1821: Μια φορά κι έναν καιρό...

Του Στάθη

«Ο εδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλον έθνος (...) Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησεν ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ' ως σκλάβους»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης



Διαπιστώνει ο Φίνλεϋ στο έργο του «Ιστορία της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας στην Ελλάδα», για την περίοδο 1453-1676: «Οι αγρότες γίνονται οι αληθινοί εκπρόσωποι του ελληνικού έθνους επί τρεις ολόκληρους αιώνες». Και παρακάτω: «Η πρωταρχική αιτία της καρτερικής απαντοχής των ελλήνων βρισκόταν στην εθνική τους συνείδηση».

..........................................

Σωτήριον έτος 1611 μ.Χ. Μεγάλη σύσκεψη λαϊκών και κληρικών στην Αλβανία. Λαμβάνουν μέρος Ελληνες, Αλβανοί, Σέρβοι, Κροάτες, Βούλγαροι και Βόσνιοι. Αποφασίζεται γενική εξέγερση κατά των Τούρκων. Ο Διονύσιος, επίσκοπος Τρίκκης, καθαιρεθείς ήδη από το Πατριαρχείο το 1601 και «Σκυλόσοφος» αποκαλούμενος απ' τους κοτζαμπασήδες, ξεσηκώνει τα Γιάννενα. Οι αγρότες του οπλισμένοι με δικέλλες και κασμάδες διαλύονται με την πρώτη αντεπίθεση των Τούρκων και ο ίδιος πιάνεται απ' τους Οθωμανούς που τον γδέρνουν ζωντανό...

Μέρες σαν αυτές, τις πρώτες της Ανοιξης, πριν από 240 χρόνια, εκεί γύρω στα 1770, περίπου 5.000 Μανιάτες που, κατά τους νεωτερικούς, δεν ήξεραν και τόσον ότι ήταν Ελληνες, έπαιρναν παραμάζωμα τους Τούρκους πέριξ του Μυστρά και της Μονεμβασιάς -άρχιζαν τα Ορλωφικά...

Αλλα 300 περίπου χρόνια πριν απ' τα Ορλωφικά και περί τα 500 χρόνια πριν απ' τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ένας βασιλιάς μαρμάρωνε στην Πόλη.

Ηταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης. Ο τελευταίος αυτοκράτορας των Ρωμαίων στην Ανατολή· θα έπεφτε μαχόμενος, δηλώνοντας στον Πορθητή, «το την Πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστί»...

Λίγο πριν να πέσει και να μαρμαρώσει ο Δραγάτσης, λάβαινε επιστολές από τον Αργυρόπουλο, στις οποίες τον εξόρκιζε να «λάβει τον τίτλο του βασιλέως των Ελλήνων». Και τον διαβεβαίωνε: «Και μόνον αυτός ο τίτλος θα ήταν αρκετός για να εξασφαλίσει τη σωτηρία των ελεύθερων Ελλήνων και την απελευθέρωση των υπόδουλων αδελφών τους».

Ακόμα πιο αλλοπαρμένος κι αλαφροΐσκιωτος από τον Αργυρόπουλο, σε έναν «τόνο σχεδόν προφητικό» (κατά τον Charles Diehl), ο ιστορικός Χαλκοκονδύλης έγραφε: «Η φήμη της ελληνικής γλώσσας είναι μεγάλη και θα μεγαλώσει ασφαλώς στο μέλλον, όταν κάποια μέρα ένας έλληνας βασιλιάς και οι διάδοχοί του θα αποκαταστήσουν ένα βασίλειο που οι γιοι των Ελλήνων, ενωμένοι, θα διοικούν μόνοι τους τις υποθέσεις τους και θα αποτελούν ένα έθνος».

