Το πατάρι

Οι διαχειριστές αυτής της ιστοσελίδας τοποθετούνται στον χώρο της Αριστεράς. Παραμένουν αμετακίνητοι οπαδοί της θεωρίας του επιστημονικού σοσιαλισμού, όπως την θεμελίωσαν οι Μαρξ και Ένγκελς. Ταυτόχρονα διαχωρίζουν αποφασιστικά την θέση τους απ' τα κόμματα της επίσημης "αριστεράς" και απ' τον εσμό των εξωκοινοβουλευτικών παραφυάδων της. Εκτιμούν ότι η παλιά Αριστερά έχει εκφυλιστεί σε καθεστωτικό πολιτικό ρεύμα. Νεοταξίτικο.

Ξέχασε τα παλιά της συνθήματα. Δεν διεκδικεί "Ανεξαρτησία - Εθνική κυριαρχία". Τα θεωρεί συνθήματα αναχρονιστικά και εθνικιστικά. Ίσως και φασιστικά!

Προσεγγίζει τώρα τις ιστορικές παραδόσεις "με άλλο μάτι"! Εμμέσως ο εθνικός απελευθερωτικός αγώνα του ΕΛΑΣ κατά την γερμανο-ιταλική Κατοχή καταδικάζεται ως εθνικιστική παρεκτροπή. Μόνο που δεν μας λένε ότι πρέπει ν' ανακηρύξουμε τους ταγματασφαλίτες συνεργάτες των Γερμανών, παράδειγμα διεθνιστικής συναδέλφωσης!

Όσον αφορά το παλιό κατοχικό ΚΚΕ, εμείς αν έχουμε κάτι να του καταμαρτυρήσουμε δεν είναι ότι ανέλαβε να οργανώσει και να καθοδηγήσει την Αντίσταση, αλλά ότι απόφυγε να δώσει την μάχη μέχρι το τέλος. Δηλαδή ως την ανατροπή της ντόπιας πλουτοκρατίας. Παρά τα παχιά επαναστατικά λόγια τής ηγεσίας, τις κόκκινες σημαίες και τα σφυροδρέπανα, στην πράξη ο ταξικός προσανατολισμός απουσίαζε απ' την πολιτική της. Έτσι, με την πλουτοκρατία στο τιμόνι του έθνους τα γερμανικά αφεντικά μοιραία τα διαδέχτηκαν εγγλέζικα αφεντικά. Και μετά ήλθαν τ' αμερικάνικα.

Το "εθνικό" είναι όσο ποτέ στο παρελθόν ζήτημα αιχμής για το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Κι αυτό γιατί ζούμε στην "νέα εποχή" των πολυεθνικών, της παγκοσμιοποίησης των αγορών, της κατάλυσης των εμπορικών και γενικά των οικονομικών και πολιτικών συνόρων, εκχώρησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων των μικρότερων κρατών και των ίδιων των εθνών σε υπερεθνικά κέντρα ρύθμισης....

η  συνέχεια: http://www.patari.org/whoarewe.php