Ας το σκεφτούμε καλά...

«Λαοί σχηματισθέντες από ανάμειξη αργότερα εξαφανίζονται τελείως». (Στράβων)

Μεθοδολογικά προβλήματα, αντιφάσεις, άλματα συλλογισμών και λογικά-επιστημονικά σφάλματα στην άχαρη ημιμαθή πορεία μερικών βαλκάνιων «κριτικών» ιστοριογράφων

Αναρτημένο στην διεύθυνση http://www.ifestos.edu.gr/60.htm
Παναγιώτης Ήφαιστος
Καθηγητής Διεθνείς Σχέσεις-Στρατηγικές Σπουδές, Έδρα Jean Monnet, Ευρωπαϊκή Πολιτική Ολοκλήρωση, Πάντειον Παν/μιο
Αντίβαρο, Απρίλιος 2007

Περιεχόμενα:

1. Προγραμματική προκατάληψη μιας αντι-επιστημονικής μεθοδολογίας.
2. Αντικειμενικά κριτήρια μιας καλής ιστοριογραφίας.
3. Αποτελεί μύθος ότι όλοι οι έλληνες ιστορικοί συμφωνούν με την «κριτική» αναθεώρηση της ιστορίας.
4. Ρίζες, εξέλιξη, εξυπηρετήσεις της «κριτικής» ιστοριογραφίας και η τα επιστημονικά κίβδηλα υποπροϊόντα
5. Περί ιστορικών μύθων και οι «κριτικοί» μυθολόγοι.

Εισαγωγική σημείωση: Η εμβέλεια του παρόντος σημειώματος είναι μικρή: Ανάδειξη μερικών μόνο πτυχών της «κριτικής» ιστοριογραφίας και κατάδειξη κάποιων επιστημονικών αλμάτων, λογικών σφαλμάτων και αυθαίρετων επικλήσεων επιστημονικής εγκυρότητας. Έπεται εκτενέστερο κείμενο που θα δημοσιευτεί σε εύθετο χρόνο. Στάσεις όπως το σχέδιο Αναν, οι προπετείς αξιώσεις για κατευνασμό του τουρκικού και άλλων αναθεωρητισμών και τα βιβλία ιστορίας του CDRSEE, υφαίνουν πλέον ένα πέπλο παραδοχών που διαφθείρει στοχαστικά ολοένα και περισσότερο τις κοινωνικές επιστήμες και τον δημόσιο διάλογο, ζήτημα ως προς το οποίο έχουμε χρέος και καθήκον να επανέλθουμε.

1. Προγραμματική προκατάληψη μιας αντι-επιστημονικής μεθοδολογίας. Κατά πρώτον, παραθέτω μερικά μόνο ενδεικτικά εδάφια των δραστών εκφυλισμένων «κριτικών» ιστοριογραφικών απόψεων (περισσότερα, εκτενέστερα και με παραπομπές σε επερχόμενη μονογραφία και σύντομες επιστημολογικές αναφορές πιο κάτω):

«Η πρόκληση της διδασκαλίας της εθνικής ιστορίας έγκειται στο τρόπο διαχείρισης των συγκρούσεων και μάλιστα όταν οι συγκρούσεις αυτές έχουν νωπά αποτυπώματα στην συλλογική μνήμη. 
...... η συνέχεια: http://palio.antibaro.gr/society/hfaistos_me8odologika.php
 

Η διαστρεβλωτική επιρροή των ΜΜΕ

Submitted by antibaro on Mon, 08/02/2010 - 00:48

• Βασίλειος Μαρκεζίνης

Ρόλος των ΜΜΕ είναι, πρωτίστως, να πληροφορούν το κοινό για τις εξελίξεις στον δημόσιο και τον κοινωνικό βίο, να δημοσιοποιούν και, εντός συγκεκριμένων νομικών ορίων, να διερευνούν περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας και, μέσα από το έργο των εκπροσώπων τους που έχουν το απαραίτητο διανοητικό υπόβαθρο, να ενθαρρύνουν το ευρύ κοινό να σκέφτεται σε βάθος τα μεγάλα ζητήματα των ημερών.

Σε πολλές περιπτώσεις, όμως, τα ΜΜΕ αποτελούν για τους ιδιοκτήτες τους ένα μέσο ενίσχυσης της εξουσίας τους και του κοινωνικού γοήτρου τους, έναν έμμεσο τρόπο προώθησης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους και, με τη βοήθεια μερικών από τους συντάκτες των κειμένων που δημοσιεύονται καθημερινά στις σελίδες τους ή διαβάζονται κατά τη διάρκεια των ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών προγραμμάτων τους, ένα μέσο επηρεασμού της κυβερνητικής πολιτικής ή ακόμη και συμβολής στην ανάδειξη κυβερνήσεων και αρχηγών πολιτικών κομμάτων κατά τρόπο που να συμφωνεί με τις απόψεις και τις πεποιθήσεις τους.

Παρ’ ότι κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι καινοφανές, η σημερινή τους ένταση, κυριολεκτικά, δεν έχει προηγούμενο. Το συγκεκριμένο φαινόμενο, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτή η πολιτική πηγή εξουσίας, αντίθετα με τις περισσότερες άλλες, δεν ελέγχεται κατ’ ουσίαν από κανέναν, σημαίνει ότι τα σημερινά ΜΜΕ έχουν μάλλον διαστρεβλωτικό αντίκτυπο στον σύγχρονο πολιτικό βίο.
Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στην Ελλάδα. Η (διαστρεφική) εξουσία, φέρ’ ειπείν, που ασκούν διάφορες ομάδες συμφερόντων στην αμερικανική και τη βρετανική κυβέρνηση έχει σχολιαστεί κατ’ επανάληψη. Η πρακτική αυτή είναι εντυπωσιακή και, στον ίδιο βαθμό, επικίνδυνη.
Στη δική μας χώρα, αυτή η «τάση» να μη σχολιάζεις, να μην ασκείς κριτική, να μην ενημερώνεις, αλλά, συγχρόνως, να «καθορίζεις» (α) ποιοι θα είναι οι ηγέτες και (β) ποια θα είναι τα ζητήματα με τα οποία αυτοί θα ασχοληθούν, έχει εκδηλωθεί υπό δύο αξιοσημείωτες και αντιθετικές μορφές: από τη μια πλευρά, υπερδραστηριότητα, από την άλλη, παθητικότητα....
η συνέχεια;  http://www.antibaro.gr/node/1158

μας ήθελαν ανθρώπους χωρίς ιδιότητες, χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συνέχεια, εύπλαστο ντοματοπελτέ, που θα τον ζυμώνανε συνοικιακές νομενκλατούρες

Ένα σημαντικότατο άρθρο του παλαίμαχου και έμπειρου βορειοελλαδίτη δημοσιογράφου Γιώργου Σκαμπαρδώνη που αξίζει να διαδοθεί.

ΔΕΕ

ΑΣΤΕΙΑΤΟΡΙΟΝ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ. Από την εφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» 17 Ιανουαρίου 2010

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=49865

«Ξαναδιαβάζω εδώ κι εκεί μερικά από τα φαιδρά κλισέ που μας ήθελαν ανθρώπους χωρίς ιδιότητες, χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συνέχεια, εύπλαστο ντοματοπελτέ, που θα τον ζυμώνανε συνοικιακές νομενκλατούρες με στερεότυπα του 1920, επιμένοντας ότι:

Η Θεσσαλονίκη δεν απελευθερώθηκε, λέει, το 1912, αλλά προσαρτήθηκε. Πού και σε ποιον προσαρτήθηκε; Με αυτήν την έννοια, το 1821 δεν έγινε ελληνική επανάσταση, δεν δημιουργήθηκε ελληνικό κράτος, αλλά προσαρτήθηκε η Πελοπόννησος σε κάτι επινοημένο, που δεν υπήρξε, ως λαός, 4.000 χρόνια, στον ίδιο τόπο, με την ίδια γλώσσα, το ίδιο φρόνημα, τον ίδιο πολιτισμό και την ίδια θρησκεία, αρχαιοελληνική ή χριστιανική. Δεν υπήρξε ο ελληνισμός, αλλά ένα σύνολο εργαζομένων χωρίς ιδιότητες. Που δεν έκαναν φιλοσοφία, πολιτική, αρχιτεκτονική, θέατρο, γεωγραφία, αστρονομία, ιατρική, ιστορία, μαθηματικά, μουσική, λογοτεχνία, πολέμους. Αλλά τι έκαναν; Εργάζονταν. Εργάζονταν γενικά και αφηρημένα σε έναν μη τόπο, εκτός χρόνου και άνω ποταμών.

Θα τρελαθούμε. Ξαναδιαβάζω το ανέκδοτο περί δήθεν ασυνέχειας, κατά βάθος πρόκειται για ανθελληνικό μένος. Και πώς γίνεται κάποιος που μισεί έναν λαό να θέλει και να τον σώσει ντε και καλά και μάλιστα από τον ίδιο του τον εαυτό; Ωραίοι Προκρούστες: Μαγκώνουν το ιδεολόγημα και εκεί μέσα τραβολογούν με το ζόρι μια απείρως πλούσια και πολυδιάστατη πραγματικότητα, για να τους βγει το κλισέ, έστω και στραμπουλιγμένο.

Επειτα, το γνωστό παραμύθι: Η Θεσσαλονίκη από το 1900 και μετά και μέχρι τον μεσοπόλεμο υπήρξε πολυπολιτισμική (άλλος πονηρός όρος αυτός), άρα πρέπει να ξαναγίνουμε έτσι. Η Θεσσαλονίκη τον μεσοπόλεμο υπήρξε πολυεθνοτική και ανηλεώς διεκδικούμενη από όλους: Τούρκους, Φράγκους, Αλβανούς, Βουλγάρους, Ρουμάνους, Σέρβους, και τώρα ακόμη και από τους Σκοπιανούς. Διεκδικούμενη με κάθε τρόπο. Οι κοινότητες τον μεσοπόλεμο...
η συνέχεια: http://ethnologic.blogspot.com/

Η εξ ανατολών απειλή και οι δυνατοτητές μας

του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα

ΕισαγωγήΤο θέμα επιδέχεται πολλές επί μέρους προσεγγίσεις. Τις ακούτε άλλωστε καθημερινά. «ολιστικές» όμως προσεγγίσεις δεν γίνονται, επειδή έχουμε βουλιάξει στον «ταχτικισμό», στο «βλέποντας και κάνοντας». Ξεχνούμε ότι το σύνολο είναι στην πραγματικότητα κάτι παραπάνω από το άθροισμα των μερών. Βεβαίως οι επί μέρους προσεγγίσεις είναι αναγκαίες, για να βλέπουμε τα δέντρα, τη «μικροκλίμακα». Χρειάζεται όμως να βλέπουμε και το δάσος. Ποιο είναι το «δάσος» στο πρόβλημά μας με την Τουρκία; Ποια είναι η «μεγάλη κλίμακα»;

Χωρίς συνολικές προσεγγίσεις δεν μπορούμε να έχουμε εθνική στρατηγική, ούτε καν ενιαία καθημερινή πολιτική. Η ενιαία πολιτική και η προϋπόθεσή της η εθνική στρατηγική, βασίζονται σ’ αυτό που λέμε εθνικό συμφέρον. Το τι είναι εθνικό συμφέρον δεν καθορίζεται από τις ιδιορρυθμίες του ενός ή του άλλου πολιτικού προσώπου ή κόμματος, αλλά από την εθνική ταυτότητα. Η διαμόρφωση όμως της εθνικής ταυτότητας καθορίζεται από δυνάμεις παγκόσμιες και από δυνάμεις μεγάλου ιστορικού βάθους. Για να τις συλλάβουμε χρειαζόμαστε συνολικές προσεγγίσεις, για τις οποίες δεν είναι επαρκείς οι συνηθισμένες επιστήμες. Είναι θέμα φιλοσοφίας της ιστορίας. Την οποία βεβαίως ούτε καλλιεργούμε ούτε διδάσκουμε πουθενά. 

Το τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε και πώς θα το καθορίσουν οι συνηθισμένες μερικές προσεγγίσεις. Το τι όμως πρέπει να θέλουμε μπορούν να το καθορίσουν μόνο οι συνολικές προσεγγίσεις.

Θα σας παρουσιάσω λοιπόν εδώ μια απόπειρα συνολικής προσέγγισης. Θα ξεκινήσω διερωτώμενος: α) Ποια είναι η ευρύτερη ιστορική ολότητα στην οποία ανήκουν τα δύο έθνη και προς τα πού αυτή κατευθύνεται; β) Πώς διαμορφώνεται η ελληνική και η τουρκική ταυτότητα; γ) Ποια είναι η βαθύτερη φύση των μεταξύ τους σχέσεων; Και θα κλείσω με τη διατύπωση των πιθανών συμπερασμάτων.

