Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Ουδέν πρόβλημα άλυτον υπό τού Ιωάννου Μεταξά. ΤΙΜΗ !

Ο Ιωάννης Μεταξάς και η "Δημοκρατική" αποτύφλωσις


Από τον Ιάσωνα...

Όταν τα ποντίκια βρυχώνται…
Διάβασα τις προάλλες σφοδρό κατηγορητήριο κατά ενός κόμματος της βουλής με το ιδιώνυμο σκεπτικό ότι: "στο κόμμα αυτό φιλοξενούνται οι αποδεδειγμένοι λάτρεις φασιστικής της ιδεολογίας" ότι , "Ο κ. Πλεύρης (ο πατέρας) δεν είναι ο ιδρυτής της 4ης Αυγούστου;" και τέλος ότι "από το βήμα της βουλής , εξυμνήθηκε η φασιστική δικτατορία του Μεταξά και της στρατιωτικο-φασιστικής δικτατορίας της Χούντας των συνταγματαρχών" εφ όσον αναφέρθη η προτροπή, "χαρίστε τα αγροτικά χρέη".
Το έκανε η δικτατορία.
Να οργανωθούν πρατήρια των αγροτών σε όλη την Ελλάδα, όπως έκανε κάποτε ο Μεταξάς.
Άθελα μου θυμήθηκα και σας θυμίζω τα εξής που ελέχθησαν για τον Εθνικό Κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά:

Μίκης Θεοδωράκης
"...Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά.! Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Ο Μεταξάς ήταν πολύ τυχερός διότι συνέδεσε το όνομά του με το "Όχι", συνέδεσε το όνομά του με τη νίκη και πέθανε σε μια κορύφωση νίκης. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά. Τόσο τυχερός ήταν δηλαδή, έτυχε η κατάλληλη στιγμή να πει το "Όχι" και μετά να πεθάνει... Και πίσω από το "Όχι" αυτό, δείχνει ότι ήταν ίσως ο μοναδικός πολιτικός στην Ευρώπη που δεν πίστευε στη νίκη του Χίτλερ. Πίστευε δηλαδή ότι θα νικήσουν οι Εγγλέζοι, κάτι που εκείνη τη στιγμή έμοιαζε παράλογο. Και, βεβαίως, ταίριαζε πολύ και με τη νοοτροπία του θρόνου, που ήταν αγγλόφιλος...".
Γρηγόρης Φαράκος (υπήρξε γ.γ. του ΚΚΕ.)
"...Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ήμουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος...
...Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου το περίμενα γιατί θα είχα το πρώτο μου μάθημα στο πρώτο έτος του Πολυτεχνείου...
...Εκείνο που αισθάνομαι μέχρι τώρα –και πιστεύω το αισθάνεται και ο περισσότερος κόσμος από τότε– ήταν ότι η ζωή, γενικά η ζωή και της χώρας και του κάθε ατόμου, χωρίστηκε στα δύο. Στο πριν και το μετά. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου καθόρισε και την εξέλιξη όλης της χώρας στα κατοπινά....
...Η στάση της Σοβιετικής Ένωσης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ήταν διφορούμενη. Επιπλέον, το σοβιετογερμανικό Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπερντοφ δημιούργησε προβλήματα σε όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης που είχαν ταχθεί κατά του Άξονα...
...Ο,τι και να πεις για τον Μεταξά, το πρωί της 28ης Οκτωβρίου εξέφρασε το λαϊκό αίσθημα. Και βεβαίως, επειδή και το ΚΚΕ αυτή είχε ως μοναδική κατεύθυνση, με αυτή την έννοια ταυτίζονται...
...Βεβαίως, αρνιέμαι τους διθυράμβους που συνήθως ακούγονται υπέρ του Μεταξά που είπε το "Όχι", αλλά και από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη συνεχή κριτική των αριστερών, οι οποίοι δεν είπαν ΠΟΤΕ ότι εν πάση περιπτώσει ο Μεταξάς εκείνο το πρωί είπε αυτό που αισθανόταν όλος ο ελληνικός λαός. Και θα πω και κάτι ακόμα: Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ήμουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος...".
Όμως ο Ιωάννης Μεταξάς και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936 είχε ήδη αφήσει έργο πρίν την ηρωική αυγή της 28ης/10/1940, που Θεοδωράκης και Φαράκος (κρυπτοφασίστες και αυτοί βλέπετε!) αναγνωρίζουν ως το απαύγασμα της επιτυχίας του Εθνικού Κυβερνήτου Ιωάννη Μεταξά. · Η δημιουργία του ΙΚΑ, η θέσπισις ιατρικής περιθάλψεως και δώρου εργασίας.
· Η καθιέρωσις του οκταώρου και των υπερωριών.
· Η πρωτομαγιά ως αργία και εορτή των εργατών. Τα κατώτατα όρια μισθών, η ρύθμισις των αγροτικών χρεών, η θέσπισις υποχρεωτικής αδείας μετ' αποδοχών, ο εκσυγχρονισμός των Γεωργικών Συνεταιρισμών και της ποινικής δικονομίας.
· Η θέσπισις της υποχρεωτικής παιδείας, ο Νόμος περί υποχρεωτικής διαιτησίας και επίλυσεως των εργατικών διαφορών. Ακόμη η πρώτη συστηματική προσπάθεια για την καθιέρωσι της Δημοτικής. Αλλά και ο εκσυγχρονισμός του Στρατού και του Ναυτικού.
· Η αθόρυβη και αποτελεσματική προετοιμασία των συνόρων σε μήκος πέραν των 200 χιλιομέτρων με οχυρωματικά έργα.
Η "γραμμή Μεταξά", που αναφέρεται σε όλα τα στρατιωτικά συγγράμματα του κόσμου, στρατηγικό και κατασκευαστικό επίτευγμα αξιοθαύμαστο έως σήμερα για την τεχνική αρτιότητα αλλά και το σύντομο χρονικό διάστημα που πραγματοποιήθηκε με τα ασήμαντα μέσα της εποχής εκείνης υπό άκρα μυστικότητα.
Είναι όλα μέρος από το τεράστιο έργο που φέρει φαρδιά πλατειά την υπογραφή του Ιωάννου Μεταξά.
Αλλά ας τα απολησμονήσουμε όλα αυτά… Ας δεχθούμε ότι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν ήταν και αυτά, τα σημαντικά και άκρως ουσιώδη που αναφέραμε, αλλά μόνο ένα δικτατορικό καθεστώς, όπως όλα τα παρεμφερή της εποχής εκείνης. Και ότι η ιδεολογια του (το τριπτυχο της οποίας ήταν Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια) ήταν ..."φασιστική".
· Από πού και ως που αρνούμεθα το δικαίωμα της όποιας ιδεολογίας να διατυπώνεται και να υπάρχει;
· Είναι δημοκρατία ένα καθεστώς οπού δεν υπάρχουν διαφορετικές ιδεολογίες;
· Είναι Δημοκρατία το καθεστώς που έχει εξαφανίσει όλους τους δεξιούς και έχει πλημμυρίσει κόκκινα και ροζ σημαιάκια, πανάκια, σφυροδρέπανα και παλούκια;
· Είναι Δημοκρατία ένα καθεστώς όπου έχει πρακτικώς απαγορευθεί η έκφρασις άλλης απόψεως πλην εκείνη που εκφράζουν τα αριστερά κομμουνιστικά έντυπα, τα αριστεροκρατούμενα κανάλια και οι -ντουντούκες- εκπρόσωποι τους στα νυκτερινά δελτία απόψεων;
· Δεν είναι Δημοκράτης ο Κος Πλεύρης (Πατήρ) και είναι εκείνοι που τον καταμηνύουν για τις απόψεις του (για να αθωωθεί από την Ελληνική Δικαιοσύνη) ή δεν του επιτρέπουν να ομιλήσει και να εκφράση την άποψι του. Όποια κι αν είναι;
· Ως εάν το ΚΚΕ και οι ντροπαλοί εραστές του σταλινισμού, της επανάστασης που χάθηκε, μόνο αυτοί έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να καθορίζουν, να επιβάλλουν τι επιτρέπεται να πιστεύουμε και ποιοι και τι να λένε…
· Είναι δημοκράτες όλοι αυτοί που κλείνουν επιδεικτικά τους δρόμους , καταστρατηγούν τους νόμους, παρεμποδίζουν διοικητικά συμβούλια να να συνεδριάσουν, εκβιάζουν με την απειλητική παρουσία τους δικαστές και εισαγγελείς, κλειδώνουν κατουρημένους καθηγητές στην αίθουσα συνεδριάσεων μέχρι να αναιρέσουν τις αποφάσεις τους, καταστρέφουν τις κάλπες για να μην εκφρασθή η άποψις της πλειοψηφίας και δηχθεί η γύμνια των ..."προοδευτικών" δυνάμεων.
Τέλος, κινδυνεύει η Δημοκρατία αυτή που σας περιέγραψα και που όλοι βλέπουμε αν έχουμε μάτια αυτιά να ακούσουμε και νουν να συλλογισθή, είναι δυνατόν να κινδυνεύει η Δημοκρατία αυτή, από το κόμμα αυτό και δεν κινδυνεύει (;) από το κομμουνιστικό κόμμα που στο επίσημο δημοσιευμένο πρόγραμμα του υποστηρίζει , διακηρύσσει, καταδηλώνει προς πάσα κατεύθυνση από κάθε βήμα και επιβάλλει ως του καθήκον του,
"… Την επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη σε συνεργασία με τους συμμάχους της.. την ανατροπή του αστικού κράτους και των μηχανισμών του...
...Την επαναστατική ανόδου του λαϊκού κινήματος, όταν η επαναστατική διαδικασία έχει ξεκινήσει, και κυβέρνηση, ως όργανο λαϊκής εξουσίας, που έχει την έγκριση και τη συγκατάθεση του αγωνιζόμενου λαού, χωρίς γενικές εκλογές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες...".
(Οι σημερινές επιδιώξεις του ΚΚΕ όπως καταγράφονται στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ και ανακοινώθησαν κατά την διεξαγωγή του 17ου Συνεδρίου του ΚΚΕ που έλαβε χώραν από 9-12 Φεβρουαρίου 2005)
Προσωπικώς αυτό που κατηγορώ και απεχθάνομαι σε όλα τα κόμματα και τους αρχηγούς των (πλην των κομμουνιστικών που δεν είναι Εθνικά κόμματα για να αναφερθούμε με κάποια ελπίδα σ αυτά) είναι ο λαϊκισμός, ή άρνησης της προόδου, η κολακεία του λαού, των αδαών και η δειλία των εκπρόσωπων του να μιλήσουν και να εκφράσουν την αλήθεια , την ιστορική αναγκαιότητα των καταστάσεων, τις ευθύνες που έχουν όλοι και την αδήριτη ανάγκη να παραμείνει ο Ελληνισμός ενωμένος για να αντιμετωπίσει την επιβίωση του ως Έθνος και ως Λαός.!

Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010

Τα ημαρτημένα του Λεξικού Μπαμπινιώτη

Τα ημαρτημένα του Λεξικού Μπαμπινιώτη
Τα ημαρτημένα του Λεξικού Μπαμπινιώτη
Μια πρώτη επιλογή... και έπεται η συνέχεια
Συγγραφείς:   Βασίλης Φίλιας -  Γιάννης Πρινιανάκης
 
Θέμα:  Ελληνικά λεξικά
Εκδότης: Παπαζήσης
Σελίδες:  765
Ημ. Έκδοσης: 27/05/2010


Η παρούσα εργασία, στηριζόμενη σε ισχυρή τεκμηρίωση και με συγκεκριμένα στοιχεία, καταρρίπτει την ινδοευρωπαϊκή θεωρία. Σκοπός των συγγραφέων είναι να καταδείξουν το ετοιμόρροπο και ασταθές του ινδοευροωπαϊκού οικοδομήματος, αλλά και το πώς αυτό οδηγεί στην ακατανοησία της ελληνικής γλώσσας, και όχι να προσθέσουν μια ακόμα επίκριση στο έργο του κ. Μπαμπινιώτη. Το λεξικό Μπαμπινιώτη αποτελεί κατά τη γνώμη μας, την χαοτική έκφραση μιας αντιεπιστημονικότητας, γι αυτό και επικρίνεται τόσο για τις αστήρικτες ετυμολογίες του όσο και για το ότι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυθαίρετης εφαρμογής αυτής της αστήρικτης ινδοευρωπαϊκής θεωρίας στην πράξη.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Σχόλιον: ευχαριστούμε τους συγγραφείς για την οξυδερκή και τολμηρή τους εργασία, η οποία συμβάλλει στην διασαφήνιση ενός θολού θέματος και την αποκάλυψη των ψεμμάτων των εχθρών της αλήθειας και της ανθρωπότητας.  

Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

Αρχαία Ελληνικά στα Βρετανικά σχολεία για να βελτιώσουν τις δεξιότητες των παιδιών στην αγγλική γραμματική

03 Αυγ 2010

Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Daily Telegraph, οι μαθητές σε ορισμένα δημόσια δημοτικά θα διδάσκονται την αλφάβητο, γραμματική και λεξιλόγιο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας αλλά και στοιχεία πολιτισμού όπως η γέννηση και η εξέλιξη των Ολυμπιακών Αγώνων και οι κωμωδίες του Αριστοφάνη.
Η Λόρνα Ρόμπινσον, διευθύντρια του προγράμματος «Ιρις», που προώθησε αρμοδίως την ιδέα, είναι πεπεισμένη ότι η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών θα έχει σημαντικά ευεργετήματα για τους μαθητές. «Ο κόσμος μπορεί να τρομάζει στην ιδέα της εκμάθησης μιας γλώσσας που έχει διαφορετικό αλφάβητο και να αντιμετωπίζει το θέμα ως πρόβλημα. Ομως από την εμπειρία μας γνωρίζουμε ότι ενώ η διδασκαλία πράγματι προσθέτει μια επιπλέον διάσταση στη μάθηση, τελικά ο κόσμος προσαρμόζεται πολύ γρήγορα και αρχίζει να το ευχαριστιέται όταν εξοικειωθεί».
Η διευθύντρια ενός δημοτικού σχολείου στο Oxfordshire είπε χαρακτηριστικά στην Daily Telegraph ότι η προγενέστερη εισαγωγή των λατινικών πήγε καλά οπότε δέχτηκαν θετικά και τα αρχαία ελληνικά. «Τα παιδιά αντιλαμβάνονται καλύτερα τη γλώσσα, αναγνωρίζουν τη σχέση μεταξύ των γλωσσών και το διασκεδάζουν». Η Ρόμπινσον θεωρεί τα αρχαία ελληνικά «θαυμάσια γλώσσα, γεμάτη όμορφες λέξεις και συναρπαστικά νοήματα», ενώ ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Χάρι Μάουντ γράφει στο blog του: «Είναι θαυμάσια είδηση ότι τα αρχαία ελληνικά θα διδάσκονται στο δημοτικό. Θα βελτιώσουν τις δεξιότητες των παιδιών στην αγγλική γραμματική και θα τα εισαγάγουν στον ελληνικό πολιτισμό – το λίκνο του δυτικού πολιτισμού».

