Η χαμένη τιμή των Ελλήνων

(Εδημοσιεύθη στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" Κυριακή 6 Ιουνίου 2010)
Γράφει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου Κωνσταντίνος Ρωμανός

Ο Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων. Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της "κακοδαιμονίας" μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λ.π) το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σ΄ένα πιο θετικό μέλλον.


Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ότι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθαυτήν μπήκε στο στόχαστρο του "εκσυγχρονιστικού" λόγου. Το στοίχημα ήταν οι έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να... προοδεύσουν. Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.


Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση. Το μεσοδιάστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτή των πραγμάτων.
Μάλιστα συνέτεινε, μπορεί να πεί κανείς, στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχεδιασμού αποδόμησης του έθνους με το να ...
 δεσμεύσει ένα πατριωτικό δυναμικό το οποίο, χωρίς τη χειραγώγηση των συντηρητικών, θα μπορούσε να είχε απειλήσει τους ανθελληνικούς σχεδιασμούς.


Έτσι π.χ η εκδηλωθείσα αντίσταση του λαού στην παραποίηση της ιστορίας στα νέα σχολικά βιβλία των ετών 2006-2007 έσβησε πρόωρα μόλις η κυβέρνηση έκανε τον απλό ελιγμό να αποσύρει ένα και μόνο βιβλίο (απο τις εκατοντάδες) από την κυκλοφορία και την αρμόδιο υπουργό απο την υπηρεσία.


Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και την δημογραφία.


Με άκρα μυστικότητα επετεύχθη η


• αλλαγή των περιεχομένων της σχολικής παιδείας και η
• ιδεολογική μετατόπιση της κατεστημένης ακαδημαϊκής και πολιτικής νομενκλατούρας με τους συμπληρωματικούς στόχους να
• αμφισβητηθεί η ελληνικότητα αφενός και να
• γίνει αποδεκτός ως τετελεσμένο γεγονός ο εποικισμός της σκόπιμα αφύλακτης χώρας απο εκατομμύρια λαθρομετανάστες αφετέρου


Όπως ήταν προβλεπόμενο, η εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα των τελευταίων στα ελληνικά σχολεία θα έκανε επιτακτική πλέον και νόμιμη τη μετάλλαξη της εθνικής παιδείας σε πολυεθνική (Η μαζική εισαγωγή λαθρομεταναστών στα ελληνικά σχολεία ήταν βεβαίως αντισυνταγματική εφόσον το Σύνταγμα καθορίζει ότι η παιδεία είναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες - αποκλείοντας έτσι τους μη Έλληνες). Ταυτόχρονα θα παγίωνε την εθνογραφική αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού προσφέροντας "πατημα" για την ελληνοποίηση των ξένων μόλις θα έφταναν στην ηλικία των 18 ετών.


Η ελληνοποίηση με τη συνακόλουθη αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας έγινε τον Μάρτιο του 2010 απο την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνοντας την προηγηθείσα νομιμοποίηση της ΝΔ του τέλους του 2008 (καθεστώς του "επι μακρόν διαμένοντος").


Η νεοταξική αριστερόστροφη προπαγάνδα για την καλλιέργεια οικειοφοβίας, δηλαδή απο μάκρυνσης απο την ελληνικότητα με τη συνακόλουθη απαίτηση να αλλοτριωθούμε αγκαλιάζοντας τον "Άλλο" ως "διαφορετικότητα", αποτελεί δυστυχώς χρόνια τώρα μια θλιβερή σταθερά της καθημερινότητας του Έλληνα. Είναι η ίδια προπαγάνδα που απαντάται ως γκράφιτι των Εξαρχείων, ως ανάλυση των ΜΜΕ και ως διδακτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.


Συνοψίζεται στις παροτρύνσεις να μην είμαστε "ξενοφοβικοί" (παραβλέποντας ότι καθόλου δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του ξένου που μπήκε από το παράθυρο), να μην είμαστε "ρατσιστές" (δηλαδή να αδιαφορήσουμε για τους προγόνους, το γένος και τη φυλή μας) και να μην είμαστε "εθνικιστές" (δηλαδή να παραιτηθούμε απο την αξίωση να έχουμε ως έθνος δικό μας κράτος - προστάτη ή ακόμα και απλώς να υπάρχουμε ως διακριτό έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη).


Πρόκειται για προπαγάνδα επιστημονικής αποδόμησης η οποία συν τοις άλλοις κατασκευάζει ενοχικά σύνδρομα που αφορούν το ήθος και τις συλλογικές δράσεις του "κακού Έλληνα" μέσα στην ιστορία. Οι κατηγορίες είναι δανεισμένες απο το παλαιό και το νεώτερο ρεπερτόριο του ανθελληνισμού. Υποθέτω ότι η πλήρης εσωτερίκευσή τους οδηγεί στην απαξίωση του Έλληνα ως ανθρωπολογικού τύπου.


Αυτό στην γλώσσα των κομπιούτερ στο πλαίσιο μιας "κοινωνικής μηχανικής" ("social engineeering") θα σήμαινε ότι η φάση του "αποπρογραμματισμού" του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία "αναπρογραμματισμού" του εκκενωθέντος απο κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα.


Με άλλα λογια, εκεί όπου ήδη επιτεύχθηκε η παραγωγή "γυμνού" ανθρώπου μπορεί να προχωρήσει η νέα εποχή στην πειραματική κατασκευή κάποιου νεοφανούς μιγαδικού πολιτισμικοφυλετικού ανθρωπολογικού τύπου στη νοτιοανατολική Ευρώπη (πρώην Ελλάδα).


Ίσως για την έναρξη του σχεδιαζόμενου αναπρογραμματισμού το υπουργείο Παιδείας μελετά επί του παρόντος (όπως ακούγεται) την εισαγωγή νέων σχολικών βιβλίων που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα που στόχο είχαν τον αποπρογραμματισμό.


Ίσως ο αναπρογραμματισμός των -πρώην- Ελλήνων να είναι στη συνέχεια και η αποστολή των πολυαρίθμων ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων) που η νέα κυβέρνηση δεν κατήργησε παρά τα υποτιθέμενα μέτρα περιορισμού των εξόδων στη σημερινή κρίση.


Αν επιμείνει κανείς στο ερώτημα ποιός θα είναι (επιτέλους) ο σχεδιαζόμενος απο τα κέντρα εξουσίας ανθρωπολογικός τύπος του μετα - Έλληνα θα βρεί ήδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακές ταυτότητες, οι οποίες ξαφνιάζουν με την αφέλεια που τις διακρίνει: "πολίτης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολυπολιτιστικής κοινωνίας" ή "πολίτης της Γης" ή απλώς "Άνθρωπος"...