Α. Η περιέχουσα ολότητα
Υπάρχει περιέχουσα ολότητα. Είναι ο σύγχρονος παγκόσμιος πολιτισμός. Παγκόσμιος = κυρίαρχος σε κάθε χώρα. Και στην Ελλάδα. Και στην Τουρκία. Είναι ο κοινός πολιτισμικός παρονομαστής μεταξύ των πιο διαφορετικών εθνών και λέγεται νεωτερικότητα. Εξόφθαλμη όψη του: ο καπιταλισμός. Κατά βάθος όμως είναι μια πολιτισμική παράδοση, ένα ανθρωπολογικό καλούπι, μέσα από το οποίο φτιάχνεται ο νεωτερικός τύπος ανθρώπου. Ο τύπος αυτός είναι το άτομο και το καλούπι του η νεωτερική εξατομίκευση.

Εκ κατασκευής ο νεωτερικός ατομικισμός δημιουργεί κοινωνικό πρόβλημα. Θεμελιώθηκε στην υπόθεση ότι η εναρμόνιση των ανταγωνιστικών ατομικών επιδιώξεων διασφαλίζεται αυτόματα από το σύστημα της αγοράς. Αποδείχθηκε όμως πολύ γρήγορα ότι χωρίς ειδικό σύστημα κοινωνικής παρέμβασης, είναι αδύνατο να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή. Έτσι προέκυψε ο νεωτερικός κολεκτιβισμός, με κύρια μορφή τον σοσιαλισμό, ως λύση στο κοινωνικό πρόβλημα. Ήταν η οραματική διέξοδος της νεωτερικότητας. Όπου όμως πήραν την εξουσία οι σοσιαλιστές εγκατέστησαν τελείως ανελεύθερα συστήματα κρατικού καπιταλισμού. Το φάρμακο αποδείχτηκε χειρότερο από την αρρώστια,
η συνέχεια:

Αρχική » Επισημαίνουμε » Φτύστε κατάμουτρα την χούντα της παρακμής και την δικτατορία της πολιτικής ορθότητας Φτύστε κατάμουτρα την χούντα της παρακμής και την δικτατορία της πολιτικής ορθότητας

«Δεν υπάρχει ελεύθερος άνθρωπος χωρίς Ελεύθερη Πατρίδα!».
“Εμείς ξεκινήσαμε“, έγραφε το πανώ που ύψωσαν στο Σ.Ε.Φ. οι «μουτζαχεντίν» από την Αργολίδα, όταν ο Αντώνης Σαμαράς ξεκίνησε να μιλάει για την Ελευθερία, την Δικαιοσύνη, την Ισονομία και την Ανταγωνιστικότητα, για το ξεκίνημα της νέας Νέας Δημοκρατίας, στο προσυνέδριο.  Δεν ήταν διορισμένα ρουσφέτια, ούτε επαγγελματίες της πολιτικής σαν τον θρυλικό Γκρούεζα της ταινίας. Ήταν Έλληνες του μόχθου, απλοί άνθρωποι. Ήταν κάποιοι από το Λαό, που δεν είναι απλώς πληθυσμός, από τη χώρα, που δεν είναι απλώς χώρος. Κάποιοι που ξέρουν από πού έρχονται και ξέρουν που πάνε. Ήταν από αυτούς που δεν επέτρεψαν το κόμμα να αμπαλαριστεί και να παραδοθεί στα σόγια με συνοπτικές διαδικασίες.
            Τέτοια ήταν η σύνθεση του κατάμεστου σταδίου. Χιλιάδες χιλιάδων Έλληνες κι Ελληνίδες, απλοί άνθρωποι που διαδήλωσαν ότι ο κινηματικός χαρακτήρας της 29/11 είναι ζωντανός. Στα πρόσωπα των ανθρώπων έβλεπες την ικανοποίηση που άκουγαν τον ηγέτη που επέλεξαν να μιλάει για Ελευθερία. Και πως μπορείς να μιλήσεις για Ελευθερία αν δεν μιλήσεις για Πατρίδα; Και τους μίλησε. Τους μίλησε και για την αληθινή Δημοκρατία, για την τυραννία της θρασείας μειοψηφίας που υπάρχει στη χώρα. Μίλησε για την φύλαξη των συνόρων και την Ημετέρα Παιδεία, το απαράδεκτο της με συνοπτικές διαδικασίες πολιτογράφησης κι όχι για τρίχες της πολιτικής ορθότητας.
            Αμήχανοι, κάποιοι, πολύ λίγοι, τον άκουγαν να μιλάει για Δικαιοσύνη, Συνείδηση και Ήθος. Για ηθικά πρότυπα. «Κάποιοι έχουν μπλέξει τα προνόμια με τα δικαιώματα», είπε. Μίλησε για κόμμα των αξιών και των αξίων κι αργότερα αναφερόμενος στις εξεταστικές επανέλαβε για πολλοστή φορά: «Όλα στο φως», «και προσέξτε όταν λέω δεν καλύπτουμε κανένα, το εννοώ! Δεν καλύπτουμε κανένα!». Κάποιοι και κάποιες μπορεί να ξεροκατάπιαν και να ίδρωσαν αλλά ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους. Όλα θ’ αλλάξουν....
η συνέχεια: http://www.antinews.gr/?p=34980#comment-400676

Τα «μυστήρια» των σεναρίων εξαρθρώνουν τη σκέψη

• Η Ελλάδα δέχεται μία οικονομική επίθεση και ουσιαστικά βρίσκεται σε άτυπη κατάσταση πολέμου

Μας μαθαίνουν να σκεφτόμαστε με ένα τρόπο ο οποίος μας καθιστά ανίκανους να προσεγγίσουμε την αλήθεια των πραγμάτων.
Μας «εκπαιδεύουν» σε μια τέτοια «μέθοδο» σκέψης που «σκεφτόμαστε» ανάποδα: αρχίζουμε από τα κεραμίδια και όχι από τα θεμέλια. Πελαγοδρομούμε, έτσι, στα άπειρα και αντιφατικά επεισόδια του «φαινομένου», σε «αναλύσεις» ασυνάρτητων «τεμαχίων» του «φαινομένου».
Αυτή η «μέθοδος» συνίσταται σε τούτο: Στο διαχωρισμό και απόσπαση των γεγονότων από την κοινωνική τους βάση, από τα «θεμέλια».
Αυτή είναι η κυρίαρχη καθεστωτική (αστική) «σκέψη».
Μια «σκέψη» που έχει πάρει, σήμερα, με τη δικτατορία των ΜΜΕ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ διάσταση.
Η δημοσιογραφική «λογική» αποτελεί την «ποίηση» αυτής της καθεστωτικής «μεθόδου» παραπλάνησης και δολοφονίας της Σκέψης: Διαλύει κάθε άρθρωση της σκέψης με το βομβαρδισμό ξεκάρφωτων επεισοδίων, με τον αχαλίνωτο τεμαχισμό και αυτών των εξωτερικών συμπτωμάτων των ξεκάρφωτων επεισοδίων.
Έτσι γράφονται και λέγονται σήμερα πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα για την επίθεση που γίνεται εναντίον της Ελλάδας από τους συμμάχους της και τους «νταβάδες» της. Όλοι θέλουν να μας τιμωρήσουν γιατί είμαστε το «κακό παιδί»!!!
Μένει, λοιπόν ανεξήγητο, μετέωρο αστυνομικό σενάριο, με αντιφατικά επεισόδια, το γιατί μας κήρυξαν τον πόλεμο:
α) Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα εξουσίας των ΗΠΑ, τα οποία έχουν τους πολιτικούς υπαλλήλους τους (Πρωθυπουργό και τα επιτελεία του) στην κυβέρνηση.
β) Τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα της Ε.Ε. (με τη Γερμανία επικεφαλής). Επίθεση που «τορπιλίζει» την «ενότητα» του ευρώ και ενισχύει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό σε βάρος της Ευρώπης.
Αυτά και πολλά άλλα αντιφατικά «μυστήρια» ξεστομίζονται, ξεκάρφωτα από την οικονομική και κοινωνική «λογική» και «λειτουργία» του καπιταλισμού, ιδιαίτερα σε εποχές θανάσιμης κρίσης του. Εμφανίζεται μια εικόνα δαιμονοποίησης της Ελλάδας που όλοι είναι εναντίον της...

η συνέχεια:  http://kostasxan.blogspot.com/2010/02/blog-post_4559.html

Απαιτείται άμεση μεταφορά της πρωτεύουσας

Πρόταση απομακρύνσεως από την Αθήνα του Διοικητικού Κέντρου της Ελλάδος Είναι γνωστό ότι λίγο μετά την εθνική παλιγγενεσία η Αθήνα, επελέγη ως σύμβολο του Ελληνικού πολιτισμού για πρωτεύουσα του νέου Ελληνικού κράτους παρ' ότι ήταν ακόμη μία ασήμαντη πολίχνη και χωρίς καμία ουσιαστική συμβολή στην εθνική αναγέννηση και αφύπνιση .
Ακολούθησε ένας περίπου αιώνας, κατά τον οποίο, παρά την ύπαρξη φιλόδοξων πολεοδομικών σχεδίων και προθέσεων, η ανάπτυξη της πόλεως έγινε με τρόπο άτακτο και ληστρικό, έτσι ώστε τα σχέδια συρρικνώθηκαν και το μέλλον της πόλεως υποθηκεύτηκε.
Αλλά η υπέρμετρη και αλόγιστη διόγκωση του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας με τη συσσώρευση σ' αυτό μεγάλου μέρους του πληθυσμού της επαρχίας και του μέγιστου μέρους των οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας σημειώθηκε κυρίως κατά την μεταπολεμική περίοδο. Ο εμφύλιος σπαραγμός και το μετεμφυλιακό κλίμα έδιωξαν κόσμο από την επαρχία, ο διπολισμός, που ακολούθησε, απομόνωσε τις βόρειες (και πλέον παραγωγικές) επαρχίες της χώρας από την οικονομική ζώνη της Βαλκανικής ενδοχώρας, ενώ και στην υπόλοιπη Ελλάδα αναπτύχθηκε μια παρασιτική οικονομία, οι παράγοντες της οποίας (οικοπεδοφάγοι και έμποροι ακινήτων, αεριτζήδες, δανειοδίαιτοι "βιομήχανοι" κ.λπ.) δρούσαν πάντοτε σε άμεση επαφή και "συνεργασία" με την συγκεντρωμένη στην πρωτεύουσα κυβερνητική και διοικητική μηχανή.
Το Λεκανοπέδιο της Αθήνας έχει πλέον επιτύχει την μοναδική διεθνή πρωτοτυπία1 να φιλοξενεί το 50% του πληθυσμού της Ελλάδας στο μόλις 2% του εδάφους της χώρας!!!
Οι πάσης φύσεως δραστηριότητες, οι δαπάνες και ο πληθυσμός του Λεκανοπεδίου υποτάσσονται σε μία "φαύλη σπείρα" (νέα έργα-νέες πιστώσεις-νέες θέσεις εργασίας-νέοι κάτοικοι-νέες ανάγκες για έργα κ.ο.κ.), σύμφωνα με την οποία η αύξηση του ενός απαιτεί και προκαλεί, εν συνεχεία, διαδοχικώς την αύξηση των άλλων. Αυτή η σπειροειδής "ανάπτυξη" επιτελείται πλέον σε συνθήκες που λίγο απέχουν από το όριο καταρρεύσεως και ακινητοποιήσεως των πάντων.
Η διάθεση των τεραστίων πιστώσεων που απαιτούνται για την εκτέλεση έργων, τα οποία απλώς παρατείνουν την στοιχειώδη και οριακή λειτουργία του Λεκανοπεδίου, καθώς και η συνακόλουθη αιχμαλωσία του καλύτερου εργατικού και πνευματικού δυναμικού της χώρας στην κόλαση των Αθηνών, περιορίζει τα ενδιαφέροντά μας σ' αυτήν την "πόλη-κράτος" και προκαλεί τον μαρασμό (οικονομικό, πληθυσμιακό, πολιτιστικό κ.λπ.) της υπόλοιπης Ελλάδος και ιδίως των ακριτικών Νομών, συρρικνώνοντας έτσι την κοινωνική συνοχή, την αμυντική μας ικανότητα και την εθνική υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση, στοιχεία απαραίτητα για την συνοχή και την επιβίωση του Ελληνισμού.
Επιβάλλεται, λοιπόν, εκ των πραγμάτων να τερματιστεί αυτή η αδιέξοδη και αντιαναπτυξιακή μεγέθυνση του Λεκανοπεδίου. Η ανάπτυξη πρέπει να διαχυθεί σε όλη τη χώρα, ώστε η Νέα Γενιά να λειτουργήσει σε ένα νέο ορθολογικό, οικονομικά και κοινωνικά, περιβάλλον.
Πριν αναζητήσουμε "τεχνοκρατικές" λύσεις για τη "διαχείριση" των προβλημάτων του Λεκανοπεδίου, πρέπει να προηγηθεί μία απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα, το οποίο προβάλλεται ολονένα συχνότερα και από πολλές πλευρές:
“Είναι σκόπιμη η παραμονή του διοικητικού κέντρου της χώρας στην Αθήνα;”
Συνεκτιμώντας, πέραν της τεχνικής πλευράς του προβλήματος, τις αμυντικές ανάγκες, τη δημόσια υγεία, την ισόρροπη οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη της χώρας αλλά και τον συμβολισμό που θα αναδεικνύει η επιλογή μας, τότε η απάντησή μας δεν μπορεί παρά να είναι θετική.
Η απομάκρυνση του διοικητικού και οικονομικού κέντρου της χώρας από το λεκανοπέδιο της Αττικής αποτελεί και την πραγματική λύση του αναπτυξιακού προβλήματος της χώρας.
Η επανίδρυση του κράτους
Αφετηρία μιας τέτοιας λύσεως πρέπει να είναι η λήψη...
η συνέχεια: http://kostasxan.blogspot.com/2010/02/blog-post_3074.html