Το ίδιο παράξενος και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, όταν λίγα χρόνια πριν από την πτώση της Πόλης ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος επισκεπτόταν τον Μωριά, έλεγε στον αυτοκράτορα: «Εμείς των οποίων είστε αρχηγός και βασιλεύς, είμαστε απ' το γένος των Ελλήνων, όπως μαρτυρούν η γλώσσα και τα πάτρια έθιμα της πατρίδας μας».

Περίεργα πράγματα. Τριακόσια περίπου χρόνια πριν τον Διαφωτισμό (όταν κατά τους νεωτερικούς οι Ελληνες τη υποβολή των Δυτικών «επινόησαν τους προγόνους τους»), «έγινε μια παράξενη αλλαγή, ένα ξαφνικό ξύπνημα της ελληνικής εθνικότητας».

η συνέχεια: http://resaltomag.blogspot.com/2010/03/blog-post_7930.html#more

Ελεύθερη γλώσσα - ιστορική ορθογραφία

Στηρίζουμε την προσπάθεια:
Ἡ Πρωτοβουλία Πολιτῶν γιὰ τὴν Δημοκρατία στὴν Γλῶσσα ἀποσκοπεῖ στὴ συγκέντρωση ὑπογραφῶν ὥστε νὰ ἐπιτευχθεῖ μιὰ ἐλάχιστη νομοθετικὴ ρύθμιση γιὰ τὴν ἐπανόρθωση τῆς 25χρονης αὐθαιρεσίας τοῦ μονοτονικοῦ.
Ἡ πρωτοβουλία ἀνελήφθη ἀπὸ ἐνδιαφερόμενους πολίτες ποὺ θεωροῦν σημαντικὴ καὶ τὴ δική σας συμμετοχή. Πιστεύουμε ἀκόμη ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ σᾶς, ὑπάρχουν στὸν κύκλο σας καὶ ἄλλοι ἐνδιαφερόμενοι στοὺς ὁποίους παρακαλεῖσθε ν' ἀπευθυνθεῖτε γιὰ ὑπογραφὴ ὥστε νὰ ὑπάρξει μιὰ εὐρεῖα συμμετοχή.
Στὶς ἑπόμενες σελίδες μπορεῖτε νὰ διαπιστώσετε ποιοί ὀργανισμοὶ, ἐκδοτικοὶ οἶκοι, ἐφημερίδες, ἔντυπα καὶ ἠλεκτρονικά περιοδικά κ.ἄ. χρησιμοποιοῦν τὴν ἱστορικὴ ὀρθογραφία καθὼς καί ποιοί καὶ πόσοι πολίτες ὑπέγραψαν ἔως τώρα, τήν Πρόταση γιὰ τήν Γλῶσσα. 
βλ.: http://www.dimokratiastinglossa.gr/

«Δεν μπορεί να υπάρξει νέο-οθωμανισμός χωρίς νέο-ραγιαδισμό»

