Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Αφιερωμένο στην κοινωνία μας και στους δημοσιογράφους της !

John Swinton on the independence of the press

Variations on the quote below have been misattributed as a response to a toast, by John Swinton, as "the former Chief of Staff at the New York Times", before the New York Press Club in 1953. However, research reveals that Swinton (1829-1901), after moving to New York, wrote an occasional article for the New York Times and was hired on a regular basis in 1860 as head of the editorial staff. Afterward holding this position throughout the Civil War, he left the paper in 1870 and became active in the labor struggles of the day. He later served eight years in the same position on the New York Sun and later published a weekly labor sheet, John Swinton's Paper.
The remarks were apparently made by Swinton, then the preeminent New York journalist, probably one night in 1880. Swinton was the guest of honour at a banquet given him by the leaders of his craft. Someone who knew neither the press nor Swinton offered a toast to the independent press. Swinton outraged his colleagues by replying:
There is no such thing, at this date of the world's history, in America, as an independent press. You know it and I know it.
There is not one of you who dares to write your honest opinions, and if you did, you know beforehand that it would never appear in print. I am paid weekly for keeping my honest opinion out of the paper I am connected with. Others of you are paid similar salaries for similar things, and any of you who would be so foolish as to write honest opinions would be out on the streets looking for another job. If I allowed my honest opinions to appear in one issue of my paper, before twenty-four hours my occupation would be gone.
The business of the journalists is to destroy the truth, to lie outright, to pervert, to vilify, to fawn at the feet of mammon, and to sell his country and his race for his daily bread. You know it and I know it, and what folly is this toasting an independent press?
We are the tools and vassals of rich men behind the scenes. We are the jumping jacks, they pull the strings and we dance. Our talents, our possibilities and our lives are all the property of other men. We are intellectual prostitutes.
(Source: Labor's Untold Story, by Richard O. Boyer and Herbert M. Morais, published by United Electrical, Radio & Machine Workers of America, NY, 1955/1979.)

John Swinton (1703–1777) was a British writer, Fellow of the Royal Society,
Church of England clergyman and orientalist. In 1731 he was a fellow of
Wadham College, Oxford, but migrated to Christ Church in 1745. He contributed
to George Sale's Universal History. Swinton also contributed articles on the transcription
of the 'Ruins of Palmyra'. Beginning in 1749, Swinton donated a number of Roman coins
to the collection at Christ Church. From 1767 until the year of his death he was Keeper of
the Archives at Oxford University.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΙΕΣ


Μέσα σέ ὅλη τήν πνευματική σύγχυση τῆς ἐποχῆς μας παρατηροῦμε ὁρισμένους διανοητές νά ἀμφισβητοῦν τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί νά ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Νέος Ἑλληνισμός «κατασκευάσθηκε» τόν 19ο αἰῶνα καί ὅτι ἡ σχέση μας μέ τούς Ἀρχαίους Ἕλληνες καί τό Βυζάντιο-Ρωμανία εἶναι μύθος «ἐθνικιστικός». Βεβαίως στή χώρα μας ἔχουμε καί ὀρθῶς ἐλευθερία ἐκφράσεως. Ὅμως ἡ ἀνησυχία μας αὐξάνεται ὅταν τέτοιες ἀνιστόρητες ἀπόψεις ἐκφράζονται ἀπό συγγραφεῖς σχολικῶν βιβλίων καί ἀπό στελέχη πού διορίζονται σέ καίριες θέσεις τοῦ πάλαι ποτέ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καί Θρησκευμάτων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δογματίζουν αὐθαιρέτως καί ἀγνοοῦν ἤ διαστρέφουν τίς πάμπολλες ἱστορικές πηγές, οἱ ὁποῖες ἀποδεικνύουν τήν ἐθνολογική καί πολιτιστική συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. ὑπενθυμίζουμε μερικές χρήσιμες ἱστορικές ἀλήθειες: 
Μπορεῖ τό Βυζαντινό κράτος νά ἦταν πολυεθνικό καί ὁ Αὐτοκράτωρ νά διατηροῦσε γιά πολιτικούς λόγους τόν τίτλο «Βασιλεύς Ρωμαίων», ὅμως μέσῳ τῆς παιδείας καί τῆς γλώσσας τό κράτος διεκήρυττε τήν ἑλληνικότητά του. Ἡ Αἰνειάδα τοῦ Βιργιλίου, τό ἔπος τῆς λατινικῆς Ρώμης, οὐδέποτε ἐδιδάχθη σἐ ὁποιαδήποτε βαθμίδα τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως μικροί καί μεγάλοι μάθαιναν ἀπό στήθους τά Ὁμηρικά ἔπη.
Τό 1250, μετά τήν κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Σταυροφόρους, ὁ Αὐτοκράτωρ τῆς Νικαίας Ἰωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης γράφει πρός τόν Πάπα Νικόλαο Θ΄ ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί Αὐτοκράτορες χρησιμοποιοῦν τόν τίτλο «Βασιλεύς Ρωμαίων», ἀλλά κατάγονται ἀπό τό ἀρχαῖο γένος τῶν Ἑλλήνων, τό ὁποῖο γέννησε τή σοφία τοῦ κόσμου. Προσθέτει δέ ὅτι στούς Ἕλληνες ἐδόθη ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο ἡ Πόλις καί ὅτι οἱ οἰκογένειες Δούκα καί Κομνηνῶν εἶναι ἑλληνικές. (1)
Κατά τή συγκινητική τελευταία ὁμιλία του πρός τούς πολιορκημένους στίς 28-5-1453 ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος -ὅπως καταγράφει ὁ Φραντζῆς- χαρακτηρίζει τούς ὑπηκόους του ἀπογόνους Ἑλλήνων καί Ρωμαίων καί τήν Κωνσταντινούπολη καταφύγιο τῶν Χριστιανῶν, «ἐλπίδα καί χαράν πάντων τῶν Ἑλλήνων».
Στή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ἡ ἑλληνική συνείδηση διατηρεῖται στίς ψυχές τῶν κατατατρεγμένων προγόνων μας χάρις κυρίως στούς ἐκκλησιαστικούς ἄνδρες. Γύρω στό 1700 ὁ φλογερός ἱεροπῆρυξ καί Ἐπίσκοπος Κερνίτσης καί Καλαβρύτων Ἠλίας Μηνιάτης ὁμιλῶν στή Βενετία παρακαλεῖ ὡς ἑξῆς τήν Παναγία: «Ἕως πότε πανακήρατε Κόρη τό τρισάθλιον Γένος τῶν Ἑλλήνων ἔχει νά εὑρίσκεται εἰς τά δεσμά μιᾶς ἀνυποφέρτου δουλείας....». (2)
Κατά τήν περίοδο αὐτή χρησιμοποιοῦνται καί τά τρία χαρακτηριστικά ὀνόματα:Ἕλλην, Ρωμηός, Γραικός. Τό Γραικός στό στόμα τῶν ξένων δέν ἔχει πάντα θετική σημασία, ὅμως χρησιμοποιεῖται καί ἀπό πολλούς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες συγγραφεῖς. Π.χ. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στά τέλη τοῦ 18ου αἰῶνος ὀνομάζει τήν Ἑλλάδα Γραικία (3). Τήν σύνθεση καί τῶν τριῶν ὀνομάτων βλέπουμε στό ποίημα «Ἅλωσις Κωνσταντινουπόλεως» τοῦ Ἐπισκόπου Μυρέων Ματθαίου τό 1619:
Ἀλλοίμονον, ἀλλοίμονον στό γένος τῶν Ρωμαίων....
Ὦ, πῶς ἐκαταστάθηκε τό γένος τῶν Ἑλλήνων...
Σ’ἐμᾶς εἰς ὅλους τούς Γραικούς νά ἔλθῃ τούτ’ τήν ὥρα. (4)