Η ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Ποτέ δεν θα γίνει κατανοητό το ζήτημα της μετανάστευσης-λαθρομετανάστευσης και των ανθρωπολογικών προϋποθέσεων μιας πολιτείας αν δεν κατανοηθεί η διαδρομή των Νέων Χρόνων και ο τρόπος που το ιδεολογικό φαινόμενο επηρέασε τα πολιτικά δρώμενα ενδοκρατικά και διακρατικά. Εδώ, βέβαια θα πούμε  λίγα μόνο λόγια για ένα πολύ μεγάλο ζήτημα. Γράφοντας για την ανθρωπολογία του Κοινωνικού που συγκροτεί και συγκρατεί το Πολιτικό, ερασιτεχνισμοί, συναισθηματισμοί, ιδεολογικά κολλήματα και αφέλειες, δεν χωρούν. Ερασιτεχνισμός σημαίνει θάνατος για πολλούς και καταστροφές πολύ περισσότερους. Αναμφίβολα, συζητώντας το μεταναστευτικό σε αναφορά με την ανθρωπολογία μιας πολιτείας, η συζήτηση είναι μεν χρήσιμη, εξ αντικειμένου όμως είναι καταπλακωμένη από το ιδεολογικό φαινόμενο των Νέων Χρόνων. Θα προσπαθήσουμε να ορίσουμε αυτές τις δουλείες.

Read more... http://www.elkeda.gr/

ΑΝΑΛΥΣΗ Αμορφωσιάς εγκώμιον (Νομοσχέδιο για την ελληνοποίηση 1εκ νομιμοποιημένων λαθρομεταναστών)

Της Μαριάνας Πυργιώτη

Χθες το πρωί στη ΝΕΤ, η υπεύθυνη των Διεθνών Σχέσεων του Συνασπισμού Ρένα Δούρου, μια νέα κοπέλα με επικοινωνιακή δεινότητα, μιλώντας για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών που αφορά την απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες, είπε μεταξύ άλλων:

“Η κυβέρνηση έχασε ιστορική ευκαιρία σε ό,τι αφορά τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες στη χώρα μας. Η κυβέρνηση υποχώρησε στο απαράδεκτο μέτωπο παπάδων και τηλεαστέρων, που κυριαρχεί στις τηλεοράσεις, ένα μέτωπο αμορφωσιάς, που μαρτυρά σε ποιο βαθμό ο απαραίτητος διάλογος για ένα τόσο κρίσιμο θέμα δεν έγινε με τη σοβαρότητα με την οποία θα έπρεπε να είχε γίνει”.

Προσωπικά εκλαμβάνω την ιδιότητα της αμόρφωτης σαν τίτλο τιμής. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω, ώστε να στηρίξω το... μέτωπο παπάδων και τηλεαστέρων, που αρνούνται να δεχτούν χωρίς ενστάσεις την απόδοση ιθαγένειας σε νομιμοποιηθέντες μετανάστες στη χώρα-μπάχαλο, που λέγεται Ελλάδα. Μια χώρα που δεν γνωρίζει τον ...... συνεχίζεται:
 http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/

«Χωρίς εθνική κυριαρχία, το έργο της εθνικής αποδόμησης γίνεται απείρως ευκολότερο.»

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!

Φαντάζομαι ότι σήμερα θα κάνουν πάρτι όλοι οι στρατιώτες της παγκοσμιοποίησης: Δήμου, Μανδραβέλης, Ρεπούση, Δραγώνα, Διαμαντοπούλου, Κουτσίκου, Πρετεντέρης… και γιατί όχι εξάλλου; Κόποι τόσων χρόνων έφεραν αποτέλεσμα!

Η Ελλάδα υποδουλώθηκε επιτέλους!!!

Άξιος ο μισθός σας, τον κερδίσατε επάξια τόσα χρόνια, μολύνοντας και καταστρέφοντας τον κοινωνικό ιστό, εισηγούμενοι – κύριε Κωστόπουλε- το λάιφ στάιλ , και μπολιάζοντας ταυτόχρονα τους άξεστους βαλκάνιους με την μανία της επίδειξης του γρήγορου πλουτισμού. Γλιστερών προθαλάμων, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη Λαμογιά.

Επιτέλους όλα είναι πιο εύκολα τώρα! Χωρίς εθνική κυριαρχία, το έργο της εθνικής αποδόμησης γίνεται απείρως ευκολότερο. Τι έχει σειρά τώρα; Η γλώσσα; Η Ιστορία; Η αλλοίωση του πληθυσμού; Η πολιτισμικότητα; Η Θράκη; Το Αιγαίο; Ο αέρας που αναπνέουμε; Τι ενοχλεί τους Δεσπότες σας; Ποια είναι η επόμενη αποστολή σας;

Από το στόμα σας και την πένα σας βγήκαν όλα αυτά τα χρόνια λόγια και λέξεις που κανείς ξένος, εχθρός και πολέμιος, του Ελληνικού τρόπου σκέψης και πνεύματος , δεν τόλμησε να ξεστομίσει η να γράψει.

Ναι αγαπητέ τεύτονα αρθρογράφε Marc Beise η Ελλάς απώλεσε την εθνική της κυριαρχία σήμερα, μόνο που δεν γίνεται αυτό για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αυτή την φορά μόνο δεν ξέρει ποιος είναι ο εχθρός. Δεν είναι ούτε οι Ρωμαίοι, ούτε οι βυζαντινοί, ούτε οι Φράγκοι, ούτε οι τούρκοι. Αυτή την φορά ο εχθρός είναι μάλλον η μόλυνση, που την χτυπά στα κόκκαλα και στο νευρικό σύστημα. Που εξαπλώθηκε γρήγορα και σήμερα το 95 τοις 100 της χώρας νοσεί βαριά.

Αποσβολωμένοι οι έλληνες παρακολουθούν τις εξελίξεις και τα χειρότερα που έρχονται. Ο εκσυγχρονισμός, η διαφθορά, ο ευδαιμονισμός, η γκλαμουριά, ο ξέφρενος καταναλωτισμός, τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας για να εξυπηρετήσουν τα προηγούμενα, το ζοφερό μέλλον που αχνοφέγγει, τους μετάλλαξε από ενεργούς πολίτες σε λοβοτομημένους υπηκόους.

Αυτό το 95 τοις 100 είναι ο σημερινός εχθρός της χώρας. Δυστυχώς.

Μόνο που ο ιός αυτός είχε μια γεύση...

η συνέχεια:

http://udemand.blogspot.com/2010/02/blog-post_6528.html

Είμαστε όλοι Ελληνες" γράφει γνωστή ιταλίδα ακαδημαϊκός

Άρθρο με τίτλο "Είμαστε όλοι Ελληνες", της Ιταλίδας καθηγήτριας αρχαίου ρωμαϊκού και ελληνικού Δικαίου στο πανεπιστήμιο του Μιλάνου Εύας Κανταρέλα, δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Κοριέρε Ντέλα Σέρα".

Ο τίτλος του άρθρου παραπέμπει στη γνωστή ρήση του Βρετανού ποιητή και φιλέλληνα Πέρσι Σέλεϊ, κατά την έναρξη της επανάστασης του 1821.

η συνέχεια:

http://udemand.blogspot.com/2010/02/blog-post_18.html

Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη: "Η εγκατάσταση του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου είναι ντροπή"

• Ο Μίκης Θεοδωράκης παρεμβαίνει και μιλάει εκ μέρους όλων όσων αισθάνονται ακόμη Έλληνες

ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ
Διαβάζω στον Τύπο ότι σε λίγο θα εγκατασταθεί ένα «Διευθυντήριο» στη χώρα μας, που ουσιαστικά θα μας κυβερνά με δικτατορικό τρόπο. Τα μέλη του θα παίρνουν μόνα τους όλες τις καίριες αποφάσεις, οι οποίες θα έχουν το χαρακτήρα τελεσιγράφων, που θα πρέπει η χώρα μας να εφαρμόζει χωρίς δικαίωμα γνώμης.
Τα σκληρά οικονομικά μέτρα που πρόκειται να λάβουν, θα βυθίσουν τις κοινωνικές τάξεις -τη μια μετά την άλλη- σε απόγνωση, που τελικά θα γενικευθεί και θα μας οδηγήσει σε δραματικές κοινωνικές συνθήκες και καταστάσεις.

η συνέχεια: http://kostasxan.blogspot.com/ 

Ψεύδεται ο Πλάτων!

“φημί γαρ το μεν Ελληνικόν γένος αυτό αυτώ οικείον είναι και συγγενές, τω δε βαρβαρικώ οθνείον τε αλλότριον”. 

 Πολιτεία 470γ

Το ΡΕΣΑΛΤΟ προχωρά..!

Προς τους φίλους του ΡΕΣΑΛΤΟ
Προσωρινή αναστολή του περιοδικού
Η ανάγκη για μια οργανωτική αναβάθμιση.




Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο στην πολιτική από το να παραμένεις στάσιμος, επαναπαυμένος στις …δάφνες σου. Μια τέτοια «αντίληψη» σε οδηγεί σε μια συντηρητική, σεχταριστική περιχαράκωση: Σε δρόμους καταστροφικούς για τη σκέψη και τη δράση, συνακόλουθα σε δρόμους απώλειας οποιωνδήποτε θεωρητικών και πολιτικών κατακτήσεων.

Άφθονα είναι τα ιστορικά παραδείγματα που δείχνουν ότι η στασιμότητα και ο σεχταρισμός οδηγούν στη νέκρωση της σκέψης, στη ρουτίνα και στην ακραία κατάπτωση: Στο επαρμένο αναμάσημα συνθημάτων και γενικών πολιτικών προσταγών (τύπων) άδειων από κάθε περιεχόμενο. Αυτό το καθεστώς που υπάρχει στις σημερινές σέχτες σε όλο το πολιτικό φάσμα: Από «αριστερίστικες», «ακροδεξιές», «θρησκευτικές» κ.λπ.

Περιττό να τονίσουμε ότι οι σέχτες είναι πολύ ευάλωτες στους ποικίλους μηχανισμούς του συστήματος και πολύ εύκολα (έμμισθα ή ασυνείδητα) γίνονται γρανάζια του καθεστώτος.

Μια «εστία», ένας «όμιλος» προβληματισμού και παραγωγής σκέψης για να μην νεκρωθεί πρέπει πάντα να αναζητάει τα νήματα σύνδεσης με τις κοινωνικές διεργασίες και τα ρυάκια των προβληματισμών που τρέχουν στο σύνολο της κοινωνίας.

Αυτό γίνεται ιδιαίτερα επιτακτικό και καθοριστικό σήμερα που όλα τα πολιτικά ερείσματα έχουν κατεδαφιστεί και ακόμα δεν έχουν εκδηλωθεί ρωμαλέα αυθόρμητα κοινωνικά κινήματα.

Αυτές οι εποχές είναι από τις πιο σκληρές και «σκοτεινές» της ιστορίας. Τα «έμβρυα» της σκέψης είναι αναγκασμένα να υπάρξουν και να στεριώσουν έξω από το αμόνι της μαζικής δράσης. Αυτό εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους σεχταροποίησης και ακαδημαϊκής έπαρσης ή τυφλού εμπειρισμού.