Μια στοιχειώδης κριτική δείχνει ότι με τα ανοικονόμητα εκατομμύρια Αφρικανών, Ασιατών και Βαλκάνιων λαθρομεταναστών και τα συνεπακόλουθα προβλήματα της γκετοποίησης, της εγκληματικότητας , της επιδημιολογικής μόλυνσης (450.000 κρούσματα ηπατίτιδας στην Ελλάδα! - "Ελευθεροτυπία" 19 Μαΐου 2010) και γενικότερης επαπειλούμενης κατάρρευσης των ελληνικών υποδομών, η Ελλάδα αντί να πλησιάζει, αντιθέτως συνεχώς απομακρύνεται απο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικό κρατικό μόρφωμα.


Επίσης η κριτική δείχνει ότι δεν υπάρχουν διαβατήρια για "πολίτες της Γης" ούτε ελευθερία εγκατάστασης σε όποια μέρη του πλανήτη θα προσπαθήσουν να καταφύγουν άφρονες Έλληνες μετά την καταστροφή της πατρίδας τους. Τέλος "Άνθρωπος" χωρίς εθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικό προσδιορισμό δεν υπάρχει, μόνο ο σκύλος, η γάτα και το όποιο ζώο είναι απλώς σκύλος και γάτα οπουδήποτε χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό.


"Άνθρωπος" χωρίς ιδιαιτερότητα δεν είναι παρά ένα ζώο!
Προφανώς τέτοια ζώα, τέτοια ανθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στο πρόσωπο της Γης, θα κατασκευάσουν οι σκοτεινοί κύριοι προγραμματιζόμενων εθνοκτονιών.


Πραγματικά αποφάσισαν λοιπόν οι Έλληνες, θα πεί κανείς, να απεμπολήσουν την ιδιαιτερότητά τους για να γίνουν πιο άνθρωποι ή πιο Ευρωπαίοι, τέλος πάντων για να εκσυγρονισθούν και να αναπτυχθούν όπως το ήθελε ο Σημίτης;


Αν πιστέψει κανείς ότι αυτοί που δεχθηκαν να μεταλλαχθούν (και δεν ήσαν προς Θεού όλοι) το έπραξαν για ιδανιστικούς αποκλειστικά λόγους, απατάται σίγουρα. Δεν ξέρει δηλαδή να διαβάζει το πραγματικό μήνυμα της εξουσίας ανάμεσα στις γραμμές των επισήμων διακηρύξεων.


Εδώ το μήνυμα ήταν ένα και μοναδικό:
• Ξεχάστε αυτά που πιστεύατε ως Έλληνες και εμείς σας εγγυώμεθα υψηλή κατανάλωση και ευημερία!
• Ως Έλληνες δεν έχετε μέλλον στην Ελλάδα, γιατί οι ανώτερες εξουσίες έχουν άλλα σχέδια γα την Ελλάδα!
• Ως απλές βιολογικές υπάρξεις όμως, αφημένες στα δικά μας χέρια να τις μορφώσουμε όπως καλύτερα ξέρουμε εμείς, επιτρέπουμε να επιβιώσετε και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο.
• Όσοι τυχόν αρνηθούν και αντισταθούν θα αποκλεισθούν απο όλες τις απολαβές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές. Θα ζούν με τον φόβο του κράτους και μαζί του παρακράτους που χτυπάει εκεί όπου δεν φτάνει ο νόμος.
• Αν δε επιμείνουν ότι η "Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" θα βρουν απέναντί τους και τους συνασπισμένους "ελληνοποιημένους" αλλοδαπούς πραιτωριανούς.
• Αυτοί ήταν οι όροι του συμβολαίου που η εξουσία πρότεινε στους Έλληνες και πολλοί δελεάσθηκαν. Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που τη... χάνει! σκέφτηκαν.


Όμως αυτό που επέμεινε να διαχειρισθεί η εξουσία χωρίς εξαιρέσεις ήταν τα παιδιά.


Τα αφελληνισμένα σχολεία περίμεναν τα ελληνόπαιδα με τον Χασάν στο ίδιο θρανίο, υλικό για μετάλλαξη. Τι θα έπρατταν άραγε οι γονείς, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων; Θα δημιουργούσαν προβλήματα επειδή τα παιδιά τους διδάσκονταν ανθελληνικά βιβλία και θα αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της εισαγωγής λαθρομεταναστών χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά στο σχολείο που πλήρωσαν γενεές επί γενεών Ελλήνων φορολογουμένων;


Ή θα άφηναν ό,τι πολυτιμότερο είχαν, τα παιδάκια τους δηλαδή, τα μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δεν κάνουν πάνω απο ένα παιδί) βορά στο αντεθνικό υπουργείο Παιδείας; Γνωρίζουμε δυστυχώς την απάντηση... Πώς όμως να ερμηνεύσει κανείς την παρούσα πτώχευση της Ελλάδας, την περικοπή μισθών και συντάξεων, την αύξηση των φόρων στα καταναλωτικά αγαθά κ.λ.π, δεδομένης της ανειλημμένης υποχρέωσης της εξουσίας να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους δέχθηκαν τον αφελληνισμό τους;


Η απάντηση είναι γνωστή απο τα αρχαία χρόνια: Ο διάβολος δεν κρατάει το λόγο του. Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γι΄ αυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα; Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το... αντίτιμο.
Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιός ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!
Η ανυποληψία όσων ανθρώπων πρόδωσαν το λίκνο της Ευρώπης, τους προγόνους και το όνομά τους για τον Μαμμωνά δεν διέφυγε την προσοχή των Ευρωπαίων των οποίων των οποίων ο παραδοσιακός φιλελληνισμός υπο το κράτος της ματαίωσης γύρισε τώρα στο εξίσου παραδοσιακό του αντίθετο,τον ανθελληνισμό.


Έτσι η διάθεση να μας απαξιώσουν, ηθικά και διανοητικά με κάθε τρόπο μιλάει καθημερινώς μέσα απο χίλια και ένα άρθρα του ευρωπαϊκού τύπου για τη χρεοκοπημένη, ψεύτικη, αδηφάγα, πρόστυχη Ελλάδα, η οποία τώρα πρέπει να τιμωρηθεί, να ταπεινωθεί, να ματώσει με κάθε τρόπο, στο τέλος δε και να εκδιωχθεί απο την Ευρώπη!


Ακόμα κι έναν Τούρκο να π.... έναν τσολιά σκιτσάρησε Ευρωπαίος γελοιογράφος...Όχι: τέτοιο μένος, τέτοιο διασυρμό δεν επιφυλάσσει κανείς σε δανειολήπτη που απλώς αδυνατεί να πληρώσει. Τον επιφυλάσσει μόνο σε άνθρωπο που έχασε την τιμή του.


Αν δεν θέλει να χάσει τα πάντα ο ελλαδικός Ελληνισμός πρέπει να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει το αρχαίο του κύτταρο για να γίνει τιμωρός των πρωταιτίων της προδοσίας και παιδαγωγός των παραστρατημένων, που όμως βαθιά μέσα τους φέρουν το φως της Ελλάδος.

Οι Συντελεστές Ισχύος ενός Κράτους

Βασικός συντελεστής ισχύος ενός κράτους είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις και η δυνατότητα κινητοποίησής τους.