Ελευθερία ή να το συζητήσουμε, ρε παιδιά;
 Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
 Χρόνια Πολλά στη Πατρίδα, αδέρφια. Κι ελπίζω να μην τον φάγατε όλο το μπακαλιάρο. Κρατείστε ένα κομμάτι για να το σουβλίσετε το Πάσχα.        
Θα μπορούσε να είναι το Athens Gay Pride. Τρία τετράγωνα από το Σύνταγμα χαμπάρι δεν έπαιρνες. Απόλυτη σιγή εις τους αιθέρες. Τα τεθωρακισμένα γυαλισμένα και στοιχισμένα στους όρχους. Τσουρούτικος εορτασμός. Με το άλλοθι της εξοικονόμησης χιλιάδων λίτρων καυσίμου και την «μη καταπόνηση του προσωπικού» είχαμε τον πιο κακομοίρικο «εορτασμό» της νεότερης Ιστορίας, ένα βήμα πριν από την οριστική κατάργηση.
Φίλος δε σοβαρός, μου είπε κάτι που εγώ δεν πήρα χαμπάρι. Όταν περνούσαν τα ΟΥΚ, και πήγαν να φωνάξουν σύνθημα, κουστουμάτος τις, που φαινόταν ότι έκανε κουμάντο, τους φώναξε «σιωπή» κι έκαναν μόκο. Στα μουγκά, λοιπόν; Αν είναι ψέματα, αν κάτι μου μετέφεραν λάθος, απολογούμαι αλλά, αν είναι αλήθεια, όποιον τον φουντάρει τον κουστουμάτο στο Σκαραμαγκά, τον υπερασπίζομαι αμισθί στο Ναυτοδικείο.
Πάντα πάω για να δω την μονάδα μου, την 2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, και πάντα φεύγω με την ικανοποίηση ότι ήταν η καλύτερη, όπως και οι άλλοι συνάδελφοι των Ειδικών Δυνάμεων. Καμία σχέση με το βαριεστημένο κοπάδι που πάει σκόρδο – κρεμμύδι. Πάντα τα κομάντα και οι Στρατιωτικές Σχολές θυμίζουν, μόνοι, ότι περνάει Στρατός κι όχι «οι φίλοι του Γουίλιαμ Λώσον» σε εκδρομή.  Με σεβασμό βλέπω πάντα να περνά και το αρχαιότερο Σχολείο της χώρας, η Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων. Το Σχολείο του Αίματος και της Τιμής. Φρικιούν στη φράση μου οι καθεστωτικές κλώσες, που ζεσταίνουν τα κλούβια αυγά του εθνομηδενισμού, αλλά τι να κάνουμε, αδέρφια, οι Ευέλπιδες, και όχι μόνο, σκορπίσανε τα κοκαλάκια τους στα μήκη και τα πλάτη του ορίζοντα για την Πατρίδα. Δεν έχουν φθάσει ακόμα το μέγεθος της προσφοράς των λιακοτέτοιων και του Ιμπν Αλ Ραγκούσ αλλά δεν πειράζει. Αυτοί θα τιμηθούν αργότερα σε ειδική τελετή στο Καράτσι και την Ισλαμαμπάντ στα πλαίσια του Κουρμπάν Μπαϊράμ. «Ελευθερία ή να το συζητήσουμε, ρε παιδιά», θα ‘λεγαν οι ανακυκλωμένοι καλύτεροι φίλοι του πακιστανού.

Θα ‘ρθει άραγε κάποτε η μέρα της αποκατάστασης της Αλήθειας; Τότε θα υψώσουμε μνημείο στα Δερβενάκια για τα αδικοχαμένα αδέρφια μας, που υπερασπίζονταν την Οθωμανική Πολυπολιτισμικότητα. Στην Τριπολιτσά, στα Δολιανά, κατόπιν μολύνσεως του μιλλιέτ των Ρουμ από τον βάκιλλον του Ελληνικού Εθνικισμού, οι δυνάμεις του διεθνισμού, του πολυπολιτισμού και της παγκόσμιας αδερφοσύνης φάγανε μολύβι και σίδερο. Δακρύζω μαζί με όλες τις παχιές – παχιές ΜΚΟ, τον Αλέξη και το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα για τον αδικοχαμένο Χουρσίτ Πασά.
Αδέρφια, ο φίλος Μάριος Ευρυβιάδης τα ‘πε όλα με μια φράση: «δεν μπορεί να υπάρξει νεοοθωμανισμός χωρίς νεοραγιαδισμό». Αφιερωμένη εξαιρετικά η φράση στην υπνώτουσσα «σοσιαλιστική» ηγεσία, που τώρα λέει σχεδιάζει θητεία 6 μήνες με μισθό,
η συνέχεια: ...http://www.antinews.gr/?p=38754

Η δολοφονία της γλώσσας οδηγεί στη λαϊκή υποταγή

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Απριλίου 25, 2009

…Ο Δρόμος είχε τη δική του ιστορία, ήταν μια λέξη μοναχά “Ελευθερία”

