ΓΥΝΑΙΚΑ – ΑΝΤΡΑΣ: 25 ΓΟΝΙΔΙΑΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

 

       1.       Οι γυναίκες έχουν το γονίδιο του συνδυασμού των χρωμάτων. Ξέρουν ποιο χρώμα ταιριάζει με ποιο.
Οι άντρες σκέπτονται ότι αφού το κόκκινο είναι ωραίο και το πράσινο επίσης, γιατί να μη βάλουμε δυο ωραία χρώματα μαζί.

       2.       Οι άντρες μιλάνε με προτάσεις και οι γυναίκες με παραγράφους. Οι άντρες αρχίζουν μια πρόταση… και οι γυναίκες την τελειώνουν.

       3.       Οι γυναίκες μπορούν να θυμούνται κάθε λέξη του διαλόγου που έγινε πριν από ένα μήνα ανάμεσα σε αυτές και τον σύντροφό τους. Οι άντρες μπορούν να θυμούνται την τελική ταχύτητα αυτοκινήτων που δεν πρόκειται να αποκτήσουν.

       4.       Οι γυναίκες μπορούν να καταλάβουν τις άλλες γυναίκες. Οι άντρες ποτέ.

       5.       Οι γυναίκες έχουν το γονίδιο που τις εμποδίζει να παρκάρουν ένα αυτοκίνητο ανάμεσα σε δυο λευκές ίσιες γραμμές σε ένα άδειο παρκινγκ.

       6.       Οι γυναίκες έχουν ενσωματωμένο ημερολόγιο στον εγκέφαλο που τους επιτρέπει να θυμούνται όλες τις επετείους.Αυτό απουσιάζει από τον εγκέφαλο των αντρών.

       7.       Στους γάμους οι γυναίκες πρώτα κλαίνε και μετά μεθάνε. Οι άντρες πρώτα μεθάνε και μετά… κλαίνε.

       8.       Οι άντρες έχουν το γονίδιο που τους επιτρέπει να ακούνε το άνοιγμα μιας μπύρας από τρία δωμάτια μακριά.

       9.       Οι γυναίκες μπορούν να μυρίσουν βρόμικα αθλητικά παπούτσια από 300 μέτρα.Οι άντρες μόνο αν τους τα βάλεις κάτω από την μύτη τους και αν δεν είναι τα δικά τους.

   10.       Όταν κάποιος αγοράζει καινούριο αυτοκίνητο οι άντρες τον ρωτάνε τι μάρκα είναι και οι γυναίκες τι χρώμα.

   11.       Οι άντρες πληρώνουν για κάτι που τους χρειάζεται 300 euro ενώ αξίζει 100.Οι γυναίκες πληρώνουν 100 euro για κάτι που αξίζει 300 και δεν το χρειάζονται.

   12.       Οι γυναίκες τρώνε τσίλι όταν τους αρέσει, οι άντρες πάντα, για να αποδείξουν ότι μπορούν.

   13.       Οι γυναίκες δεν θα σκότωναν, θα μπορούσαν όμως να σε κάνουν να αυτοκτονήσεις.

   14.       Οι γυναίκες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το σεξ για να καταφέρουν αυτό που θέλουν.Οι άντρες δεν θα μπορούσαν, επειδή αυτό που θέλουν είναι το σεξ.

   15.       Οι γυναίκες δεν βρίσκουν διεγερτικό το να παρακολουθούν δυο άντρες να κάνουν σεξ…..

   16.       Οι άντρες θεωρούν ότι 2 η ώρα το πρωί είναι καλή ώρα για να κοιμάται κανείς.Οι γυναίκες θεωρούν την ίδια ώρα κατάλληλη για να μιλήσουν για τη σχέση τους.

   17.       Οι γυναίκες έχουν το «να πάρει, τελειώνει το χαρτί υγείας στο μπάνιο και πρέπει να το αντικαταστήσω» γονίδιο.Οι άντρες έχουν το «να πάρει, μου φέρνεις χαρτί υγείας;» γονίδιο.

   18.       Οι άντρες έχουν το γονίδιο που τους επιτρέπει να κοιμούνται όταν ένα μωρό κλαίει.

   19.       Οι γυναίκες παραγγέλλουν μπρόκολο για γαρνίρισμα στην μπριζόλα τους και τρώνε τις πατάτες των αντρών.