Η περίπτωση του κράτους του Ισραήλ είναι χαρακτηριστική για την αποτίμηση της έννοιας της ισχύος στις Διεθνείς Σχέσεις: Πώς μπορεί ένα τόσο μικρό σε πληθυσμό και έκταση κράτος να επιδεικνύει τόσo δυσανάλογη μεγάλη ισχύ; Αντίστροφα, πως χώρες όπως ο Καναδάς, η Νιγηρία και η Ιαπωνία δεν είναι τόσο ισχυρές όσο θα μπορούσε να υποδηλώσει η έκτασή τους;

Απτά στοιχεία της Ισχύος
1. Πληθυσμός. Ο πληθυσμός θεωρείται απτό στοιχείο ισχύος καθώς είναι εύκολα μετρήσιμο αν και απροσδιόριστο μέγεθος, π.χ. ένα υγιές, μορφωμένο, συνενώμενο και καλά πληροφορημένο σύνολο ανθρώπων είναι πιο ισχυρό από ένα φανατισμένο, που υποσιτίζεται και πλήττεται από αρρώστιες πληθυσμό με υψηλό επίπεδο αναλφαβητισμού;
2. Έδαφος. Το έδαφος εμπεριέχει και αυτό το στοιχείο της απροσδιοριστίας καθώς χαρακτηριστικά όπως η διαμόρφωση του εδάφους, η στρατηγική τοποθεσία και ο αριθμός των γειτονικών κρατών παίζουν σημαντικό ρόλο π.χ. ένα νησιωτικό κράτος στη μέση του ωκεανού είναι περισσότερο ευάλωτο από ένα ορεινό κράτους που συνορεύει με πέντε χώρες;
3. Στρατιωτική δυνατότητα. Οι αμυντικές δαπάνες ή το μέγεθος των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αποτυπώνoυν απαραίτητα με ακρίβεια τη στρατιωτική ισχύ ενός κράτους. Η ευελιξία, η εκπαίδευση, η ετοιμότητα, η ηγεσία, το ηθικό, η στάση του στρατιωτικού προσωπικού απέναντι στη κυβέρνηση, η ποιότητα και η προέλευση του στρατιωτικού εξοπλισμού μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά την απόδοση των Ενόπλων Δυνάμεων.
4. Βιομηχανική ικανότητα, φυσικοί πόροι και τεχνολογία. Αναμφίβολα η κατοχή ορυκτού πλούτου (πετρέλαιο, σίδηρος, άνθρακας, ουράνιο), η ανεπτυγμένη τεχνολογία και η βιομηχανική παραγωγή επιδρούν στην οικονομική ευρωστία ενός κράτους.
5. Αγροτική ικανότητα. Τα ασθενικά κράτη που δε μπορούν να θρέψουν τους πληθυσμούς τους και αρέσκονται στις εισαγωγές βασικών ειδών διατροφής είναι περισσότερο ευάλωτα από κράτη με αυτάρκεια, χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις της Βόρειας Κορέας σήμερα και του Ιράκ παλαιότερα με το περίφημο πρόγραμμα "πετρέλαιο αντί τροφίμων" του ΟΗΕ.
Απροσδιόριστα στοιχεία της Ισχύος
1. Ηγεσία. Η αποδοτικότητα, η ανικατότητα ή ο παραλογισμός ενός ηγέτη έχουν καθοριστική αρνητική ή θετική επίδραση στην ισχύ ενός κράτους όπως έχει αποδειχθεί και ιστορικά (Ghandi, Hitler, Kennedy, Milosevic).
2. Αποδοτικότητα της γραφειοκρατίας. Ένα από τα πιο δύσκολα μετρήσιμα χαρακτηριστικά της ισχύος που σχετίζεται μεταξύ άλλων με τη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και τη διαφθορά.
3. Είδος της διακυβέρνησης. Η ποιότητα της διακυβέρνησης, η δυνατότητα κινητοποίησης του πληθυσμού για τη διεξαγωγή πολέμου, η λήψη αποφάσεων είναι παράγοντες που διαφοροποιούνται σε δημοκρατικά ή απολυταρχικά καθεστώτα.
4. Κοινωνική συνεκτικότητα. Η εθνική, θρησκευτική, γλωσσική ομοιογένεια, η κοινωνική συνοχή, οι διαιρέσεις της κοινωνίας (πολιτικές, ιδεολογικές, κοινωνικές) είναι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε πόλωση ή ακόμα και σε εμφύλιους πολέμους, εξουδετερώνοντας ακόμα και την εδαφική ενότητα ενός κράτους (χαρακτηρικό παράδειγμα η ΕΣΣΔ).
5. Υπόληψη. Το κύρος, η φήμη ακόμα και η ιστορία έχουν επίδραση στην ισχύ ενός κράτους, π.χ. η φήμη της Σουηδίας ως φιλειρηνικού και αδέσμευτου κράτους.
6. Εξωτερική Υποστήριξη και Εξάρτηση. Οι συμμαχίες, η εξωτερική οικονομική και στρατιωτική βοήθεια, η ύπαρξη ξένων στρατιωτικών βάσεων, η συμμετοχή σε περιφερειακούς ή διεθνείς οργανισμούς είναι ζωτικά στοιχεία της ισχύος.
7. Τυχαία γεγονότα. Ο αιφνίδιος θάνατος ενός ηγέτη, η επιδημία μιας αρρώστιας ή μια φυσική καταστροφή είναι μερικά απρόβλεπτα γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά τις σχέσεις ισχύος μεταξύ των εθνών κρατών, π.χ. ο καταστροφικός σεισμός της Κωνσταντινούπολης το 1999 είχε ως αποτέλεσμα τη καταστροφή του κύριου ναυστάθμου του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού και την απώλεια σημαντικού ποσοστού του αποθέματος τορπιλών και βλημάτων, μειώνοντας σημαντικά την ικανότητα διεξαγωγής ναυτικών επιχειρήσεων για αρκετό χρονικό διάστημα.

Ο τύπος του Ray S. Cline, όπου η αντιλαμβανόμενη ισχύς ισούται με το άθροισμα της κρίσιμης μάζας (πληθυσμού και εδαφικότητας), των οικονομικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων επί του αθροίσματος του στρατηγικού σκοπού και της θέλησης της ηγεσίας να εφαρμόσει την εθνική στρατηγική.

ΠΗΓΗ: http://strategy-geopolitics4.blogspot.com/2010/01/blog-post_24.html

Φήμες περί οργανώσεως UCC από μέλη του UCK;

ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ  ΤΟΥ UCK / UCC  ( ΟΥΤΣΕΚΑΔΕΣ ) ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ  ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ  ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΣΥΜΠΛΟΚΗ  ΣΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ!...
ΣΤΗΝ ΓΙΑΦΚΑ ΤΟΥ  ΒΥΡΩΝΑ ΜΑΖΙ  ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΤΩΝ  ΑΛΒΑΝΩΝ  ΒΡΗΚΑΝ KAI
ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ  ΤΟΥ ΟΥΤΣΕΚΑ ΚΑΙ  ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΤΟ  ΚΑΛΥΨΟΥΝ.
  