Ο στόχος κάθε ολοκληρωτικού καθεστώτος είναι η υποταγή της πλειοψηφίας μέσω της στέρησης γνώσης και έκφρασης. Σε αυτό το πλαίσιο δράσης, το υπερόπλο που ονομάζεται γλώσσα πρέπει να παραμείνει κτήμα μιας Ελίτ. Οι μάζες πρέπει να στερηθούν τον τρόπο δημιουργικής και ελεύθερης έκφρασης ώστε η νόηση και η παιδεία τους να είναι απόλυτα ελεγχόμενες και στείρες. Γι’ αυτό παραδοσιακά κάθε προοδευτική κίνηση είχε ως βασικό αίτημα την παιδεία, όχι ως προς τα κονδύλια αλλά το δικαίωμα ελευθερης διακίνησης της Γνώσης.
Το φαινόμενο ελέγχου της ανθρώπινης επικοινωνίας είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Στην Ελλάδα όμως ο χώρος της παιδείας ήταν ανέκαθεν στο στόχαστρο για συγκεκριμένους λόγους που επικεντρώνονται στη ιδιαίτερη φύση της Ελληνικής γλώσσας:
Η Ελληνική κατέχει την πρώτη θέση στο βιβλίο Γκίνες με 5,000,000 λέξεις και άνω των 80 εκατομμυρίων λεκτικών τύπων. Αντίστοιχα η Αγγλική έχει μόλις 490,000 λέξεις. Ακόμα και βάσει του μοντέρνου λεξικού Webster, η Αγγλική γλώσσα φαίνεται να έχει δανειστεί πάνω από 40,000 Ελληνικές λέξεις. Φανταστείτε ότι από όλες τις Σλαβικές διαλέκτους μαζί έχει δανειστεί μόλις 34 (!) ενώ λ.χ από την Τουρκική 57. Αντίστοιχη και μεγαλύτερη είναι η επιρροή στην Γαλλική, που οδήγησε τον Γάλλο ιστορικό J.P. Vernant να δηλώσει ότι “οι Έλληνες μας εφηύραν” (1997).
Η ίδια πολιτική ακρωτηριασμού Εθνικών γλωσσών όπως είπαμε είναι παγκόσμια πρακτική εμπνευσμένη από την απάνθρωπη ιμπεριαλιστική Βρεταννική αποικιοκρατία που συνεχίζεται από την πλανητική πλέον αυτοκρατορία του καπιταλισμού. Ο άμεσος στόχος είναι εμφανής: Η αποδυνάμωση της ανθρώπινης έκφρασης και σκέψης δημιουργεί τον ιδεατό υπήκοο του νέου καθεστώτος όπου αυτοσκοπός είναι η ταύτιση της ευτυχίας όχι με τη δημιουργία αλλά την κατανάλωση. Ποιά πολυεθνική άραγε δεν θα ονειρευόταν ένα παγκόσμιο πελατολόγιο όπου η διανομή των προϊόντων της θα γινόταν χωρίς αντίδραση ή αμφισβήτηση;
Εκεί αποσκοπούσαν και οι εγκάθετοι της “διανόησης” με αριστερή προβιά που προσπάθησαν έντεχνα να συκοφαντήσουν την εκάστοτε Εθνική γλώσσα προσδίδοντας της ταξικό χαρακτήρα: Ο πλούτος της γλώσσας ταυτίστηκε με τον ταξικό πλούτο ενώ ο σωστός προλετάριος έπρεπε να χρησιμοποιεί την απλοποιημένη “προλεταριακή” γραμματική. Τι γελοίος τρόπος για την ηλιθιοποίηση και υποδούλωση της πλειοψηφίας!  Το επιχείρημα όχι μόνο αυτοαναιρείται με μια μελέτη της Ποντιακής ή της Κυπριακής διαλέκτου (τι πλούτος) αλλά και από την φύση της ταξικής πάλης με Μαρξιστική ή άλλη προσέγγιση.
Ο ίδιος ο Στάλιν το 1950 διαβλέποντας τη σύνδεση καπιταλισμού – εκφυλισμού της γλώσσας έγραψε:
“Δεν υπάρχει γλώσσα ταξική, γλώσσα του λαού παρά μόνον γλώσσα εθνική. Υπαρχει δημοτική που πρέπει σταδιακά να παραμεριστεί προς όφελος της ιστορικής εθνικής γλώσσας” και συμπληρώνει ” Ισχυρίζονται (οι εγκάθετοι) πως κάθε ταξική γλώσσα έχει την ταξική γραμματική της ήτοι προλεταριακή γραμματική και αστική γραμματική. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει. Στην εθνική γλώσσα υποτάσσονται οι διάλεκτοι ως κατώτερες μορφές“. (Περί Γλωσσολόγων, 28/7/1950).
Ιδιαίτερα γλώσσες όπως η Ελληνική και η Κινέζικη, οι μόνες ζώσες εδώ και 4,000 χρόνια σύμφωνα με τον Ισπανό ιστορικό Francisco Adrados, αποτελούν μήτρα δημιουργίας ευρύτερου πλέγματος γλωσσών που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη Μητρική. Κατά τον Adrados οι περισσότερες γλώσσες του πλανήτη σήμερα θεωρουνται κρυφοελληνικές γεγονός που αποδεικνύεται από τα τμήματα Ελληνικών σπουδών ανά τον κόσμο.