Πρέπει, συνεπώς, κάθε τέτοια «εστία» παραγωγής ιδεών (όμιλος επεξεργασίας και προπαγάνδας ιδεών) να διαγνώσει έγκαιρα το σημείο στροφής στη δουλειά του: Την «τομή» εκείνη κατά την οποία οι «ποσοτικές συσσωρεύσεις» της εργασίας του θα πρέπει να μετουσιωθούν σε μια νέα «ποιότητα» (ποιοτικό άλμα).

Το περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ δεν ήταν πολιτική οργάνωση με την επιστημονική έννοια του όρου, ούτε θα μπορούσε να είναι. Ήταν ένας «όμιλος» επεξεργασίας των σύγχρονων προβλημάτων και «πολιτικής παρέμβασης» σε επίπεδο ιδεών και όχι πρακτικής δράσης. Μόνο μια πολιτική οργάνωση (δηλαδή με ρίζες μέσα στην κοινωνία) μπορεί να δράσει πρακτικά, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα συζήτησης…

Οι συντελεστές του περιοδικού, μετά από πολλή σκέψη κατέληξαν ότι ο πρώτος κύκλος του εντύπου έκλεισε. Η συνέχιση του περιοδικού με τον ίδιο χαρακτήρα, γίνεται μια δουλειά ακαδημαϊκής ρουτίνας, συντήρησης και σεχταριστικής περιχαράκωσης, με καμία ικανότητα «πολιτικής κεφαλαιοποίησης» των «προζυμιών» που έχει δημιουργήσει. Ταυτόχρονα αγρίως εξοντωτική οικονομικά και ψυχικά και άμεσα εξαρτώμενη από τα πρακτορεία των εφημερίδων.

Η συνέχιση του περιοδικού με αυτό το χαρακτήρα οδηγεί σε ένα έντυπο αστικού τύπου, χωρίς θεμέλια, στη γραφειοκρατικοποίση και στον ηγεμονικό παραγοντισμό των «συντελεστών» του ΡΕΣΑΛΤΟ.

Το πρωταρχικό στάδιο της «συσσώρευσης ιδεών» έχει τελειώσει. Τώρα πρέπει να αρχίσει ένα νέο στάδιο: Της σύνθεσης και της οργάνωσης των ιδεών («προζυμιών») για μια άλλη συνέχεια του εντύπου και με άλλο χαρακτήρα.

Το περιοδικό έχει κάνει μια μεγάλη παρέμβαση στην ελληνική κοινωνία, έχει δημιουργήσει πολλά «φύτρα» σε όλη την Ελλάδα. Αυτά τα «φύτρα» πρέπει να συνεχίσουν το περιοδικό.

Οι συνθήκες σήμερα σπάνε κόκαλα. Το κυριότερο, οι άνθρωποι αρχίζουν να απελπίζονται γιατί δεν βλέπουν ΠΟΥΘΕΝΑ μια αχτίδα ελπίδας.

Πρέπει να δουλέψουμε σε βάθος και με προοπτικές μακροπρόθεσμες. Δεν μπορούμε ΑΜΕΣΑ να επέμβουμε σε ΤΙΠΟΤΑ.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ η δημιουργία ενός σκελετού οργανωμένων «ομίλων» (Κρυφά Σχολειά τα ονομάζουμε) και η συγκρότηση ενός πανελλαδικού συντονιστικού κέντρου (νέα Φιλική Εταιρεία το λέμε)....

... η συνέχεια:    http://patari.org/forum/viewtopic.php?p=11001 

Η αποδοχή από την ελληνική πλευρά της σύνθετης ονομασίας των Σκοπίων και η γενιά του ΝΑΙ..

Δυστυχώς οι σύγχρονοι πολιτικοί αρχηγοί μας, για πρώτη φορά στην υπερχιλιετή ιστορία των Ελλήνων, μετέτρεψαν την ελληνική φυλή από φυλή θάρρους, τιμής και αντίστασης σε φυλή υποτακτικών καρπαζοεισπρακτόρων (“Η Κύπρος είναι μακριά”1974, “Ευχαριστούμε τους Αμερικανούς” 1996, “Σχέδιο Ανάν” 2004, Σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια 2009 κτλ). Οι προηγούμενες ελληνικές γενιές των πολλών ΟΧΙ στους διάφορους ανά τους αιώνες εξουσιαστές, μετά από χιλιάδες χρόνια, μας βλέπουν από ψηλά να έχουμε καταντήσει η πρωτοφανέρωτη για τα ελληνικά δεδομένα γενιά του ΝΑΙ…

Όλοι μας μεγαλώσαμε με τα αμέτρητα ΟΧΙ που είπαν αγέρωχα κατά καιρούς οι ηγέτες του Ελληνισμού σε περιστάσεις που η λογική υπαγόρευε το ΝΑΙ. Μάλιστα...
η συνέχεια:
http://dikaiopolis.gr/2009/09/26/%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%81%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83/

Έλεγε ψέματα ο Ισοκράτης;

«ΤΑΥΤΗΝ ΓΑΡ ΟΙΚΟΥΜΕΝ ΟΥΧ ΕΤΕΡΟΥΣ ΕΚΒΑΛΟΝΤΕΣ ΟΥΔ' ΕΡΗΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΝΤΕΣ ΟΥΔ' ΕΚ ΠΟΛΛΩΝ ΕΘΝΩΝ ΜΙΓΑΔΕΣ ΣΥΛΛΕΓΕΝΤΕΣ, ΑΛΛ' ΟΥΤΩ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΩΣ ΓΕΓΟΝΑΜΕΝ ΩΣΤ' ΕΞ ΗΣΠΕΡ ΕΦΥΜΕΝ, ΤΑΥΤΗΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ ΔΙΑΤΕΛΟΥΜΕΝ,ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΟΝΤΕΣ...»

«Ισοκράτους Πανηγυρικός», (24 - 25)

Ομολογίες Αμερικάνικες

«Έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε την λέξη ‘πολιτισμός’ όχι για να περιγράψουμε ένα ιδανικό το οποίο ανήκει μόνο στον ελληνοκεντρικό κόσμο, αλλά με μια έννοια πολύ περισσότερο τετριμμένη και γενική, για να δηλώσουμε κάτι αυθύπαρκτο σε κάθε έθνος του κόσμου, ακόμη και τα πιο πρωτόγονα. Χρησιμοποιούμε την λέξη ‘πολιτισμός’για ολόκληρο το σύμπλεγμα του τρόπου ζωής και έκφρασης που χαρακτηρίζει κάθε έθνος. Έτσι, η λέξη ‘πολιτισμός’ έχει καταντήσει να έχει την έννοια μιας απλής ανθρωπολογικής εικόνας και όχι μιας ιδέας που έχει αξία, που αποτελεί ένα ιδανικό, το οποίο πρέπει συνειδητά να κατακτήσουμε. Με αυτή την αόριστη και αναλογική έννοια (που δίνουμε σήμερα στον πολιτισμό) επιτρέπεται να μιλάμε για κινεζικό, ινδικό, εβραϊκό και αιγυπτιακό πολιτισμό, παρ’ όλο που κανένα από αυτά τα έθνη δεν είχε μια λέξη ή ένα ιδανικό, το οποίο να αντιστοιχεί σε έναν αληθινό πολιτισμό.Φυσικά, κάθε οργανωμένο έθνος έχει ένα εκπαιδευτικό σύστημα. Αλλά ο Νόμος και οι προφήτες του Ισραήλ, το κομφουκιανό σύστημα των Κινέζων, το Ντάρμα των Ινδών είναι σε ολόκληρη τη διανοητική τους δομή, θεμελιακά και ουσιαστικά διαφορετικά από το Ελληνικό ιδανικό του πολιτισμού. Και τελικά, η συνήθεια να μιλάμε για «προελληνικούς πολιτισμούς» δημιουργήθηκε από το θετικιστικό πάθος της ισοπέδωσης των πάντων στους ίδους όρους: η οπτική αυτή οδηγεί σε κληρονομικά ευρωπαϊκές περιγραφές μη ευρωπαϊκών πραγμάτων και περιφρονεί το γεγονός ότι η ιστορική μεθοδολογία παραχαράσσεται, σε μια προσπάθεια να προβάλλουμε τις δικές μας αντιλήψεις σε έναν κόσμο που είναι ξένος προς αυτές».
Werner Yaeger 1888-1961, απόσπασμα από το πολύτομο έργο του ‘Παιδεία’, από δημοσίευμα της εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα’ [5/2/06]).
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η αληθινή επαναστατική δύναμη. Πιστεύουμε ότι οι θεσμοί μας πρέπει να στείλουν όλους τους άλλους στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Ηγούμαστε ενός οικονομικού συστήματος, που έχει ενταφιάσει κάθε άλλη μορφή παραγωγής και διανομής, αφήνοντας μεγάλο πλούτο και μερικές φορές μεγάλα ερείπια στο πέρασμά του. Τα πολιτιστικά μηνύματα που μεταδίδουμε μέσω του Χόλιγουντ και των μακΝτόναλντς φτάνουν μέχρι τις άκρες του κόσμου, για να κατακτήσουν, αλλά και να υπονομεύσουν άλλες κοινωνίες. Αντίθετα από τους περισσότερους παραδοσιακούς κατακτητές, δεν μας ικανοποιεί να καταπιέζουμε απλώς τους άλλους: επιμένουμε να μας μιμούνται. Φυσικά για το καλό τους. Είμαστε οι πιο επίμονοι προσηλυτιστές του κόσμου: ο κόσμος πρέπει να είναι δημοκρατικός. Πρέπει να είναι καπιταλιστικός...»
(Ronald Steel, Αμερικανός ιστορικός, από δημοσίευμα της εφημερίδας ‘Πρώτο Θέμα’ [5/2/06]).

Ρήσεις

Ὄταν ἀποφασίσαμε νά κάμωμε τήν Ἐπαναστάση, δέν ἐσυλλογισθήκαμε οὖτε πόσοι εἴμεθα οὖτε πῶς δέν ἔχομε ἄρματα οὖτε ὄτι οἰ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τά κάστρα καί τάς πόλεις οὖτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε «πού πᾶτε ἐδῶ νά πολεμήσετε μέ σιταροκάραβα βατσέλα», ἀλλά ὦς μία βροχή ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας μας, καί ὅλοι, καί ὀ κλῆρος μας καί οἰ προεστοί καί οἰ καπεταναῖοι καί οἰ πεπαιδευμένοι καί οἰ ἔμποροι, μικροί καί μεγάλοι, ὅλοι ἐσυμφωνήσαμε εἰς αὐτό τό σκοπό καί ἐκάμαμε τήν Ἐπαναστάση.

 

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Πνύκα 1838

Στο στέκι του Άρδην στην Θεσ/νίκη

Προβολή της ταινίας "μέσα στους τοίχους"  από το στέκι του Άρδην-Ρήξη.

Πολύ καλή ταινία, (τα κριτήρια μας κυρίως είναι οι εκτελέσεις και το περιεχόμενο), πετυχημένη και επίκαιρη επιλογή.

Ευχόμαστε καλή συνέχεια.

Μαγειρική και φαγητό έξω

Κεντρικό μεζεδοπωλείο στην Θεσ/νίκη μας απογοήτευσε σφόδρα, ας μήν εισέλθουμε στις λεπτομέρειες... η μουσική τζάζ μας εμάρανε!

7η Τέχνη

"Zombie Land"
Ικανοποιητική έως πολύ καλή, κυρίως όσον αφορά στον αλληγορικό προβληματισμό και το μήνυμά της, χωρίς να λείπει η καθαρή διασκέδαση.

Οικογένειες μετά την εισβολή των "μεταναστών" & Μορφέας.

Σήμερα το πρωί για ακόμα μία φορά είδα τον πατέρα μου, χεράκι-χεράκι με το "αετόπουλο", το αλβανάκι δηλαδή της "δικιάς" του, να το πηγαίνει στο σχολείο, ενοχλήθηκα για ακόμα μία φορά... Δεν έχει  πάει μία φορά τα εγγόνια του! 

Το αλβανάκι δεν μπορούσε να πάει μόνο του; Δεν μπορούσε να το πάει η μάνα του; Γιατί; Μπορώ να καταλάβω γιατί το κάνει η αλβανίς κακοποιός, αλλά γιατί το κάνει ο πατέρας μου;

Έναν χρόνο που ήταν στην φυλακή η "δικιά" του, μεθούσε, χτυπούσε, φώναζε, έβριζε...