   20.       Οι γυναίκες θυμούνται όλα τα ρούχα που έχουν φορέσει την τελευταία δεκαετία.Οι άντρες δεν θυμούνται τι φορούσαν την προηγούμενη μέρα αν δεν κοιτάξουν στο πάτωμα.

   21.       Οι άντρες έχουν το γονίδιο που τους εμποδίζει να παρακολουθούν ποδόσφαιρο και να μιλάνε συγχρόνως.Οι γυναίκες έχουν το γονίδιο του να παρακολουθούν τηλεόραση, να βαφούν τα νύχια τους, να μιλάνε στο τηλέφωνο και να πίνουν και καφέ.

   22.       Οι άντρες βλέπουν το γυμναστήριο σαν φυσική δραστηριότητα. Οι γυναίκες το βλέπουν σαν κοινωνική.

   23.       Αν ρωτήσεις μια γυναίκα για το πως να πας κάπου, θα σε οδηγήσει μέσω καταστημάτων.

   24.       Οι γυναίκες έχουν το «τα παίρνω όλα προσωπικά» γονίδιο.

   25.       Οι άντρες έχουν το γονίδιο να απαντάνε σε δύσκολες ερωτήσεις με ένα μμμμμ…

147 εταιρείες ... οι εξής 15 ...

Κυβερνούν τον κόσμο 147 εταιρείες!

Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147 επιχειρήσεις! Μπορείτε να απαντήσετε και 737 επιχειρήσεις, καθώς οι 147 πρώτες ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ οι 737 (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι 147) ελέγχουν το 80% της οικονομίας του πλανήτη! Είναι απίστευτη πραγματικά η συγκέντρωση του κεφαλαίου και η αλληλοδιασύνδεση των κολοσσιαίων επιχειρήσεων που κυριαρχούν στην υδρόγειο.
Οι πάντες υπέθεταν ισχυρότατη συγκέντρωση ελέγχου, αλλά τέτοιο πράγμα, μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις αλληλοδιαπλεκόμενες να έχουν συμμετοχή σε εταιρείες που εκπροσωπούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς κύκλου εργασιών, κανένας δεν το φανταζόταν. Γι' αυτό και έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο, αίσθηση και συζητήσεις η πρωτοποριακή μελέτη τριών Ελβετών ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που αποκάλυψε τα στοιχεία αυτά.
Ο Τζέιμς Γκλάτφελντερ, ο Στέφανο Μπατιστόν και η Στεφανία Βιτάλι, ειδικοί στα σύνθετα δίκτυα, ανέλαβαν ένα εξαιρετικής σημασίας και τεράστιου όγκου δουλειάς έργο. Αντλησαν τα στοιχεία της βάσης δεδομένων του ΟΟΣΑ για τις επιχειρήσεις (Οτβίς) για το έτος 2007, το οποίο τότε περιλάμβανε στοιχεία για 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο (σήμερα περιλαμβάνει 44 εκατομμύρια εταιρείες).
Από αυτά τα 37.000.000 ξεχώρισαν 43.060 επιχειρήσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο ΟΟΣΑ για να οριστούν ως πολυεθνικές. Από εκεί και πέρα άρχισε η κοπιαστική και πρωτότυπη δουλειά των ερευνητών: ερεύνησαν τι ποσοστό συμμετοχής έχει η καθεμιά από τις μεγάλες αυτές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας σε άλλες επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες.
Εκπληκτοι διαπίστωσαν ότι κάθε μία από αυτές τις 43.000 επιχειρήσεις είχε κατά μέσο όρο πακέτα μετοχών (όχι πλειοψηφικά, εννοείται) σε άλλες 20 επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας! Η αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους δηλαδή ήταν τεράστιας έκτασης, πέρα φυσικά από τις μετοχές εταιρειών μικρότερου μεγέθους που κατείχαν και οι οποίες αποκάλυψαν ένα δίκτυο 600.000 αλληλεξαρτώμενων εταιρειών.
Η περαιτέρω επεξεργασία των στοιχείων αυτών έφερε στο φως τις 147 προαναφερθείσες επιχειρήσεις (τα τρία τέταρτα των οποίων ανήκουν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, με πρώτη στον κόσμο τη βρετανική τράπεζα Μπάρκλεϊς) που εκπροσωπούν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Διαπιστώνεται έτσι η ύπαρξη «μιας οικονομικής υπερ-οντότητας στο παγκόσμιο δίκτυο των μεγάλων εταιρειών», όπως επισημαίνουν οι Ελβετοί ερευνητές.
Η αλληλοδιασύνδεση αυτών των πανίσχυρων επιχειρήσεων ενισχύεται ακόμη περισσότερο από δάνεια που χορηγούν η μία στην άλλη, από ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και από άλλα υψηλού κινδύνου χρηματοοικονομικά προϊόντα εντελώς αδιαφανή.
Το πολύ σημαντικό όμως στοιχείο επίσης είναι ότι αυτή η στενότατη αλληλοδιασύνδεση αυξάνει τρομερά τους κινδύνους μετάδοσης σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, γιατί «σε άσχημες εποχές οι επιχειρήσεις εμφανίζουν ταυτόχρονα προβλήματα» και έτσι δρουν άκρως αποσταθεροποιητικά για το σύστημα.
Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα το φθινόπωρο του 2008 με την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς. Ετσι εξηγείται γιατί η χρεοκοπία μίας και μόνης τράπεζας (34ης στη λίστα των Ελβετών ερευνητών το 2007) πυροδότησε μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση - ακριβώς λόγω της ισχυρότατης αλληλοδιασύνδεσης αυτών των γιγαντιαίων επιχειρήσεων.
Η μελέτη των ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης δεν μετράει φυσικά την τρομερή πολιτική ισχύ που δίνει σε αυτές τις 147 εταιρείες η κολοσσιαία οικονομική τους δύναμη. «Στις ΗΠΑ κατόρθωσαν πάνω απ' όλα οι πρώην συνεργάτες της τράπεζας Γκόλντμαν Σαξ που βρίσκονται στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο καθώς και οι λομπίστες της Γουόλ Στριτ να εμποδίσουν κάθε πραγματικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα... Επίσης στην Αγγλία, στην Ελβετία ή στη Γερμανία πολύ λίγα έχουν γίνει στο θέμα αυτό», έγραφε η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ».
Σκάνδαλο
Αντί για φόρους επιδοτήσεις
Ισχύς χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα δεν σημαίνει τίποτα στην εποχή μας. Γι' αυτό και οι κολοσσιαίες επιχειρήσεις που προαναφέραμε δεν πληρώνουν ουσιαστικά φόρους. Οπως γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», η Τζένεραλ Ελέκτρικ για παράδειγμα, με κέρδη μέσα στις ΗΠΑ το 2010 ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όχι μόνο δεν πλήρωσε ούτε ένα δολάριο φόρο, αλλά πήρε κι από πάνω προνομιακές επιδοτήσεις τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων! Σκανδαλώδες, αλλά συνηθισμένο πλέον. Αρκεί να φανταστεί κανείς ότι στις ΗΠΑ της δεκαετίας του 1950, το κράτος εισέπραττε από τις επιχειρήσεις το 30% των εσόδων του, ενώ το 2009 εισέπραξε μόλις το... 6,6%! Τώρα τα κράτη «γδέρνουν» φορολογικά τους πολίτες τους. Οι εταιρείες κάνουν πάρτι.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63608035 

Που το πάνε οι επικυρίαρχοι με την έξωθεν εισβολή;