eu.greekreporter.gr/?p=1782

Στην Οξφόρδη Ελληνικά και στο…Μαρούση Αγγλικά

Ἐνῷ ἡ Ὑπουργὸς Διὰ βίου, πρώην ἐθνικῆς Παιδείας, (ἐνδοξότερη ὅλων τῶν προκατόχων της) ἀπαξιώνει ὅλο καὶ περισσότερο τὴν διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας στὰ πλαίσια μιᾶς ἰδιότροπης “τεχνοκρατικῆς” λογικῆς, οἱ Εὑρωπαῖοι κινοῦνται ἀντίθετα, βλέποντας καὶ ἐκτιμώντας τὴν ἀξία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν. Συμφώνως πρὸς δημοσιεύματα τοῦ βρεττανικοῦ τύπου σὲ δεκατρία δημοτικά σχολεῖα τῆς Ὀξφόρδης θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν, ἐπειδὴ ἐκτιμᾶται ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὅτι κατ᾽ αὐτὸν τὸν τρόπο οἱ μαθητὲς θὰ βελτιώσουν τὰ Ἀγγλικά τους.
«What wonderful news that ancient Greek is to be taught at 13 Oxfordshire state primaries in September. The plan is that it will improve children’s English grammar and introduce them to Greek civilisation (…) It is an ambitious aim. Greek is even harder than Latin, and not just because it’s in a different script. It has some really tricky quirks – the optative, anyone?
But that’s precisely why it’s so good for young minds.» (http://blogs.telegraph.co.uk/culture/harrymount/100045528/ancient-greek-makes-a-welcome-return-to-state-schools/)
Φυσικὰ δὲν περιμένει κανένας νὰ συγκινηθοῦν οἱ ἡμέτεροι ἁρμόδιοι τῆς Πολιτείας. Αὐτοὶ ἔχουν τὸ πρόγραμμά τους. Καὶ τοὺς λόγους τους ! Εἶναι ἕνα Πρόγραμμα ποὺ ἐξελίσσεται ἀδιατάρακτα καὶ μεθοδικὰ ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια. Τὸ μόνο ποὺ ἀλλάζει εἶναι τὰ πρὀσωπα ποὺ ἐμφανίζονται κάθε φορὰ στὸ προσκήνιο.
Ἐνῷ στὴν Ὀξφόρδη εἰσάγεται, ἔστω σὲ μικρὸ ποσοστό ἡ ὑποχρεωτικὴ διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν, στὸ …Ἀμαρούσιο, ὅπου καὶ τὸ Διὰ Βίου Ὑπουργεῖο, προωθεῖται ἡ σταδιακὴ ὑποβάθμιση τῶν Νέων Ἑλληνικῶν μὲ τὴν παράλληλη ἀναβάθμιση τῆς διδασκαλίας τῶν ἀγγλικῶν.

Δείτε σχετικά και:

-Do you Spik Inglis ;

-Θάλεια Δραγώνα, Ελληνικά μικρή γλώσσα- Αρχαία Ελληνικά νεκρή γλώσσα!!!

-Άννα Διαμαντοπούλου: «Να διδάσκονται όλες οι μητρικές γλώσσες της Ε.Ε.»

-Ευδοξία Αυγουστίνου, Υπουργείο απροσδιόριστης Παιδείας


Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Επιστολή όλων των Παμμακεδονικών Οργανώσεων προς τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου

ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ 
ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ
President of the Committee of World Pan-Macedonian Associations
1 Αυγούστου 2010
Προς Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών κ. Γεώργιο Παπανδρέου
Βασιλίσσης Σοφίας 5
Αθήνα
Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,
Η ηγεσία των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου προσπάθησε πολλές φορές να σας συναντήσει, αλλά ίσως λόγω του βεβαρημένου προγράμματός σας αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Γι’ αυτό δεν είχαμε ακόμη την ευκαιρία να σας διαβιβάσουμε τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας για το μείζον εθνικό θέμα της Μακεδονίας.
Εφ’ όσον δεν κατέστη δυνατόν να επιτευχθεί αυτή η συνάντηση θα θέσουμε γραπτώς τις ερωτήσεις και τους ενδοιασμούς μας και ευελπιστούμε στην άμεση ανταπόκρισή σας.
Πριν από λίγους μήνες διορίστηκε από την Κυβέρνηση στη θέση του Προέδρου της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ο δικηγόρος Γιάννης Κωνσταντίνου. Μείναμε κατάπληκτοι από αυτή την επιλογή διότι ο κ. Κωνσταντίνου όχι μόνον δηλώνει «Ευρωπαίος Ελληνόφωνος Κεντροαριστερός Δικηγόρος», αλλά επιπλέον συμμετείχε στη Θεσσαλονίκη το 2006 στην παρουσίαση του «ABECEDAR» («Μακεδονικού» αναγνωστικού) το οποίο προωθείται από τη Σκοπιανή προπαγάνδα. Ο κ. Κωνσταντίνου ήταν μαζί με το γνωστό Βοσκόπουλο του Ουράνιου Τόξου, τον πολιτευτή ψυχίατρο Ιμπράμ Ονσούνογλου, που δήλωνε Οθωμανός και το γνωστό υποστηριχτή της Σκοπιανής προπαγάνδας κ. Νακρατζά.
Κύριε Πρωθυπουργέ, ποιος είναι ο λόγος που ανάμεσα σε εκατομμύρια Έλληνες η Κυβέρνηση επέλεξε κάποιον που δεν θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα;
Θέλουμε να σας ενημερώσουμε πως το Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης στην Νοτιοανατολική Ευρώπη είναι ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός ο οποίος εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. http://www.cdsee.org/jhp/index.html
Πρώτος Πρόεδρος του CDRSEE ήταν ο Matthew Nimetz ο νυν ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ για την εύρεση αποδεκτού ονόματος της πΓΔΜ. Η πρώτη εργασία αυτού του ΜΚΟ ήταν η έκδοση τεσσάρων βιβλίων Κοινής Ιστορίας των Βαλκανικών χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος. Αυτό το τετράτομο έργο προωθεί λανθασμένες απόψεις και ερμηνείες. Αμφισβητεί δε ανοιχτά την ελληνική εθνοπολιτιστική διάσταση και ιστορική συνέχεια της Μακεδονίας και προπαγανδίζει την ύπαρξη ξεχωριστής δήθεν «Μακεδονικής» εθνικής οντότητας. Τα τέσσερα βιβλία προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν από Έλληνες μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και από μαθητές άλλων Βαλκανικών χωρών στα πλαίσια αναθεωρημένων σχολικών προγραμμάτων. Τα προαναφερθέντα βιβλία δεν έχουν διεισδύσει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά διδάσκονται στις γειτονικές βαλκανικές χώρες.
Η κ. Θάλεια Δραγώνα, πρώην Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, η οποία τοποθετήθηκε στην Ειδική Γραμματεία Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων, γνωστή και από τη δράση της στη μειονοτική εκπαίδευση μαθητών στη Θράκη, είναι και μέλος της Επιτροπής Ιστορικής Εκπαίδευσης της Κοινής Βαλκανικής Ιστορίας: http://www.forumcongress.com/cdsee/sejhp.htm
Ποιος είναι ο λόγος που ανάμεσα σε χιλιάδες Έλληνες καθηγητές η Κυβέρνηση επέλεξε την κ. Δραγώνα για τη θέση-κλειδί που κατέχει στο Υπουργείο Παιδείας; (Πιστεύομε ότι η Χαρά Νικολοπούλου θα ήταν πολύ χρήσιμη σ’ αυτό το Υπουργείο.)
Επιπλέον, επικεφαλής της εργασίας γιά την έκδοση των προαναφερθέντων τεσσάρων τόμων Κοινής Βαλκανικής Ιστορίας είναι ο κ. Βερέμης, μέλος του ΕΛΙΑΜΕΠ, ο οποίος ήταν και μέλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου στο Υπουργείο Παιδείας.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια συνεχής προώθηση σε θέσεις κλειδιά της κυβέρνησης (αμφοτέρων κομμάτων) ατόμων των οποίων τα έργα δεν συνάδουν με το υψηλό έργο ευθύνης που η κυβέρνηση τους έχει αναθέσει, ιδιαίτερα στο Υπουργείο Παιδείας του οποίου σκοπός του σύμφωνα με το άρθρο 16 του Ελληνικού Συντάγματος είναι: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».


