Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

...στο μυαλό είναι ο στόχος!

«Τον νου σου ρε! Στο μυαλό είναι ο στόχος.»


"«Δεν συμφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»
Με αυτή την αυτονόητη ελευθερία λόγου μεγάλωσε η δική μου γενιά. Τόσο αυτονόητη, που ποτέ δεν κατάλαβα την μάνα μου κάθε φορά που εναντιωνόμουν σε καθηγητή στο σχολείο, που μου ‘λεγε «μην μιλάς, θα σε διώξουν, μην μιλάς θα σε κόψουν». Και θύμωνα ακόμα περισσότερο μαζί της και...

φωνάζοντας της έλεγα:

«Aυτός δηλαδή θα είναι ο αντίλογός τους στις δικές μου απόψεις, η τιμωρία; Αν δεν έχουν επιχειρήματα για να με αντικρούσουν θα καταφύγουν στη βία της εξουσίας; Αν δεν μπορούν να κάνουν διάλογο μαζί μου θα με φιμώσουν για παραδειγματισμό;»

«Εγώ για το καλό σου το λέω, για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο» μου απαντούσε και έσκυβε στη δουλειά της.

Ποτέ δεν φοβήθηκα την εξουσία και την τιμωρία της, δεν έσκυψα το κεφάλι σ’ αυτήν. Η τιμωρία τους θα ήταν έπαινος για μένα και φόβος γι’ αυτούς.

Η αλαζονεία της εξουσίας επιβάλλεται με τα όπλα. Ορατά και αόρατα.

Εξουσία και αντιεξουσιαστές. Οι δύο άκρες του κύκλου που ενώνονται, για να γίνουν ένα.

«Τον νου σου ρε! Στο μυαλό είναι ο στόχος.»"
βλ.: http://troktiko.blogspot.com/2010/07/blog-post_4831.html
Σχόλιον: τι μου θυμίζει η "κατάσταση"; το 1984 του Όργουελ και πόσο επίκαιρο είναι σήμερα!

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

θέματα ουσίας από τον Σαντορινιό.