http://www.youtube.com/watch?v=Dwb2FyOPN6Y&feature=player_embedded

Network 1976

  στιγμιότυπο της ταινίας << Network 1976 >>  
Καλεί ο ιδιοκτήτης Τηλεοπτικού Σταθμού έναν πετυχημένο δημοσιογράφο –παρουσιαστή που έχει αρχίσει με τον λόγο του μέσω της εκπομπής του να ξυπνά τον λαό και να τον προτρέπει σε αντίδραση σε ότι τον εξοργίζει !
Είστε ένας γέρος άνθρωπος που σκέφτεται με όρους όπως
«έθνη» και «λαοί».
Δεν υπάρχουν έθνη.Δεν υπάρχουν λαοί.
Δεν υπάρχουν Ρώσοι.Δεν υπάρχουν Άραβες.
Δεν υπάρχει Τρίτος Κόσμος.Δεν υπάρχει Δύση.
Υπάρχει μόνο ένα καθολικό σύστημα.
Μια απέραντη και τερατώδης, διαπλεκόμενη, αλληλεπιδρούσα πολυπρόσωπη, πολυεθνική κυριαρχία δολαρίων!Γιατί πολύ απλά δεν μας αρέσει να μας το λένε !
Πετροδολάρια, ηλεκτροδολάρια, πολυδολάρια, Μάρκα, ρούβλια, λίρες,
και σίκλοι
Είναι το διεθνές νομισματικό σύστημα που καθορίζει τα πάντα γύρω από τη ζωή στον πλανήτη.
Αυτή είναι η φυσική τάξη πραγμάτων σήμερα.
Αυτή είναι η ατομική και η υπο-ατομική και γαλαξιακή υποδομή των πραγμάτων σήμερα.
Κι εσείς ανακατευτήκατε με τους βασικούς νόμους της φύσης!
Και θα επανορθώσετε! Είναι κατανοητά όσα λέω;
Βγαίνετε στην οθονούλα των 21 ιντσών και ουρλιάζετε για την Αμερική και τη δημοκρατία.
Δεν υπάρχει Αμερική. Δεν υπάρχει δημοκρατία.
Υπάρχει μόνο η ΙΒΜ και η ΙΤΤ και η AT&T και η Du Pont, η Dow, η Union Carbide και η Exxon.
Αυτά είναι τα έθνη του κόσμου σήμερα.
Τι νομίζετε πως συζητούν οι Ρώσοι στα υπουργικά τους συμβούλια; Τον Κάρολο Μαρξ;
Βγάζουν τα προγραμματικά
τους διαγράμματα τα στατιστικά τους, τις αποδοτικότερές τους λύσεις και υπολογίζουν τις οικονομικές δυνατότητες των συναλλαγών και επενδύσεών τους όπως κι εμείς.
Δεν ζούμε πια σε έναν κόσμο εθνών και ιδεολογιών, κύριε Μπήλ.
Ο κόσμος είναι μια κολεγιά πολυεθνικών που καθορίζονται αμείλικτα από τους αμετάβλητους κανόνες των επιχειρήσεων.
Ο κόσμος είναι μια επιχείρηση, κύριε Μπηλ.
Έτσι ήταν από τότε που ο άνθρωπος σύρθηκε έξω από τους βούρκους.
Και τα παιδιά μας θα ζήσουν, κύριε Μπήλ για να δουν αυτόν τον τέλειο κόσμο χωρίς πολέμους και λιμούς καταπίεση και βαρβαρότητα.
Μια απέραντη και οικουμενική πολυμετοχική εταιρία για την οποία θα δουλεύουν όλοι για να προσφέρουν ένα κοινό κέρδος στην οποία όλοι οι άνθρωποι
θα κατέχουν ένα μερίδιο μετοχών όπου θα τους παρέχονται όλα τα απαραίτητα θα τους κατευνάζονται όλες οι έγνοιες θα τους διασκεδάζεται η βαρεμάρα.
Και εγώ διάλεξα εσάς, κύριε Μπηλ για να διδάξετε αυτό το ευαγγέλιο.
Γιατί εμένα;
Επειδή είστε στην τηλεόραση, χαζούλη!
Σας βλέπουν 60 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε βράδυ της εβδομάδας, από Δευτέρα ως Παρασκευή.
Και πήγε στην εκπομπή του μετά και κατέληξε λέγοντας τα εξής :
Όλος ο κόσμος μετατρέπεται σε ανθρωποειδή πλάσματα που δείχνουν ανθρώπινα
ενώ δεν είναι.
Όλος ο κόσμος, όχι μόνο εμείς.
Απλά είμαστε οι πιο προοδευμένοι, γι’ αυτό και φτάσαμε ως εδώ πρώτοι.
Όλοι οι άνθρωποι του κόσμου παράγονται μαζικά προγραμματίζονται, αριθμούνται και ………………….



  βλ.: http://www.youtube.com/watch?v=6e3MgIi9s3M

Άνευ σχολίων...

ΛΗΜΜΑΤΑ - ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ

Σκοπιμότητα.