Επομένως, βάσει του άρθρου 16, η τοποθέτηση στο Υπουργείο Παιδείας της κ. Δραγώνα, αλλά και όλων όσων σκέπτονται παρόμοια, είναι αντισυνταγματική.
Κύριε Πρωθυπουργέ, οι ενέργειες αυτές προσβάλλουν όχι μόνον τους Μακεδόνες απανταχού της υφηλίου αλλά τον απανταχού Ελληνισμό.
Αναμένουμε στην επόμενη αναθεώρηση των σχολικών εγχειριδίων να υπάρχουν απαραιτήτως εκτενή κεφάλαια για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, τον Μακεδονικό Αγώνα, την Γενοκτονία των Ποντίων και λοιπών Ελλήνων της Μικράς Ασίας, όπως και της Γενοκτονίας των Αρμενίων και Ασσυρίων από τους Οθωμανούς. Επίσης, μετά τις πρόσφατες συμφωνίες που συνάψατε για μελέτη των σχολικών βιβλίων Ελλάδας και Τουρκίας με τον κ. Ερντογάν, πρέπει να απαιτηθεί η διδασκαλία στα Τουρκικά σχολεία και η αναγνώριση όλων των γενοκτονιών που διέπραξαν οι Οθωμανοί. Επί πλέον, να διδάσκεται στα σχολεία μας το γεγονός ότι ο Νέο-Οθωμανισμός, που καλλιεργείται στη γείτονα Τουρκία, αποτελεί θανάσιμη απειλή για την επιβίωση του Ελληνισμού.
Ευελπιστούμε στην απάντησή σας.
Με εκτίμηση,
Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου-Νίνα Γκατζούλη
Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ-Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Αμύντας Παπαθανασίου
Κέντρο Μακεδονικών Σπουδών-Δημήτρης Μποζιρικίδης
Ίδρυμα Μεγάλου Αλεξάνδρου – Πάνος Δ. Σπηλιάκος
Πρόεδρος Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου-Παύλος Κοτρώτσιος
Υ.Γ.: Ο Μακεδονικός Ελληνισμός αναρωτιέται αν έγινε έρευνα για να εξακριβωθεί από ποιον και για πιο λόγο τοποθετήθηκε τον Απρίλιο 2010, με σφραγίδα της Ελληνικής Βουλής στην Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη της Ελληνικής Βουλής, το ABECEDAR («Μακεδονικό» Αναγνωστικό) με αναφορά στη «Μακεδονική» Γλώσσα και «Μακεδονική» Μειονότητα, και τι κυρώσεις πιστεύετε ότι πρέπει να επιβληθούν για το διεθνή αυτόν διασυρμό του Ελληνισμού;
Κοινοποίηση: Κύριο Κάρολο Παπούλια-Πρόεδρο Ελληνικής Δημοκρατίας
Ελληνικό Κοινοβούλιο
Κύριο Αντώνη Σαμαρά-Πρόεδρο Νέας Δημοκρατίας
Κύριο Γιώργο Καρατζαφέρη- Πρόεδρο ΛΑ.Ο.Σ
Κυρία Αλέκα Παπαρήγα-Πρόεδρο ΚΚΕ
Κύριο Αλέξη Τσίπρα-Πρόεδρο Σύριζα
Κύριο Παναγιώτη Ψωμιάδη-Νομάρχη Θεσσαλονίκης
Κύριο Βασίλειο Παπαγεωργόπουλο-Δήμαρχο Θεσσαλονίκης
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Το τέλος της ενωμένης Ευρώπης;


