Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010

Martin Heidegger - Ελληνόφρων - Ελληνότροπος - Ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του 20ου αιώνα.

Martin Heidegger:

Ο φιλόσοφος που στοχάστηκε ελληνότροπα…

Ο Μάρτιν Χάιντεγγερ είναι ο μεγαλύτερος  φιλόσοφος του 20ου αιώνα και ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Η επανεγκατάσταση του στη γλώσσα, αποκάλυψε ένα διανοητικό σύμπαν το οποίο συνιστά μια φιλοσοφική αναθεώρηση των ιδεών. Και αυτό το έκανε όχι μόνο επικαλούμενος τον ελληνικό τρόπο αλλά αποσκοπώντας στην επανασύνδεση με την αλήθειά του.
Ο Χάιντεγγερ κατανόησε την ελληνική φιλοσοφία ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε Έλληνα και κατάφερε να συνεχίσει να στοχάζεται στα ελληνικά. Αναφέρει: 
Γιατί η "φιλοσοφία" στην ουσία της είναι Ελληνική. Ελληνική σημαίνει εδώ: 
η φιλοσοφία στην αρχέγονη ουσία της είναι τέτοια, ώστε, για να αναπτυχθεί, κλήτευσε εξαρχής τον Ελληνισμό και μόνο αυτόν". 

χωρίς ιδιότητες, χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συνέχεια, εύπλαστο ντοματοπελτέ, που θα τον ζυμώνανε...

Τα φαιδρά κλισέ και οι ωραίοι Προκρούστες…

Συγγραφέας: 
Γιώργος Σκαμπαρδώνης

«Ξαναδιαβάζω εδώ κι εκεί μερικά από τα φαιδρά κλισέ που μας ήθελαν ανθρώπους χωρίς ιδιότητες, χωρίς έθνος, χωρίς πατρίδα, χωρίς πολιτισμό, χωρίς συνέχεια, εύπλαστο ντοματοπελτέ, που θα τον ζυμώνανε συνοικιακές νομενκλατούρες με στερεότυπα του 1920, επιμένοντας ότι:

Η Θεσσαλονίκη δεν απελευθερώθηκε, λέει, το 1912, αλλά προσαρτήθηκε. Πού και σε ποιον προσαρτήθηκε; Με αυτήν την έννοια, το 1821 δεν έγινε ελληνική επανάσταση, δεν δημιουργήθηκε ελληνικό κράτος, αλλά προσαρτήθηκε η Πελοπόννησος σε κάτι επινοημένο, που δεν υπήρξε, ως λαός, 4.000 χρόνια, στον ίδιο τόπο, με την ίδια γλώσσα, το ίδιο φρόνημα, τον ίδιο πολιτισμό και την ίδια θρησκεία, αρχαιοελληνική ή χριστιανική. Δεν υπήρξε ο ελληνισμός, αλλά ένα σύνολο εργαζομένων χωρίς ιδιότητες. Που δεν έκαναν φιλοσοφία, πολιτική, αρχιτεκτονική, θέατρο, γεωγραφία, αστρονομία, ιατρική, ιστορία, μαθηματικά, μουσική, λογοτεχνία, πολέμους. Αλλά τι έκαναν; Εργάζονταν. Εργάζονταν γενικά και αφηρημένα σε έναν μη τόπο, εκτός χρόνου και άνω ποταμών.
Θα τρελαθούμε. Ξαναδιαβάζω το ανέκδοτο περί δήθεν ασυνέχειας, κατά βάθος πρόκειται για ανθελληνικό μένος. Και πώς γίνεται κάποιος που μισεί έναν λαό να θέλει και να τον σώσει ντε και καλά και μάλιστα από τον ίδιο του τον εαυτό; Ωραίοι Προκρούστες: Μαγκώνουν το ιδεολόγημα και εκεί μέσα τραβολογούν με το ζόρι μια απείρως πλούσια και πολυδιάστατη πραγματικότητα, για να τους βγει το κλισέ, έστω και στραμπουλιγμένο.
 Έπειτα, το γνωστό παραμύθι: Η Θεσσαλονίκη από το 1900 και μετά και μέχρι τον μεσοπόλεμο υπήρξε πολυπολιτισμική (άλλος πονηρός όρος αυτός), άρα πρέπει να ξαναγίνουμε έτσι. Η Θεσσαλονίκη τον μεσοπόλεμο υπήρξε πολυεθνοτική και ανηλεώς διεκδικούμενη από όλους: Τούρκους, Φράγκους, Αλβανούς, Βουλγάρους, Ρουμάνους, Σέρβους, και τώρα ακόμη και από τους Σκοπιανούς. Διεκδικούμενη με κάθε τρόπο. Οι κοινότητες τον μεσοπόλεμο δεν ζούσαν εδώ αρμονικά, όπως γίνεται στο Λος Άντζελες ή στο Λονδίνο, και η πόλη ήταν πλημμυρισμένη από πράκτορες. Παραδείγματα; Άπειρα. Το κίνημα του Βούλγαρων “Βαρκάρηδων”, το “Ιλιντεν”, ο Μακεδονικός Αγώνας (ένοπλη φάση 1904-1908), η διαρκής εμπλοκή των Σέρβων, οι τρεις απάνθρωπες βουλγαρικές κατοχές της Μακεδονίας μέχρι το 1944, τα ρουμανικά σχολεία προπαγάνδας, και το ότι ακόμη και τώρα κάποιοι μιλούν για αλβανική Μακεδονία κτλ. Ακόμη και με τους Ισραηλίτες η συμβίωση δεν ήταν ειδυλλιακή και ας προσπαθούν κάποιοι να εξωραΐσουν τα πράγματα, καλύπτοντας την απλή αλήθεια. Υπήρξαν διαρκείς συγκρούσεις Ελλήνων και Εβραιών εμπόρων, υπήρξε προσπάθεια αυτονόμησης της πόλης από την πλευρά των Ισραηλιτών στα 1915 (υπό την προστασία, υποτίθεται, των Μεγάλων Δυνάμεων), υπήρξαν πολλές διαμάχες, έγινε ο εμπρησμός του Κάμπελ στα 1931… Όχι ότι μεταξύ των δύο κοινοτήτων δεν υπήρξαν και καλές μέρες συγκατάβασης και καλής συνεργασίας. Υπήρξαν, ευτυχώς, για μεγάλα διαστήματα. Αλλά ποτέ τα πράγματα δεν ήταν τρυφερός έρως μεταξύ “πολιτισμών”. Τι θα πει “πολιτισμός” εν προκειμένω; Για λαούς και έθνη πρόκειται. Για κρυφό και ενίοτε φανερό πόλεμο. Για ανελέητα εθνικά, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ας μην ξεχνούμε και τον Μαρξ ή ας μην τον θυμόμαστε κατά περίσταση.
 Αυτά τα απλά κάποιοι φοβούνται να τα πουν, μην και κακοχαρακτηριστούν, μην και υποστούν κριτική ως δήθεν εθνικιστές. Ε, και; Τι να κάνουμε; Ο ελληνισμός ζει εδώ 2.500 χρόνια, μεταλλασσόμενος μέσα στην ιστορική περιπέτεια. Τα λοιπά είναι για προπαγανδιστικά ημερολόγια της -χρυσής κατά τα άλλα- δεκαετίας του τριάντα κυρίως, που μερικοί την κάνουν… τιράντα».
*Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ Από τη «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 18 Ιανουαρίου 2010
 

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010

«Allons enfants de la Patrie/ Le jour de gloire est arrive»

Το «εθνικό συμφέρον», οι πατριώτες και οι δοσίλογοι

Δημοσιεύθηκε από olympiada στο Φεβρουαρίου 5, 2010
Του Θύμιου Παπανικολάου
(διαβάστε το μέχρι τέλους)
 
            Όποιος γνωρίζει ιστορία γνωρίζει τούτα:

            α). Πάντα οι κυρίαρχες ελίτ εξουσίας ταύτιζαν το εθνικό συμφέρον με τα δικά τους συμφέροντα.  Πάντα τα συμφέροντα των εργατών και του λαού γενικότερα τα στιγμάτιζαν ως «συντεχνιακά» συμφέροντα. Η συντεχνία των οικονομικών ληστών συκοφαντούσε τις λαϊκές διεκδικήσεις σαν «συντεχνίες».