Έχουν περάσει 14 μήνες που την "δικιά" του την εβγαλε από την φυλακή χωρίς ντροπή, να φροντίζει δήθεν την ανάπηρη μητέρα μου! Το τι φωνές και περιφρόνηση ειναι αναγκασμένη να δέχεται η μητέρα μου είναι απερίγραπτο, δεν μπορώ να παρέμβω νομικά και οτιδήποτε άλλο μου είναι αδύνατο διότι πρέπει να προστατεύσω την οικογένειά μου.

Πως πρέπει να νιώθω; Τί πρέπει να κάνω;

(-Εχθές είχα και τις παρατηρήσεις για τις μπλούζες και τα ηχεία...)

Είχε τα προβλήματά της η "κοινωνία" μας, αλλά με τους λεγόμενους μετανάστες ο κοινωνικός ιστός και η κοινωνική συνοχή "πήγαν περίπατο"!

Βάλτε κι εσείς κάποιους μετανάστες στην ζωή σας!

Τα πράγματα αλλάζουν, ναι! άλλες φορές προς το καλύτερο και άλλες προς το χειρότερο.

Τα πράγματα αλλάζουν, ναί! άλλες φορές φυσικά και άλλες φορές τεχνητά (και όχι απαραίτητα με βία).

Τελικά όλα είναι θέμα επίγνωσης;

Μορφέας: -οι άνθρωποι ζούν δίχως καμμία επίγνωση...

Μ ορφέας: Ξύπνα Νίο...

ξύπνα από τον «ύπνο»
.

Νίο, μην  θεωρείς ποτέ την κοινωνία δεδομένη αιώνια και αναλλοίωτη.
Ότι βλέπεις γύρω σου έχει αλλάξει άπειρες φορές το παρελθόν.
Διατηρείται μόνο χάρη στην δική σου ενέργεια.

Να έχεις πάντα κριτικό νου, γνωρίζοντας ότι η γνώση και οι όποιες πληροφορίες δέχεσαι, είναι επίτηδες επιλεγμένες μέσα από απειρία δεδομένων.
Μόνο η διαρκής έρευνα και η αξιοποίηση κάθε εναλλακτικής πληροφόρησης και μή οδηγούν την ορθή και σφαιρική κατανόηση της πραγματικότητας.

Μη ακολουθείς δάνεια οράματα  διαθέτοντας την ενέργεια σου στους γητευτές της εξουσίας και σε θρησκευτικές εξουσιαστικές κοσμοθεωρήσεις.Με έμπνευση και φαντασία να θέτεις τους δικούς σου στόχους στην ζωή και να επενδύεις σε αυτούς τον καλύτερο εαυτό σου. Να είσαι σε επιφυλακή και ετοιμότητα, τα κελεύσματα των σειρήνων,  ευχάριστα λόγια και υποσχέσεις, λόγια και έργα ακόμα με ελκυστικό περιτύλιγμα, είναι πιο αποτελεσματικά από την όποια επίδειξη δύναμης και τρόμου.

Η ζωή είναι μια πρόκληση και... ένα στοίχημα ίσως η εξέλιξη της Συνείδησης!

Να οραματίζεσαι και να εύχεσαι με επίγνωση και υπευθυνότητα

λαμβάνοντας υπ'όψιν την αλληλεπίδραση και την αλληλοεξάρτηση της ζωής.


Προσπάθησε να ξεπεράσεις κάθε μεταφυσικό φόβο θανάτου. Από αυτόν ξεκινάει κάθε ψεύτικη ελπίδα. Κάθε εξάρτηση, κάθε προσκόλληση, τρελλή φιλοδοξία και εξουσιομανία. Αυτός που έχει αποδεχθεί τον θάνατο του δεν μπορεί να ελεγχθεί από κανένα και για κανένα λόγο.

Αντιμετώπιζε κάθε δυσάρεστο συμβάν σαν μυητική προσωπική δοκιμασία.

Μην αφήνεις κανένα να σου κλέβει την προσοχή και να καθορίζει τα ενδιαφέροντα σου , τις ασχολίες σου..."τα νέα και τα επίκαιρα".
Η τηλεόραση, τα σποτς, οι ομιλίες των «αρχηγών», οι εκφοβισμοί και οι υποσχέσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται κυρίως με χιούμορ, αποστασιοποιημένα με νηφαλιότητα και σίγουρα χωρίς προσκολήσεις σε κανέναν και οτιδήποτε.

  -Θα πάρεις το κόκκινο ή το μπλέ χάπι;.. εσύ επιλέγεις!

Μακεδονικά αναγνώσματα: Η Μακεδονία είναι τόσο ελληνική όσο και η Ακρόπολη

http://udemand.blogspot.com/2010/02/blog-post_5301.html

Τρίτη, 09 Φεβρουαρίου 2010

«Η Μακεδονία είναι τόσο ελληνική όσο και η Ακρόπολη» λέει ο πρωθυπουργός της Νότιας Αυστραλίας

«Εγώ θα μιλώ για την ελληνικότητα της Μακεδονίας και κανείς δεν θα με φιμώσει, γιατί είναι κάτι που το πιστεύω» . Έτσι απάντησε ο πρωθυπουργός της Νότιας Αυστραλίας, Μάικ Ραν, σε αντιδράσεις πολιτών καταγόμενων από την ΠΓΔΜ.

Ο κ. Ραν εδώ και χρόνια υποστηρίζει με κάθε δυνατό τρόπο τις ελληνικές θέσεις για τη Μακεδονία και την Κύπρο προκαλώντας την οργή κατοίκων της Αυστραλίας, που κατάγονται από την Τουρκία και την ΠΓΔΜ.


Μάλιστα η εφημερίδα της Αδελαΐδας «The Advertiser» δημοσιεύει άρθρο που αναφέρεται σε ομιλία του κ. Ραν κατά τη διάρκεια των ‘Δημητρίων’ (Ελληνικό Φεστιβάλ της Ν. Αυστραλίας), στην οποία χαρακτήρισε τον πρόεδρο της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ ως «υποκινητή προβλημάτων με τον πλέον επικίνδυνο τρόπο» και κατηγόρησε την ΠΓΔΜ ότι «κλέβει τον ελληνικό πολιτισμό».

Ο κ. Ραν αναθέρμανε την υπόσχεσή του στους ελληνικής καταγωγής ψηφοφόρους του ότι θα 'συνεχίσει με συνέπεια και χωρίς περιστροφές να υποστηρίζει το σκοπό' τους.

«Είναι σημαντικό γιατί κανείς δεν δικαιούται να κλέβει την ιστορία και τον πολιτισμό ενός άλλου έθνους» είπε.

Η ομιλία προκάλεσε την παρέμβαση του Μετόντιγια Κολόσκι, προέδρου της αυτοαποκαλούμενης «Ενωμένης Μακεδονικής Διασποράς» (με έδρα την Ουάσιγκτον) ο οποίος συναντήθηκε στην Αδελαΐδα με τον υπουργό Πολυπολιτισμικών Υποθέσεων Μάικλ Άτκινσον και του επέδωσε επιστολή διαμαρτυρίας με αποδέκτη τον πρωθυπουργό Μάικ Ραν.

Ο Κολόσκι δήλωσε στην εφημερίδα ότι ο λαός του «συκοφαντήθηκε» και απαίτησε άνευ όρων συγνώμη. Ο κ. Ραν απάντησε ότι δεν θα σιωπήσει «ούτε θα φιμωθεί» και ότι «συνεχίζει» να μιλά δημοσίως για ζητήματα στα οποία πιστεύει.

Ο κ. Ραν είχε δηλώσει παλαιότερα πως «η Μακεδονία είναι τόσο ελληνική όσο και η Ακρόπολη» .

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κοινωνικής αποδόμισης αναγνώσματα:

Εξουσία που «αποδομεί» την κοινωνία

Άρθρο του καθηγητή Χρήστου Γιανναρά

Το να είσαι Ιταλός, Γάλλος, Βρετανός, Ελληνας ή ό, τι ανάλογο δεν δηλώνει μόνο μια συμβατική, κρατική υπηκοότητα. Δηλώνει ότι «ανήκεις» σε μια συλλογικότητα με μεγαλύτερη ή μικρότερη ώς τώρα διαδρομή στην ανθρώπινη Ιστορία – ανήκεις σε μια γλώσσα, σε μια...

συνείδηση κοινού παρελθόντος, σε κοινή νοο-τροπία, κοινό θησαύρισμα πείρας που παραδίνεται από γενιά σε γενιά και διαμορφώνει συν-ήθειες, ένα κοινό ήθος, περίπου συλλογικό χαρακτήρα.
Οταν στη μητρική σου γλώσσα (τη γλώσσα που σε πρωτομπόλιασε στην κοινή «λογική»: σε σκέψη και κρίση) η συλλογικότητα σημαίνεται ως «κοινωνία» (δυναμική σχέσεων, συμ-μετοχή και αλληλεξάρτηση στην πραγμάτωση της ζωής), δεν είναι δυνατό να έχεις την ίδια οπτική και την ίδια εκδοχή της πραγματικότητας με συνάνθρωπό σου, καθ’ όλα σεβαστόν και αγαπημένο, που στη μητρική του γλώσσα η συλλογικότητα είναι μόνο «societas», δηλαδή «εταιρισμός επί κοινώ συμφέροντι». Αλλη νοο-τροπία και άλλα αντανακλαστικά σκέψης και πράξης διαμορφώνει το νοηματικό και βιωματικό φορτίο της λέξης «α-λήθεια» και άλλο της λέξης «veritas», διαφορετικό της λέξης «νόμος» και διαφορετικό της λέξης «lex» – το ίδιο και με αναρίθμητα ακόμη ζεύγη λέξεων: «λόγος» και «ratio», «πρόσωπο» και «persona», «δημοκρατία» και «res publica» κ. λπ., κ. λπ.
Διαφορετικόν ανθρωπολογικό τύπο διαμορφώνει μια συλλογικότητα...

Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com/2010/02/blog-post_7118.html#ixzz0f4w25OcR

βιβλία σχετικά:

"Κοινωνική νοημοσύνη" του D. Goleman

"Όψεις εθνοαποδόμησης στην Ελλάδα" του Γ. Ταχόπουλου

«Εθνοκτονία εν εξελίξει - Η Ελλάς στο μάτι του κυκλώνα της Νέας Τάξης» του Κ. Ρωμανού

Νομοσχέδιο Δούρειος Ίππος, αναγνώσματα:

Ανοικτή επιστολή προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για την τροποποίηση του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας

Ανοικτή επιστολή προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για την τροποποίηση του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας

Έκκληση προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Γεώργιος Ι. Μάτσος

Δ.Ν., Δικηγόρος

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

            Ο Πρωθυπουργός διακήρυξε ότι πρέπει να δοθεί ελληνική ιθαγένεια σε όσους μετανάστες δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα εκτός από την Ελλάδα. Είναι βέβαια ορθή η πρωθυπουργική ρήση. Υλοποιείται, όμως, στο νομοσχέδιο τροποποίησης του κώδικα ελληνικής ιθαγένειας;

            Οι υπό ψήφιση διατάξεις πολιτογράφησης ενηλίκων θέτουν κάποιες προϋποθέσεις εξελληνισμού, όχι όμως τη βασικότερη: την προηγούμενη απόκτηση ελληνικής συνείδησης. Η γνωσιολογική πρόσκτηση της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής ιστορίας, η συμμετοχή στην κοινωνική και πολιτική ζωή, δεν συνεπάγονται αυτομάτως την απόκτηση ελληνικής συνείδησης. Όσοι έχετε ζήσει στο εξωτερικό, θα μάθατε άριστα τη γλώσσα και την ιστορία των χωρών υποδοχής και θα συμμετείχατε ενεργά στην κοινωνική και πολιτική τους ζωή. Ωστόσο παραμείνατε Έλληνες, δεν μεταβάλετε εθνική συνείδηση. Τίποτε δεν διασφαλίζει στο κατατεθέν νομοσχέδιο ότι η κτήση της ιθαγένειας δεν θα γίνει καθαρά για ωφελιμιστικούς λόγους, χωρίς ο αιτών να έχει πραγματική πρόθεση εξελληνισμού.

            Και αν για τους ενήλικες υπάρχει κάποια, έστω και ανεπαρκής, διαδικασία εξελληνισμού, τίποτε αντίστοιχο δεν προβλέπεται για τα τέκνα που γεννιούνται στην Ελλάδα και λαμβάνουν την ιθαγένεια μόνον με πενταετή παραμονή των γονιών τους. Το τέκνο του μη εξελληνισμένου μετανάστη έχει πολλές πιθανότητες να παραμείνει μη εξελληνισμένο, ανατρεφόμενο μέσα σε εθνολογικά και θρησκευτικά γκέτο που ήδη έχουν δημιουργηθεί ανά την  Ελλάδα. Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται και στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών, παρά τα μέτρα ενσωμάτωσης και παρά την αθρόα παροχή ιθαγένειας.