Περί UCC : (Απελευθερωτικός Στρατός  Τσαμουριάς) : ένα made in USA ανθελληνικό  εργαλείο
o UCC εκτιμάται ότι ελέγχεται άμεσα από τον UCK. Το αρχηγείο του UCC, είναι στη νότιο Αλβανία,
όπου έχουν εγκαταστήσει την έδρα τους οι Τσάμηδες αντάρτες, οργανωμένοι στα πρότυπα του UCK.
Η δύναμη τους υπολογίζεται σε 5.000 ένοπλους, πανέτοιμους να αναλάβουν δράση με σαμποτάζ
και ανταρτοπόλεμο εντός της Ελλάδος, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου.
Γνωστοί πολιτικοί (ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας Άκης Τσοχατζόπουλος,
ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας Καρ. Παπούλιας και άλλοι), έχουν δηλώσει ότι η Θεσπρωτία
αποτελεί τον 3ο στόχο του UCK, μετά το Κόσσοβο και τα Σκόπια.
Αξιόπιστη πληροφορία, αναφέρει ότι έχουν γίνει αντιληπτά έως σήμερα 30 έως 40 άτομα
στην βορειοδυτική Ελλάδα, αλβανικής εθνικότητας, για τα οποία υπάρχουν υποψίες ότι είναι στελέχη-
-πράκτορες του UCC. Μόνο στην περιοχή της Ηπείρου και σε
διάστημα 12 μόνο μηνών, ανακαλύφθηκαν από τις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας περισσότερα
από 1.000 καλάσνικοφ, 200 πιστόλια και πολλές σφαίρες, που οι Αλβανοί «συμπτωματικά»
εισάγουν σε αυτό το μέρος της Ελλάδας.
Aπόρρητες πληροφορίες λένε ότι αποθήκες με βαρύ οπλισμό του UCK και του UCC υπάρχουν
διάσπαρτες στις παρυφές της Αθήνας, και σε μυστικά σημεία της βόρειας Ελλάδας.
Όσοι Αλβανοί νέοι εντάσσονται στον UCC, λαμβάνουν το ποσό των 15.000 ευρώ από τις
αλβανικές μυστικές υπηρεσίες. Αυτές στέλνουν Αλβανούς να καταφύγουν στην Ελλάδα για να
βρουν δουλειά και να κινήσουν όλες τις νόμιμες διαδικασίες για να πάρουν άδεια παραμονής.
Θυμίζουμε το περιβόητο άρθρο του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel (nr. 46 / 10.11.2003)
με τίτλο «Η εξέγερση των Σκιπετάρων : Αλβανοί εξτρεμιστές σχεδιάζου ένοπλο αγώνα στη
Βόρεια Ελλάδα με στόχο τη δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας».
Σύμφωνα με πηγές του περιοδικού ο UCC, με καθοδήγηση του UCK, είχε θέσει ως στόχο να
στήσει μέχρι την άνοιξη και πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ένα δίκτυο έτοιμο
για ένοπλη δράση σε χωριά της Βόρειας Ελλάδας όπου ζουν Αλβανοί.
Αν η Ελλάδα δώσει στις ΗΠΑ δείγματα «κακού παιδιού», αν επιχειρήσει φιλορωσικά ανοίγματα
ή αντιδράσει σθεναρά στο ανεξάρτητο Κόσοβο, o UCC θα είναι ένα ακόμα όπλο των Αμερικανών
για να δημιουργήσουν μειονοτικό πρόβλημα και ταραχές μέσα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με απόρρητα στοιχεία :
* Ο UCC δημιουργήθηκε και εξοπλίζεται από τον UCK.
* Ο οπλισμός του έρχεται κυρίως από Κροατία, Βοσνία και Αλβανία.
* Τα χρήματα φτάνουν από Σαουδική Αραβία, την ίδια την Αλβανία, μέσω Ελβετίας (μαύρο χρήμα)
   και Αλβανούς της Αμερικής.
* O UCC ελέγχεται πλήρως από τις αμερικανικές πηρεσίες.
* Έχει ήδη συγκεντρώσε οπλισμό σε δεκάδες κρυφά σημεία σεόλη την βόρεια Ελλάδα.
* Στρατολογεί μέλη από το 1.500.000 Αλβανούς που ζουν στην Ελλάδα, αλλά οι «επαγγελματίες»
   και τα ηγετικά στελέχη είναι Αλβανοί από το Kόσσοβο. Οι πληροφορίες αυτές μου ήρθαν αυτή την στιγμή και τις αναμεταδίδω άμμεσα προς γνώση σας.

Macedonian Heritage site.

Archaeological and Byzantine Museums Of Macedonia 

Archaeological Museum of Drama

This new museum opened on 12 December 1999. It was built by the Municipality of Drama and made over to the Ministry of Culture so that the prefecture could have an archaeological museum.

Archaeological Museum of Florina

The museum was built in the years 1963-1969.The exhibition includes topographical and architectural plans, excavation photographs, a model of the archaeological site of Petres and a representation of the storage and workshop areas of the same site.

Archaeological Museum of Olynthos, Halkidiki

The museum opened in July 1998 in a building on the archaeological site of ancient Olynthos, 5 km from Moudania, Halkidiki. The excavational finds are in the Poliyiros Archaeological Museum. The Olynthos Museum has only audio-visual material, the purpose of which is to give visitors a complete picture of the archaeological site of Olynthos, starting with the history of the city and moving on to a description of the excavation and the restoration.

Archaeological Museum at Poliyiros, Halkidiki

The Poliyiros Museum, which is in Iröou Square in the town centre, displays representative archaeological finds from all over Halkidiki. More specifically, they cover a span of time ranging from the Bronze Age to the Roman period and come from ancient Stageira (near Olympias), Toroni, Pyrgadikia, Afytos, Poliyiros, Ierissos, and Stratoni, as also from the ancient city of Olynthos.

Christian Halkidiki Exhibition at Ouranoupoli, Halkidiki

The 10th Directorate of Byzantine Antiquities has set up the 'Christian Halkidiki' exhibition in Ouranoupoli, Halkidiki, which is the village where visitors and pilgrims embark for Mount Athos. It is housed in a building near the embarkation point and the Ouranoupoli tower. Constructed in the eighteenth century, this building is known as the arsanas or 'boathouse', and was formerly used as such by the monks of Vatopedi Monastery, which owned it.

Archaeological Museum of Veroia

The museum includes collections of Hellenistic and Roman sculpture, from the city of Veroia and other sites of the district, Hellenistic pottery and figurines from the cemeteries of Veroia, Hellenistic and Roman architectural parts exhibited in the courtyard, inscriptions from Veroia and the adjacent areas and a few finds from Vergina (Aigai) and the area of Copanos (Mieza).