http://santo-rinios.blogspot.com/

Γιατί δεν παραχωρούμε την Μακεδονία μας στους Σκοπιανούς

Γιατί δεν παραχωρούμε την Μακεδονία μας στους Σκοπιανούς 

Του Μιχάλη Βάρδα

Με πολλή θλίψη και ανησυχία παρακολουθούμε οι σκεπτόμενοι Έλληνες την Ευρωπαϊκή και “ισχυρή” Έλλάδα να εκλιπαρεί διαχρονικά διά στομάτων της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη και του κυρίου Γεωργίου Παπανδρέου τους επήλυδες των Σκοπίων όπως στέρξουν στην αποδοχή μίας σύνθετης αμοιβαία αποδεκτής ονομασίας γιά το γειτονικό κρατίδιο. Οι προτεινόμενες από την Ελληνική πλευρά ονομασίες Άνω Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία, Νέα Μακεδονία κλπ έχουν ήδη κατηγoρηματικά απορριφθεί από την αλαζονική ελίτ της χώρας αυτής, με συνέπεια οι σχετικές διαβουλεύσεις να έχουν αποτελματωθεί. Ας δεχθούμε όμως ότι οι Σκοπιανοί, ύστερα από Αμερικανική πίεση, μας κάνουν την μεγάλη χάρη να αποδεχθούν κάποια από τις προτεινόμενες από εμάς σύνθετες ονομασίες ή έστω την τελευταία πρόταση “Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη” !
Πως θα αποκαλούνται τότε αυτοί από εμάς και από την διεθνή κοινότητα; Μήπως θα αποκαλούνται Ανωμακεδόνες, Βορειομακεδόνες ή Νεομακεδόνες ή Βαρδαρομακεδόνες ; Όχι βέβαια! Θα συνεχίσουν να αποκαλούν εαυτούς και αλλήλους Μακεδόνες. Μετά δε από μερικά χρόνια θα εκλείψει και από τα επίσημα έγγραφά τους και ο οποιοσδήποτε επιθετικός ή συνοδευτικός προσδιορισμός και θα έχουμε πλέον εμείς αναγνωρίσει και αποδεχθεί de facto την ψευδεπίγραφη δημοκρατία της Μακεδονίας…
Η πρόταση λοιπόν περί σύνθετης ονομασίας των Σκοπίων που θα περιέχει την λέξη Μακεδονία είναι αδιέξοδη και επικίνδυνη γιά τον πιό πάνω λόγο αλλά και γιά άλλους λόγους. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι η άρνηση της πατρίδας μας να αποδεχθεί και να συναινέσει σε οιανδήποτε σύνθετη μακεδονική ονομασία δεν παράγει, ως γνωστόν, έννομα αποτελέσματα. Ισχυρίζονται και διατυμπανίζουν προς κάθε κατεύθυνση οι βόρειοι γείτονές μας ότι έχουν το δικαίωμα του εθνικού των αυτοπροσδιορισμού. ‘Ομως, όλοι όσοι αναφέρονται πιεστικά και επιτακτικά σε αυτό το δικαίωμα, συνήθως παραβλέπουν ή αγνοούν ότι σύμφωνα με όλες τις αρχές Δικαίου, δεν επιτρέπεται η κατάχρηση ουδενός δικαιώματος.
Ή Ελλάδα λοιπόν οφείλει να θεωρεί καταχρηστική την μονοπώληση ενός κατ΄εξοχήν Ελληνικού εθνικού ονόματος, το οποίον είναι επί 2500 χρόνια είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Ελληνισμό, την ιστορία του και τις παραδόσεις του. Ο όποιος αυτοπροσδιορισμός οφείλει να σέβεται την πολύ μεγάλη Ελληνική Μακεδονία και τους αδιαμφισβήτητους εθνολογικούς , ιστορικούς και φυλετικούς τίτλους της, αλλιώς το δικαίωμα αυτό ασκείται καταχρηστικά,άρα μη δεσμευτικά γιά την Ελλάδα και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπισθεί! Γιά τον στρατηγό Ντε Γκώλλ υπήρχε μόνον μία Βρετάννη, η ομώνυμη Γαλλική επαρχία και έτσι πειθαναγκάσθηκε η γηραιά Αλβιών να αποδεχθεί την ένταξή της στην Ενωμένη Ευρώπη (τότε ΕΟΚ) ως Ηνωμένο Βασίλειο.

Η σημερινή Ελλάδα φαίνεται να μην έχει την δύναμη να επιβάλει στους Σκοπιανούς το όνομα της αρεσκείας της, όμως σε καμμία περίπτωση δεν είναι αναγκασμένη ή υποχρεωμένη να αποδεχθεί ένα όνομα που ενέχει σαφή μελλοντική επεκτατική απειλή και προσβάλλει τις εθνικές ευαισθησίες του συνόλου σχεδόν του λαού μας. Επιθυμώ, με βάση τα προαναφερθέντα, να επισημάνω ότι πρέπει σήμερα να καταγγείλουμε την προσβλητική, υβριστική και αήθη συμπεριφορά των γειτόνων Σκοπιανών και να αποσύρουμε πάραυτα τις ήδη απορριφθείσες προτάσεις της μας. Ας σταματήσουμε, επί τέλους, να αλληλοεμπαιζόμεθα ότι, δήθεν, δεν συμπράξαμε στην άνετη είσοδό των στο ΝΑΤΟ χθες και στην ΕΕ αύριο. Τίποτα δεν μας εμποδίζει, στα πλαίσια μίας νέας εθνικής Στρατηγικής να αποφασίσουμε να τους αποκαλούμε “Αλβανοσλάβους” και το κρατίδιό τους “Αλβανοσλαβία”, μέχρις ότου αυτοί αντιληφθούν την ανάγκη, κάτω από την ασκηθησόμενη πολιτική πίεση, να προσέλθουν σε έντιμη διαπραγμάτευση γιά όλες τις μεταξύ των δύο κρατών εκκρεμότητες. Όσο και αν η προτεινόμενη, διά της παρούσης, ονοματοδοσία θα ενοχλούσε την κυβέρνηση της Αλβανοσλαβίας, πάντως κατά τον λόγο που εκείνη δεν αισθάνεται την ανάγκη της συναίνεσης με την ευλόγως ενοχλημένη Ελλάδα κατά τον αυτοπροσδιορισμό της, κατά τον ίδιο τρόπο και γιά τους ίδιους λόγους έχουμε και εμείς το δικαίωμα να την αποκαλούμε όπως αυτή πραγματικά συγκροτείται εθνολογικά, φυλετικά και όχι γεωγραφικά, δημιουργώντας ταυτοχρόνως και τις αναγκαίες προϋποθέσεις περαιτέρω αυτοπροσδιοριστικών τάσεων εντός των συνόρων της !
ΠΗΓΗ:http://www.antinews.gr/?p=54665