Οἱ Ἕλληνες ἀκόμη καί μέσα στή δυστυχία καί τή μερική ἀγραμματωσύνη λόγῳ δουλείας- δέν λησμονοῦν τίς ἀρχαῖες ἑλληνικές ρίζες τους. Ἀπό τό 1529 μέχρι τό 1821 τό δημοφιλέστερο λαϊκό ἀνάγνωσμα εἶναι «Ἡ Φυλλάδα τοῦ Μεγαλέξανδρου» πού θυμίζει τή δόξα τῶν Ἑλλήνων Μακεδόνων. Στούς νάρθηκες πολλῶν ναῶν καί μοναστηριῶν ζωγραφίζουν οἱ ἁγιογράφοι τούς ἀρχαίους Ἕλληνες σοφούς γιά νά δείξουν στό ἐκκλησίασμα καί στούς μαθητές τῶν Κρυφῶν Σχολειῶν ποιά εἶναι ἡ πραγματική καταγωγή τους. Λίγα χρόνια πρίν ἀπό τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση οἱ ναυτικοί μας τοποθετοῦν στά πλοῖα τους ὡς ἀκρόπρωρα τά κεφάλια μεγάλων μορφῶν τῆς Ἀρχαιότητος, ὅπως τοῦ Θεμιστοκλέους κ.ἄ.
Ἀλλά καί ἡ σύνδεση μέ τή βυζαντινή Ρωμηοσύνη ( ὁ ὅρος ἀπό τή Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη) παραμένει σταθερή καί διατρανώνει τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τά Συντάγματα τῶν Ἐθνοσυνελεύσεων τοῦ Ἀγῶνος (1821-1827) καθιερώνουν ὡς νομοθεσία τῆς Νέας Ἑλλάδος «τούς νόμους τῶν Χριστιανῶν ἡμῶν Αὐτοκρατόρων». Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς ἐλεύθερης Ἑλλάδος, θεσμοθετεῖ τήν Ἑξάβιβλο τοῦ Κωνσταντίνου Ἀρμενοπούλου, ἕναν βυζαντινό κώδικα τοῦ 1345, ὡς τό ἀστικό δίκαιο τῆς χώρας καί τοῦτο ἴσχυσε μέχρι τό 1946!
Οἱ ἀγωνιστές τοῦ 1821 αἰσθάνονταν ὅτι συνεχίζουν καί τήν ἀρχαία ἑλληνική καί τή βυζαντινή παράδοση. Σέ ἰταλική ἐφημερίδα τοῦ 1821 ἀναφέρονται τά λόγια τοῦ Ἀθανασίου Διάκου ὅτι ἀγωνίζεται «γιά τόν Χριστό καί γιά τόν Λεωνίδα» (5). Καί ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συζητῶντας μέ τόν Ἄγγλο Ναύαρχο Χάμιλτον θεωρεῖ ἑαυτόν ὡς συνεχιστή τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε συνθηκολόγησε, καί χαρακτηρίζει τό Σοῦλι καί τή Μάνη μαζί μέ τούς κλεφταρματολούς ὡς τή φρουρά τοῦ τελευταίου Βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορος.
Εἶναι, λοιπόν, ἀντεπιστημονική θέση καί φανατική ἰδεοληψία ἡ προσπάθεια νά μᾶς πείσουν κάποιοι ὅτι δῆθεν μέχρι τό 1821 δέν ξέραμε ποιοί εἴμαστε καί ὅτι ὁρισμένοι διανοητές δημιούργησαν ἕνα τεχνητό νεοελληνικό ἔθνος. Ὅσοι ψάχνουν γιά τεχνητά ἔθνη ἄς μήν ματαιοπονοῦν ἀλλοιώνοντας τήν ἐλληνική Ἱστορία. Ἄς κοιτάξουν λίγα πρός βορρᾶν καί θα βροῦν τό τεχνητό «μακεδονικό ἔθνος» τῶν Σκοπίων. Ἐμεῖς θά μελετοῦμε τήν ἱστορική ἀλήθεια χωρίς φόβο καί πάθος καί θά διατηροῦμε τήν ἑλληνική μας συνείδηση ἐνθυμούμενοι ὅτι ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί δεχόμαστε τόν γνήσιο πατριωτισμό καί ἀπορρίπτουμε τά δύο ἄκρα:Τόν ἐθνοφυλετισμό καί τόν ἐθνομηδενισμό.

(1) Ἀπ. Βακαλοπούλου, Πηγές Ἱστορίας τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, Α΄τόμος, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 50-53.
(2) Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Τουρκοκρατία, ἐκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, Ἀθήνα 1988, σελ. 207.
(3) Στό ἔργο του «Ὁμολογία Πίστεως». Κυκλοφορεῖται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Παροναξίας σέ πανομοιότυπη ἔκδοση τῆς Α΄ ἐκδόσεως
τοῦ 1819, Νάξος 2009.
(4) Ἀνθολογεῖται στή «Βυζαντινή Ποίηση» τοῦ Γεωργίου Ζώρα. Τό βρῆκα στό βιβλίο τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ:1204, ἡ Διαμόρφωση τοῦ Νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ, Ἐναλλακτικές Ἐκδόσεις, Ἀθήνα 2007 ( Β΄ἔκδοση), σελ. 44.
(5) Κωνσταντίνου Σάθα «Ἕλληνες Στρατιῶται ἐν τη Δύσει», ἐκδόσεις ΦΙΛΟΜΥΘΟΣ, Ἀθήνα 1993, σελ. 65.
αναδημοσίευση από το ΡΕΣΑΛΤΟ 
http://resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4027
Σημείωση ΡΕΣΑΛΤΟ:
Ο Κωνσταντίον Χολέβας είναι πολιτικός επιστήμων

