Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010

"Αλλού και κάπως", μία περιεκτική εκπομπή, επίκαιρη και μαζί διαχρονικής αξίας!

http://www.iondragoumis.gr/

Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

SlavoSkopians lie to their own children

SlavoSkopians lie to their own children, mainly by hiding crucial parts of Macedonian and SlavoSkopian histories. The art of half-truths is widely used against SlavoSkopian people by government and intellectuals in order to keep them in the jail of Underground. SlavoSkopians rape their children´s minds.

Those poor Panslavism relics have to lie to their own children! They have to defend two lies, that is a) Macedonians have never been Greeks and b) SlavoSkopians are Macedonian. There is not other way to defend lies but by lying.

They have special history teachers to do that. Common teachers are not allowed to teach history in their schools. I would love to communicate honestly and directly to any one of those history teachers in FYROM. I hope that some of them read this very article and would reply to me.

Let me cite some of those lies.

1. SlavoSkopian children ignore that all SlavoSkopian heroes, and in particular those who are mentioned in SlavoSkopian anthem, clearly stated that they were Bulgarians.

a) Dame Gruev, a month after that famous Ilinden uprising, sent a telegram to Sofia, begging for Bulgarian schools to open in Pelagonia and Skopje. b) Krste Misirkov wrote in his famous book "On Macedonian matters" that "we ´Macedonians´ are more Bulgarian than Bulgarians of Bulgaria". c) Goce Delcev wrote to a friend "but what has to be done given that we are Bulgarians?". For more details read http://www.network54.com/Forum/415923/message/1126215175 So, SlavoSkopian people don´t know that all leaders of an "independent" Macedonia movement at the beginning of 20th c. were actually votaries of a Bulgarian Macedonia.

2. At 1861, Miladinov brothers published a book in Zagreb, Croatia, entitled "Bulgarian Folk Songs" (Blgarski Narodni Pesni). It was a collection of folk Bulgarian songs from the region of Macedonia and Skopje (in Kosovo), then occupied by Ottoman Empire. That book was re-published in Skopje, FYROM under a new title: "Folk Songs". The word "Bulgarian" was erased and songs became suddenly ´Macedonian´. SlavoSkopians don´t respect historic sources when they are against SlavoSkopian thoughts. SlavoSkopians don´t respect books when they tell them the truth about Macedonia.

3. SlavoSkopian pupils ignore that Holy Bible clearly says that Macedonians have been Greeks. This is what the Fathers of Church said to the World: http://www.network54.com/Forum/415923/message/1175463099/ That´s why no Christian Church recognize "Macedonian Church". How could they be Christian if they deny Holy Bible´s Truth?

4. SlavoSkopian children don´t know anything about Macedonian campaign´s Greekness. So, apart battles and wins, they know nothing about acculturation components of that famous Macedonian campaign to the east. Passages like passage 5 in http://www.starkrealities.com/fortune.html are unknown in FYROM.


5. Looking desperately for a link between their Slavic (Bulgarian) and ancient Macedonian languages, SlavoSkopians claim that Rosetta´s stone middle text is in fact a Macedonian text similar to their Slavic texts. But, a) that text was recognized as Demotic Egyptian, long time ago by scholars, since similar texts are found in Egypt from the times of 6c BC when Macedonians were unknown even to most Greeks, and b) Greek text or that Rosetta Stone says that "the decree shall be written with sacred, local and Greek letters". How could "local" mean "Macedonian" in Egypt?

6. SlavoSkopian children ignore Macedonian toponyms. So they ignore that the Macedonian names for Solun, Postol, Kutlesh, Hrupishta, Ostrovo, Gevgelja, Kulakja, Bitola, Crna, Vardar, Bistritsa, Plovdiv, Dedeagats, Kajlar, Ohrid, …… are Thessaloniki, Pella, Aigai, Argos, Arnissa, Idomenai, Halastra, Heraclea, Erigon, Axios, Aliakmon, Philippoupolis, Alexandroupolis, Ptolemais, Lychnidos, … So, they believe that Macedonian toponyms have always been Slavic! None of them, even the most educated ones does confess publicly that Macedonian names and toponyms have (always) been Greek! They deny opening their eyes and seeing even the most obvious truth!