Σχόλιο: ..και που κρύβεται αν υπάρχει η συλλογική συνείδηση, η συλλογική ψυχή των Ελλήνων και η οποία νομίζω είναι απόλυτη προϋπόθεση εθνικής δράσεως;  ..και γιατί δεν μιλούμε εμείς για τις αλύτρωτες πατρίδες και τον ξεριζωμό των ομοεθνών από τον βορρά; (Βλ. Μοναστήρι -Ηράκλεια κ.λπ.)

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Macedonian Library - Hellenistic Cosmos

Οι Έλληνες οι Ρωμαίοι και εμείς

Οι Έλληνες οι Ρωμαίοι και εμείς
Η επικαιρότητα του αρχαίου κόσμου
Συγγραφείς:   Συλλογικό
Θέμα:  Φιλολογία-Αρχαιολογία-Μυθολογία
Εκδότης: Αλεξάνδρεια
Μετάφραση:  Κώστας Κουρεμένος
Επιμέλεια: Roger - Pol Droit
Σελίδες:  559
Ημ. Έκδοσης: 01/01/1992


Η επικαιρότητα του αρχαίου κόσμου. 
Συλλογικός τόμος - επιμέλεια Roger-Pol Droit
«Πόσο σύγχρονοι είναι οι αρχαίοι; Αν κρίνουμε από το πλήθος που ήρθε στη γαλλική πόλη Μαν για να συμμετάσχει στο φόρουμ με θέμα "οι Ελληνες, οι Ρωμαίοι και εμείς", η απάντηση είναι: Ναι, οι αρχαίοι εξακολουθούν να ενδιαφέρουν πολύ. Επί τρεις ολόκληρες ημέρες, επτακόσια ώς οκτακόσια άτομα πήραν μέρος στο φόρουμ αυτό, που οργανώθηκε από την εφημερίδα Le Monde και τις δημοτικές αρχές του Μαν. Και η συμμετοχή τους ήταν ενεργή, σε σημείο που κάθε μέρα, μετά τη λήξη των εργασιών του συνεδρίου, στα μπαρ της πόλης, μέσα σε καπνούς και με την υπόκρουση της ροκ, ξεσπούσαν ατέλειωτοι καβγάδες γύρω από τον Πλάτωνα (...) Οι εισηγητές μίλησαν στη γλώσσα όλου του κόσμου και απάντησαν στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν» (LEVENEMENT/ΤΑ ΝΕΑ).
Ο τόμος περιλαμβάνει τις πρωτότυπες εισηγήσεις που παρουσίασαν σ αυτό το συνέδριο πάνω από είκοσι ιστορικοί, φιλόλογοι, φιλόσοφοι, ανθρωπολόγοι, πολιτικοί επιστήμονες, θρησκειολόγοι και κριτικοί της τέχνης (μεταξύ των οποίων οι Βερνάν, Βεν, Ντετιέν, Λορώ, Αρτόγκ, Τερραί, Μορέν, Καστοριάδης)· ακόμη αποσπάσματα των συζητήσεων που είχαν μεταξύ τους και με το κοινό, καθώς και μια σειρά από κατατοπιστικά σημείωματα του επιμελητή. Ζητήματα όπως η διάκριση Ανατολής και Δύσης, το νόημα της ελευθερίας, της ισότητας και της δημοκρατίας, η αντίληψη του σώματος και του εαυτού, η σχέση με το θείο και με το θάνατο, εξετάζονται εδώ μέσα από ένα διπλό πρίσμα: πώς τέθηκαν με τρόπο πρωτότυπο και μοναδικό στην ιστορία από τους Αρχαίους; πώς επανατοποθετήθηκαν και γονιμοποιήθηκαν ή παραχαράχθηκαν από τους Νεότερους; Η επικαιρότητα του αρχαίου κόσμου αναδεικνύεται έτσι τόσο μέσα από τις απροσδόκητες ομοιότητες όσο και μέσα από τις αγεφύρωτες διαφορές του προς τη δική μας νεωτερική (και μεταμοντέρνα;) κατάσταση. Όπως λέει ο επιμελητής του τόμου στο προοίμιό του:
«Τη στιγμή που τα τείχη έχουν πέσει, που οι Ανατολικές χώρες επανεμφανίζονται, που τίθεται και πάλι το ζήτημα της ταυτότητας, του πολιτισμού και των πολιτικών της Ευρώπης, τη στιγμή επίσης που η Λερναία Υδρα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας ξαναβγάζει κεφάλια και επικαλείται την Ελλάδα ή την ινδοευρωπαϊκή κληρονομιά, δεν είναι καθόλου παράταιρο να αναρωτηθούμε πως μπορούμε να συλλάβουμε σήμερα την εφεύρεση της δημοκρατίας από τους Αθηναίους ή τη "διαπολιτισμική" κοινωνία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (...) Προφανώς κάτι συμβαίνει στην σχέση του πολιτισμού μας με την Αρχαιότητα, κάτι που είναι πια αρκετά διαρκές, ευρύ και πολύμορφο, ώστε να μην μπορεί να μας ικανοποιήσει η εξήγηση ότι πρόκειται για μόδα". ........................................................................................-Σκοπός της συγγραφής του βιβλίου ετούτου είναι να φωτιστεί αυτό το σημείο.

