Σημεία των καιρών: Λ.Λαζόπουλος

Ο Λάκης Λαζόπουλος είναι σατιρικός καλλιτέχνης;   Μπα!
Ο Λάκης Λαζόπουλος δεν κάνει σάτιρα. Ο Λάκης Λαζόπουλος ξεφωνίζει ανθρώπους. Κάνει τους θεατές του να γελάνε σερβίροντάς τους ατάκες μνησίκακης αδερφής.
Αν δεν ήταν μνησίκακος, αν έκανε απλώς σάτιρα, στις συνεντεύξεις του θα διευκρίνιζε ότι δεν έχει κάτι προσωπικό με τα θύματά του. Ότι κάνει μόνο τη δουλειά του. Αλλά όχι. Ο Λάκης και στις συνεντεύξεις του κατατροπώνει όσους βρίσκονται στο δρόμο του. Και απειλεί ότι θα γίνει “της Τρίτης”.
Επιτρέψτε μου εδώ να σημειώσω ότι κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε ότι δεν είναι αστείο να ξεφωνίζουμε ανθρώπους. Είναι θλιβερό -για κείνον που το κάνει πρωτίστως. Και τραγικό. Γιατί δείχνει, με τον πιο αδιάψευστο τρόπο, την πλήρη απουσία αυτογνωσίας και δυνατότητας ενδοσκόπησης.
Ο άνθρωπος που συστηματικά δείχνει το ελάττωμα του συνανθρώπου του, ο άνθρωπος που καραδοκεί να προκαλέσει το γέλωτα με την μειονεξία του άλλου, δεν είναι ισορροπημένος.

3. Μα τι να κάνει κι αυτός, αφού του δίνουν αφορμές;
Αυτό είναι το αγαπημένο μου επιχείρημα του Λάκη και των υποστηρικτών του. Είναι αυτό που μου προσφέρει άφθονο, από καρδιάς γέλιο.
Δηλαδή πιστεύει ο κ. Λαζόπουλος ότι ζούμε σε σχέση και αναφορά με κείνον; Πως ό,τι κάνουμε και ό,τι λέμε τίθεται υπό την κρίση του; Ίσως να τον σοκάρει αυτό που θα πω, αλλά ζούμε σε σχέση και αναφορά με την σύντροφό μας, τους συγγενείς μας, τους φίλους μας, τον Θεό μας εν τέλει. Όχι με τον Λάκη.
Ο Λάκης ας σχολιάσει, ας κράξει, ας σατιρίσει, ας κανιβαλίσει τις πράξεις και τα λόγια μας -όπως τα όρνια το ψοφίμι- αλλά ας σταματήσει να πιστεύει ότι ζούμε και ζει για να μας κρίνει. Δεν είναι Θεός -ας τον ενημερώσει κάποιος.

4. Εντάξει, αλλά η σάτιρα δεν έχει όρια.
Φυσικά και έχει. Η ίδια η ζωή έχει όρια και λέμε στα σοβαρά ότι δεν έχει η σάτιρα;
Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κάποιος να εξοντώνει ηθικά συνανθρώπους του, να προσβάλλει την τιμή και την αξιοπρέπειά τους, να τους καθιστά στόχο, να τους γελοιοποιεί συστηματικά εν ονόματι μιας άνευ ορίων σάτιρας.

5. Αν δεν σου αρέσει ο Λαζόπουλος, γιατί ασχολείσαι μαζί του;
Ειλικρινά δεν έχω καμιά διάθεση να ασχοληθώ με τον Λάκη Λαζόπουλο. Κι ούτε ασχολούμαι δηλαδή. Θέμα μου είναι το φαινόμενο Λάκης Λαζόπουλος, που σαν μολυσματικός ιός μεταδίδεται τις Τρίτες από την βραδινή ζώνη του Alpha σε όλες τις ζώνες, όλων των ημερών, όλων των καναλιών. Το φαινόμενο Λάκης Λαζόπουλος που παρουσιάζει και προβάλλει τον Λάκη ως κορύφωση του πολιτισμού του τηλε-ανθρώπου ( ως τηλε-άνθρωπο εννοώ όχι μόνο όσους κάνουν τηλεόραση, αλλά και όσους καταναλώνουν). Είναι ο πολιτισμός που θεωρεί ως μεγάλο συνθέτη τον Σταμάτη Κραουνάκη και ως σπουδαίο συγγραφέα τον Φρέντυ Γερμανό. Που χαϊδεύει τα αριστερά αντανακλαστικά του όχλου με τον Λάκη σε ρόλο αριστερού ιεροκήρυκα να προβάλει ως μοντέρνο, καινούργιο, και προοδευτικό ό,τι πιο μίζερο, πιο οπισθοδρομικό, πιο αντικοινωνικό και σκοταδιστικό. Που προκρίνει τον εύκολο συναισθηματισμό κι όχι την δύσκολη λογική.

 Το άνωθεν κείμενο από το "σημειωματάριο"  και μας βρίσκει σύμφωνους, το φαινόμενο Λ.Λ. είναι ενός ατόμου μάλλον φαύλου και ποταπού, ενός παπάρα!
βλ. http://fvasileiou.wordpress.com/2008/06/17/gia-ton-la-la/