Η αποσκοπούσα σε κάτι, η εκ προθέσεως ενέργεια. Η αντιστοιχία - τάση ενός φαινομένου είτε μιας διαδικασίας προς ορισμένη κατάσταση, το προαπείκασμα της οποίας προβάλλει ως σκοπός*. Ιδιότυπο χαρακτηριστικό της αιτιώδους συνάφειας, της αιτιοκρατίας"* και της νομοτέλειας* των κοινωνικών - πολιτισμικών φαινομένων και διαδικασιών και συνολικά του πεδίου το οποίο άμεσα ή έμμεσα, δυνάμει ή ενεργεία, εμπίπτει στην ανθρώπινη (συνειδητή, σκόπιμη και σκοποθετούσα) μετασχηματιστική δραστηριότητα και συμπεριφορά, στην αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων και μεταξύ ανθρώπων και φύσης. Η βιολογία και η ζωοψυχολογία*, με μια διασταλτική ερμηνεία του όρου*, εξετάζουν ως έκφραση σκοπιμότητας τάσεις της φυλογένεσης* και της οντογένεσης* εμβίων όντων (π.χ. εξέλιξη*), φαινόμενα "σκόπιμα, πλην όμως χωρίς σκοπό" (Καντ*). Κατά αντίστοιχο τρόπο εξετάζει η κυβερνητική* τα αυτορυθμιζόμενα συστήματα* μέσω της αρχής της ανατροφοδότησης, κατά την οποία η πληροφορία περί της διαφοράς μεταξύ απαιτούμενης και υφισταμένης καταστάσεων μετατρέπεται σε αίτιο της αύξουσας προσέγγισης του συστήματος στην απαιτούμενη κατάσταση.

Ο σκοπός και η σκοπιμότητα εμφανίζονται, διαμορφώνονται και αναπτύσσονται σε συνάρτηση με τους εκάστοτε συγκεκριμένους ιστορικούς όρους της ζωής και της δραστηριότητας των ανθρώπων. Έχουν συνεπώς πάντοτε σχετική και ποτέ απόλυτη, a priori, ισχύ. Το ανέφικτο της απόλυτης αναγωγής της εργασίας απλώς σε πανομοιότυπα επαναλαμβανόμενης διαδικασίας - όπου αυτό είναι εφικτό η χειραγωγική σκοπιμότητα προϋπάρχει της εργασίας και ως νόμος καθορίζει τον τρόπο και τον χαρακτήρα της - καθιστά σαφές το πόσο μάλλον ανέφικτο της απόλυτα ακριβούς υπαγωγής της ανάπτυξης της κοινωνίας σε ορισμένη σκοπιμότητα. Κάθε περί του αντιθέτου ισχυρισμός ισοδυναμεί με παραδοχή της ύπαρξης απόλυτου υποκειμένου. Στην πραγματικότητα η ιστορική ανάπτυξη συγκροτείται ως συνισταμένη πληθώρας διαφορετικών, αντιθέτων και αλληλοαποκλειόμενων σκοπιμοτήτων και δραστηριοτήτων (Ένγκελς*), παρά τις περί του αντιθέτου απόψεις (βλ. βουλησιαρχία*, τελεολογία*, μοιρολατρία*). Η βελτιστοποίηση της αποτελεσματικότητας της σκοπιμότητας που χαρακτηρίζει τη δραστηριότητα του υποκειμένου συνδέεται με τη γνώση* της νομοτέλειας και της αιτιότητας*. Η αντιπαράθεση αιτιότητας - σκοπιμότητας οδηγεί στον ιντετερμινισμό* και στον ανορθολογισμό*.

Σκοπός.

Επιδίωξη, πρόθεση, στόχος. Ένα από τα βασικά στοιχεία της συμπεριφοράς και της δραστηριότητας* του ανθρώπου, το οποίο προβάλλει συνήθως ως νοητή προθεώρηση, ως ιδεατή προαπεικόνιση του επιδιωκόμενου αποτελέσματος της δραστηριότητας, σε συνδυασμό με τα μέσα, το αντικείμενο και τον τρόπο (τους δρόμους) πραγματοποίησης του. Από την άποψη του υποκειμένου* της δραστηριότητας συνιστά την περίπλοκη διαδικασία της σκοποθεσιας, της σταδιακής συνειδητοποίησης του τέλους στην επίτευξη του οποίου κατατείνει μέσω της πράξης ο άνθρωπος, του τρόπου ενοποίησης διαφόρων πράξεων, ενεργειών και εγχειρημάτων σε μιαν αλληλουχία, σ' ένα σύστημα, και της επιλογής της εκάστοτε βέλτιστης μεταξύ των πιθανών εναλλακτικών οδών σχεδιοποίησης της δραστηριότητας. Λειτουργεί ως κίνητρο, ως κατευθυντήριος προσανατολισμός και ως κριτήριο ρύθμισης, διευθέτησης, διοίκησης* και ελέγχου της πορείας και των αποτελεσμάτων της δραστηριότητας.