β). Πάντα οι δυνάμεις του κεφαλαίου δεν είχαν πατρίδα. «Πατρίδα» ήταν τα κέρδη τους. Γι’ αυτό και πάντα, στο βωμό των συμφερόντων τους υπονόμευαν και ξεπουλούσαν την πατρίδα…

γ). Πάντα οι κυρίαρχες ελίτ και το υπηρετικό πολιτικό τους και δημοσιογραφικό προσωπικό ήταν οι πιο άθλιοι πατριδοκάπηλοι και δοσίλογοι. Εμπορευόντουσαν τον πατριωτισμό για να επικαλύψουν τον ελεεινό τους δοσιλογισμό…

δ). Πάντα αυτοί που αγωνιζόντουσαν για το «έθνος» και την «πατρίδα» ήταν ο λαός, τα αγωνιστικά κινήματα και η Αριστερά, η αυθεντική Αριστερά και όχι οι «αριστεροί» πράκτορες του κεφαλαίου.

Αυτά είναι ανεξίτηλα καταγεγραμμένα στην Ιστορία.

Ας δώσουμε ένα συνοπτικό ιστορικό πίνακα:

α). Ο ύμνος της «Μασσαλιώτιδας»: «Allons enfants de la Patrie/ Le jour de gloire est arrive» («Σηκωθείτε παιδιά της Πατρίδας, η μέρα της δόξας
έφθασε»).
 συνέχεια:
 http://olympia.gr/2010/02/05/%CF%84%CE%BF-%C2%AB%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD%C2%BB-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/#more-12338

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

http://www.hellasontheweb.org/

http://www.hellasontheweb.org/
ενημέρωση με εντιμότητα και ευαισθησία για τα εθνικά και τον Ελληνισμό.

Αλ Σαλέχ Άφρα του Ιμπραήμ: Να ποιά πτυχία μετράνε!

Αλ Σαλέχ Άφρα του Ιμπραήμ: Να ποιά πτυχία μετράνε!

(προσβολή για το όνομα της Αφροδίτης)

Ενώ πολύς κόσμος έχει πέσει σε περισυλλογή προκειμένου να στοχαστεί στο ποιό πτυχίο και μεταπτυχιακό να επιλέξει ώστε να έχει ελπίδες στο νέο σύστημα επιλογής βιογραφικών που εφηύρε ο Αμερικανός Jeffrey Papanderson, η ηθοποιός και ακτιβίστρια Αφροδίτη (Άφρα) Αλ Σαλέχ του Ιμπραήμ μας δείχνει το δρόμο προς την καταξίωση και την επιτυχία.
Μετά από μία λαμπρή καρίερα στον κόσμο του θεάματος, απώγειο της οποίας αποτέλεσε η
έκθεση των στητών στηθιών της και οπισθίων της στο Penthouse, η ώριμη πλέον Αφροδίτη αποφάσισε να πάρει μία δραστική λύση για τις σακούλες κάτω από τα μάτια: να αλλάξει καριέρα και να αφωσιωθεί στο αλτρουιστικό όραμα της μετατροπής της ήδη τριτοκοσμικής Ελλάδας σε ακόμα πιο τριτοκοσμική. Άλλωστε κανένας δεν έχασε επενδύοντας στους μετανάστες. Την ίδια στιγμή που άλλοι ταλαιπωρούνται προκειμένου να πείσουν το ΔΟΑΤΑΠ ότι το πτυχίο τους από το Oxbridge είναι ισότιμο και ομοταγές με τα υψηλού κύρους πτυχία του Πανεπιστημίου Ανατολικού Σταυλώνα, η Αφροδίτη μάζεψε διάφορες βεβαιώσεις σεμιναρίων στα αγαπημένα της θέματα της πολυπολιτισμικότητας, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε την αρθρογραφία της σε έντυπα κύρους όπως η Athens Voice. Θέματά της αποκλειστικά τα ζητήματα των αγαπημένων της (λαθρο)μεταναστών. Βέβαια, εάν η Αφροδίτη είχε μεγαλώσει στη λατρεμένη της Υποσαχάρεια Αφρική αντί της ρατσιστικής Ελλάδας, το πιθανότερο είναι ότι θα είχε αποτελέσει αντικείμενο κοπτοραπτικής από τους ντόπιους μουλάδες, και ο αντρικός πληθυσμός δε θα είχε την ευκαιρία να τη θαυμάσει, τουλάχιστον με τη μορφή που συνηθίζεται στην καθυστερημένη Δύση. Όπως και να έχει, οι ΜΚΟ για τους μετανάστες βγάζουν καλό μεροκάματο, κι έτσι η Άφρα είδε τις ατέλειωτες ώρες που πέρασε με συντηρητικούς μουσουλμάνους σουδανούς να αποδίδουν. Ο Σπύρος Βούγιας, υφυπουργός ΠΡΟΠΟ, αποφάσισε να βάλει κατευθείαν γκολ από τα αποδυτήρια, και αυτό το πέτυχε προσλαμβάνοντάς την άμεσα ως σύμβουλό του. Η ίδια η Άφρα έδωσε άμεσα το στίγμα της όταν ο διορισμός της αποκαλύφθηκε μετά από κάνα δίμηνο αφής των οπισθίων της στην υπουργική καρέκλα: Θα αναλάβει το ζήτημα των ανθρωπίνων ροών, διότι μας πληροφορεί με αυστηρό ύφος ότι δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες, απλώς μετανάστες που δεν εισέρχονται μόνιμα στη χώρα. Η πορεία της εν λόγω καλλιτέχνιδος προς τη δόξα δε μπορεί παρά να στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα σε όσους έχουν ακόμα την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να υπάρχει η παραμικρή ελπίδα καταξίωσης για όσους αγωνίζονται με όπλο τις γνώσεις τους και τα τυπικά προσόντα τους.
http://educationingr.blogspot.com/2010/02/blog-post.html
από; http://dhmopshfisma.blogspot.com/

