνται να εκφράζουν την άποψή τους για τις υποθέσεις των άλλων απλώς, αλλά θέλουν και να την επιβάλλουν στους άλλους και αν δεν γίνει αυτό τους υβρίζουν, τους διαβάλλουν και τους υπονομεύουν. "Άνθρωποι" που δεν έχουν μάθει να συνεργάζονται αλλά να "έχουν το πάνω χέρι". 
Το πνευμα συνεργασίας έχει ως εξής:- Αν θέλεις την γνώμη μου είναι αυτή... αλλά η απόφαση είναι δική σου και εγώ αν μπορώ θα βοηθήσω ή θα απέχω. 
Ελπίζω στο μέλλον να λειτουργώ με αυτόν τον τρόπο και να αποφύγω τους δεσποτισμούς, σε σχέση με τα παιδιά μου και όχι μόνον.



Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Οικογένειες μετά την εισβολή των "μεταναστών" & Μορφέας.

Σήμερα το πρωί για ακόμα μία φορά είδα τον πατέρα μου, χεράκι-χεράκι με το "αετόπουλο", το αλβανάκι δηλαδή της "δικιάς" του, να το πηγαίνει στο σχολείο, ενοχλήθηκα για ακόμα μία φορά... Δεν έχει  πάει μία φορά τα εγγόνια του! 
Το αλβανάκι δεν μπορούσε να πάει μόνο του; Δεν μπορούσε να το πάει η μάνα του; Γιατί; Μπορώ να καταλάβω γιατί το κάνει η αλβανίς κακοποιός, αλλά γιατί το κάνει ο πατέρας μου;
Έναν χρόνο που ήταν στην φυλακή η "δικιά" του, μεθούσε, χτυπούσε, φώναζε, έβριζε...
Έχουν περάσει 14 μήνες που την "δικιά" του την εβγαλε από την φυλακή χωρίς ντροπή, να φροντίζει δήθεν την ανάπηρη μητέρα μου! Το τι φωνές και περιφρόνηση ειναι αναγκασμένη να δέχεται η μητέρα μου είναι απερίγραπτο, δεν μπορώ να παρέμβω νομικά και οτιδήποτε άλλο μου είναι αδύνατο διότι πρέπει να προστατεύσω την οικογένειά μου.
Πως πρέπει να νιώθω; Τί πρέπει να κάνω;
(-Εχθές είχα και τις παρατηρήσεις για τις μπλούζες και τα ηχεία...)

Είχε τα προβλήματά της η "κοινωνία" μας, αλλά με τους λεγόμενους μετανάστες ο κοινωνικός ιστός και η κοινωνική συνοχή "πήγαν περίπατο"!

Βάλτε κι εσείς κάποιους μετανάστες στην ζωή σας!

Τα πράγματα αλλάζουν, ναι! άλλες φορές προς το καλύτερο και άλλες προς το χειρότερο.
Τα πράγματα αλλάζουν, ναί! άλλες φορές φυσικά και άλλες φορές τεχνητά (και όχι απαραίτητα με βία).
Τελικά όλα είναι θέμα επίγνωσης;
Μορφέας: -οι άνθρωποι ζούν δίχως καμμία επίγνωση...
Μ ορφέας: Ξύπνα Νίο...
ξύπνα από τον «ύπνο»
.
Νίο, μην  θεωρείς ποτέ την κοινωνία δεδομένη αιώνια και αναλλοίωτη.
Ότι βλέπεις γύρω σου έχει αλλάξει άπειρες φορές το παρελθόν.
Διατηρείται μόνο χάρη στην δική σου ενέργεια.

Να έχεις πάντα κριτικό νου, γνωρίζοντας ότι η γνώση και οι όποιες πληροφορίες δέχεσαι, είναι επίτηδες επιλεγμένες μέσα από απειρία δεδομένων.
Μόνο η διαρκής έρευνα και η αξιοποίηση κάθε εναλλακτικής πληροφόρησης και μή οδηγούν την ορθή και σφαιρική κατανόηση της πραγματικότητας.

Μη ακολουθείς δάνεια οράματα  διαθέτοντας την ενέργεια σου στους γητευτές της εξουσίας και σε θρησκευτικές εξουσιαστικές κοσμοθεωρήσεις.Με έμπνευση και φαντασία να θέτεις τους δικούς σου στόχους στην ζωή και να επενδύεις σε αυτούς τον καλύτερο εαυτό σου. Να είσαι σε επιφυλακή και ετοιμότητα, τα κελεύσματα των σειρήνων,  ευχάριστα λόγια και υποσχέσεις, λόγια και έργα ακόμα με ελκυστικό περιτύλιγμα, είναι πιο αποτελεσματικά από την όποια επίδειξη δύναμης και τρόμου.

Η ζωή είναι μια πρόκληση και... ένα στοίχημα ίσως η εξέλιξη της Συνείδησης!

Να οραματίζεσαι και να εύχεσαι με επίγνωση και υπευθυνότητα
λαμβάνοντας υπ'όψιν την αλληλεπίδραση και την αλληλοεξάρτηση της ζωής.


Προσπάθησε να ξεπεράσεις κάθε μεταφυσικό φόβο θανάτου. Από αυτόν ξεκινάει κάθε ψεύτικη ελπίδα. Κάθε εξάρτηση, κάθε προσκόλληση, τρελλή φιλοδοξία και εξουσιομανία. Αυτός που έχει αποδεχθεί τον θάνατο του δεν μπορεί να ελεγχθεί από κανένα και για κανένα λόγο.


Αντιμετώπιζε κάθε δυσάρεστο συμβάν σαν μυητική προσωπική δοκιμασία.



Μην αφήνεις κανένα να σου κλέβει την προσοχή και να καθορίζει τα ενδιαφέροντα σου , τις ασχολίες σου..."τα νέα και τα επίκαιρα".
Η τηλεόραση, τα σποτς, οι ομιλίες των «αρχηγών», οι εκφοβισμοί και οι υποσχέσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται κυρίως με χιούμορ, αποστασιοποιημένα με νηφαλιότητα και σίγουρα χωρίς προσκολήσεις σε κανέναν και οτιδήποτε.

  -Θα πάρεις το κόκκινο ή το μπλέ χάπι;.. εσύ επιλέγεις!