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

Γιώργος Σεφέρης


 

Ἄρνηση

Στὸ περιγιάλι τὸ κρυφὸ
κι ἄσπρο σὰν περιστέρι
διψάσαμε τὸ μεσημέρι
μὰ τὸ νερὸ γλυφό.
Πάνω στὴν ἄμμο τὴν ξανθὴ
γράψαμε τ᾿ ὄνομά της
ὡραῖα ποὺ φύσηξεν ὁ μπάτης
καὶ σβήστηκε ἡ γραφή.
Μὲ τί καρδιά, μὲ τί πνοή,
τί πόθους καὶ τί πάθος
πήραμε τὴ ζωή μας· λάθος!
κι ἀλλάξαμε ζωή.
 ----------------------------------------------------
Αφιερωμένο σε όλους τους Έλληνες που, με επιλογή και επίγνωση,
είναι Ελληνιστές σε μία εποχή πολύ σκοτεινή!


Έκθεση για τον Όμηρο

Βιέννη- Στον αρχαίο Έλληνα ποιητή Όμηρο, «το μεγαλύτερο ποιητή όλων των αιώνων», είναι αφιερωμένη η μεγάλη έκθεση με τίτλο «Το φαινόμενο Όμηρος σε παπύρους, χειρόγραφα και έντυπα», που εγκαινίασε στο ξακουστό Μουσείο Παπύρων της Αυστριακής Εθνικής Βιβλιοθήκης στα παλιά ανάκτορα  Χόφμπουργκ, στη Βιέννη, ο υπουργός Επιστημών και Έρευνας της Αυστρίας, Γιοχάνες Χαν.
...

«Κέντρο Παγκόσμιου Ελληνισμού»



Ιδρύθηκε στην Αθήνα το «Κέντρο Παγκόσμιου Ελληνισμού», από προσωπικότητες της Ελλάδος, της Κύπρου και της ανά τον κόσμο Ελληνικής Ομογένειας, με σκοπό την ανάδειξη του έργου και των δραστηριοτήτων των Αποδήμων! Το PORTAL των Ελλήνων της Διασποράς, αναγγέλλει την είδηση με χαρά, αλλά και ικανοποίηση γιατί το Κέντρο αυτό, καλύπτει -όπως προκύπτει από τους στόχους του, που δημοσιεύουμε στη συνέχεια- ένα μεγάλο και σοβαρό κενό που υπήρχε! Το «GREEKINSIGΗΤ» παραθέτει παράλληλα και τα ονόματα των ιδρυτικών και επιτίμων μελών, καθώς και των υποστηρικτών του Κέντρου, από την Μητέρα-Πατρίδα και την Ομογένεια.

Το Κέντρο Παγκόσμιου Ελληνισμού ιδρύθηκε με στόχο την αναζήτηση και καταγραφή των απανταχού Ελλήνων, Ελλαδικής και Κυπριακής καταγωγής, που είναι εγκατεστημένοι σε χώρες των πέντε ηπείρων και διαπρέπουν στις επιστήμες, τέχνες, την πολιτική, την οικονομία και άλλους τομείς, ώστε να επιτευχθεί η διασύνδεση, σύσφιξη των σχέσεων και η μεταξύ τους συνεργασία.

Με την ίδρυση του Κέντρου Παγκόσμιου Ελληνισμού επιδιώκεται η προβολή  και προώθηση των εθνικών θεμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως ορίζουν οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και οι αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βασικός επίσης στόχος του Κέντρου είναι να εξυπηρετεί την ανάδειξη και προστασία του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας, του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης.