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Προσκυνημένοι παντού και σε θέσεις κλειδιά...ανεκτικοί λένεν οι οθωμανοί...

“Γκιαούρ ετισί”. Παλαιά Φώκαια: Όποιος λησμονεί την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Ιουλίου 2, 2010
Μοντέλο ανεκτικότητας η Οθωμανική αυτοκρατορία:
“στα τσιγγέλια των κρεοπωλείων της πόλης ήταν αναρτημένα τεμάχια ανθρωπίνου κρέατος με τη μακάβρια ταμπέλα: “Γκιαούρ ετισί” δηλαδή ελληνικό κρέας”
“Τη νύχτα ήρξατο η λεηλασία της πόλης. Μας διηγείται μια γυνή ετοιμοθάνατος διότι εβιάσθη υπό 17 Τούρκων. Απήγαγαν κόρη 18 χρονών υπό τα όμματα της οποίας εφόνευσαν τους δύο γονείς.
Η Παλαιά Φώκαια είναι πόλη κτισμένη στο Β.Δ. μέρος της Μικρασιατικής χερσονήσου. Ιδρύθηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα από αποίκους της Φωκίδας με αρχηγό τον Αθηναίο Φιλογένη. Οι κάτοικοι ήτανε τολμηροί θαλασσινοί και πρώτοι κατασκευάσανε «πεντηκοντόρους νήες», ελαφρά πλοία με πενήντα κουπιά. Αποκτήσανε πλούτο και δύναμη με το εμπόριο κι ιδρύσανε πολλές αποικίες.
Ήταν μια από τις 12 Ιωνικές πόλεις και το εμπορικό της ναυτικό συναγωνιζότανε το ναυτικό των Φοινίκων. Πρώτοι οι Φωκιανοί θαλασσινοί ταξιδέψανε με τα πλοία τους μέχρι το Γιβραλτάρ κι έχτισαν εμπορικούς σταθμούς σε πολλά σημεία της Μεσογείου. Από τον 7ο αιώνα π.Χ. άρχισαν να ιδρύουν αποικίες. Σπουδαιότερες είναι: Λάμψακος στις ακτές του Ελλησπόντου, Ελαία στη κάτω Ιταλία, Αλαρ(ή λ)ία το 565  π.X. με πολύ μεγάλο λιμάνι στη Κορσική, Tαρτησός στις ακτές της Ιβηρικής χερσονήσου. ‘Aλλη σπουδαιότερη είναι η Μασσαλία το 600 π.X. που ίδρυσε νέες αποικίες όπως της Νίκαιας (Κυανή ακτή), την Ολίβια (ακτή των Υέρων). Από τη Μασσαλία διαδόθηκαν τα γράμματα στους γειτονικούς λαούς κι οι Φωκαείς έγιναν οι πρώτοι φορείς πολιτισμού στη δύση πριν τους Ρωμαίους.
Όταν το 540 π.X. κατακτήθηκαν από τους Πέρσες μπήκανε στα καράβια τους και ζήτησαν ν’ αγοράσουν τις Οινούσες, νησιά της Χίου για να εγκατασταθούν. Οι Χίοι όμως αρνήθηκαν κι έτσι φύγανε για τις άλλες αποικίες τους. Η Φώκαια έκοψε και χρυσό νόμισμα το Φωκαϊκό στατήρα. Ο κόλπος της χωριζότανε σε δύο λιμάνια: το Ναύσταθμο (μεγάλο γιαλό) και το Λαμπτήρα (Μικρό γιαλό). Ο Πυθέας μεγάλος Έλληνας θαλασσοπόρος, που... βλ.: http://olympia.gr/2010/07/02/marseil/#more-23455