We Greeks do know that ALL states do manipulate history and other sciences in order to strengthen national unity and pride. But, ONLY fascist countries do manipulate, distort, rape and kill history the way that SlavoSkopian state does. So, hereafter we should say that fascist countries are like FYROM.

Dear ethnic SlavoSkopians, don´t pay those propagandists to keep you in the ´shining´ lies of Underground. Stop masturbating with Tito´s lies.

Greeks do know that you have been raped brutally by history and Tito. We do see that you are still being raped by your leaders. But, those rapes do not allow you raping history and Greeks. In fact history will punish you brutally if you continue raping it that hard. Just like it did at 2001. So, lets make a compromise in the middle of space between us: Somemacedonia! As long as the name problem is unsolved our countries are weakened. Look what Angela Merkel said recently against Greece and in favor of you. Not because she loves you but because Greece denied buying some stupid German frigates. Remember what she said a while before Bucharest summit of NATO ( " Macedonia, or should I say FYROM?" ). At that time Greece was to decide about those frigates! Lets escape from balkanism!

Istor
Macedonian, therefore Greek

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Ματιές στον ελληνιστικό κόσμο.

http://commodebariatric.com/videos/Hellenistic-Civilization.html#

Hellenistic Civilization Videos:


http://commodebariatric.com/videos/Hellenistic-Civilization.html#

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Πατριωτισμός, εθνικισμός, σοβινισμός ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ Ή ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ;

 Ενδιαφέρον θέμα και άποψη ενδιαφέρουσα επί του Θέματος.
Ας κάνουμε ένα αφιέρωμα:
 