Ειδικότερα επιδιώκεται:... βλ.: http://www.greekinsight.com/

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010


Δεν πάει άλλο
Δεν πρέπει να επιτραπεί κάποιοι να αποφασίζουν για το μέλλον μας ερήμην μας.
Πολίτης είναι αυτός που τις υποθέσεις της πόλης του τις κάνει προσωπική του υπόθεση.
ΘΕΛΩ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Κων/νος Ρωμανός - ένα επίκαιρο καΙ συγκλονιστικό άρθρο;


«Ελληνικο Έθνος η Πολυπολιτισμός»;
Κυρίες και Κύριοι
Σήμερα βιώνουμε στην Ελλάδα μια μοναδική για τα ευρωπαϊκά δεδομένα
ενορχηστρωμένη επίθεση κατά του έθνους, τόσο σε θεωρητικό όσο σε πολιτικό
επίπεδο. Από τους κουκουλοφόρους και λοιπούς οπαδούς της τηλεκατευθυνομενης
αναρχίας (συμπεριλαμβανομένων μεγάλου αριθμού δήθεν οικολογικών ομάδων από
τις οποίες δεν θα περίμενε κανείς να έχουν άποψη επί του θέματος) έως το κόμμα του
Συνασπισμού, τον αρχηγό και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας,
του κυβερνώντος κόμματος ,αλλά και από μεγάλο αριθμό μελών της
πανεπιστημιακής κοινότητας ακούμε τα τελευταία χρόνια όσα επιχειρήματα της
σύγχρονης αγγλοσαξονικής βιβλιογραφίας μεταπρατικά εισήλθαν στον ελληνικό
χώρο, (αλλά και της παλαιότερης διεθνιστικής φιλολογίας του αριστερού χώρου κατά
τον 19ο και αρχές του του 20ου αιώνα) για να πλήξουν την ιδέα του έθνους.
Σημειωτέον ότι η εκστρατεία αυτή απεχθάνεται τον επιστημονικό διάλογο και έχει
καθαρά δημαγωγικό –συνθηματολογικό χαρακτήρα σταυροφορίας από θέσεως
ισχύος. Αυτή η στάση είναι γνωστή από την πολιτική – στη χειρότερή της εκδοχή –
αλλά ανάξια του επιστημονικού προσωπικού της χώρας. Εν τούτοις με την απόλυτη
συνεργία των κεντρικών ΜΜΕ, την δράση μη κυβερνητικών οργανώσεων και
άφθονες επιδοτήσεις, την πλύση εγκεφάλου, επι μια δεκαετία, των νέων δασκάλων
στα παιδαγωγικά τμήματα των πανεπιστημίων, η προπαγάνδα κατά του έθνους έχει
ήδη επιδράσει βαθειά σε μεγάλα τμήματα της νεολαίας. Με την αρωγή δε του
Υπουργείου Παιδείας και των νέων σχολικών βιβλίων που εισήχθησαν στα σχολεία
το 2006, όπου πλέον είχε δημιουργηθεί η κρίσιμη μάζα διδασκóντων ανεθνικών
«πολυπολιτισμικών» πεποιθήσεων εναρμονισμένων με αυτές των νέων βιβλίων, η
αποδόμηση της εθνικής αρχής γίνεται πλέον στην Ελλάδα με ορίζοντα μέλλοντος
κεντρικό στοιχείο της πολιτικής μας παιδείας.
Έτσι π.χ. τα έθνη έξαφνα αποκαλούνται, από τους ίδιους οικολόγους που
τραγουδούν το αθώο τραγουδάκι «είμαστε όλοι παιδιά της Γής», «κηλίδες αίματος
στο προσωπο της γης (!)» θέση η οποία θεραπεύεται στο ελληνικό πανεπιστήμιο
από καθηγητές όπως π.χ. η κα Ρεπούση. Φραγκουδάκη, Θ.Δραγώνα , Α. Λιάκος, κλπ.
Εδώ αφ`ενός προβάλεται η Γη ως φυσικό μέγα οικοσύστημα που εμπεριέχει όλα τα
επιμέρους αλληλεξαρτώμενα οικοσυστήματα με τον άνθρωπο μέσα σ` αυτά, αφ`