            Σε άλλες χώρες, η απόκτηση εθνικής συνείδησης του αιτούντος ελέγχεται αποτελεσματικώς με την προηγούμενη απεμπόληση της ιθαγένειας του κράτους καταγωγής. 

συνέχεια:

http://dhmopshfisma.blogspot.com/ 

Εθνο αποδόμησης αναγνώσματα

Εθνομηδενισμός, Ξενοκεντρισμός, Μεταμοντέρνος πολυπολιτισμός.

Στις δεκαετίες του '80 και του '90 συντελέστηκε μία ακόμη μεταστροφή στον πανεπιστημιακό κόσμο και εμφανίστηκε μία εντελώς διαφορετική πρόκληση για τον Ελληνισμό με τη μορφή της πολυπολιτισμικότητας. Γενικά, οι υποστηρικτές της πολυπολιτισμικότητας ανήκουν σε ένα από δύο στρατόπεδα. Μερικοί πιστεύουν πως όλοι οι πολιτισμοί είναι ίσοι —ο Ελληνικός δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε χειρότερος από οποιονδήποτε άλλο. Άλλοι, πιο πεισματάρηδες, είναι πεπεισμένοι ότι όλοι οι πολιτισμοί είναι ίσοι εκτός από το Ελληνικό, που είναι ιδιαίτερα ιμπεριαλιστικός, ηγεμονιστικός, εθνικιστικός, σεξιστικός και πατριαρχικός και κατά συνέπεια πρέπει να μελετάται μόνο ως παράδειγμα του τι πάει στραβά στο σύγχρονο κόσμο. Και στις δύο περιπτώσεις οι Έλληνες χάνουν: αν είναι το ίδιο με τους Τούρκους, Πακιστανούς ή τους Αλβανούς, γιατί να μελετάμε Ελληνικά αντί για Αγγλικά, Αλβανικά ή Τουρκικά; Αν είναι χειρότεροι, γιατί να τους μελετάμε, γενικώς;

Η αφηρημένη ιδέα της «ελληνικότητας» και το επιχείρημα ότι αυτό το μοναδικό όραμα ενός σχετικά μικρού πληθυσμού επηρέασε όλο το σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό, αμφισβητεί άμεσα το πιο πρόσφατο ανθρωπολογικό δόγμα. Μια τέτοια προσέγγιση κάνει κάποιον να κερδίσει πολύ γρήγορα το ατυχές παρώνυμο του «πολιτιστικού αποικιοκράτη» που προσπαθεί να «παραχωρήσει προνόμια» και να «ηρωοποιήσει» την τέχνη και τη γραμματεία ενός συγκεκριμένου αρχαίου πολιτισμού μιας συγκεκριμένης εποχής. Οι πλέον πολιτικοποιημένοι από αυτους κοινωνικούς πολυπολιτισμικούς επιστήμονες επιμένουν μάλιστα ότι ο όρος «ελληνισμός», ως συνολικός πολιτισμικός όρος, δεν έχει θέση στα πανεπιστήμια- πολλοί προτιμούν τον όρο .... «Βαλκανικός» —ορολογία περισσότερο σύμφωνη με την προσπάθεια που καταβάλει το πανεπιστήμιο για την επινόηση μιας «πολυπολιτισμικής» Ελλάδας.


Με την εμφάνιση του Μεταμοντερνισμού —αυτής της νέας επίθεσης στην ίδια την αντικειμενική αλήθεια, με την άρνηση γεγονότων ή περιστατικών χωριστά από τη γλώσσα ή το κείμενο, και την αντίληψη της ότι κάθε πραγματικότητα είναι κοινωνικά καθορισμένη — η Ελλάδα μας θεωρείται πια μια αυθαίρετη αφηρημένη έννοια. Αυτή η «Ελλάδα», μας λένε, είναι...

η συνέχεια... 

http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2010/01/blog-post_31.html

αντίσταση τώρα! 

σηκώνουμε την σημαία των Ελληνοφρόνων Ελλήνων!

Ηρακλής και άθλοι 3500 έτη πρίν.

Οι αληθινοί άθλοι του Ηρακλή

Δημοσιευμένο από terracomputerata στην κατηγορία Ιστορία http://blogs.sch.gr/tgiakoum/

Εφθασε ως την… Αμερική ο Ηρακλής; Η θεωρία μπορεί απλώς να είναι απίθανη, στον χώρο όμως μεταξύ μύθου και πραγματικότητας, όπου εντάσσεται άλλωστε ο διασημότερος ήρωας της Αρχαιότητας, όλα μπορεί να συμβούν! Στην ομιλία του, που δόθηκε χθες το βράδυ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα «Γεωμυθολογική προσέγγιση των άθλων και των άλλων έργων του Ηρακλή», ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ηλίας Μαριολάκος επικεντρώθηκε στο υπόβαθρο των μύθων που συνδέονται με τους άθλους του Ηρακλή, το οποίο εντοπίζει στα μεγάλα υδραυλικά έργα των ανθρώπων της Προϊστορικής εποχής και στην αναζήτηση μεταλλευμάτων σε μακρινές περιοχές. Τόσο μακρινές μάλιστα ώστε θα μπορούσε- πάντα σε μια ακραία περίπτωση- να περιλαμβάνουν και την Αμερική, ανάλογα με την ερμηνεία που δίνει κανείς στα αρχαία κείμενα. Παρακολουθώντας την πορεία των ταξιδιών του μέσα από αυτές τις πηγές, ο κ. Μαριολάκος ανέφερε ότι ο Ηρακλής οδηγήθηκε αρχικώς στην Κρήτη και μετά στη Λιβύη, στην Ταγγέρη, στο Γιβραλτάρ, όπου ως γνωστόν τοποθετούνται έκτοτε οι Ηράκλειες Στήλες, από εκεί στην Ιβηρική Χερσόνησο και στη συνέχεια στη Βουργουνδία, όπου ίδρυσε την πόλη Αλίσια (Αλίς Σεντ Ρεν σήμερα). Και μετά;

Στα «Ηθικά» του ο Πλούταρχος σημειώνει ότι ο Ηρακλής, αφού περιπλανήθηκε σε όλη τη Γαλατία, έφθασε στη μεγάλη ήπειρο Ωγυγία, η οποία αναφέρεται ως νησί ευρισκόμενο σε απόσταση πέντε ημερών (με πλεούμενο της εποχής προφανώς) από τη Βρετανία. Περισσότερες περιγραφές, του Πλουτάρχου πάντα, κάνουν λόγο για μια χερσόνησο «πυκνή και γαιώδη», που διέθετε κόλπο, έξω από τον οποίο όμως λυσσομανούσαν τα κύματα από τα θαλάσσια ρεύματα. Η Ισλανδία ή η Γροιλανδία είναι κατά τον κ. Μαριολάκο ο πιθανότερος τόπος με αυτά τα χαρακτηριστικά. Οσο για την Αμερική, αυτή παραμένει στη σφαίρα της μακρινής υπόθεσης.

O πως σε όλες τις περιπτώσεις των μυθικών ηρώων όμως, έτσι και για τον Ηρακλή, η δράση του οποίου τοποθετείται στον 13ο αιώνα π.Χ., τίθεται το ερώτημα αν ήταν υπαρκτό πρόσωπο ή, αντίθετα, φανταστικό, στο όνομα του οποίου αποδόθηκαν τα επιτεύγματα των ανθρώπων σχετικά με την καθυπόταξη των στοιχείων της φύσης και την αναζήτηση πλουτοπαραγωγικών πηγών. Ο,τι από τα δύο και αν ισχύει όμως, γεγονός είναι ότι οι άθλοι του χωρίζονται κατά τον ομιλητή σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Στους «υδραυλικούς» (Λερναία Υδρα, Στυμφαλίδες Ορνιθες, Κόπρος του Αυγείου και πολλά αντιπλημμυρικά και αποστραγγιστικά έργα, όπως στις όχθες του Αχελώου, στη Μαντίνεια, στην Τίρυνθα, αλλά και η επισκευή ρήγματος στον Νείλο!) και στους «μεταλλευτικούς» (Μήλα των Εσπερίδων, τα Βόδια του Γηρυόνη στην Ιβηρική Χερσόνησο).

Martin Heidegger - Ελληνόφρων - Ελληνότροπος - Ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του 20ου αιώνα.

Martin Heidegger:

Ο φιλόσοφος που στοχάστηκε ελληνότροπα…

Ο Μάρτιν Χάιντεγγερ είναι ο μεγαλύτερος  φιλόσοφος του 20ου αιώνα και ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Η επανεγκατάσταση του στη γλώσσα, αποκάλυψε ένα διανοητικό σύμπαν το οποίο συνιστά μια φιλοσοφική αναθεώρηση των ιδεών. Και αυτό το έκανε όχι μόνο επικαλούμενος τον ελληνικό τρόπο αλλά αποσκοπώντας στην επανασύνδεση με την αλήθειά του.
Ο Χάιντεγγερ κατανόησε την ελληνική φιλοσοφία ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε Έλληνα και κατάφερε να συνεχίσει να στοχάζεται στα ελληνικά. Αναφέρει: 

Γιατί η "φιλοσοφία" στην ουσία της είναι Ελληνική. Ελληνική σημαίνει εδώ: 

η φιλοσοφία στην αρχέγονη ουσία της είναι τέτοια, ώστε, για να αναπτυχθεί, κλήτευσε εξαρχής τον Ελληνισμό και μόνο αυτόν". 

χωρίς ιδιότητες, χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συνέχεια, εύπλαστο ντοματοπελτέ, που θα τον ζυμώνανε...

Τα φαιδρά κλισέ και οι ωραίοι Προκρούστες…

Συγγραφέας: 

Γιώργος Σκαμπαρδώνης

«Ξαναδιαβάζω εδώ κι εκεί μερικά από τα φαιδρά κλισέ που μας ήθελαν ανθρώπους χωρίς ιδιότητες, χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συνέχεια, εύπλαστο ντοματοπελτέ, που θα τον ζυμώνανε συνοικιακές νομενκλατούρες με στερεότυπα του 1920, επιμένοντας ότι:

Η Θεσσαλονίκη δεν απελευθερώθηκε, λέει, το 1912, αλλά προσαρτήθηκε. Πού και σε ποιον προσαρτήθηκε; Με αυτήν την έννοια, το 1821 δεν έγινε ελληνική επανάσταση, δεν δημιουργήθηκε ελληνικό κράτος, αλλά προσαρτήθηκε η Πελοπόννησος σε κάτι επινοημένο, που δεν υπήρξε, ως λαός, 4.000 χρόνια, στον ίδιο τόπο, με την ίδια γλώσσα, το ίδιο φρόνημα, τον ίδιο πολιτισμό και την ίδια θρησκεία, αρχαιοελληνική ή χριστιανική. Δεν υπήρξε ο ελληνισμός, αλλά ένα σύνολο εργαζομένων χωρίς ιδιότητες. Που δεν έκαναν φιλοσοφία, πολιτική, αρχιτεκτονική, θέατρο, γεωγραφία, αστρονομία, ιατρική, ιστορία, μαθηματικά, μουσική, λογοτεχνία, πολέμους. Αλλά τι έκαναν; Εργάζονταν. Εργάζονταν γενικά και αφηρημένα σε έναν μη τόπο, εκτός χρόνου και άνω ποταμών.

Θα τρελαθούμε. Ξαναδιαβάζω το ανέκδοτο περί δήθεν ασυνέχειας, κατά βάθος πρόκειται για ανθελληνικό μένος. Και πώς γίνεται κάποιος που μισεί έναν λαό να θέλει και να τον σώσει ντε και καλά και μάλιστα από τον ίδιο του τον εαυτό; Ωραίοι Προκρούστες: Μαγκώνουν το ιδεολόγημα και εκεί μέσα τραβολογούν με το ζόρι μια απείρως πλούσια και πολυδιάστατη πραγματικότητα, για να τους βγει το κλισέ, έστω και στραμπουλιγμένο.