Royal Tombs at Vergina

Vergina, a village in Imathia, is 12 km from Veroia, 75 km from Thessaloniki, and 515 km from Athens. It has enjoyed worldwide renown in the past few decades, owing to the discovery there of the ancient city of Aigai, the ancient capital of the Macedonian kings, and its cemetery. Of particular note are the tombs of the royal dynasty, most notably King Philip II and a young prince who is identified as Alexander IV, and a cist grave. The royal tombs were discovered in 1977-8 by the archaeologist Manolis Andronikos.

Byzantine Museum of Kastoria

The Kastoria Byzantine museum, which was inaugurated in 1989, stands at the summit of the hill of the Byzantine acropolis. It is housed in a modern building. The permanent display includes a small number of icons from the many Byzantine and Post - Byzantine churches in the city of Kastoria. 

Archaeological Museum of Kavala

The Kavala Museum opened in 1934, and has occupied its present premises since 1964. It is the most important archaeological museum in Eastern Macedonia, with prehistoric finds from all over the prefecture of Kavala, and from the excavations at Neapolis (old Kavala), Amphipolis, and other parts of Eastern Macedonia.

Byzantine museum of Veroia

The museum's founding mission is to make known the great wealth of monuments in Veroia and the surrounding area, which date from Byzantine and Post-Byzantine times, to make the traditions of the area known and to collaborate with other Byzantine museums in Macedonia to organize periodic exhibitions. The museum's three-storey building will house permanent exhibitions which will retain their artistic self-sufficiency.

Archaeological Museum of Thasos

A part of the Museum is open to the publicThe first building of the museum was erected in 1934. A new wing is being under construction since 1990. The museum contains three main collections of sculpture pottery architectural members.

Archaeological museum of Philippi

The museum was built in 1961 on the plans of the architects D. Triantafyllides and D. Fatouros. It includes four major collections of finds from the prehistoric settlement of Dikili-Tash, from the Hellenistic, Roman and Early Christian city of Philippi.

Papayeoryiou Museum

A private museum in Kalyvia, which is a district of Limenaria on Thasos. Limenaria is 40 km from the main town, Limenas. The museum displays archaeological finds from the Classical, Hellenistic, and Byzantine periods, and folk art. It also has an embryology section.

ARCHAEOLOGICAL MUSEUM OF KILKIS

The Museum of Kilkis was founded in 1972-73 in order to house the finds from the area of Kilkis, mostly chance finds given by individuals. The exhibition has been enriched with numerous items revealed by the recent, systematic excavations conducted in the area.

Archaeological Museum of Aiane

The museum was founded in 1991 and its construction now almost complete, was based on a study of the A.N.K.O. of Kozane which had been approved by the Direction of Museum Studies of the Ministry of Culture.The museum contains collections of finds from Aiane, the capital of ancient Elimeia, one of the regions of Upper Macedonia, and finds from the satellite settlements of the city.

Archaeological Museum of Kozane

The Neoclassical building of the museum was donated to the Archaeological Service by the Municipality of Kozane. The exhibition of finds in the first floor was opened to the public in 1989.The museum contains exhibits spanning the period from Prehistoric until early Christian times, found in various sites of the prefecture of Kozane.

Archaeological Museum of Pella

The building was originally used as a tourist pavilion but since it was the only available room, it housed the exhibition of the excavation finds from Pella. After several rearrangements of the interior, carried out in 1973, it was finally converted into a museum.

Archaeological Museum of Dion

Dion is a village in Pieria prefecture, 440 km from Athens and 85 km from Thessaloniki. Excavations not far from the village unearthed a fortified city that had been inhabited continuously from the sixth century bc to the fifth century ad. The museum opened in 1983 in a newly-constructed two-storey building. It displays finds mainly from the Dion area, but also from Olympus and the wider area of Pieria (on the first floor).

Archaeological Museum of Amphipolis

The Amphipolis Museum houses remains of the history and civilisation of Amphipolis dating from the Archaic to Christian periods. Its exhibition halls chronicle the cultural history of Amphipolis from prehistoric times down to the Byzantine period.

Archaeological Museum of Serres

he museum is housed in the Bezesten, a fifteenth-century building in Eleftherias Square in Serres town centre. This type of building was erected by the Ottoman Turks to serve as a covered market, and there are only two left in Greece now, in Thessaloniki and in Serres. The Serres Bezesten is a single-storey building 21 x 31 m with a tiled roof and six domes. It is in good condition. Having been restored and renovated, it now functions as an archaeological museum, housing archaeological finds of all periods from the Serres area. ΠΗΓΗ: http://www.squidoo.com/macedonian_museums

Πρώτα (στου Κεμάλ το σπίτι) ο μαθητής!

Γράφει ο Γιώργος Ιωάννου

Το Υπουργείο Παιδείας θεώρησε σκόπιμο να θέσει φέτος, στις 19 Μαΐου 2010, ανήμερα της συμβολικής ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, ως θέμα προς ανάλυση, στις Πανελλήνιες Εξετάσεις και στο μάθημα της Λογοτεχνίας, το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου «Στου Κεμάλ το σπίτι».

Δηλαδή, του σφαγέα των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Συγχαρητήρια στον εμπνευστή της σκόπιμης αυτής κίνησης, που δεν είναι παρά ένα ακόμη προσκύνημα υποτέλειας προς χάριν της “ελληνοτουρκικής φιλίας και καλής γειτονείας” …

Πόσο μάλλον όταν το πραγματικό σπίτι του Κεμάλ δεν βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, καθώς δεν γεννήθηκε εκεί, αλλά στο χωριό Χρυσαυγή του Λαγκαδά…Εύγε Υπουργείο!

Ακολουθεί το κείμενο το οποίο κλήθηκαν να αναλύσουν οι αυριανοί ταγοί της Ελληνικής πολιτείας στην υπηρεσία της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Ελληνικού Λαού.

Αλήθεια, τι θα μπορούσαν να γράψουν τα παιδιά, και πως θα έπαιρναν βαθμό και μόρια εισαγωγής;

Στου Κεμάλ το σπίτι

Δεν ξαναφάνηκε η μαυροφορεμένη εκείνη γυναίκα, που ερχόταν στο κατώφλι μας κάθε χρονιά, την εποχή που γίνονται τα μούρα, ζητώντας με ευγένεια να της δώσουμε λίγο νερό απ’ το πηγάδι της αυλής. Έμοιαζε πολύ κουρασμένη, διατηρούσε όμως πάνω της ίχνη μιας μεγάλης αρχοντικής ομορφιάς. Και μόνο ο τρόπος που έπιανε το ποτήρι, έφτανε για να σχηματίσει κανείς την εντύπωση πως η γυναίκα αυτή στα σίγουρα ήταν μια αρχόντισσα. Δίνοντάς μας πίσω το ποτήρι, ποτέ δεν παρέλειπε να μας πει στα τούρκικα την καθιερωμένη ευχή, που μπορεί να μην καταλαβαίναμε ακριβώς τα λόγια της, πιάναμε όμως καλά το νόημά της: “Ο Θεός να σας ανταποδώσει το μεγάλο καλό”. Ποιο μεγάλο καλό; Ιδέα δεν είχαμε.