Thomas Macaulay

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού είναι η περίπτωση...
η συνέχεια:  http://olympia.gr/2009/04/25/greek-language-2/

Δικαιοσύνη - Αλήθεια - Ελευθερία

Ανθρώπινες επινοήσεις, ανθρώπινες κατασκευές είναι και ως εκ τούτου δεν είναι σταθερές αλλά μεταβλητές τελείως υποκειμενικές και συνεπώς αυθαίρετες έννοιες.
Κατά τον ιδανικό ιδεότυπο λοιπόν δεν υπάρχουν πραγματικά!

Υπάρχουν, χρησιμοποιούνται και ερμηνεύονται για να υπηρετήσουν συμφέροντα.
-κάλυψη απόκρυψη εξαπάτηση διαβολή υπονόμευση... κρύβονται πίσω από κάθε χρήση των εννοιών τούτων και συναφών αυτών.

Ας το αποδεκτούμε..!
βλ. βίντεο αναφορά στην έννοια της εξαπάτησης: http://www.youtube.com/watch?v=HJFxRXwzmbM

Ταυτότητες και Πολυπολιτισμικότητα

Αγαπητοί φίλοι,

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη μιας παρουσίασης με το θέμα της σημερινής ημερίδας πρέπει να ομολογήσω ότι είχα δύο κυρίως προβλήματα να αντιμετωπίσω. Το πρώτο ήταν το ακροατήριο, ένα ακροατήριο άγνωστο σε μένα, άρα και αδήλων απαιτήσεων από τον ομιλητή. Και το δεύτερο ήταν το θέμα αυτό καθαυτό, εφόσον οι διαστάσεις και οι πτυχές του είναι περίπου άπειρες. Για την ακρίβεια είναι το μείζον θέμα της σύγχρονης εποχής. Καθώς λοιπόν δεν είμαι και αυτός που θα λέγαμε ο καθ’ ύλην αρμόδιος, ένας πολιτικός επιστήμονας λ.χ., παρακαλώ για την επιείκειά σας και ελπίζω ότι ο διάλογος που θα ακολουθήσει θα θεραπεύσει τις τυχόν αναπηρίες της εισήγησης. Οι απόψεις που ακολουθούν είναι βεβαίως προσωπικές μου αλλά ταυτόχρονα τις συμμερίζεται ο πυρήνας του εντύπου μας, του «Αντιφωνητή».