ετέρου διαπλέκεται αριστοτεχνικά με την πολιτική έννοια της «κοσμόπολης» ως
κοινής δήθεν πατρίδας όλων των ανεθνικών κοσμοπολιτών του ελλαδικού χώρου. Η
έννοια «Γη» εισάγεται επομένως ως υποκατάστατο της ελληνικής πατρίδας, η οποία
ως «κηλίδα αίματος»,δηλαδή έθνος, είναι δήθεν ηθικά απαράδεκτη.
Ακούγεται ότι 1200 οργανώσεις με αυτά τα πιστεύω δρούν ήδη στην Ελλάδα, από
την Κρήτη ως την Κομοτηνή. Η ύπαρξη τους αποτελεί μνημείο των μεθόδων
αποσάθρωσης της εθνικής αρχής, όπως αυτές υπο τον όρο «soft power» των ΗΠΑ
περιγράφονται διεξοδικα από τον καθηγητή Παναγιώτη Ήφαιστο. Γεννάται εδώ το
ερώτημα : τι έχουν πράξει καθ` όλο το χρονικό αυτό διάστημα κατίσχυσης του
αντεθνισμού εκείνοι οι Έλληνες επιστήμονες που δεν έχουν αμέσως ή εμμέσως
εξαγορασθεί, προκειμένου να εκφέρουν τον από τον ελληνικό λαό δικαίως
αναμενόμενο αντίλογο σ` αυτό το εισαγόμενο συνοθύλευμα εντέχνως δομημένων
ασυναρτησιών; Γιατί δεν υπέδειξε η σοβαρή ελληνική επιστήμη ότι ο όρος
«κοσμοπολιτισμός» και «κοσμόπολις» είναι όροι στωϊκοί της ελληνικής φιλοσοφίας,
δηλαδή από την πολιτισμένη ανθρωπότητα γενικώς αναγνωρισμένη κατάκτηση του
ελληνικού πνεύματος του Ανθρωπισμού( το ίδιο ακριβώς ισχύει για τον όρο
«οικουμένη» (κατοικημένη γή), οικομενικός και οικουμενικότητα που έχουν
υιοθετήσει οι χριστιανικές εκκλησίες). Κατά ποιαν λογικήν ταυτίζεται από τους
ανελλήνιστους μεταπράτες ο ελληνισμός με την έννοια του στενού τοπικισμού και
βρίσκεται δήθεν σε αντίθεση με το ιδανικό της οικουμενικότητας?
Γιατί , περαιτέρω, δεν κατεδείχθη, όπως π.χ. στον συλλογικό τόμο της Mάρθα
Nussbaum «Πατριωτισμός ή κοσμοπολιτισμός;» αποσαφήνισαν σοβαροί δυτικοί
στοχαστές,( όπως άλλωστε πολύ πριν από αυτούς ο στωϊκός φιλόσοφος Ιεροκλής) ότι
η αγάπη του τόπου όπου γεννιέται και ανδρώνεται ο άνθρωπος (κατά προέκτασιν της
οικείωσης προς εαυτόν) είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να φθάσει κανείς στην
αγάπη της ανθρωπότητας; Γιατί επιτρέψαμε η αγάπη του οικείου και των δικών μας
ανθρώπων να δυσφημισθεί, όπως το θέλει η προπαγάνδα, ως συνώνυμο του
εγωϊσμού, σε αντιθετική δήθεν σχέση με την αγάπη του Άλλου, τον αλτρουϊσμό;
Γιατί δεν φροντίσαμε να καταδείξουμε στους μεταπράττες κακοχωνεμένων
φιλοσοφημάτων ότι η αγάπη που συνέχει την κοινότητα των ομοίων, των ανθρώπων
με κοινή καταγωγή,(« το ομογενές προς το ομογενές» των στωϊκών) όχι μόνον δεν
αποτελεί «ρατσισμό» και «ξενοφοβία» αλλά είναι, αντιθέτως, ως αφετηρία της
φυσικής κίνησης της ολοένα επεκτεινόμενης από το κέντρο προς την
περιφέρεια .Συμπάθειας ( μιας εννοιας που ανεπτυξε συστηματικα ο στωϊκος
φιλοσοφος Ποσειδωνιος) αναγκαία προϋπόθεση για την αγάπη της ανθρωπότητας
ολάκαιρης, προϋπόθεση του Ανθρωπισμού; Γιατί επιτρέψαμε στην προπαγάνδα να