Είναι καταδικασμένη η Ηνωμένη Ευρώπη σε διάλυση;
Δεν θέλουμε να χαλάσουμε τις διακοπές εκείνων που ακόμα πιστεύουν στην Ενωμένη Ευρώπη, αλλά τα νέα από το μέτωπο είναι άσχημα. Δεν είναι μόνο το τελευταίο έντυπο του αμερικάνικου περιοδικού Time (12 Ιουλίου), που χαρακτηρίζει την Ευρώπη ως «χαμένη ήπειρο», ούτε η τελευταία έκδοση του Newsweek (12 Ιουλίου), που θεωρεί τις ευρωπαϊκές τράπεζες χειρότερες από την Wall Street.
Υπάρχει κάτι πιο σοβαρό, μια έρευνα της αναγνωρισμένης αμερικάνικης επιθεώρησης «The American Interest» (Ιούλιος-Αύγουστος 2010) θέτει ένα απλό ερώτημα: «Μπορεί η Ευρώπη να ξαναξεκινήσει;»
Απάντηση: τίποτα δεν είναι πιο αβέβαιο.
Οκτώ δοκιμιογράφοι, τέσσερεις από τις ΗΠΑ και τέσσερεις από τη παλαιά ήπειρο, αναρωτιούνται για το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Κανένας από τους Αμερικανούς δεν μπορεί να κατηγορηθεί για «yankee» ή ότι κατέχεται από ευρωφοβία του τύπου των πρώτων σελίδων της Wall Street Journal, αντίθετα. Ομοίως, κανένας από τους Ευρωπαίους δεν ανήκει στο στρατόπεδο των Ευρω-σκεπτικιστικών. Εντούτοις, η διάγνωσή τους είναι ίδια. Εκτός απροόπτου, μάλλον απίθανο, η πτώση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), ως ιδιαίτερη οικονομική και πολιτική δύναμη, κρίνεται σχεδόν μη αναστρέψιμη. Θα ήταν το τέλος μιας όμορφης ιστορίας, ο αναγγελθείς θάνατος μιας αντίληψης που ανήκει στον εικοστό αιώνα.
Πρώτα απ’ όλα υπάρχει πρόβλημα πίστης. Για να συνεχίζει να υπάρχει η Ευρώπη ως πολιτικό σχέδιο, πρέπει καταρχήν οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι να πιστεύουν σ’ αυτό το σχέδιο και όχι μόνο μερικοί της ελίτ, όσο σοφοί και καλοπροαίρετοι κι αν είναι. Όμως, οι Ευρωπαίοι αμφιβάλουν, λέει ο αμερικανός Kurt Volker, ειδικός στις διατλαντικές σχέσεις στο πανεπιστήμιο Johns Hopkins University, σχολή προηγμένων διεθνών σπουδών. "Γιατί να έχει πίστη ο κόσμος σε ένα μοντέλο που οι Ευρωπαίοι οι ίδιοι φαίνονται να μη πιστεύουν πια;".
Θα μπορούσε να απαντήσει κανείς σ’ αυτόν τον πρώην Πρεσβευτή των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ ότι οι δημοσκοπήσεις για τη δημοτικότητα της Ευρώπης στους ίδιους τους Ευρωπαίους δεν είχαν ποτέ σταθερή κατεύθυνση: μια προς τα κάτω, μια προς τα πάνω - ποτέ τίποτα οριστικό. Αλλά εάν το επιχείρημα της πίστης μπορεί να αμφισβητηθεί, πιο ισχυρή φαίνεται να είναι η απουσία μιας κοινής κατεύθυνσης: οι Ευρωπαίοι δεν συμφωνούν με το τι θα έπρεπε να είναι η Ένωση. Ο Γερμανός δημοσιογράφος της Welt, Michael Stürmer πιστεύει ότι οι ηγέτες της γηραιάς Ηπείρου θα μπορούσαν να αποφύγουν την κατάρρευση της ΕΕ. Δεν μπορούν ωστόσο να κρύψουν την αδυναμία τους να συμφωνήσουν στα ζητήματα εκείνα που θα καθιστούσαν την Ένωση πολιτικά ισχυρή , εντός και εκτός, ικανή να ασκήσει επιρροή σε όλο το κόσμο. Το ίδιο πιστεύει και ο Walter Laqueur, αυτός ο μεγάλος αμερικανός ιστορικός γερμανικής καταγωγής . Απογοητευμένος εραστής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έγραφε το 2007 ένα βιβλίο θλίψης, με τον δραματικό τίτλο: «Οι τελευταίες ημέρες της Ευρώπης». Παρατείνοντας αυτή τη λυπημένη κραυγή στο The American Interest, παρατηρεί ότι η ΕΕ είναι, βεβαίως, μια ευρεία περιοχή ελεύθερου εμπορίου, αλλά τίποτα περισσότερο. Πέρα από μια συζητήσιμη κοινή αγροτική πολιτική και των διαρθρωτικών βοηθειών στις πιο καθυστερημένες περιοχές της, η Ένωση δεν υπάρχει: ούτε κοινή ενεργητική πολιτική, ούτε κοινή άμυνα, ούτε ιδιαίτερα κοινή διπλωματία που θα την προσδιόριζε σαν Μεγάλη μεταξύ Μεγάλων αυτού του κόσμου. Το συμπέρασμα του Laqueur είναι άγριο. Γράφει: Το Ευρωπαϊκό πρότυπο προσεγγίζει αυτό της Λατινικής Αμερικής. Αυτές οι χώρες που είναι έτοιμες να καθιερώσουν μια περιοχή ελεύθερου εμπορίου, «διατηρούν μια κοινή αρχαία κουλτούρα», «ζουν γενικά ειρηνικά μεταξύ τους και απέχουν να κάνουν ζημιά στον υπόλοιπο κόσμο»…
Η ΕΕ στερήθηκε από τύχη. Δεν έχασε το ραντεβού με τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Τις ενσωμάτωσε, αλλά αυτή η διεύρυνση – με καλό σκοπό - έγινε εις βάρος της εκβάθυνσής της. Ο παλαιός αυτός διαπληκτισμός δεν ανήκει στη ρητορική. Με είκοσι επτά χώρες η Ευρώπη δυσχεραίνεται, «στο σημείο που να μην μπορεί να πάρει μια απόφαση» για θέματα που ναι μεν ενοχλούν, αλλά που θα της προσέδιναν ένα βασικό σώμα: ενεργητική πολιτική, σχέσεις με το Ρωσία, σχέσεις με το Ισλάμ , σχέσεις με τη Τουρκία, κ.λπ.
Ο Pierre Hassner, Γάλλος ειδικός για τις διεθνείς σχέσεις, εξηγεί ότι αυτή η παράλυση έχει οδηγήσει τις μεγάλες χώρες - Γερμανία και Γαλλία – να επανεθνικοποιήσουν μερικές από τις πολιτικές τους. Όταν η διεύρυνση απαιτούσε διοίκηση με αυξημένο ομοσπονδιακό χαρακτήρα, «οι κύριες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έπαψαν να αυξάνουν τις εθνικές εξουσίες τους».
Η κρίση του Ευρώ αποκάλυψε την ίδια εσωτερική αντίφαση. Η διαχείριση ενός κοινού νομίσματος απαιτεί μια εναρμόνιση των δημοσιονομικών πολιτικών, κάτι που εκθείασε η Γαλλία αλλά αρνήθηκε η Γερμανία . Πάντα το ίδιο εμπόδιο: η ύπαρξη του Ευρώ, όπως και της διεύρυνσης, υπέθεσε μια αύξηση «του ομοσπονδιακού συστήματος» στην ίδια στιγμή πού η έκφραση αυτή καταργήθηκε πολιτικά, δηλωνόταν αρνητικά και υποτίθεται ότι έφερνε επανάσταση στους πολίτες, εν ολίγοις σόκαρε τη δημοκρατία. Ιδού ο τρόπος της Ευρώπης να κάνει τα μισά πράγματα, μέχρι την αναπόφευκτη συνάντηση με τον τοίχο της πραγματικότητας.
Εσωτερική αντίφαση πάντα: σύμφωνα με το Βούλγαρο Ιβάν Krastev, η οικονομική Ευρώπη απαιτεί μια μεγαλύτερη μετανάστευση, ενώ η πολιτική Ευρώπη δεν το δέχεται. Η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής δημογραφίας, η γήρανση του πληθυσμού καλούν περισσότερους μετανάστες, ενώ οι χώρες μέλη εμφανίζονται να μη είναι σε θέση να το ανεχτούν. Το κοινωνικό μέλλον της ΕΕ - χρηματοδότηση της υγείας και των συντάξεων - θα απαιτούσε να αναπροσανατολιστεί το Κράτος Πρόνοιας ευνοώντας τις δαπάνες της ένταξης των μεταναστών.
Καταδικάζουν την Ευρώπη τα τόσα χαμένα ραντεβού με την Ιστορία ; Οι συντάκτες υποτιμούν το επίπεδο της ολοκλήρωσης των νομοθεσιών μέσα στην ΕΕ, ένα ισχυρό παράγοντα της εσωτερικής εναρμόνισης. Παραμελούν ένα από μέρος του χαρακτήρα της. Είναι μια τρομερή μηχανή παραγωγής ενός Κράτους Δίκαιου, αλλά βεβαίως εσωτερικά των συνόρων. Εντούτοις θέτουν ερωτήματα που πονούν, ενώ οι Ευρωπαίοι δεν τα θέτουν καθόλου ή δεν τα θέτουν αρκετά.
Ο Alain Frachon είναι δημοσιογράφος και διευθυντής ειδήσεων στη Le Monde.

Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/07/blog-post_2367.html
 
Σχόλιον: Το άρθρο του Αλαίν Φρασόν (Alain Frachon), διευθυντού ειδήσεων της   εφημερίδας Le Monde μάλλον αξίζει να μελετηθεί. Ποιό είναι το μέλλον της ηνωμένης Ευρώπης, οδηγείται στην παταγώδη αποτυχία και την διάλυση; Και για να γελάσει κάθε πικραμένος πατριώτης: ... οι λεγόμενοι "Ευρωλιγούριδες"- "Ευρω πέοι", που μας είχαν ζαλίσει με τις  δηλώσεις και τις προσπάθειες να μας πείσουν ότι δεν πρέπει να αισθανόμαστε  Έλληνες, αλλά μόνον Ευρωπαίοι.