σχ.: αναρωτιέμαι τι αναπολούν ακριβώς οι προσκυνημένοι ραγιάδες.

Το Πείραμα Συμμόρφωσης / The Asch Conformity Experiment, ψάξτε το...


΄Έχουμε ξανασυζητήσει για το πέιραμα αυτό και την σημασία του για την ανθρώπινη αντίληψη και συμπεριφορά.
(συνδέστε: κοινωνική ψυχολογία και μηχανική, ή μέχρι εχθές προπαγάνδα απλά)
Ένα ενδιαφέρον βίντεο με το οποίο εξηγείται το πως συμβαίνει οι άνθρωποι γύρω μας να συμμορφώνονται σύμφωνα με μια πλαστή και "στημένη" πραγματικότητα, ακόμα και όταν χρειάζεται να αγνοήσουν τα πιο οφθαλμοφανή γεγονότα, όπως π.χ. το γεγονός ότι η χώρα μας τελεί υπό κατοχή.

Ποιό είναι το υπερόπλο του ...φακελώματος σήμερα;

Το παλαιό αυτό Πείραμα Συμμόρφωσης του πολωνοεβραίου
ψυχολόγου Solomon Asch αποκαλύπτει με έναν απλό και κατανοητό τρόπο, την δύναμη επιβολής των ΜΜΕ στην κοινή γνώμη και ερμηνεύει την ύπνωση η οποία μας έχει επιβληθεί, σύμφωνα με την οποία είναι μόνο ζήτημα χρόνου να
λυθούν τα οικονομικά μας προβλήματα και ότι δήθεν το μόνο που χρειάζεται
είναι οικονομικές θυσίες, υπομονή, υπακοή και ελπίδα.


Στην προκειμένη περίπτωση η οφθαλμοφανής
πραγματικότητα που καταπιέζεται σε ατομικό επίπεδο για τον εξεταζόμενο στο πείραμα, κάτω από την επιρροή των διπλανών του –δήθεν συνεξεταζομένων-, καταπιέζεται και για ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας σε μαζικό επίπεδο κάτω από την επιρροή των ΜΜΕ.


Τους κάνει να αγνοούν δηλαδή εξ ίσου εξωφρενικά μια πραγματικότητα, επειδή δεν αναφέρεται ποτέ ρητά από τα μεγάλα ΜΜΕ: Ότι με μέτρα όπως αυτά που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι αυταπόδεικτο, μαθηματικά
εξακριβωμένο και οφθαλμοφανέστερο του ηλίου, ότι καλούμεθα να
συμμορφωθούμε με την "αναγκαιότητα" της πλήρους καταστροφής μας.





Τα πολιτικά κόμματα δεν έχουν θέση στην εκπαίδευση και βεβαίως δεν έχουν θέση στα πανεπιστήμια!

Η ΕΓΚΡΙΤΗ “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΥΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΤΟ UDEMAND



“ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ”

ΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ BLOGS ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΟΙΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ



Του Γιαννη Βαρουφακη*
Ποιο το καθήκον μας απέναντι στους φοιτητές μας; Κατά μία άποψη, καθήκον μας είναι να τους δίνουμε τα εφόδια γνώσεων που θα χρειαστούν για να επιτύχουν στην κοινωνία που ζούμε. Δεν είναι η δική μου άποψη.