 Έπειτα, το γνωστό παραμύθι: Η Θεσσαλονίκη από το 1900 και μετά και μέχρι τον μεσοπόλεμο υπήρξε πολυπολιτισμική (άλλος πονηρός όρος αυτός), άρα πρέπει να ξαναγίνουμε έτσι. Η Θεσσαλονίκη τον μεσοπόλεμο υπήρξε πολυεθνοτική και ανηλεώς διεκδικούμενη από όλους: Τούρκους, Φράγκους, Αλβανούς, Βουλγάρους, Ρουμάνους, Σέρβους, και τώρα ακόμη και από τους Σκοπιανούς. Διεκδικούμενη με κάθε τρόπο. Οι κοινότητες τον μεσοπόλεμο δεν ζούσαν εδώ αρμονικά, όπως γίνεται στο Λος Άντζελες ή στο Λονδίνο, και η πόλη ήταν πλημμυρισμένη από πράκτορες. Παραδείγματα; Άπειρα. Το κίνημα του Βούλγαρων “Βαρκάρηδων”, το “Ιλιντεν”, ο Μακεδονικός Αγώνας (ένοπλη φάση 1904-1908), η διαρκής εμπλοκή των Σέρβων, οι τρεις απάνθρωπες βουλγαρικές κατοχές της Μακεδονίας μέχρι το 1944, τα ρουμανικά σχολεία προπαγάνδας, και το ότι ακόμη και τώρα κάποιοι μιλούν για αλβανική Μακεδονία κτλ. Ακόμη και με τους Ισραηλίτες η συμβίωση δεν ήταν ειδυλλιακή και ας προσπαθούν κάποιοι να εξωραΐσουν τα πράγματα, καλύπτοντας την απλή αλήθεια. Υπήρξαν διαρκείς συγκρούσεις Ελλήνων και Εβραιών εμπόρων, υπήρξε προσπάθεια αυτονόμησης της πόλης από την πλευρά των Ισραηλιτών στα 1915 (υπό την προστασία, υποτίθεται, των Μεγάλων Δυνάμεων), υπήρξαν πολλές διαμάχες, έγινε ο εμπρησμός του Κάμπελ στα 1931… Όχι ότι μεταξύ των δύο κοινοτήτων δεν υπήρξαν και καλές μέρες συγκατάβασης και καλής συνεργασίας. Υπήρξαν, ευτυχώς, για μεγάλα διαστήματα. Αλλά ποτέ τα πράγματα δεν ήταν τρυφερός έρως μεταξύ “πολιτισμών”. Τι θα πει “πολιτισμός” εν προκειμένω; Για λαούς και έθνη πρόκειται. Για κρυφό και ενίοτε φανερό πόλεμο. Για ανελέητα εθνικά, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ας μην ξεχνούμε και τον Μαρξ ή ας μην τον θυμόμαστε κατά περίσταση.

 Αυτά τα απλά κάποιοι φοβούνται να τα πουν, μην και κακοχαρακτηριστούν, μην και υποστούν κριτική ως δήθεν εθνικιστές. Ε, και; Τι να κάνουμε; Ο ελληνισμός ζει εδώ 2.500 χρόνια, μεταλλασσόμενος μέσα στην ιστορική περιπέτεια. Τα λοιπά είναι για προπαγανδιστικά ημερολόγια της -χρυσής κατά τα άλλα- δεκαετίας του τριάντα κυρίως, που μερικοί την κάνουν… τιράντα».

*Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ Από τη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 18 Ιανουαρίου 2010

 

«Allons enfants de la Patrie/ Le jour de gloire est arrive»

Το «εθνικό συμφέρον», οι πατριώτες και οι δοσίλογοι

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Φεβρουαρίου 5, 2010

Του Θύμιου Παπανικολάου

(διαβάστε το μέχρι τέλους)
 
            Όποιος γνωρίζει ιστορία γνωρίζει τούτα:

            α). Πάντα οι κυρίαρχες ελίτ εξουσίας ταύτιζαν το εθνικό συμφέρον με τα δικά τους συμφέροντα.  Πάντα τα συμφέροντα των εργατών και του λαού γενικότερα τα στιγμάτιζαν ως «συντεχνιακά» συμφέροντα. Η συντεχνία των οικονομικών ληστών συκοφαντούσε τις λαϊκές διεκδικήσεις σαν «συντεχνίες».

β). Πάντα οι δυνάμεις του κεφαλαίου δεν είχαν πατρίδα. «Πατρίδα» ήταν τα κέρδη τους. Γι’ αυτό και πάντα, στο βωμό των συμφερόντων τους υπονόμευαν και ξεπουλούσαν την πατρίδα…

γ). Πάντα οι κυρίαρχες ελίτ και το υπηρετικό πολιτικό τους και δημοσιογραφικό προσωπικό ήταν οι πιο άθλιοι πατριδοκάπηλοι και δοσίλογοι. Εμπορευόντουσαν τον πατριωτισμό για να επικαλύψουν τον ελεεινό τους δοσιλογισμό…

δ). Πάντα αυτοί που αγωνιζόντουσαν για το «έθνος» και την «πατρίδα» ήταν ο λαός, τα αγωνιστικά κινήματα και η Αριστερά, η αυθεντική Αριστερά και όχι οι «αριστεροί» πράκτορες του κεφαλαίου.

Αυτά είναι ανεξίτηλα καταγεγραμμένα στην Ιστορία.

Ας δώσουμε ένα συνοπτικό ιστορικό πίνακα:

α). Ο ύμνος της «Μασσαλιώτιδας»: «Allons enfants de la Patrie/ Le jour de gloire est arrive» («Σηκωθείτε παιδιά της Πατρίδας, η μέρα της δόξας

έφθασε»).

 συνέχεια:

 http://olympia.gr/2010/02/05/%CF%84%CE%BF-%C2%AB%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD%C2%BB-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/#more-12338

http://www.hellasontheweb.org/

http://www.hellasontheweb.org/
ενημέρωση με εντιμότητα και ευαισθησία για τα εθνικά και τον Ελληνισμό.

Αλ Σαλέχ Άφρα του Ιμπραήμ: Να ποιά πτυχία μετράνε!

Αλ Σαλέχ Άφρα του Ιμπραήμ: Να ποιά πτυχία μετράνε!

(προσβολή για το όνομα της Αφροδίτης)

Ενώ πολύς κόσμος έχει πέσει σε περισυλλογή προκειμένου να στοχαστεί στο ποιό πτυχίο και μεταπτυχιακό να επιλέξει ώστε να έχει ελπίδες στο νέο σύστημα επιλογής βιογραφικών που εφηύρε ο Αμερικανός Jeffrey Papanderson, η ηθοποιός και ακτιβίστρια Αφροδίτη (Άφρα) Αλ Σαλέχ του Ιμπραήμ μας δείχνει το δρόμο προς την καταξίωση και την επιτυχία.
Μετά από μία λαμπρή καρίερα στον κόσμο του θεάματος, απώγειο της οποίας αποτέλεσε η έκθεση των στητών στηθιών της και οπισθίων της στο Penthouse, η ώριμη πλέον Αφροδίτη αποφάσισε να πάρει μία δραστική λύση για τις σακούλες κάτω από τα μάτια: να αλλάξει καριέρα και να αφωσιωθεί στο αλτρουιστικό όραμα της μετατροπής της ήδη τριτοκοσμικής Ελλάδας σε ακόμα πιο τριτοκοσμική. Άλλωστε κανένας δεν έχασε επενδύοντας στους μετανάστες. Την ίδια στιγμή που άλλοι ταλαιπωρούνται προκειμένου να πείσουν το ΔΟΑΤΑΠ ότι το πτυχίο τους από το Oxbridge είναι ισότιμο και ομοταγές με τα υψηλού κύρους πτυχία του Πανεπιστημίου Ανατολικού Σταυλώνα, η Αφροδίτη μάζεψε διάφορες βεβαιώσεις σεμιναρίων στα αγαπημένα της θέματα της πολυπολιτισμικότητας, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε την αρθρογραφία της σε έντυπα κύρους όπως η Athens Voice. Θέματά της αποκλειστικά τα ζητήματα των αγαπημένων της (λαθρο)μεταναστών. Βέβαια, εάν η Αφροδίτη είχε μεγαλώσει στη λατρεμένη της Υποσαχάρεια Αφρική αντί της ρατσιστικής Ελλάδας, το πιθανότερο είναι ότι θα είχε αποτελέσει αντικείμενο κοπτοραπτικής από τους ντόπιους μουλάδες, και ο αντρικός πληθυσμός δε θα είχε την ευκαιρία να τη θαυμάσει, τουλάχιστον με τη μορφή που συνηθίζεται στην καθυστερημένη Δύση. Όπως και να έχει, οι ΜΚΟ για τους μετανάστες βγάζουν καλό μεροκάματο, κι έτσι η Άφρα είδε τις ατέλειωτες ώρες που πέρασε με συντηρητικούς μουσουλμάνους σουδανούς να αποδίδουν. Ο Σπύρος Βούγιας, υφυπουργός ΠΡΟΠΟ, αποφάσισε να βάλει κατευθείαν γκολ από τα αποδυτήρια, και αυτό το πέτυχε προσλαμβάνοντάς την άμεσα ως σύμβουλό του. Η ίδια η Άφρα έδωσε άμεσα το στίγμα της όταν ο διορισμός της αποκαλύφθηκε μετά από κάνα δίμηνο αφής των οπισθίων της στην υπουργική καρέκλα: Θα αναλάβει το ζήτημα των ανθρωπίνων ροών, διότι μας πληροφορεί με αυστηρό ύφος ότι δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες, απλώς μετανάστες που δεν εισέρχονται μόνιμα στη χώρα. Η πορεία της εν λόγω καλλιτέχνιδος προς τη δόξα δε μπορεί παρά να στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα σε όσους έχουν ακόμα την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να υπάρχει η παραμικρή ελπίδα καταξίωσης για όσους αγωνίζονται με όπλο τις γνώσεις τους και τα τυπικά προσόντα τους.
http://educationingr.blogspot.com/2010/02/blog-post.html
από; http://dhmopshfisma.blogspot.com/

32 τρύπες/ατέλειες του κυβερνητικού νομοσχεδίου για τους "μετανάστες"

32 τρύπες/ατέλειες του κυβερνητικού νομοσχεδίου για τους "μετανάστες"

Άρθρο 1Α, παράγραφος 1

1. Τέκνο αλλοδαπών που γεννιέται στην Ελλάδα και ένας από τους γονείς του κατοικεί μόνιμα και νόμιμα στη χώρα επί πέντε συνεχή έτη, αποκτά από τη γέννησή του την ελληνική ιθαγένεια εφόσον οι γονείς του υποβάλουν κοινή σχετική δήλωση και αίτηση εγγραφής του τέκνου στο δημοτολόγιο του δήμου της μόνιμης κατοικίας του. Αν το τέκνο γεννήθηκε πριν τη συμπλήρωση της πενταετίας νόμιμης διαμονής του γονέα στη χώρα, η παραπάνω κοινή δήλωση και αίτηση εγγραφής υποβάλλεται με την παρέλευση της πενταετίας συνεχούς νόμιμης και μόνιμης διαμονής του γονέα στη χώρα.

Τρύπα #1: Παιδί σημερινών λαθρομεταναστών μπορεί να λάβει την ελληνική ιθαγένεια αν οι γονείς του νομιμοποιηθούν εκ των υστέρων, όπως έχει συμβεί ήδη αρκετές φορές στην Ελλάδα.

Τρύπα #2: Παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα αλλά μεγαλώνει εκτός της Ελλάδας ή δεν λαμβάνει καμιά Ελληνική παιδεία γίνεται Έλληνας, εφόσον η χορήγηση της ιθαγένειας σχετίζεται με τη νόμιμη παραμονή των γονέων του και όχι του ίδιου.

Τρύπα #3: Παιδί που προέρχεται από χώρα που δεν επιτρέπει την διπλή ιθαγένεια ή έχει διατάξεις για έκπτωση από την ιθαγένεια αν ληφθεί ξένη ιθαγένεια, χάνει την προηγούμενη ιθαγένειά του, ασχέτως εάν θα το επιθυμούσε ως ενήλικος.

Τρύπα #4: Παιδί που έχει εγκληματίσει ως ανήλικος (π.χ. 17 ετών) μπορεί παραταύτα να λάβει την ελληνική ιθαγένεια με απλή δήλωση των γονέων του.

Άρθρο 1Α, παράγραφος 2

2. Τέκνο αλλοδαπών που έχει παρακολουθήσει τις τρεις πρώτες τάξεις υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα και κατοικεί μόνιμα στη χώρα αποκτά την ελληνική ιθαγένεια με την ενηλικίωσή του εφόσον υποβάλλει σχετική δήλωση και αίτηση εγγραφής στο δημοτολόγιο του δήμου της μόνιμης κατοικίας του το αργότερο εντός τριετίας από την συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας του. Την ελληνική ιθαγένεια αποκτά με κοινή δήλωση των γονέων του και αίτηση εγγραφής στο δημοτολόγιο του Δήμου μόνιμης κατοικίας του και το τέκνο αλλοδαπών που έχει ολοκληρώσει την παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα.