32 τρύπες/ατέλειες του κυβερνητικού νομοσχεδίου για τους "μετανάστες"

32 τρύπες/ατέλειες του κυβερνητικού νομοσχεδίου για τους "μετανάστες"
Άρθρο 1Α, παράγραφος 1

1. Τέκνο αλλοδαπών που γεννιέται στην Ελλάδα και ένας από τους γονείς του κατοικεί μόνιμα και νόμιμα στη χώρα επί πέντε συνεχή έτη, αποκτά από τη γέννησή του την ελληνική ιθαγένεια εφόσον οι γονείς του υποβάλουν κοινή σχετική δήλωση και αίτηση εγγραφής του τέκνου στο δημοτολόγιο του δήμου της μόνιμης κατοικίας του. Αν το τέκνο γεννήθηκε πριν τη συμπλήρωση της πενταετίας νόμιμης διαμονής του γονέα στη χώρα, η παραπάνω κοινή δήλωση και αίτηση εγγραφής υποβάλλεται με την παρέλευση της πενταετίας συνεχούς νόμιμης και μόνιμης διαμονής του γονέα στη χώρα.

Τρύπα #1: Παιδί σημερινών λαθρομεταναστών μπορεί να λάβει την ελληνική ιθαγένεια αν οι γονείς του νομιμοποιηθούν εκ των υστέρων, όπως έχει συμβεί ήδη αρκετές φορές στην Ελλάδα.
Τρύπα #2: Παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα αλλά μεγαλώνει εκτός της Ελλάδας ή δεν λαμβάνει καμιά Ελληνική παιδεία γίνεται Έλληνας, εφόσον η χορήγηση της ιθαγένειας σχετίζεται με τη νόμιμη παραμονή των γονέων του και όχι του ίδιου.
Τρύπα #3: Παιδί που προέρχεται από χώρα που δεν επιτρέπει την διπλή ιθαγένεια ή έχει διατάξεις για έκπτωση από την ιθαγένεια αν ληφθεί ξένη ιθαγένεια, χάνει την προηγούμενη ιθαγένειά του, ασχέτως εάν θα το επιθυμούσε ως ενήλικος.
Τρύπα #4: Παιδί που έχει εγκληματίσει ως ανήλικος (π.χ. 17 ετών) μπορεί παραταύτα να λάβει την ελληνική ιθαγένεια με απλή δήλωση των γονέων του.

Άρθρο 1Α, παράγραφος 2

2. Τέκνο αλλοδαπών που έχει παρακολουθήσει τις τρεις πρώτες τάξεις υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα και κατοικεί μόνιμα στη χώρα αποκτά την ελληνική ιθαγένεια με την ενηλικίωσή του εφόσον υποβάλλει σχετική δήλωση και αίτηση εγγραφής στο δημοτολόγιο του δήμου της μόνιμης κατοικίας του το αργότερο εντός τριετίας από την συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας του. Την ελληνική ιθαγένεια αποκτά με κοινή δήλωση των γονέων του και αίτηση εγγραφής στο δημοτολόγιο του Δήμου μόνιμης κατοικίας του και το τέκνο αλλοδαπών που έχει ολοκληρώσει την παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα.