Καθήκον μας είναι να τους απελευθερώσουμε από τις προκαταλήψεις με τις οποίες προσέρχονται στα αμφιθέατρα. Με άλλα λόγια, να τους βοηθήσουμε να μορφωθούν..Πώς διαφέρει αυτό από την παροχή γνώσεων που θα τους βοηθήσουν να επιτύχουν; Διαφέρει στον (μεγάλο) βαθμό που η γνώση και η μόρφωση πολλές φορές γίνονται εμπόδιο ανυπέρβλητο για την επιτυχία. Σε μια κοινωνία που τελούσε (τουλάχιστον ώς το 2008) υπό την πλάνη ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας ήξερε τι έκανε, ότι αξιολογούσε ορθολογικά τους κινδύνους, ότι παρήγαγε χρήσιμα για την κοινωνία «προϊόντα», ο δάσκαλος που κατάφερνε να απελευθερώσει τους φοιτητές του από αυτήν την ανόητη πίστη δεν ήταν ο δάσκαλος που τους βοηθούσε να «επιτύχουν» (π.χ. να βρουν μια καλή θέση στον χρηματοπιστωτικό τομέα). Από την εποχή του Σωκράτη, η αλήθεια, η γνώση και η κριτική διάθεση δεν οδηγούσαν πάντα στα πλούτη και στην εξουσία.

Στον βαθμό, λοιπόν, που το πανεπιστήμιο στοχεύει στη μόρφωση και όχι στην «επιτυχία» των φοιτητών του (θεωρώντας την επιτυχία, όταν έρχεται, ένα ευχάριστο υποπροϊόν, αλλά ποτέ αυτοσκοπό της μόρφωσης), είναι υποχρεωμένο να σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο για όλες τις διαστάσεις της πανεπιστημιακής ζωής. Μία από αυτές αφορά τον φοιτητικό συνδικαλισμό.

Ολοι συμφωνούμε ότι πέρασε η εποχή που ο φοιτητικός συνδικαλισμός υποκινείτο από συγκρουόμενες ιδεολογίες, από μια ρομαντική διάθεση αλλαγής του κόσμου, από τη θέληση να βελτιωθεί το πανεπιστήμιο αποβάλλοντας τον αυταρχισμό, τις ιδεοληψίες και ενστερνιζόμενο μια «κοινοτική» προσέγγιση προς την παραγωγή και αναπαραγωγή της γνώσης. Εδώ και καιρό ο φοιτητικός συνδικαλισμός αποτελεί μια διαδικασία που δίνει τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να ασκηθούν στη νομή της εξουσίας (στον πανεπιστημιακό χώρο) πριν εφαρμόσουν αυτά που έμαθαν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Κάποιοι φοιτητές απέχουν από τον συνδικαλισμό θέτοντας ως προτεραιότητά τους την απόκτηση εφοδίων που θα τους βοηθήσουν να επιτύχουν στον ιδιωτικό τομέα. Αλλοι φοιτητές επικεντρώνονται στον συνδικαλισμό με στόχο την απόκτηση εφοδίων που θα τους επιτρέψουν να ανέλθουν εντός κομματικών μηχανισμών, αρχικά, και κρατικών θεσμών αργότερα. Απομένει μια μειοψηφία φοιτητών που απέχουν και από τις δύο αυτές διαδικασίες, είτε θέτοντας ως στόχο την πραγματική μόρφωση είτε αντιμετωπίζοντας το πανεπιστήμιο ως ένα ευχάριστο χάσιμο χρόνου - μια παύση πριν αρχίσει η ρουτίνα της ζωής.

Οσοι πιστεύουν ότι το πανεπιστήμιο έχει καθήκον να προσφέρει τα εφόδια γνώσεων που χρειάζονται για την κοινωνική και οικονομική «επιτυχία» δεν έχουν λόγο να εναντιώνονται στον φοιτητικό συνδικαλισμό. Τους αρκεί να ζητούν από τα κόμματα να επιβάλουν μια κάπως πιο κόσμια (από την παρατηρούμενη) συμπεριφορά εκ μέρους των συνδικαλιστών. Οσοι όμως συμφωνούν με τη δική μου, καθαρά μειοψηφική, άποψη ότι στόχος του πανεπιστημίου πρέπει να είναι η απελευθέρωση των φοιτητών από τις προκαταλήψεις τους (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν το πώς διανοούνται οι ίδιοι οι φοιτητές το «συμφέρον» τους), βλέπουν πως μόνο μία λύση υπάρχει: Η άμεση κατάργηση της συμμετοχής των φοιτητών στη νομή της πανεπιστημιακής «εξουσίας».

* Ο κ. Γιάννης Βαρουφάκης είναι καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών Πανεπιστημίου Αθηνών.