Καθόταν ήσυχα για ώρα πολλή στο κατώφλι της αυλής, κι αντί να κοιτάζει κατά το δρόμο ή τουλάχιστο κατά το πλαϊνό σπίτι του Κεμάλ, αυτή στραμμένη έριχνε κλεφτές ματιές προς το δικό μας σπίτι, παραμιλώντας σιγανά. Πότε πότε έκλεινε τα μάτια και το πρόσωπό της γινόταν μακρινό, καθώς συλλάβιζε ονόματα παράξενα. Εμείς, πάντως, δεν παραλείπαμε να της δίνουμε μούρα απ’ την ντουτιά, όπως άλλωστε δίναμε σ’ όλη τη γειτονιά και σ’ όποιον περαστικό μας ζητούσε. Η ξένη τα έτρωγε σιγανά, αλλά με ζωηρή ευχαρίστηση. Δε μας φαινόταν παράξενο που της άρεζαν τα μούρα μας τόσο πολύ. Το δέντρο μας δεν ήταν από τις συνηθισμένες μουριές, απ’ αυτές που κάνουν εκείνα τα άνοστα νερουλιάρικα μούρα. Το δικό μας έκαμνε κάτι μεγάλα, ξινά σα βύσσινα, και πολύ κόκκινα στο χρώμα. Ήταν ένα δέντρο παλιά και τεράστιο, τα κλαδιά του ξεπερνούσαν το δίπατο σπίτι μας. Μοναχά ένα κακό είχε∙ τα φύλλα του ήταν σκληρά και οι μεταξοσκώληκές μου δεν μπορούσαν να τα φάνε. Ήταν, πάντως, δέντρο φημισμένο σ’ όλο το Ισλαχανέ κι ακόμα πιο πέρα.

Την πρώτη φορά που είχε καθίσει η άγνωστη γυναίκα στο κατώφλι μας, δε σκεφτήκαμε να της προσφέρουμε μούρα, όμως σε λίγο μας ζήτησε η ίδια λέγοντας πως ήθελε να φυτέψει το σπόρο τους στον μπαχτσέ της. Έφαγε μερικά και τα υπόλοιπα τα έβαλε σ’ ένα χαρτί και έφυγε χαρούμενη.

Τη δεύτερη φορά, θα ήταν κατά το τριάντα οχτώ, δυο χρόνια, πάντως, μετά την πρώτη, δεν έβαλε μούρα στο χαρτί. Κάθισε και τα έφαγε ένα ένα στο κατώφλι. Φαίνεται πως ο σπόρος απ’ τα προηγούμενα είχε αποδώσει, αλλά για να δώσει και μούρα έπρεπε, βέβαια, να περάσουν χρόνια. Το δέντρο αυτό, όπως όλα τα δέντρα που μεγαλώνουν σιγά, ζει πολλά χρόνια και αργεί να καρπίσει.

Η γυναίκα ξαναφάνηκε και τον επόμενο χρόνο, λίγο πριν απ’ τον πόλεμο. Όμως τη φορά αυτή της προσφέραμε νερό απ’ τη βρύση. Αρνήθηκε να πιει το νερό. Μόλις το έφερε στο στόμα, μας κοίταξε στα μάτια και μας έδωσε πίσω το γεμάτο ποτήρι. Επειδή την είδαμε ταραγμένη, θελήσαμε να της εξηγήσουμε. Ο σιχαμένος σπιτονοικοκύρης μας είχε διοχετεύσει το βόθρο του σπιτιού στο βαθύ πηγάδι. “Τώρα που σας έφερα το νερό στις κουζίνες σας, δε σας χρειάζεται το πηγάδι”, μας είχε πει. Η γυναίκα βούρκωσε, δε μας έδωσε όμως καμιά εξήγηση για την τόση λύπη της. Για να την παρηγορήσουμε της δώσαμε περισσότερα μούρα κι η γιαγιά μου της είπε κάτι που την έκανε να τιναχτεί: “Θα σου τα έβαζα σ’ ένα κουτί, αλλά δε βαστάνε για μακριά”. Και πράγματι είχαμε αρχίσει κάτι να υποπτευόμαστε. Την άλλη φορά είδαμε, πως μόλις έφυγε από μας, πήγε δίπλα στου Κεμάλ το σπίτι, όπου την περίμενε μια ομάδα από Τούρκους προσκυνητές, που κοντοστέκονταν στο πεζοδρόμιο. Εμείς ως τότε θαρρούσαμε πως είναι καμιά τουρκομερίτισσα δικιά μας, απ’ τις πάμπολλες εκείνες, που δεν ήξεραν λέξη ελληνικά, μια και η ανταλλαγή των πληθυσμών είχε γίνει με βάση τη θρησκεία και όχι τη γλώσσα. Η αποκάλυψη αυτή στη αρχή μάς τάραξε. Δε μας έφτανε που είχαμε δίπλα μας του Κεμάλ το σπίτι, σα μια διαρκή υπενθύμιση της καταστροφής, θα είχαμε τώρα και τους Τούρκους να μπερδουκλώνονται πάλι στα πόδια μας; Και τι ακριβώς ήθελε από μας αυτή η γυναίκα; Πάνω σ’ αυτό δεν απαντήσαμε, κοιταχτήκαμε όμως βαθιά υποψιασμένοι. Και τα επόμενα λόγια μας έδειχναν πως η καρδιά μας ζεστάθηκε κάπως από συμπάθεια κι ελπίδα. Είχαμε κι εμείς αφήσει σπίτια και αμπελοχώραφα εκεί κάτω.

Η Τουρκάλα ξαναφάνηκε λίγο μετά τον πόλεμο. Εμείς καθόμασταν πια σε άλλο σπίτι, λίγο παραπάνω, όμως την είδαμε μια μέρα να κάθεται κατατσακισμένη στο κατώφλι του παλιού σπιτιού μας. Ο πρώτος που την είδε, ήρθε μέσα και φώναξε: “Η Τουρκάλα!” Βγήκαμε στα παράθυρα και την κοιτάζαμε με συγκίνηση. Παραλίγο να την καλέσουμε απάνω στο σπίτι -τόσο μας είχε μαλακώσει την καρδιά η επίμονη νοσταλγία της. Όμως αυτή κοίταζε ακίνητη την κατάγυμνη αυλή και το έρημο σπίτι. Μια ιταλιάνικη μπόμπα είχε σαρώσει τη ντουτιά κι είχε ρημάξει το καλοκαμωμένο ξυλόδετο σπίτι, χωρίς να καταφέρει να το γκρεμίσει.

Δεν την ξανάδαμε από τότε. Ήρθε δεν ήρθε, άγνωστο. Άλλωστε και να ‘ρχότανε δε θα ‘βρισκε πια το κατώφλι με το αφράτο μάρμαρο για να ξαποστάσει. Το σπίτι είχε από καιρό παραδοθεί σε μια συμμορία εργολάβων και στη θέση του υψώθηκε μια πολυκατοικία απ’ τις πιο φρικαλέες. Τώρα ετοιμάζονται να την γκρεμίσουν οι γελοίοι. Ποιος ξέρει τι μεγαλεπήβολο σχέδιο συνέλαβε πάλι το πονηρό μυαλό τους.