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010

Ποιός χρειάζεται τους Έλληνες; Ποιός χρειάζεται τα Ελληνικά;

Ποιός χρειάζεται τους Έλληνες;
Συγγραφείς:   Σάιμον Γκόλντχιλ
 
Θέμα:  Φιλολογία-Αρχαιολογία-Μυθολογία
Εκδότης: Ενάλιος
Μετάφραση:  Γιώργος Κουσουνέλος
Επιμέλεια:  Ελένη Κεκροπούλου
Σελίδες:  538
Ημ. Έκδοσης: 01/11/2003

Ενδιαφέρουν κανέναν τα ελληνικά; Ποιόν και γιατί; Είναι οι Έλληνες σημαντικοί για την ιστορία του Δυτικού πολιτισμού; Αυτή η διεπιστημονική μελέτη επικεντρώνεται σε χρονικές στιγμές της ιστορίας κατά τις οποίες έγιναν σφοδρές αντιπαραθέσεις σχετικά με τους Έλληνες συγγραφείς και την αρχαία ελληνική γραμματολογία -αντιπαραθέσεις σχετικά με το αν οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς έπρεπε να μελετώνται και να διδάσκονται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ευρώπης κατά την Αναγέννηση. Ο συγγραφέας διερευνά διεξοδικά την πολεμική που αναπτύχθηκε στη Δύση εναντίον της μελέτης των ελληνικών -μια αναγκαιότητα που υποστήριξαν τα μεγάλα πνεύματα της Δύσης- πολεμική η οποία στρεφόταν κυρίως σε μια σημαντική προσωπικότητα από το Ρότερνταμ: τον Έρασμο, υπέρμαχο της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας.

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΗΜΙΚΟΥΣ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ(Chemtrail)

βλ.: http://www.youtube.com/watch?v=Af_y2LVDvuk&feature=player_embedded

σχόλιον: ό,τι και να είναι χημικά ή/και μύκητες είμαι βέβαιος ότι δεν είναι για το καλό μας, για το καλό του κοπαδιού.

Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010

Υπογεννητικότητα, πολυπολιτισμός και η στροφή του κράτους κατά του έθνους

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ Καθηγητή Πανεπιστημίου Αιγαίου
Πολλά μεγάλα προβλήματα του ελληνικού έθνους έχουν γίνει πλέον ορατά σε όλους εκτός από την πολιτική ηγεσία, η οποία, παρακάμπτοντας τον κοινό νου, στοχεύει επίμονα αλλού. Αυτό δημιουργεί σε κάποιους την απορία μήπως η ηγεσία είναι τόσο εξωκοσμική, τόσο αθώα, που πραγματικά αδυνατεί να συλλάβει ειδικά το προφανές. 
Ως εξ αυτού, αναπτύσσεται εις το διηνεκές μια «συμβουλευτικού» τύπου αρθρογραφία, από καλούς ανθρώπους οι οποίοι δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν γνωστά πράγματα, προτρέποντας, εκλιπαρώντας ή απειλώντας τους υπεύθυνους να δράσουν. Η αγαθή πρόθεση των κυβερνώντων υπέρ του έθνους, του λαού, του δικαίου κ.λπ. προϋποτίθεται. Λίγη πληροφόρηση τους λείπει μόνο, ίσως και λίγη θέληση να υπερνικήσουν την αδράνεια. Αν τους τα παράσχουμε, τι θα τους εμποδίσει πλέον να δράσουν υπέρ του κοινού οφέλους;
Έτσι κάπως σκέφτεται και ο απλός άνθρωπος, όταν σε μικρό κύκλο προσφέρεται να κάνει την κριτική του, να βάλει νοερά σε τάξη τα κακώς κείμενα, να παροτρύνει τους κυβερνήτες να δράσουν επιτέλους όπως -έτσι νομίζει- θα επιθυμούσαν και οι ίδιοι, αν ήξεραν μόνο το πώς, για το καλό του τόπου.
Από καιρού εις καιρόν πέφτει κανείς παρά ταύτα επάνω σε κάποιον αυτόπτη μάρτυρα, κάποιο γεγονός και ντοκουμέντο που αποτελεί απόδειξη ότι οι ιθύνοντες όντως γνωρίζουν τα πράγματα πολύ καλά και αν αργότερα φάνηκαν να λένε ή να πράττουν τα αντίθετα, μόνο αθώοι δεν ήταν.
Ένα τέτοιο ντοκουμέντο είναι το πόρισμα της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος του Φεβρουαρίου 1993. Στην επιτροπή αυτή συμμετείχαν, εκτός από βουλευτές όπως ο Παναγιώτης Κρητικός, ο Στέλιος Παπαθεμελής, o Μιχαήλ Στυλιανού και ο Μανώλης Δρεττάκης, και οι κυρίες Ντόρα Μπακογιάννη και Φάνη Πάλλη-Πετραλιά.
Το πόρισμα ξεκινάει με τη διαπίστωση ότι με την υπογεννητικότητα το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος «παίρνει τεράστιες εθνικές διαστάσεις που μπορούν να απειλήσουν την εθνική μας ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα». Η πτώση του δείκτη γεννητικότητας από 2,09 το 1982 σε 1,4 το 1990, συνεχίζει το πόρισμα, «απειλεί πλέον σοβαρά την ανανέωση και διαιώνιση της ελληνικής μας φυλής».
Ώστε το 1993 ακόμα και ο Συνασπισμός έβλεπε κινδύνους για την ελληνική φυλή, ενώ σήμερα αποφαίνεται ότι όποιος αμφισβητεί την ελληνικότητα των... Πακιστανών ή των όποιων λαθρομεταναστών αποκτούν ελληνικά χαρτιά είναι ρατσιστής! Και η κ. Φάνη Πετραλιά εμάχετο το 1993 υπέρ της εθνικής μας ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας ως αγαθών υπό διακινδύσευσιν, ενώ η κ. Μπενάκη, ως πρόεδρος της Βουλής, δώδεκα χρόνια αργότερα εξηγούσε ψύχραιμα στον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, εκπροσωπούσα τους τριακόσιους βουλευτές της Βουλής της Ελλήνων, ότι «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της... ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη»! Όντως, νέα μηνύματα κομίζει η πολιτική μας ελίτ για το έθνος!
Το πόρισμα του 1993 αναφέρεται και στις συνέπειες της λαθρομετανάστευσης, αλλά με διαμετρικά αντίθετη θεώρηση από σήμερα: Αφού χαιρετίζει πρώτα την είσοδο ομογενών Ποντίων και Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα, των οποίων «οι κοινές πολιτιστικές ρίζες και η Ορθοδοξία βοηθούν πολύ στην προσαρμογή και αφομοίωσή τους από την ελληνική κοινωνία», καταγγέλλει την «αθρόα είσοδο λαθρομεταναστών-αλλοδαπών, κυρίως μουσουλμάνων από αφρικανοασιατικές χώρες», που «δημιουργούν σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα (προστριβές στην αγορά εργασίας, αύξηση της εισφοροδιαφυγής με μεγάλες συνέπειες στους ασφαλιστικούς οργανισμούς, αύξηση εγκληματικότητας, διακίνηση ναρκωτικών κ.λπ.)».
Αυτοί «δεν μπορούν να προσαρμοστούν προς την ελληνική κοινωνία λόγω του τελείως διαφορετικού πολιτισμού του Ισλάμ». - Για δες που καμώνεται σήμερα η πολιτική ελίτ ότι οι αλλοδαποί δήθεν θα σώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία από την κατάρρευση! Και όσο για την εγκληματικότητα, ή μας καθησυχάζει ότι δεν αυξήθηκε, ή αποκρύπτει όνομα και χώρα καταγωγής των δραστών (για να μην τονωθεί, αναμφισβήτητα, ο «ρατσισμός» των θυμάτων, δηλαδή των Ελλήνων). Όσο για τα ναρκωτικά, το κράτος ασχολείται με την ήπια κάνναβη των Κρητικών (Ζωνιανά) και κλείνει τα μάτια στην επιθετική πολιτική πωλήσεων σκληρών ναρκωτικών από μαύρους και Πακιστανούς, καταμεσής στην πρωτεύουσα του κράτους, δύο δρόμους πίσω από την Ομόνοια! (Αποτέλεσμα: Από 2.000 εξαρτημένους ηρωινομανείς το 1980, φτάσαμε αισίως στον αριθμό των... 200.000 χρηστών, κυρίως μέσα στη νεολαία.)
Ούτε ο εθνικός κίνδυνος από τη λαθρομετανάστευση διέφυγε από τους συντάκτες του πορίσματος του 1993: «Τα πληθυσμιακά κενά που δημιουργούνται σε διάφορα γεωγραφικά διαμερίσματα (νησιά Αιγαίου, Ιονίου κ.λπ.)», μας εφιστούν την προσοχή, «υπάρχει ο κίνδυνος να καλυφθούν από αλλοδαπούς (κυρίως μουσουλμάνους) με εξαιρετικά δυσμενή επακόλουθα». - Τι λες; Σήμερα δεν θεωρούν ούτε καν τους μουσουλμάνους ολόκληρης της Τουρκίας ως κίνδυνο για τα νησιά, γι' αυτό αγωνίζονται να βάλουν την Τουρκία στην Ευρώπη...
Επίσης, στέλνουν καθηγητές από την Αθήνα να τουρκοποιήσουν τους έλληνες Πομάκους της Θράκης, σε αγαστή συνεργασία με το εκεί τουρκικό προξενείο. Ακόμα, επιτρέπουν στους Τσάμηδες, πρώην δωσίλογους, νυν λαθρομετανάστες, να εγκατασταθούν αθόρυβα στα παλιά τους σπίτια στην Ήπειρο, ώστε να υπάρχει εκεί αλβανικό προγεφύρωμα όταν το θέμα «Τσαμουριά» μετά την αναγνώριση του Κοσόβου θα τεθεί δυναμικά από αλβανικής πλευράς. Άλλαξε 180 μοίρες η κατεύθυνση του ανέμου στην ελληνική πολιτική ελίτ!
Οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η ελληνική υπογεννητικότητα σε συνδυασμό με τη λαθρομετανάστευση δεν διέφυγαν την προσοχή της διακομματικής επιτροπής που συνέταξε το ιστορικό μας πόρισμα: «Η επιδείνωση των δημογραφικών δεικτών, που άρχισε από το 1985, δημιουργεί σοβαρά πληθυσμιακά προβλήματα στη χώρα μας», λέει η επιτροπή και συνεχίζει: «Τα κενά που δημιουργούνται καλύπτονται κατά το μεγαλύτερο μέρος από... μουσουλμάνους της Ασίας και της Αμερικής και από άλλους που εισδύουν παράνομα στον ελληνικό χώρο (και παραμένουν με ποικίλες ψευτοϊδιότητες, προσθέτοντας νέα προβλήματα)». - Προβλήματα; Σήμερα λόγος γίνεται μόνο για ευεργετήματα. Ο Γ. Παπανδρέου, απευθυνόμενος στους αφρικανούς λαθρομετανάστες, τούς ευχαρίστησε που... επέλεξαν την Ελλάδα (!) και ακολούθησαν με ταυτόσημες δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών Π. Παυλόπουλου...
Το 1993 η Επιτροπή της Βουλής δεν εγνώριζε ακόμα τον πολυπολιτισμό ως έννοια, όμως δεν παρέλειψε να κάνει κριτική της ουσίας του: «Εάν για την ανανέωση του εργατικού μας δυναμικού και γενικά την πορεία της οικονομίας μας και των ασφαλιστικών ταμείων στηριχθούμε στους μετανάστες της Ασίας και της Αφρικής, πολύ γρήγορα θα δημιουργηθούν προβλήματα σοβαρά, με κοινωνικές και εθνικές προεκτάσεις, σύμφωνα με την εμπειρία των περασμένων δεκαετιών σε χώρες της Δ. Ευρώπης». Στο υποκεφάλαιο «διοικητικά μέτρα» η επιτροπή πάλι αποφαίνεται ότι «πρέπει να γίνεται αυστηρός έλεγχος για τη νομιμότητα της εισόδου στη χώρα μας και για τη νόμιμη παραμονή και απασχόληση», ενώ στο υποκεφάλαιο «Προτάσεις» η επιτροπή προτείνει «να τονώνεται σε κάθε κατάλληλη στιγμή η ελληνική παράδοση και το θρησκευτικό συναίσθημα (πρακτικά με πρωτοβουλία της Εκκλησίας)».