Τρύπα #5: Η μη ύπαρξη του επιρρήματος "νόμιμα" σε αντιδιαστολή με την προηγούμενη παράγραφο 1 αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο χορήγησης ιθαγένειας σε άτομα που διαμένουν παράνομα στην χώρα.

...περισσότερα..: http://dhmopshfisma.blogspot.com/

Όψεις εθνοαποδόμησης στην Ελλάδα

Απαραίτητο και επίκαιρο με το "καυτό" θέμα της εθνοαποδόμησης για την κατανόηση της δράσεως των "εχθρών εντός των τειχών" του Ελληνισμού.

Όψεις εθνοαποδόμησης στην Ελλάδα

Συγγραφέας: Γιάννης Ταχόπουλος 

Σελ. 211

απόσπασμα: 48. Μα­κε­δο­νι­κό.

Aνα­φο­ρι­κά, πά­λι, πρός τίς ἀ­γρι­ό­τη­τες κα­τά τόν Μα­κε­δο­νι­κό Ἀ­γώ­να, οἱ «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» τίς πα­ρου­σιά­ζουν λί­γο πο­λύ ὡς σφα­γή ντό­πι­ων^[1] Μα­κε­δό­νων δι­α­δο­χι­κά ἀ­πό Βούλ­γα­ρους καί Ἕλ­λη­νες ἀν­τάρ­τες. Καί στήν πε­ρί­πτω­ση αὐ­τή δέν ἀ­να­γνω­ρί­ζουν οἱ «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» τά αἴ­τια γιά τήν ἔ­ναρ­ξη τοῦ Μα­κε­δο­νι­κοῦ Ἀ­γώ­να, ἐ­νῶ πά­λι θε­ω­ροῦν τούς ἀν­τί­πα­λους ἰ­σά­ξιους σέ ἀ­γρι­ό­τη­τα. Ἡ ἱ­στο­ρι­κή ἀ­λή­θεια εἶ­ναι πώς ἑλ­λη­νι­κά ἀν­τάρ­τι­κα σώ­μα­τα στάλ­θη­καν στή Μα­κε­δο­νί­α ἀ­φό­του εἶ­χαν κα­τέλ­θει ἀ­πό τή Βουλ­γα­ρί­α βουλ­γα­ρι­κά ἀν­τάρ­τι­κα σώ­μα­τα, τά ὁ­ποῖ­α προ­σπα­θοῦ­σαν νά ἐ­πι­βά­λουν διά τῆς βί­ας τήν προ­σχώ­ρη­ση τῶν κα­τοί­κων στή Βουλ­γα­ρι­κή Ἐκ­κλη­σί­α.

Γιά τούς «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» φυ­σι­κά δέν ἔ­χει ση­μα­σί­α ποι­ός ξε­κί­νη­σε, ποι­ός ἦ­ταν ὁ ἀ­μυ­νό­με­νος καί ποι­ός ὁ ἐ­πι­τι­θέ­με­νος^[2]. Ση­μα­σί­α ἔ­χει μό­νο νά κα­τα­φέ­ρουν νά πα­ρου­σια­στοῦν ὡς ἰ­σό­πο­σα καί ἴ­σης ποι­ό­τη­τας τά ἐγ­κλή­μα­τα τῶν δύ­ο πλευ­ρῶν καί μά­λι­στα μέ τέ­τοι­ον τρό­πο, ὥ­στε νά φαί­νε­ται πώς οἱ ντό­πιοι κά­τοι­κοι ἦ­ταν μέ­λη τῆς μα­κε­δο­νι­κῆς ἐ­θνό­τη­τας. Πράγ­μα­τι, ὅ­ταν λ.χ. ὑ­πο­στη­ρί­ζε­ται ἀ­πό τούς «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» ὅ­τι ὁ μα­κε­δο­νο­μά­χος Κα­πε­τάν Κώτ­τας εἶ­πε: «Ἡ­μεῖς οἱ Μα­κε­δό­νες διά ν’ ἀ­πο­κτή­σω­μεν ἐ­λευ­θε­ρί­αν ἔ­χο­μεν δύ­ο δρό­μους ν’ ἀ­κο­λου­θή­σω­μεν. Ὁ ἕ­νας πη­γαί­νει εἰς τήν Βουλ­γα­ρί­αν, ὁ ἄλ­λος πη­γαί­νει εἰς τήν Ἑλ­λά­δα», ἐ­νῶ ἔ­χει πεῖ: «Ἡ­μεῖς οἱ Μα­κε­δό­νες, διά ν’ ἀ­πο­κτή­σω­μεν ἐ­λευ­θε­ρί­αν, ἔ­χο­μεν δύ­ο δρό­μους ν’ ἀ­κο­λου­θή­σω­μεν. Ἐ­κλέ­ξα­τε σεῖς ποι­όν θέ­λε­τε. Ὁ ἕ­νας πη­γαί­νει εἰς τήν Βουλ­γα­ρί­αν. Εἶ­ναι ὁ δρό­μος πού βα­στᾶ τριά­ντα ἡ­μέ­ρας καί εἶ­ναι γε­μά­τος ἀγ­κά­θια, πού θά μᾶς γδά­ρουν ὥς πού νά φθά­σω­μεν ἐ­κεῖ. Ὁ ἄλ­λος πη­γαί­νει εἰς τήν Ἑλ­λά­δα εἰς τρεῖς ἡ­μέ­ρας καί εἶ­ναι ὡ­ραῖ­ος καί κα­θα­ρός»^[3], τέ­τοι­ου εἴ­δους ὑ­πο­στή­ρι­ξη στόν ἐ­θνι­κι­σμό τῆς ἄλ­λης πλευ­ρᾶς μό­νο ἀν­τι­ε­θνι­κι­σμό δέν δεί­χνει.

Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου: "ΟΧΙ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ"

Τρίτη, 02 Φεβρουαρίου 2010

Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου: "ΟΧΙ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ"

Η Μαριέττα Γιαννάκου, η οποία κάλυψε απόλυτα εν ονόματι της «ελευθερίας» το προκλητικό για το εθνικό αίσθημα βιβλίο της ιστορίας της Ρεπούση, επανέρχεται με μία ακόμη πρόκληση! Δεν είναι η πρώτη φορά και παλαιότερα στις αρχές με μέσα ακόμη της δεκαετίας του ’90 σε δήλωσή της σε τηλεοπτικό σταθμό η Μαριέττα Γιαννάκου είχε πει ότι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας θα το λύσουν… οι λαθρομετανάστες!

Συγκεκριμένα, η δήλωσή της στον Flash είχε ως εξής: «Η Ν.Δ. δεν προκρίνει κανένα δημοψήφισμα. Θεός φυλάξει! Σε ποια χώρα έγινε δημοψήφισμα για τέτοιο αντικείμενο;».

Ασφαλώς σε καμμία, γιατί σε καμμία χώρα δεν σκέφτηκε κανείς να δώσει ιθαγένεια σε λαθρομετανάστες!

Προπαγάνδας εγκώμια !

Προπαγάνδα από την Αφροδίτη Αλ Σαλέχ στην Athens Voice

Η Αφροδίτη Αλ Σαλέχ έχει ένα άρθρο στην Athens Voice στο οποίο περιγράφει την ιστορία του Ριχάρδου ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα και πήρε την ελληνική ιθαγένεια στα 25 του, αφού την ζήτησε στα 20 του. Ο δε συγκεκριμένος υπηρέτησε κατόπιν στις Ειδικές Δυνάμεις. Ο πατέρας του μάλιστα ήταν (μάλλον) στην Ελλάδα νόμιμα όταν γεννήθηκε, αφού ήταν υπάλληλος ναυτιλιακής εταιρείας που μεταφέρθηκε από το Λίβανο στην Ελλάδα.

Το ενδιαφέρον σημείο είναι η κατακλείδα του άρθρου:

Με τη νέα χρονιά η κυβέρνηση φέρνει νομοσχέδιο βάσει του οποίου τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή ήρθαν σε μικρή ηλικία και φοίτησαν σε ελληνικό σχολείο για 3 ή 6 χρόνια θα μπορούν να λαμβάνουν την ελληνική ιθαγένεια.Η διαδικτυακή δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου που ολοκληρώθηκε την 7η Ιανουαρίου δημιούργησε την εντύπωση ότι οι Έλληνες αντιδρούν «καθέτως και οριζοντίως», για να χρησιμοποιήσω την έκφραση βουλευτή του ΛΑΟΣ. Τα σχόλια όμως στην ηλεκτρονική αυτή διαβούλευση σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικά της ελληνικής κοινωνίας. Όχι μόνο γιατί οι χρήστες του διαδικτύου δεν ξεπερνούν το 15% του πληθυσμού, αλλά και γιατί η ομοιομορφία των ενθέρμως αρνητικών μηνυμάτων πρόδιδε την προέλευση και το στόχο τους. Ήταν καταφανώς υποκινούμενα από συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα και λοιπούς σχηματισμούς που αναζητούν ταυτότητα, χώρο, αλλά και «πελατεία» (θορυβημένοι από την έλευση Σαμαρά).Στην πραγματικότητα, θα δυσκολευτούμε να βρούμε έναν Έλληνα που με το χέρι στην καρδιά θα δεχόταν να περνάνε τα παιδιά αυτά τόσες ματαιώσεις όσες και ο Ριχάρδος μόνο και μόνο επειδή το χρώμα τους ή και το ονοματεπώνυμό τους δεν προσομοιάζουν στα δικά μας.alsalech@gmail.com

Δυστυχώς όμως για την κ. Αλ-Σαλέχ, η ιστορία που περιγράφει δεν αποδεικνύει καθόλου πως όσοι φοίτησαν 3 ή 6 χρόνια σε ελληνικό σχολείο πρέπει να παίρνει την ελληνική ιθαγένεια.

Γιατί ο Ριχάρδος γεννήθηκε στην Ελλάδα από νόμιμο μετανάστη, έλαβε την 9ετή υποχρεωτική εκπαίδευση και πολιτογραφήθηκε κανονικά μέσα σε 5 χρόνια από τότε που το επεδίωξε. Μάλιστα το αίτημά του δεν ικανοποιήθηκε νωρίτερα για έναν καθαρά γραφειοκρατικό λόγο, ότι έπαιρνε την άδεια παραμονής του ληγμένη και έτσι δεν μπορούσε να κάνει αίτηση πολιτογράφησης. Η δε μετέπειτα θητεία του στις Ειδικές Δυνάμεις αποδεικνύει πως ένιωθε Έλληνας, σίγουρα περισσότερο από μερικούς Έλληνες που ούτε στις Ειδικές δυνάμεις επιδιώκουν να υπηρετήσουν αλλά και την ίδια την στράτευση αποφεύγουν.

Ποιο συμπέρασμα θα μπορούσε να βγάλει ένας λογικός άνθρωπος από μια τέτοια ιστορία;

Πως το ισχύον σύστημα δουλεύει, αλλά χρειάζεται βελτιώσεις για να αποφεύγεται η γραφειοκρατία.

• Δεν φταίει ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας επειδή δεν μπορούσε να γίνει αθλητής του στίβου. Φταίει πιθανώς η νομοθεσία για τον αθλητισμό που αποκλείει από τις ομάδες τους αλλοδαπούς κατοίκους της Ελλάδας.
• Δεν φταίει ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας που το Ελληνικό κράτος δεν του έβγαζε άδεια για μηχανάκι. Φταίει πιθανώς η νομοθεσία για τις Μεταφορές και οι γραφειοκράτες του Ελληνικού Δημοσίου.
• Τέλος, δεν φταίει ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας για το γεγονός πως ο Ριχάρδος έπαιρνε την άδεια παραμονής του ληγμένη. Φταίει πιθανώς η νομοθεσία για τους μετανάστες ή οι γραφειοκράτες του Ελληνικού Δημοσίου.

Αν η κ. Αλ-Σαλέχ θέλει να μας πει πόσο καλό είναι να παίρνει την ελληνική ιθαγένεια κάποιος που πήγε τις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, ας βρει κάποιον που ΔΕΝ γεννήθηκε στην Ελλάδα, και που πήγε ΜΟΝΟ τις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα. Γιατί με αυτές τις χαλαρές προϋποθέσεις δίνει την ελληνική ιθαγένεια το νομοσχέδιο της κυβέρνησης που υπηρετεί.
http://d-politiki.blogspot.com/2010/02/athens-voice.html