Αν γίνει αυτό, θα παραφυλάγω νύχτα μέρα, ιδίως όταν το σκάψιμο θα έχει φτάσει στα θεμέλια, κι ίσως μπορέσω να εμποδίσω ή τουλάχιστο να καθυστερήσω το χτίσιμο του νέου εξαμβλώματος. Την προηγούμενη φορά είχε βρεθεί εκεί στα βάθη ένα θαυμάσιο ψηφιδωτό, που άρχιζε απ’ το οικόπεδο του δικού μας σπιτιού και συνεχιζόταν προς το σπίτι του Κεμάλ. Το ψηφιδωτό αυτό οι δασκαλεμένοι εργάτες το σκεπάσανε γρήγορα γρήγορα για να μην τους σταματήσουν οι αρμόδιοι. Πάντως, τις ώρες που το έβλεπε το φως του ήλιου, γίνονταν διάφορα σχόλια απ’ την έκθαμβη γειτονιά. Όλοι μιλούσανε για την ομορφιά και την παλιά δόξα, μα ανάμεσα στα δυνατά λόγια και τις φωνές, άκουσα μια γρια να σιγολέει: «Στο σπίτι αυτό καθόταν ένας μπέης, που είχε μια κόρη σαν τα κρύα τα νερά. Κυλιόταν κάτω, όταν φεύγανε, φιλούσε το κατώφλι. Τέτοιο σπαραγμό δεν ματαείδα».

Από τη συλλογή διηγημάτων «Η μόνη κληρονομιά» (1974)

Σαν συμπληρωματικό κείμενο για ανάλυση θα μπορούσε κάλλιστα το Υπουργείο της φιλοτουρκικής παιδείας να παραθέσει επίσης, πλάϊ-πλάϊ και αυτό που ακολουθεί έτσι ώστε να βάλει και πρακτικά σε εφαρμογή την καινούργια του πολιτική περί παιδείας ¨πρώτα ο μαθητής¨: (Σημείωση:το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μιλιέτ, στην οποία ήταν αρχισυντάκτης, ο γνωστός «ειρηνιστής» και «φιλέλληνας» Αμπντί Ιπεκτσί, ή κατά άλλους ανήκει στον άλλο γνωστό φιλέλληνα Behcet Kemal Caglar και περιλαμβάνεται στην ανθολογία του Τουρκοκύπριου Hasan Sefik Altay με τίτλο «Siirlerle Kutsal Savas ve Direnisimiz» (Ο Ιερός Αγώνας και η Αντίστασή μας στην Ποίηση), και μεταδιδόταν υποχρεωτικά κάθε πρωί τα χρόνια των ενδοκοινοτικών συγκρούσεων (1963-1967), από το ραδιόφωνο Bayrak (= Σημαία, Μπαϊράκι), το οποίο αποτελούσε τη «Φωνή των Τούρκων Αγωνιστών» (Turk Mucahidinin Sesi).

Το Μίσος

Όσο υπάρχει ο πρόστυχος ο Έλληνας σ’ αυτόν τον κόσμο,

δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.

Σαν στέκομαι και τον κοιτάζω τον σκύλο,

δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.

Χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Εκδίκηση να πάρω είναι ο μοναδικός μου στόχος.

Σαν αναμετρηθώ στης μάχης το πεδίο,

χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια να κλαδέψω σε μια μέρα,

δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.

Χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Τα κεφάλια τριάντα χιλιάδων να πολτοποιούσα,

τα δόντια δέκα χιλιάδων με την τανάλια να έβγαζα,

εκατό χιλιάδων τα πτώματα να σκορπούσα στις ρεματιές,

δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.

Χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Ο κόσμος όλος ξέρει πόσο ανώτερος είναι ο Τούρκος

και πόση κακοήθεια φωλιάζει στο μυαλό του Έλληνα.

Πέντε χιλιάδων τα πτώματα να έκαιγα στους κλιβάνους,

δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.

Χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος.

Σαράντα χιλιάδες τους να σούβλιζα με την λόγχη μου,

ογδόντα χιλιάδες τους να έστελνα στη κόλαση,

εκατό χιλιάδες τους να κρεμούσα στο σκοινί,

δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.

Χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια δεν σβήνουν ένα μίσος!

Οι επιλογές του Υπουργείου είναι πεντακάθαρες. Άλλοτε επιλέγουν να θυμούνται εγκλήματα χτίζοντας μνημεία για το “Ολοκαύτωμα¨ με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, άλλοτε ξεχνούν εγκλήματα με τους Έλληνες πρωθυπουργούς να προσκυνούν τον τάφο του Κεμάλ, και άλλοτε θυμούνται το σπίτι του Κεμάλ ανήμερα της μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Παράξενες επιλογές, επιλεκτικές μνήμες, τιραμόλα πολιτικές αποδόμησης.

Και “Πρώτα ο Μαθητής”!
ΠΗΓΗ: http://santo-rinios.blogspot.com/2010/05/blog-post_30.html

Το σχόλιον μας; -Ως πότε θα εθελοτυφλούμε στην υποκρισία και την διγλωσσία των κυβερνήσεων που κάποιοι διορίζουν στην χώρα που ονομάζεται Ελλάς; Πότε θα αφυπνιστούμε;

Η "Βουλή" των "Ελλήνων" είναι η βουλή των Ελλήνων..; ή η βουλή των...

Βουλή σημαίνει θέληση!
-Αυτό το "σώμα" των "βουλευτών" υπάρχει Έλληνας που να πείθεται ότι εκφράζει την θέλησή του και εξυπηρετεί τα συμφέροντά του;
-Ποιοί κυβερνάν πραγματικά;

Μπακογιάνη, Διαμαντοπούλου και άλλα καλά παιδιά στην συνεύρεση Bilderberg

Ιδού ποιοι θα είναι στην λέσχη Bilderberg για το 2010

Ποιοι "Έλληνες" συμμετέχουν φέτος;

Στο ισπανικό ξενοδοχείο Dolce Sitges, νότια της Βαρκελώνης, θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση της Λέσχης Μπίλτερμπεργκ μεταξύ 3 και 6 Ιουνίου 2010. Σύμφωνα με τη λίστα συμμετεχόντων που έχει διαρρεύσει, θα συμμετάσχουν οι ακόλουθοι. Αρχικά δίνεται ο κωδικός της χώρας τους.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ



AUT Austria
• BEL Belgium
• CHE Switzerland
• CAN Canada
• DEU Germany
• DNK Denmark
• ESP Spain
• FRA France
• FIN Finland
• GBR Great Britain
• GRC Greece
• IRL Ireland
• INT International
• ITA Italy
• NOR Norway
• NLD Netherlands
• PRT Portugal
• SWE Sweden
• TUR Turkey
• USA United States of America


BEL Davignon, Etienne F. Honorary Chairman, Bilderberg Meetings; Vice Chairman,
Suez Tractebel

DEU Ackermann, Josef Chairman of the Management Board and the Group Executive
Committee, Deutsche Bank AG

USA Alexander, Keith B. Director, National Security Agency

GRC Alogoskoufis, George Member of Parliament

USA Altman, Roger C. Chairman and CEO, Evercore Partners, Inc.