Είναι προφανές ότι και σ' αυτά τα θέματα η ελληνική ελίτ έχει πλέον -με πλήρη επίγνωση- πάρει την αντίθετη θέση, εφόσον και τον πολυπολιτισμό ευαγγελίζεται σε όλο το εύρος της εκπαίδευσης και της επίσημης ιδεολογίας και τα σύνορα αφήνει ανοιχτά και τους λαθρομετανάστες νομιμοποιεί (με ορίζοντα πολιτικών δικαιωμάτων) και τον εκλιπόντα Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο εδίωξε επειδή μόνον αυτός έθεσε σε εφαρμογή τις προτάσεις εκείνες του πορίσματος που ευρίσκοντο μέσα στη σφαίρα της ευθύνης της Εκκλησίας.
Ακόμα το 1999 η Ελλάδα ήταν κατά του πολυπολιτισμού, εφόσον σε προτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τον αποδεχθεί η Ελλάδα απάντησε τότε εγγράφως ότι τον απορρίπτει διότι «δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικώς». Όμως όλα άλλαξαν όταν το 2007 ο Σημίτης εδήλωσε ότι ο πολυπολιτισμός την εποχή της παγκοσμιοποίησης είναι θετικό φαινόμενο, το οποίο οφείλουμε να προωθήσουνε ενεργά.
Το κράτος πλέον ανοιχτά κατά του έθνους και του γένους των Ελλήνων!
Σημειωτέον ότι το πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής δεν αποσιώπησε τον αλβανικό κίνδυνο: Ο αλβανικός πληθυσμός σε όλα τα εδάφη των Βαλκανίων θα αυξηθεί -με την αλβανική γεννητικότητα- από 6 σε 12 εκατομμύρια περί το 2025, είπε η επιτροπή, δηλαδή θα είναι κατά 25% μεγαλύτερος του ελληνικού πληθυσμού. Η Αλβανία θα είναι η πιο νεανική χώρα της υφηλίου, ενώ η Ελλάδα η πιο γερασμένη των Βαλκανίων! Για να μην έχουμε ψευδαισθήσεις ως προς το τι σημαίνουν όλα αυτά, η επιτροπή του 1993 επισημαίνει ότι μέσα σε 45 χρόνια οι Αλβανοί διά της υπεργεννητικότητας από 50% έγιναν ως το 1990 77% του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου. - Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε σήμερα πολύ καλά...
Εννοείται ότι όλες οι περαιτέρω υποδείξεις της επιτροπής υπέρ της βελτίωσης του δείκτη γεννήσεων των Ελλήνων αγνοήθηκαν από τις κυβερνήσεις έκτοτε, ή ελήφθησαν ακόμα και τα αντίθετα μέτρα: Ούτε ερευνητικά δημογραφικά ινστιτούτα και θέσεις στα ΑΕΙ για τη δημογραφία δημιουργήθηκαν, ούτε δωρεάν κατοικία για τους πολύτεκνους δόθηκε, ούτε θέσεις εργασίας για τους νέους δημιουργήθηκαν, ούτε στηρίχθηκε η ελληνίδα αγρότισσα, τα χωριά και οι κωμοπόλεις, ούτε οι γεννήσεις έγιναν δωρεάν με πλήρεις αποδοχές στις εγκύους Ελληνίδες, ούτε το Αιγαίο και η Θράκη ενισχύθηκαν.
Όχι, αντ' αυτών, προχωρήσαμε στον «Καποδίστρια Ι» και ετοιμάζουμε τον «Καποδίστρια ΙΙ», που θα περιθωριοποιήσει ακόμα περισσότερο τις παραδοσιακές αγροτικές κοινότητες, δημιουργήσαμε τη γενιά των 700 ευρώ προκειμένου να φύγουν πάλι οι έλληνες νέοι στη μετανάστευση (δες ειδήσεις σχετικά των «Financial Times»), γκετοποιήσαμε πλήρως τις πόλεις με τους λαθρομετανάστες και τους παραδώσαμε την ύπαιθρο χώρα να τη νέμονται ως τις απόκρημνες βουνοκορφές, εγκαταλείψαμε υπέρ του «πολυπολιτισμού» την ελληνική παιδεία, επιτρέψαμε να πέσει ο δείκτης γεννήσεων στο 0,9. Το 1980 η Ελλάδα ήταν δεύτερη στον δείκτη γονιμότητας ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ. Το 1999 κατείχε τη 12η θέση. Και σήμερα;
«Χθες η Ελλάδα ήταν παιδότοπος, σήμερα είναι γηροκομείο, αύριο θα είναι νεκροταφείο» (Evangelos Rigos). Σε πέντε χρόνια οι αλλοδαποί μαθητές παρουσίασαν αύξηση 300%. Οι έλληνες μαθητές είχαν μείωση 30%. Το 1980 είχαμε 1.000.000 παιδιά στο Δημοτικό. Το 2000 643.475. Σε 30 χρόνια δεν θα υπάρχει μαθητής στο Δημοτικό!
Στον λόγο της Ψαρούδα-Μπενάκη περί περιορισμού των εθνικών συνόρων και της εθνικής κυριαρχίας υπάρχει μια περαιτέρω παράγραφος που αναφέρεται στο πολίτευμα: «Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές», λέει η πολιτική αυτή Πυθία, «καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των καθιερωμένων» (τι κρυπτική φράση και μετά τα βάζουμε με τους «συνωμοσιολόγους») και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί ενδεχομένως από νέες μορφές διακυβέρνησης» (δηλαδή τι, δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα; Ας ερμηνεύσουν τον χρησμό όποιοι μπορούν).
Για τα ατομικά δικαιώματα μίλησε τελευταία στη Βουλή των Ελλήνων ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χατζηγάκης. Η εθνική κυριαρχία αντιστρατεύεται τα ατομικά δικαιώματα, είπε ο ρηξικέλευθος αυτός θεωρητικός. Οφείλουμε να την περιορίσουμε κατά τις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου... να προστατεύσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κατάργηση της αυτονομίας της ελληνικής Δικαιοσύνης με την υπαγωγή της στην ευρωπαϊκή (δημιουργία μονάδας «ευρωπαϊκής δικαστικής συνεργασίας» Eurojust) θα δώσει μόνη αυτή στο «δικαίωμα αυτό καθεαυτό» τον χώρο που απαιτεί για να «μπορεί να σταθεί».
Το έθνος είναι για τον κ. υπουργό εμπόδιο στη Δικαιοσύνη, εφόσον, όπως είπε, ο «μεγαλύτερος εθνολόγος του 20ού αιώνα, ο Γκέλνερ, ''όλα τα έθνη είναι επιθετικά''. Ο εθνοτισμός όμως είναι καλός, είναι τα πολιτισμικά στοιχεία ενός λαού, τα ήθη και τα έθιμα και οι θρησκείες...»
Να ξεδοντιαστεί το ελληνικό έθνος, υποβιβαζόμενο σε γυμνή εθνότητα, δίχως την υπεράσπιση που προσφέρει το δικό του κράτος, όπως την εποχή της οθωμανικής δουλείας. Και να μοιράζεται με τις άλλες εθνότητες που προέκυψαν από τη λαθρομετανάστευση τα πάλαι ποτέ ελληνικά εδάφη. Έως ότου εξαφανιστεί σύντομα από την υπογεννητικότητα και την ξενοκεντρική εκπαίδευση.
Και αν το ελληνικό έθνος δεν συμφωνήσει με τον ρόλο που η ελίτ έχει προβλέψει γι' αυτό; Μα, ας μην ξεχνάμε ότι δεν βρισκόμαστε στο 1993 του γνωστού μας πατριωτικού διακομματικού πορίσματος! Εν τω μεταξύ, το κράτος έχει εξαγορασθεί και στραφεί εναντίον του έθνους, το οποίον εντέλλεται να υπερασπισθεί. Το κράτος αυτό έχει μηχανισμούς καταστολής, νομοθετικούς και εκτελεστικούς. Με αυτούς θα κάμψει -ευελπιστεί- κάθε αντίσταση των Ελλήνων.
Το πώς και γιατί στο μεγάλο πείραμα «Ελλάς» το κράτος στράφηκε μέσα σε μια δεκαετία κατά του έθνους, θα το ανακαλύψουν σίγουρα οι ιστορικοί του μέλλοντος. Το στοίχημα είναι όμως να το ανακαλύψουμε (όσοι δεν το έχουμε ανακαλύψει ακόμα) τώρα, προτού οι δρομολογούμενες εξελίξεις γίνουν μη αναστρέψιμες.
Σχόλιον: τα λέει όλα, ας θυμόμαστε όλα ταα κάστρα από μέσα πέφτουν!

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

Γι αυτό έχουν σημασία οι Έλληνες !



Γι αυτό έχουν σημασία οι Έλληνες
Γι αυτό έχουν σημασία οι Έλληνες
Συγγραφείς:   Τόμας Καχίλ
 
Θέμα:  Ιστορία Αρχαίου Κόσμου
Εκδότης: Ωκεανίδα
Μετάφραση:  Όλγα Παπακώστα
Σελίδες:  419
Ημ. Εκδόσεως: 01/05/2004









Γιατί ήξεραν να πολεμούν όπως ο Αχιλλέας χωρίς να χάνουν την ανθρωπιά τους, ήξεραν να αισθάνονται και να δακρύζουν όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα χωρίς να χάνουν τη λογική τους, ήξεραν να γλεντούν και να μεθούν χωρίς να χάνουν το χιούμορ τους. Κυβερνήτες του εαυτού τους, ήξεραν να κυβερνηθούν απ τους ομοίους τους. Έμαθαν να βλέπουν τον κόσμο πέρα απ αυτό που έβλεπαν τα μάτια τους και ν απολαμβάνουν το αισθητό με τα έργα της τέχνης τους. Γι αυτό έχουν σημασία οι Έλληνες, σήμερα περισσότερο από ποτέ.