Αναρωτιέμαι, τι σημαίνει η λέξη ταυτότητα για τον άνθρωπο; Είναι, θα λέγαμε, ο τρόπος με τον οποίον υπάρχει και πορεύεται στη σύντομη ζωή του. Είναι επίσης κι ο τρόπος με τον οποίον αντιλαμβάνεται ο ίδιος την ύπαρξή του μέσα στον χώρο και στον χρόνο που του δόθηκε. Είναι όμως και ο τρόπος με τον οποίο ταυτίζεται κανείς με τους άλλους ανθρώπους και με το περιβάλλον του. Είμαστε λοιπόν νέοι ή μεσήλικες, Έλληνες ή Κινέζοι, άνδρες ή γυναίκες, ορθόδοξοι ή προτεστάντες. Κι επίσης είμαστε αριστεροί ή δεξιοί, πατριώτες ή κοσμοπολίτες, πιστοί ή άθεοι, παοκτζήδες ή αρειανοί κτλ κτλ. Στα μεγάλα ή στα μικρά ζητήματα του βίου έχει καθένας μια τοποθέτηση και μιαν αντίληψη, που την κληρονόμησε ή την διαμόρφωσε και η οποία τον χαρακτηρίζει, συγκεφαλαιώνοντας το ανθρώπινο πρόσωπό του.

Όλα τούτα ήταν λίγο πολύ δεδομένα μέχρι την εποχή της αποδόμησης. Μέχρι δηλαδή τις μέρες μας, στις οποίες μια σχολή που πρεσβεύει τον απόλυτο σχετικισμό και την αδυναμία οποιασδήποτε βεβαιότητας και αξιολογίας έχει κυριαρχήσει σε κάθε έκφανση του δημοσίου λόγου. Η αποδόμηση είναι βέβαια μία έννοια που εισήχθη από τον Ντεριντά ήδη στη δεκαετία του ’60 και είχε τις ρίζες της στον Χάιντεγκερ. Μπορούμε να πούμε ότι είναι η λογική κατάληξη της δυτικής φιλοσοφίας του μηδενισμού, μάλιστα η Τέχνη είχε προηγηθεί με κινήματα όπως το Νταντά. Το τι ακριβώς πρεσβεύει δεν μας το είπε ούτε ο ίδιος ο Γάλλος εισηγητής της, αντιλαμβανόμενος την δυσκολία να ορίσεις κάτι το οποίο εξ αρχής αμφισβητεί κάθε ορισμό. Ο ισχυρισμός ότι το νόημα των λέξεων είναι εντελώς αυθαίρετο και ότι, στο βάθος, η πραγματικότητα είναι κάτι το οποίο κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει προφανώς αποτελεί μιαν επίθεση στη γλώσσα και στη σκέψη, στην ίδια την ιδέα της αλήθειας και, φυσικά, σε κάθε αξία και παράδοση.

Πώς όμως ένα ρεύμα φιλοσοφικό έφτασε να καλύψει όχι μόνο τις περιοχές της Ιστορίας, της Πολιτικής επιστήμης, της Κοινωνιολογίας, της Νομικής, της Αρχιτεκτονικής, αλλά τελικά κι αυτής της ίδιας της καθημερινότητας; 

η συνέχεια: http://antifonitis.gr/online/

"Η Ελλάδα έχει πολύ μεγάλη διαπραγματευτική δύναμη" αναφέρουν οι Financial Tmes

• Τι εννοεί ο "πρύτανης" του οικονομικού ρεπορτάζ;
• Ποιό μπορεί να είναι το "χαρτί" της ελληνικής διαπραγμάτευσης;