GRC Arapoglou, Takis Chairman and CEO, National Bank of Greece

TUR Babacan, Ali Minister of State and Deputy Prime Minister

GRC Bakoyannis, Dora Minister of Foreign Affairs

NOR Baksaas, Jon Fredrik President and CEO, Telenor Group

PRT Balsemão, Francisco Pinto Chairman and CEO, IMPRESA, S.G.P.S.; Former Prime
Minister

FRA Baverez, Nicolas Partner, Gibson, Dunn & Crutcher LLP

ITA Bernabè, Franco CEO Telecom Italia SpA

SWE Bildt, Carl Minister of Foreign Affairs

SWE Björklund, Jan Minister for Education; Leader of the Lìberal Party

CHE Blocher, Christoph Former Swiss Counselor; Former Chairman and CEO, EMS Group

FRA Bompard, Alexandre CEO, Europe 1

USA Boot, Max Jeane J. Kirkpatrick Senior Fellow for National Security Studies, Council
on Foreign Relations

AUT Bronner, Oscar Publisher and Editor, Der Standard

FRA Castries, Henri de Chairman of the Management Board and CEO, AXA

ESP Cebrián, Juan Luis CEO, Grupo PRISA

BEL Coene, Luc Vice Governor, National Bank of Belgium

USA Collins, Timothy C. Senior Managing Director and CEO, Ripplewood Holdings, LLC

GRC David, George A. Chairman, Coca-Cola Hellenic Bottling Co. (H.B.C.) S.A.

GRC Diamantopoulou, Anna Member of Parliament
η συνέχεια: 
http://troktiko.blogspot.com/2010/06/bilderberg-2010.html




http://troktiko.blogspot.com/2010/06/bilderberg-2010.html

Χαρά Νικοπούλου

τα συμπεράσματα δικά σας...

http://www.youtube.com/watch?v=OTNDQ4utup8&feature=player_embedded

ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ… ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΥ ΘΑ ΜΠΕΙ Η ΙΔΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ.

Ο αλλοδαπός εισβολέας δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά μια χρήσιμη εφεδρεία στα χέρια των εχθρών του λαού σήμερα… και των εχθρών της πατρίδας αύριο.

γράφει ο Reporto

Όταν προειδοποιούσαμε για τα μελλούμενα, και για τον εφιάλτη που μέρα με τη μέρα θα θεριεύει στη χώρα μας από την ανεξέλεγκτη δράση των λαθρομεταναστών εισβολέων, κάποιοι έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους ως άσπλαχνους, γιατί δήθεν αρνούμαστε να κατανοήσουμε τον …πόνο των «δυστυχισμένων»…

Όταν επιχειρήσαμε να υψώσουμε τη φωνή της νηφαλιότητας και της αυταπόδεικτης αλήθειας, κόντρα στην ηλιθιότητα και τη δόλια επιχειρηματολογία του κατάπτυστου εθνομηδενισμού, κάποιοι έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους ως ακραίους, γιατί δήθεν δε θελήσαμε να κατανοήσουμε με τον …υπερβάλλοντα δικό τους ανθρωπισμό, πως κάποιοι άλλοι «συνάνθρωποί» μας διεκδικούσαν για τον εαυτό τους το απεριόριστο δικαίωμα στην ασυδοσία, στο βανδαλισμό και στην οργάνωση των εγκληματικών συμμοριών με τελικό στόχο την άλωση της ίδιας της ζωής μας…


Όταν τολμήσαμε να αμφισβητήσουμε και να καταδείξουμε ως απαράδεκτη ελαφρότητα την προσέγγιση μέσα από παραπλανητικά δήθεν διεθνιστικά ιδεολογήματα, ενός σύνθετου και όχι αποκομμένου από αλλότριες στρατηγικές φαινομένου, τότε κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν για εκφασισμό της σκέψης μας, και να καταστήσουν πριν απ όλα ενόχους όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς πολίτες, συγκαλύπτοντας και σε τελευταία ανάλυση ενθαρρύνοντας με την τακτική τους την Σικαγοποίηση και τον εκγκαστερισμό της καθημερινότητας για τον ανυποψίαστο Έλληνα πολίτη.

Κάποιοι επέμεναν να απεραντολογούν υπεκφεύγοντας την αλήθεια, επικαλούμενοι ταξικά σοφίσματα λες και έκριναν κοινωνικές αντιπαραθέσεις σε συνθήκες εργαστηρίου….

Κάποιοι επέμεναν να ξιφουλκούν ενάντια σε όποιον τόλμησε να αμφισβητήσει την αυταπάτη για τη δήθεν «κοινή πορεία στον αγώνα» των Ελλήνων εργαζομένων με τους κατευθυνόμενους εισβολείς, και λοιπά παρεμφερή κουραφέξαλα…

Κάποιοι… κάποιοι… κάποιοι… πήραν αγκαλιά την υποτιθέμενη ορθότητα της κρίσης τους, και επέλεξαν να αντιπαραταχθούν συλλήβδην απέναντι σε όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, επειδή απλά τολμήσαμε να έχουμε μια αυθεντική, αυθόρμητη, απλή αλλά ολοζώντανη σχέση με την αλήθεια αλλά και μια αγάπη για τη ζωή μας, για την πατρίδα μας, για την αίγλη της παλιάς μας γειτονιάς.

Σήμερα που η Αθήνα σπαράσσεται από την ακραία ποινική εγκληματικότητα, οι ευαισθητούληδες και οι ψευτοδιεθνιστές της μιζέριας και της άκριτης εργατολαγνείας σιωπούν…

Σήμερα που η Αθήνα καντονοποιείται παραδομένη στο έλεος των συμμοριών που επιχειρούν να μοιράσουν την πίτα της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας, όλοι τούτοι έχουν βγάλει το σκασμό, σαν να είναι τουρίστες και περαστικοί από αυτοί την πόλη…

Σήμερα που η Ελλάδα σκοτώνεται καθημερινά από τα λοστάρια, τα τσεκούρια και τις απάνθρωπες διαστροφές των δυστυχισμένων, όλοι τούτοι σφυρίζουν αδιάφορα περιμένοντας την πρώτη πολυπόθητη «γκάφα» της αστυνομίας, για να κατακεραυνώσουν με ανθρωπισμό και επαναστατικότητα τον «μπάτσο - γουρούνι - δολοφόνο» που τόλμησε να χαλάσει το χατίρι κάποιου από τους «προλετάριους δυστυχισμένους» τους…

Τι κι αν δεινοπαθεί ο καθημερινός άνθρωπος...
η συνέχεια: http://patari.org/forum/viewtopic.php?p=14335