δείτε το άρθρο μας
http://udemand.blogspot.com/2010/06/blog-post_2834.html

από το UDemand, συμφωνούμε! Να φύγουν τα κόμματα απότα πανεπιστήμια.

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

2,500-year anniversary of Battle of Marathon - 2500 χρόνια από την μάχη του Μαραθώνος και κανείς δεν το πήρε είδηση...

2,500-year anniversary of Battle of Marathon

The 2,500th anniversary of the Battle of Marathon will be commemorated with a number of events to take place at the archaeological site of Delphi, in south-central Greece, on July 2-4 within the framework of the annual European Cultural Centre of Delphi.
The events include a symposium entitled “Marathon: The Day After”, the screening of a movie-documentary entitled “2,500 years since the Battle of Marathon”, directed by Maria Hatzimichali-Papaliou as well as an exhibition of paintings and sculptures entitled “Marathon: Eight Greek artists on Marathon”.
Additionally, the National Theatre of Northern Greece will stage Aristophanes’ comedy “Acharnians”.
“Generations of people worldwide live and will continue to live with the ‘myth of Marathon’ and it is very important for everybody to learn the true story of Marathon,” Administration Council of the European Cultural Centre of Delphi President and University of Europe President Helene Ahrweiler said.
The events will be held under the aegis of the president of the Hellenic Republic and the ministry of culture and tourism.
Caption: The archaelogical site of the Battle of Marathon tomb
(source: ana-mpa)
http://greece.greekreporter.com/2010/06/24/2500-year-anniversary-of-battle-of-marathon/

σχόλιον:  Κάποιο ανάλογο ιστορικό γεγονός στην επέτειό του για τους αποκαλούμενους π.χ.Τούρκους, Fyromians κ.λπ. θα σήμαινε τριήμερους πανεθνικούς εορτασμούς  και διεθνή προβολή.  Εμείς είμαστε υπέρ Άνω φαίνεται! Ε ρε, ρεεε!

In Macedonias capital Thessaloniki for the Greek Language...

International Meeting for the “Greek Language” in Thessaloniki

From the 28th to 30th of june 2010, the International Work Meeting for “the Greek Language and the linguistic action” will take place in Thessaloniki. 65 Greek and foreign experts will participate in this meeting, among whom R. Hunter, the royal professor of Ancient Greek in Cambridge, the professors David Holton (Cambridge), H. Tonnet (INALCO of Paris), V. Gonzalez (University of Malaga) Lucia Marcheselli (University of Tergest), M. Fantuzzi (Colymbia USA) etc.
This closed Work Meeting is conducted by the Centre of the Greek Language, an institution of research and applications which is also a consultative organization of the Ministry fro Education concerning issues of linguistic action and policy. Organized in seven round tables, the meeting will cover thoroughly important aspects of the language and the linguistic action. More specifically, teaching of Modern Greek as a mother tongue, Greek Language and Mass Media, Ancient Greek in Greece, teaching of Modern Greek in the education of the Greeks abroad, teaching of Modern Greek as a second and foreign language to adults, teaching of Modern Greek as a second language to students (in Greece), Modern Greek in the Third Level Education.
Great emphasis will be given to three major works of the Centre: the promotion of the “Certificate of the knowledge of Greek” as a tool for the Greek language to be known abroad, the “Routes”, a system of long-distance education of “teacher of Modern Greek as a foreign language abroad” and finally the incorporation of New Technologies in the teaching of language (“Gate for the Greek Language”: www. Greek-language.gr)
The International Work Meeting is under the aegis of the Ministry of Education, as the Minister Anna Diamantopoulou gives great importance to this meeting for the national strategy concerning the language. However, showing the same interest, higher officials from the Ministries of Foreign Affairs and Culture are participating in the meeting.
In addition, great personalities such as: the Professors Emeritus of classical philology D. Maronitis of Aristotle University of Thessaloniki and F. Kakridis (University of Ioannina), the former President of Athens Academy, classical philologist N. Konomis, the President of the Council of Greek Emigrants St. Tamvakis and several
Scientific members of the pedagogical institute.
Finally, in this international work meeting, the potential establishment of a new institution, the “National Council for the Language”, is to be discussed.

http://greece.greekreporter.com/2010/06/27/international-meeting-for-the-%E2%80%9Cgreek-language%E2%80%9D-in-thessaloniki/