Ο Βρετανός αναλυτής των Financial Times Σερ Σάμιουελ Μπρίταν -αποκαλούμενος διεθνώς και ως «πρύτανης του οικονομικού ρεπορτάζ»- παραχώρησε συνέντευξη στo Νewstime στην οποία συμβουλεύει -έμμεσα- την ελληνική κυβέρνηση… να μην παίρνει στα σοβαρά τις εντολές της Γερμανίας και του ΔΝΤ!
Ερώτ. Πως κρίνετε τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης;
Απάντ. «Δεν θα πω στην ελληνική κυβέρνηση τι πρέπει να κάνει. Πρέπει να κάνει ότι είναι αναγκαίο για να υπάρξει η εσωτερική ισορροπία. Πάντως θα πρέπει να επισημάνω ότι το ελληνικό κράτος έχει πολύ μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη έναντι της Γερμανίας από ότι νομίζει.
Η Γερμανία –και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών-έχουν μεγάλα συμφέροντα στην διατήρηση του ευρώ και τρέμουν με την ιδέα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.
Φοβούνται ίσως περισσότερο την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ από ότι η ίδια η Ελλάδα !
Οι Έλληνες δεν χρειάζεται να κάνουν αυτά που τους λένε οι....Γερμανοί. Αντιστάθηκαν στους Γερμανούς στο παρελθόν και μπορούν να το κάνουν και τώρα! Αν η Ελλάδα αφήσει την ευρωζώνη αυτό που θα συμβεί είναι ότι στην αρχή θα πρέπει να πληρώσει πολύ υψηλά επιτόκια στις παγκόσμιες αγορές-μέχρι να σταθεροποιηθεί το νόμισμα της. Από την άλλη πλευρά το κόστος του να ακολουθήσετε αυτά που σας λένε οι Γερμανοί η ΕΚΤ η το ΔΝΤ θα είναι τεράστια ανεργία. Δεν είμαι υπέρ της αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη αλλά αν το έκανε δεν θα καταδίκαζα την πράξη της. Επαναλαμβάνω ότι απειλώντας με έξοδο από το ευρώ η Ελλάδα έχει τεράστια διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα».
Ερωτ. Η Ελλάδα μπήκε χαριστικά στην ΕΟΚ, χαριστικά στην ΟΝΕ, παραβίασε το Σύμφωνο Σταθερότητας και επιπλέον έδινε ψεύτικα στοιχεία για να μπορεί να δανείζεται. Πολλοί θα έλεγαν ότι είναι κάπως ανήθικο μετά από όλα αυτά να αρχίσει και να εκβιάζει όπως προτείνετε;
Απάντ. «Ίσως είναι λίγο ανήθικο αλλά υπάρχουν και μεγαλύτερες ανηθικότητες στον κόσμο, όπως πχ. να βασανίζεις αιχμαλώτους πολέμου! Μοιάζει κάπως με την Ιστορία του Δαβίδ με τον Γολιάθ. Προφανώς ο Δαβίδ λειτούργησε κάπως ανέντιμα στον τρόπο που αντιμετώπισε τον Γολιάθ αλλά αυτή είναι μια ανηθικότητα με την οποία μπορώ να ζήσω!»

...

η συνέχεια: http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/financial-tmes.html

Η Συνθήκη του Σεν Ζερμαίν-αν-Λεϊέ του 1919 και η Επίσημη ονομασία των Σκοπίων

Η Συνθήκη του Σεν Ζερμαίν-αν-Λεϊέ του 1919 και η Επίσημη ονομασία των Σκοπίων
Ευρωπαϊκή Ένωση: Δυο Μέτρα και δύο Σταθμά στο Θέμα της Ονομασίας
 