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ | Κυριακή 9 Μαρτίου 2008
Στην αρχή το θέμα ήταν σύνθετο: αφορούσε τον αλυτρωτισμό των εθνικιστών της πΓΔΜ, τις απειλές κατά της Ελλάδας, καθώς και τη χρήση ελληνικών εθνικών συμβόλων. Μετά την ενδιάμεση συμφωνία του 1995 το ζήτημα που διχάζει σήμερα είναι το όνομα. Γιατί όμως αντιδρά η Ελλάδα στον αυτοπροσδιορισμό της πΓΔΜ ως «Δημοκρατίας της Μακεδονίας»; Ποιο εθνικό της συμφέρον βλάπτεται; Κινδυνεύουν η πολιτιστική μας κληρονομιά και τα εθνικά μας σύμβολα να «αλωθούν» από τους γείτονες Σκοπιανούς ή μήπως η πολιτική που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση στο θέμα της ονομασίας χαϊδεύει το εύκολο πάθος και τον εθνικισμό - μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης - αλλά αγνοεί το εθνικό συμφέρον; Τα συλλαλητήρια την περασμένη Τετάρτη - και άλλες παρομοίου περιεχομένου εκδηλώσεις - περιεγράφησαν περισσότερο με όρους «εθνικιστικού παραληρήματος» παρά πατριωτικής έξαρσης. Ποια είναι λοιπόν η εννοιολογική διαφορά μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού; Είμαστε, εν κατακλείδι, εθνικιστές ή πατριώτες;
Στην έξοδό του από το Προεδρικό Μέγαρο, την περασμένη Τρίτη, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας μίλησε για την ανάγκη ενός «νέου πατριωτισμού» που θα ορίζεται με διαφορετικά κριτήρια, φέρνοντας ως παραδείγματα τη μη συμμετοχή ελλήνων στρατιωτών σε αποστολές σε ξένες χώρες και τη μη εκχώρηση της εκμετάλλευσης εθνικών πόρων σε αυτό που θα ονομάζαμε «ξένα συμφέροντα». Μέσα στη συγκυρία της κρίσης του «μακεδονικού» ζητήματος, ο «νέος πατριωτισμός» φαινόταν να αντιπαρατίθεται, έστω και υπόρρητα, προς έναν «παλαιό πατριωτισμό», εκείνον που θα εξέφραζε το συλλαλητήριο της επόμενης μέρας. Ή μήπως θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για έναν «αριστερό πατριωτισμό» έναντι ενός «δεξιού εθνικισμού»; Γιατί βεβαίως το συλλαλητήριο της Τετάρτης και εκείνα των αρχών της δεκαετίας του '90 περιγράφηκαν περισσότερο με όρους «εθνικιστικού παραληρήματος» παρά πατριωτικής έξαρσης. Ωστόσο ποια είναι η εννοιολογική διαφορά μεταξύ πατριωτισμού και εθνικισμού; Είναι σωστή η διάκριση ανάμεσα σε έναν «καλό» εθνικισμό, που ονομάζεται «πατριωτισμός», και έναν «κακό» εθνικισμό, που έχει πολλές ποικιλίες, με κυρίαρχες εκείνες του ρατσισμού και του σωβινισμού;
Είναι γνωστή η ρήση του Ντε Γκωλ, που φαίνεται να απαντά σε αυτό το ερώτημα: «Πατριωτισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα την αγάπη για τη χώρα σου. Εθνικισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα το μίσος για τις άλλες». Είναι γνωστό επίσης ότι ο όρος «σωβινισμός» σημαίνει τον υπερβολικό, πολεμοχαρή και φανατικό εθνικισμό και προέρχεται από τον γραφικό, ξεχασμένο ήδη στην εποχή του, γάλλο στρατιώτη της εποχής του Ναπολέοντα, τον Nicolas Chauvin.
Εν τούτοις σήμερα ο όρος «εθνικισμός» χρησιμοποιείται ως συνώνυμος του όρου «σωβινισμός», κάτι που δεν είναι ακριβές. Ο εθνικισμός είναι μια σύγχρονη ιδεολογία που συνδέεται με τη νεωτερικότητα, δηλαδή με όλους τους ιστορικούς μετασχηματισμούς που συνέβησαν στη Δ. Ευρώπη από τον 16ο ως τον 18ο αι. - προτεσταντισμός, καπιταλισμός, διαφωτισμός, εκβιομηχάνιση. Οι εθνικισμοί μεταξύ 1820 και 1920 άλλαξαν τη μορφή του Παλαιού Κόσμου στο δυτικό ημισφαίριο, επιβάλλοντας μάλιστα τον τρόπο που σήμερα αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Σύμφωνα με έναν από τους γνωστότερους μελετητές του εθνικισμού, τον Elie Kedourie, «η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι η ανθρωπότητα εκ φύσεως συγκροτείται από έθνη, πως τα έθνη χαρακτηρίζονται από γνωρίσματα συγκεκριμένα και εμπειρικά διαπιστώσιμα και πως, πέρα από την εθνική αυτοδιάθεση, δεν νομιμοποιείται κανένας άλλος τύπος διακυβέρνησης». Το εντυπωσιακότερο με τον εθνικισμό είναι ότι, σε αντίθεση με άλλες ιδεολογίες, απέκτησε καθολική και παγκόσμια ισχύ, και συνδυάστηκε, λόγω της χαμαιλεόντειας προσαρμοστικότητάς του, με άλλες, αντιφατικές μεταξύ τους ιδεολογίες, όπως ο φασισμός, ο φιλελευθερισμός και ο κομμουνισμός.