Τρύπα #5: Η μη ύπαρξη του επιρρήματος "νόμιμα" σε αντιδιαστολή με την προηγούμενη παράγραφο 1 αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο χορήγησης ιθαγένειας σε άτομα που διαμένουν παράνομα στην χώρα.
...περισσότερα..: http://dhmopshfisma.blogspot.com/

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010

Όψεις εθνοαποδόμησης στην Ελλάδα

Απαραίτητο και επίκαιρο με το "καυτό" θέμα της εθνοαποδόμησης για την κατανόηση της δράσεως των "εχθρών εντός των τειχών" του Ελληνισμού.
Όψεις εθνοαποδόμησης στην Ελλάδα
Συγγραφέας: Γιάννης Ταχόπουλος 
Σελ. 211
απόσπασμα: 48. Μα­κε­δο­νι­κό.

Aνα­φο­ρι­κά, πά­λι, πρός τίς ἀ­γρι­ό­τη­τες κα­τά τόν Μα­κε­δο­νι­κό Ἀ­γώ­να, οἱ «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» τίς πα­ρου­σιά­ζουν λί­γο πο­λύ ὡς σφα­γή ντό­πι­ων[1] Μα­κε­δό­νων δι­α­δο­χι­κά ἀ­πό Βούλ­γα­ρους καί Ἕλ­λη­νες ἀν­τάρ­τες. Καί στήν πε­ρί­πτω­ση αὐ­τή δέν ἀ­να­γνω­ρί­ζουν οἱ «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» τά αἴ­τια γιά τήν ἔ­ναρ­ξη τοῦ Μα­κε­δο­νι­κοῦ Ἀ­γώ­να, ἐ­νῶ πά­λι θε­ω­ροῦν τούς ἀν­τί­πα­λους ἰ­σά­ξιους σέ ἀ­γρι­ό­τη­τα. Ἡ ἱ­στο­ρι­κή ἀ­λή­θεια εἶ­ναι πώς ἑλ­λη­νι­κά ἀν­τάρ­τι­κα σώ­μα­τα στάλ­θη­καν στή Μα­κε­δο­νί­α ἀ­φό­του εἶ­χαν κα­τέλ­θει ἀ­πό τή Βουλ­γα­ρί­α βουλ­γα­ρι­κά ἀν­τάρ­τι­κα σώ­μα­τα, τά ὁ­ποῖ­α προ­σπα­θοῦ­σαν νά ἐ­πι­βά­λουν διά τῆς βί­ας τήν προ­σχώ­ρη­ση τῶν κα­τοί­κων στή Βουλ­γα­ρι­κή Ἐκ­κλη­σί­α.
Γιά τούς «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» φυ­σι­κά δέν ἔ­χει ση­μα­σί­α ποι­ός ξε­κί­νη­σε, ποι­ός ἦ­ταν ὁ ἀ­μυ­νό­με­νος καί ποι­ός ὁ ἐ­πι­τι­θέ­με­νος[2]. Ση­μα­σί­α ἔ­χει μό­νο νά κα­τα­φέ­ρουν νά πα­ρου­σια­στοῦν ὡς ἰ­σό­πο­σα καί ἴ­σης ποι­ό­τη­τας τά ἐγ­κλή­μα­τα τῶν δύ­ο πλευ­ρῶν καί μά­λι­στα μέ τέ­τοι­ον τρό­πο, ὥ­στε νά φαί­νε­ται πώς οἱ ντό­πιοι κά­τοι­κοι ἦ­ταν μέ­λη τῆς μα­κε­δο­νι­κῆς ἐ­θνό­τη­τας. Πράγ­μα­τι, ὅ­ταν λ.χ. ὑ­πο­στη­ρί­ζε­ται ἀ­πό τούς «ἀν­τι­ε­θνι­κι­στές» ὅ­τι ὁ μα­κε­δο­νο­μά­χος Κα­πε­τάν Κώτ­τας εἶ­πε: «Ἡ­μεῖς οἱ Μα­κε­δό­νες διά ν’ ἀ­πο­κτή­σω­μεν ἐ­λευ­θε­ρί­αν ἔ­χο­μεν δύ­ο δρό­μους ν’ ἀ­κο­λου­θή­σω­μεν. Ὁ ἕ­νας πη­γαί­νει εἰς τήν Βουλ­γα­ρί­αν, ὁ ἄλ­λος πη­γαί­νει εἰς τήν Ἑλ­λά­δα», ἐ­νῶ ἔ­χει πεῖ: «Ἡ­μεῖς οἱ Μα­κε­δό­νες, διά ν’ ἀ­πο­κτή­σω­μεν ἐ­λευ­θε­ρί­αν, ἔ­χο­μεν δύ­ο δρό­μους ν’ ἀ­κο­λου­θή­σω­μεν. Ἐ­κλέ­ξα­τε σεῖς ποι­όν θέ­λε­τε. Ὁ ἕ­νας πη­γαί­νει εἰς τήν Βουλ­γα­ρί­αν. Εἶ­ναι ὁ δρό­μος πού βα­στᾶ τριά­ντα ἡ­μέ­ρας καί εἶ­ναι γε­μά­τος ἀγ­κά­θια, πού θά μᾶς γδά­ρουν ὥς πού νά φθά­σω­μεν ἐ­κεῖ. Ὁ ἄλ­λος πη­γαί­νει εἰς τήν Ἑλ­λά­δα εἰς τρεῖς ἡ­μέ­ρας καί εἶ­ναι ὡ­ραῖ­ος καί κα­θα­ρός»[3], τέ­τοι­ου εἴ­δους ὑ­πο­στή­ρι­ξη στόν ἐ­θνι­κι­σμό τῆς ἄλ­λης πλευ­ρᾶς μό­νο ἀν­τι­ε­θνι­κι­σμό δέν δεί­χνει.

Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου: "ΟΧΙ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ"

Τρίτη, 02 Φεβρουαρίου 2010


Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου: "ΟΧΙ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ"

Η Μαριέττα Γιαννάκου, η οποία κάλυψε απόλυτα εν ονόματι της «ελευθερίας» το προκλητικό για το εθνικό αίσθημα βιβλίο της ιστορίας της Ρεπούση, επανέρχεται με μία ακόμη πρόκληση! Δεν είναι η πρώτη φορά και παλαιότερα στις αρχές με μέσα ακόμη της δεκαετίας του ’90 σε δήλωσή της σε τηλεοπτικό σταθμό η Μαριέττα Γιαννάκου είχε πει ότι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας θα το λύσουν… οι λαθρομετανάστες!
Συγκεκριμένα, η δήλωσή της στον Flash είχε ως εξής: «Η Ν.Δ. δεν προκρίνει κανένα δημοψήφισμα. Θεός φυλάξει! Σε ποια χώρα έγινε δημοψήφισμα για τέτοιο αντικείμενο;».
Ασφαλώς σε καμμία, γιατί σε καμμία χώρα δεν σκέφτηκε κανείς να δώσει ιθαγένεια σε λαθρομετανάστες!

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010

Προπαγάνδας εγκώμια !

Προπαγάνδα από την Αφροδίτη Αλ Σαλέχ στην Athens Voice

Η Αφροδίτη Αλ Σαλέχ έχει ένα άρθρο στην Athens Voice στο οποίο περιγράφει την ιστορία του Ριχάρδου ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα και πήρε την ελληνική ιθαγένεια στα 25 του, αφού την ζήτησε στα 20 του. Ο δε συγκεκριμένος υπηρέτησε κατόπιν στις Ειδικές Δυνάμεις. Ο πατέρας του μάλιστα ήταν (μάλλον) στην Ελλάδα νόμιμα όταν γεννήθηκε, αφού ήταν υπάλληλος ναυτιλιακής εταιρείας που μεταφέρθηκε από το Λίβανο στην Ελλάδα.