By Marcus A. Templar

Στο Δίκαιο των Επιχειρήσεων, ο κανόνας nemo dat quod non habet σημαίνει πως κανείς δεν μπορεί να δώσει αυτό που δεν έχει. Ο κανόνας αυτός ισχύει όταν ένας πωλητής προσπαθεί να πείσει κάποιον ότι έχει δικαιώματα σε περιουσία  που ο πωλητής στην πραγματικότητα δεν έχει.  Η αρχή αυτή χρειάζεται ιδιαίτερη εξέταση. Ο κανόνας περί κλοπιμαίων ισχύει ακόμη  και όταν ο καλόπιστος αγοραστής δεν γνωρίζει ότι ο πωλητής δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει την συναλλαγή. Έτσι, εφόσον τα εμπορεύματα έχουν κλαπεί, ο αγοραστής δεν γίνεται ιδιοκτήτης, ακόμη και αν δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η περιουσία έχει κλαπεί. Επομένως το πρόσωπο που δεν είναι ο ιδιοκτήτης του εμπορεύματος ή της περιουσίας και που κατά συνέπεια είναι ένας κλέφτης, δεν μπορεί να μεταφέρει τα κλοπιμαία σε άλλο πρόσωπο εκτός αν έχει την άδεια από τον πραγματικό ιδιοκτήτη. Το ίδιο ισχύει και στο Διεθνές Δίκαιο.

Η νομική υπόσταση κάθε χώρας αναγνωρίζεται ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.  Στην περίπτωση της διαφωνίας στο θέμα του ονόματος μεταξύ Σκοπίων και η Ελλάδας, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δέχτηκε, επειδή η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε ότι το όνομα Μακεδονία, τα παράγωγά του, και οτιδήποτε έχει να κάνει μ’ αυτό – από ιστορικής, κοινωνικής, ακόμα και πνευματικής πλευράς-ανήκουν στην Ελλάδα κληρονομικά, ότι τα Σκόπια δεν μπορούν να φέρουν το ίδιο όνομα χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη του ονόματος. Δεδομένου ότι ο ιδιοκτήτης δεν επιτρέπει σε καμία άλλη χώρα να μεταχειριστεί το όνομα, τα Σκόπια έπρεπε να βρουν άλλο όνομα και παράγωγά του για τη χώρα τους. Θεωρώντας τα κράτη νομικά πρόσωπα «κατά πλάσμα δικαίου» τα προαναφερθέντα μπορούν να εφαρμοστούν σε σχέσεις μεταξύ τους. Το το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εφ’ όσον η Ελλάδα επέμενε, συμφώνησε στην έκδοση ψηφισμάτων που αποτελούν νομικά έγγραφα.

Το Ψήφισμα 817/93 προτρέπει τα μέρη να συνεχίσουν να συνεργάζονται για να καταλήξουν...
η συνέχεια:  http://www.antibaro.gr/node/1287

Ορισμοί και ταυτότητες ...

Αν τύχαινε να δείτε κάποιο Κύπριο σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου -πλην Κύπρου και Ελλάδας- πολύ πιθανόν θα δήλωνε Έλληνας μετά από τα απανωτά σοκ του τύπου «Τι είναι η Κύπρος;» «Βρίσκεται δίπλα στην Ινδία;» «Είσαι από την τουρκική ή ελληνική Κύπρο;»

Αν τύχαινε να μιλήσετε με κανέναν εκσυγχρονιστή νεοκύπριο θα ακούγατε την άποψη ότι η εθνική ταυτότητα δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά ένα τεχνητό κατασκεύασμα της «εθνικιστικής προπαγάνδας», αυτής που δημιούργησε τα «κακά» και «απάνθρωπα» -εθνικά κατά βάση- κράτη στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο τους τελευταίους αιώνες.
Όλα αυτά σκιαγραφούν τις νέες απόψεις της μεταεθνικής ιδεολογίας. Των υποστηρικτών της αγγλοαμερικανικής πολτοποίησης που όμως δεν έχουν πρόβλημα να μιλήσουν για Αμερικανικό έθνος!
Όλα αυτά σκιαγραφούν και την κρίση ...
η συνέχεια: http://efylakas.wordpress.com/category/%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%83/