Το ερώτημα που τίθεται επίσης σχετικά με τον εθνικισμό είναι πώς οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους για μια «φαντασιακή κοινότητα» όπως το έθνος. Το έθνος εμπνέει πράγματι αγάπη που μπορεί να οδηγήσει στην αυτοθυσία. Και μάλιστα η θυσία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ηθική βαρύτητα αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι η πατρίδα δεν είναι ζήτημα ατομικής επιλογής. Στο λεξιλόγιο του εθνικισμού το «ανήκειν» σε ένα έθνος αποτελεί «φυσική» ιδιότητα και τα μέλη του έθνους συνδέονται μεταξύ τους με ένα είδος συγγενικού δεσμού, νιώθουν μεταξύ τους αδέλφια, χωρίς να χρειαστεί να συναντήσει ποτέ ο ένας τον άλλον. Μέσα από μια υπερταξική αλληλεγγύη, που παραβλέπει τις ανισότητες και την εκμετάλλευση που υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες, τα μέλη του έθνους αυτοπροσδιορίζονται ως μια μεγάλη οικογένεια. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε, παρά την πολιτισμική και πολιτική συγκρότηση των εθνών, η έμφαση, τουλάχιστον σε ρητορικό και φαντασιακό επίπεδο, τοποθετείται στους «δεσμούς αίματος».
Θεωρούμε ότι η αγάπη προς το έθνος, την πατρίδα, συνιστά τον πατριωτισμό. Η προφανής αυτή ερμηνεία μάς κάνει εν τούτοις να ξεχνάμε ότι ο σύγχρονος πατριωτισμός συνδέεται πρωτίστως με το νεωτερικό, συγκεντρωτικό κράτος και ότι η πρωτότυπη ιδέα του γεννήθηκε κατά την ιστορική στιγμή της μετατροπής των υπηκόων σε πολίτες, στη μετάβαση από το απολυταρχικό Παλαιό Καθεστώς στη νεωτερική δημοκρατική πολιτεία. Θα μπορούσαμε βεβαίως να αποδεχθούμε ότι ο πατριωτισμός, ως αγάπη για την πατρίδα και ζήλος για την υπεράσπισή της, αποτελεί διαχρονικό και οικουμενικό συναίσθημα. Το περιεχόμενό του ωστόσο και το ποιος θεωρείται πατριώτης σε κάθε ιστορική περίοδο διαφοροποιούνται. Ο ελληνο-ρωμαϊκός πατριωτισμός της «πατρίδος» και της «patria» ήταν η πίστη στην πόλη και όχι στο έθνος. Ο γιακωβινικός, λαϊκός πατριωτισμός, που δημιουργήθηκε στη Γαλλική Επανάσταση, είχε πολιτική και όχι πολιτισμική βάση. Στη συνέχεια ο εκδημοκρατισμός της πολιτικής ενίσχυσε, και συχνά δημιούργησε, τον κρατικό πατριωτισμό. Στο νέο σύστημα των εθνών-κρατών που οικοδομούνται τον 19ο και 20ό αιώνα, οι κυβερνήσεις ζητούν από τους πολίτες τους ενεργό πατριωτισμό, ο οποίος εξασφαλίζεται ακριβώς μέσω της προσήλωσης στο έθνος. Η αφοσίωση στο έθνος μεταφράζεται συνεπώς σε νομιμοφροσύνη προς το κράτος. Τα κράτη άλλωστε έχουν κάθε συμφέρον να επιτύχουν την κοινωνική συνοχή, ενισχύοντας τα συναισθήματα και τα σύμβολα της εθνικής κοινότητας και ενδυναμώνοντας τον κρατικό πατριωτισμό.
Σήμερα εξάλλου όλο και συχνότερα τα όρια του πατριωτισμού προσδιορίζονται από τα κρατικά σύνορα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πατρίδα έχει εδαφικότητα. Αυτό όμως που αξίζει να επισημανθεί είναι ότι η ιστορικότητα προσαρμόζεται στην κρατική εδαφικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ των επιχειρημάτων στη σύγχρονη «μακεδονική διαμάχη» συγκαταλέγονται και εκείνα που προσδιορίζουν αν τα κέντρα της αρχαίας Μακεδονίας βρίσκονταν εκτός ή εντός των σημερινών ελληνικών συνόρων. Η ίδια επιχειρηματολογία ωστόσο αναφέρεται σε πολιτισμική συνέχεια, η οποία προφανώς δεν ταυτίζεται με κρατικά σύνορα. Οι ποικίλες αντιφάσεις που παρατηρούνται στη σημερινή συγκυρία οφείλονται, μεταξύ άλλων, και στο γεγονός ότι η διευρυμένη αντίληψη του έθνους που είχε παραδοσιακά ο ελληνικός εθνικισμός (διασπορά, ομογένεια, αλύτρωτες περιοχές) συγκρούεται με τον πραγματιστικό κρατικό πατριωτισμό του σύγχρονου ελληνικού έθνους-κράτους.
Η κυρία Χριστίνα Κουλούρη είναι καθηγήτρια Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=187272&ct=114&dt=09/03/2008#ixzz0yg4cB39z