Το ενδιαφέρον σημείο είναι η κατακλείδα του άρθρου:
Με τη νέα χρονιά η κυβέρνηση φέρνει νομοσχέδιο βάσει του οποίου τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή ήρθαν σε μικρή ηλικία και φοίτησαν σε ελληνικό σχολείο για 3 ή 6 χρόνια θα μπορούν να λαμβάνουν την ελληνική ιθαγένεια.Η διαδικτυακή δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου που ολοκληρώθηκε την 7η Ιανουαρίου δημιούργησε την εντύπωση ότι οι Έλληνες αντιδρούν «καθέτως και οριζοντίως», για να χρησιμοποιήσω την έκφραση βουλευτή του ΛΑΟΣ. Τα σχόλια όμως στην ηλεκτρονική αυτή διαβούλευση σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικά της ελληνικής κοινωνίας. Όχι μόνο γιατί οι χρήστες του διαδικτύου δεν ξεπερνούν το 15% του πληθυσμού, αλλά και γιατί η ομοιομορφία των ενθέρμως αρνητικών μηνυμάτων πρόδιδε την προέλευση και το στόχο τους. Ήταν καταφανώς υποκινούμενα από συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα και λοιπούς σχηματισμούς που αναζητούν ταυτότητα, χώρο, αλλά και «πελατεία» (θορυβημένοι από την έλευση Σαμαρά).Στην πραγματικότητα, θα δυσκολευτούμε να βρούμε έναν Έλληνα που με το χέρι στην καρδιά θα δεχόταν να περνάνε τα παιδιά αυτά τόσες ματαιώσεις όσες και ο Ριχάρδος μόνο και μόνο επειδή το χρώμα τους ή και το ονοματεπώνυμό τους δεν προσομοιάζουν στα δικά μας.alsalech@gmail.com
Δυστυχώς όμως για την κ. Αλ-Σαλέχ, η ιστορία που περιγράφει δεν αποδεικνύει καθόλου πως όσοι φοίτησαν 3 ή 6 χρόνια σε ελληνικό σχολείο πρέπει να παίρνει την ελληνική ιθαγένεια.

Γιατί ο Ριχάρδος γεννήθηκε στην Ελλάδα από νόμιμο μετανάστη, έλαβε την 9ετή υποχρεωτική εκπαίδευση και πολιτογραφήθηκε κανονικά μέσα σε 5 χρόνια από τότε που το επεδίωξε. Μάλιστα το αίτημά του δεν ικανοποιήθηκε νωρίτερα για έναν καθαρά γραφειοκρατικό λόγο, ότι έπαιρνε την άδεια παραμονής του ληγμένη και έτσι δεν μπορούσε να κάνει αίτηση πολιτογράφησης. Η δε μετέπειτα θητεία του στις Ειδικές Δυνάμεις αποδεικνύει πως ένιωθε Έλληνας, σίγουρα περισσότερο από μερικούς Έλληνες που ούτε στις Ειδικές δυνάμεις επιδιώκουν να υπηρετήσουν αλλά και την ίδια την στράτευση αποφεύγουν.

Ποιο συμπέρασμα θα μπορούσε να βγάλει ένας λογικός άνθρωπος από μια τέτοια ιστορία;

Πως το ισχύον σύστημα δουλεύει, αλλά χρειάζεται βελτιώσεις για να αποφεύγεται η γραφειοκρατία.
  • Δεν φταίει ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας επειδή δεν μπορούσε να γίνει αθλητής του στίβου. Φταίει πιθανώς η νομοθεσία για τον αθλητισμό που αποκλείει από τις ομάδες τους αλλοδαπούς κατοίκους της Ελλάδας.
  • Δεν φταίει ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας που το Ελληνικό κράτος δεν του έβγαζε άδεια για μηχανάκι. Φταίει πιθανώς η νομοθεσία για τις Μεταφορές και οι γραφειοκράτες του Ελληνικού Δημοσίου.
  • Τέλος, δεν φταίει ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας για το γεγονός πως ο Ριχάρδος έπαιρνε την άδεια παραμονής του ληγμένη. Φταίει πιθανώς η νομοθεσία για τους μετανάστες ή οι γραφειοκράτες του Ελληνικού Δημοσίου.
Αν η κ. Αλ-Σαλέχ θέλει να μας πει πόσο καλό είναι να παίρνει την ελληνική ιθαγένεια κάποιος που πήγε τις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, ας βρει κάποιον που ΔΕΝ γεννήθηκε στην Ελλάδα, και που πήγε ΜΟΝΟ τις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα. Γιατί με αυτές τις χαλαρές προϋποθέσεις δίνει την ελληνική ιθαγένεια το νομοσχέδιο της κυβέρνησης που υπηρετεί.
http://d-politiki.blogspot.com/2010/02/athens-voice.html