Η εργασία* αποτελεί το ιστορικά και λογικά πρωτεύον πεδίο σκοποθεσιών. Η προϋπάρχουσα της εργασίας ανάγκη*, συνειδητοποιούμενη ως επισήμανση της διάστασης μεταξύ απαιτούμενου αποτελέσματος και όρων επίτευξης του, συνιστά την πρωταρχική εμφάνιση του σκοπού, μετατρέπεται σε εσωτερική στιγμή της εργασίας. Στη συνέχεια ο σκοπός, εκτός από το αποτέλεσμα, εντάσσει στην προτρέχουσα σύλληψη του και τα (κατά κύριο λόγο δεδομένα, διαθέσιμα έτοιμα) μέσα επενέργειας. Τελική διαμόρφωση του σκοπού επιτυγχάνεται όταν και τα μέσα και το αντικείμενο και ο τρόπος εργασίας αλλά και το ίδιο το υποκείμενο μετασχηματίζονται βάσει της εγνωσμένης αναγκαιότητας και της νομοτέλειας* που διέπει τα ίδια και την αλληλεπίδραση τους. Πραγματικός σκοπός (ιδεώδες, στόχος) είναι εκείνο то ιδεατό* το οποίο υπάρχει μόνο μέσω της ετερότητας του, μέσω του αντίποδα του του πραγματικού, μέσω της διαδικασίας πραγμάτωσης του, η ολοκλήρωση της οποίας προβάλλει ως προϋπόθεση περαιτέρω (ανώτερων) σκοποθεσιών και δραστηριοτήτων.

Η απόσπαση της σκοποθεσίας από την εκτελεστική λειτουργία συνιστά τον πυρήνα της "αντίθεσης χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας"*. Ο χαρακτήρας και η ιεράρχηση των σκοπών, των μέσων και των τρόπων επίτευξης τους δηλώνουν το επίπεδο ανάπτυξης της προσωπικότητας*, της ομάδας (τάξης* κ.λπ.) και της κοινωνίας*. Βλ. επίσης: πρακτική, γνώση, πρόγνωση, ηθική, σκοπιμότητα, συμφέρον 

Βιβλιογρ.: Ε. Ιλιένκοφ, Η διαλεκτική του ιδεατού, στο: 'Φιλοσοφία και πολιτισμός", Μόσχα, 1991, κ.α.

όρα: http://www.politikokafeneio.com/leksiko/l31.htm 

Western Imperialism and the Unspoken Tyranny of Colonization

By Dr. Mahboob A. Khawaja

URL of this article: www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=28604

Global Research, January 11, 2012

Arnold Toynbee (A Study of History) clarified the European paradoxes of history that when political, moral and intellectual values come close to stagnation, “warriors become dreamers” to overrun the world.  European colonization of the racially inferior herds was a planned scheme of things not an accidental history - an obsessive political belief that Europeans were superior in their intellect, ethnicity, race, color and human configuration than the other people of the globe.  Britain embarked on invading and conquering the fertile heartlands of Asia and Africa to occupy their natural resources and use human beings as slave trade - a business ran efficiently across the seas unto the making of new America. Italian, Dutch, Spanish, Portuguese and other followed the suit. Strangely enough, none seemed to have challenged the other Europeans in their domain of business enterprise, military control and imperialist quest for political supremacy. Many Europeans interpret it - a history making events for the emerging liberal democracy, industrialization and cheap labor sweat of Asian and African origins. Lord Macaulay, a British Viceroy of India spelled out the futuristic education policy in clear terms: “Indian in color but British in taste, thinking and behavior” - the new neo-colonial generations of future Indians seen from the British eyes and mindset. After centuries of warfare and killings of million and millions of fellow human beings, they claim to be civilized nation - the nuisance baggage you will hear often referred to at global academic conferences and at the redundant UNO Security apparatus.  Were all the European imperial forces acts as terrorism or peacemaking across the globe?  Racially conscientious Europeans forced by the nature and compulsion of the self-image went on to global conquests by radiating aggressive and violent acts as a deliberate policy – a political engine to encroach the Asian and African continents for centuries.

O ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΕΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ... (ΑΥΤΟΣ ΕΜΕΙΝΕ;)

ALEX JONES ON GREECE (Greek subs)