μεταλλάξει την ελληνική φιλοξενία σε ξενοφιλία, την οικείωση σε αλλοτρίωση; Γιατί
επιτρέψαμε να δυσφημισθεί ανέσχυντα ο ελληνικός οικουμενισμός ως δήθεν «στείρος
ελληνοκεντρισμός»? Γιατί δεν διακρίναμε εγκαίρως ότι στόχος της αλλοκεντρικής,
«πολυπολιτισμικής» προπαγάνδας είναι στην πραγματικότητα η απόρριψη των δικών
μας ανθρώπων, η οικειοφοβία ? Προς αυτήν την κατεύθυνση παραπέμπει και το
σύνθημα « είμαστε όλοι μετανάστες!»
Ακόμα και ανώτατοι πολιτικοί αξιωματούχοι εκόντες-άκοντες έχουν περιπέσει
στην ως άνω σύγχιση. Έτσι π.χ. η νυν υπουργός εξωτερικών της Ελλάδος σε
παρουσίαση βιβλίου που έγινε πριν λίγους μήνες στην Στοά του Βιβλίου είπε σε
ομιλία της με θέμα τις «μακεδονικές ταυτότητες» ότι για να αγαπήσεις το δικό σου
έθνος πρέπει να μισήσεις τα άλλα έθνη! (Κατήγγειλε την φιλοπατρία, δηλαδή ως
ακραιο εθνικισμό). Δεν στάθηκε η κα. υπουργός να σκεφθεί αν αυτό δεν σημαίνει
επισης ότι και η φυσική αγάπη προς τον πατέρα της έχει κατά προέκτασιν ως
προϋπόθεση το μίσος προς όλους τους άλλους πατέρες αυτής της Γής, πράγμα
προφανές αστείο.
Χρεώνει η προπαγάνδα στα έθνη- κράτη όλους τους πολέμους και την
επιθετικότητα αυτού του πλανήτη, ξεχνώντας ότι και πριν από τα έθνη-κράτη οι
αυτοκρατορίες έκαναν πολέμους, αλλά και στα πλαίσια του ιδίου έθνους π.χ των
Ιταλών της Αναγέννησης ή. των Αρχαίων Ελλήνων πολέμους έκαναν και οι πόλεις –
κράτη και πρίν από αυτές οι πρωτόγονες φυλές επίσης με τον ίδιο ζήλο πολεμούσαν
μεταξύ τους. Ο πόλεμος δεν εφευρέθηκε τα τελευταία διακόσια χρόνια, όταν δηλαδή
στην Ευρώπη τα προυπάρχοντα έθνη, έχοντας καταλύσει την δυναστική φεουδαρχική
αρχή, θωράκισαν την αυτοδιάθεση τους δια της δημιουργίας ιδίας κρατικής
εξουσίας. Ο πόλεμος είναι προαιώνιο κακό της ανθρωπότητας και οι μεγαλύτεροι
σοφοί-ανθρωπιστές που ασχολήθηκαν με το τεράστιο αυτό πρόβλημα δεν στάθηκαν
ικανοί να μεταβάλλουν αυτήν την κατάσταση.
Βέβαια βολεύει σήμερα η ψευτοεπιστημονική ταύτιση του φαινομένου του
πολέμου με την αρχή του έθνους, γιατί; Διότι επιτρέπει να προβληθεί ο
«πολυπολιτισμός»,δηλαδή ο πολυεθνοτισμός ως φάρμακο και θεραπεία. Προβάλλεται
ως αντίδοτο η ιδέα μιας κρατικής εξουσίας η οποία απορρέει δήθεν «δημοκρατικά»
από πολλές συνιστώσες εθνότητες. Και αυτό στήνεται με σπουδή, μονομερώς και
αποκλειστικά, στον δικό μας, μικρο ελληνικό χώρο , δηλαδή τον χώρο που
χρειάζεται για την αναπαραγωγή του το ελληνικό γένος! Όμως η αρχή του ενός
κράτους με πολλές συνιστώσες εθνότητες δεν είναι άλλο από την παλιά, γνωστή μας
αρχή της αυτοκρατορίας, την αυτοκρατορική αρχή. Αν πιστέψουμε τον Νεγρι και την
συζήτηση στα αμερικανικά πανεπιστήμια, η αυτοκρατορία ξανάρχεται, η
αυτοκρατορία ξαναχτυπάει. Ποιόν; μα τα έθνη-κράτη, που θέλουν την κρατική
εξουσία φύλακα του έθνους, της ιδιοσυστασίας του πολιτισμού του και εγγυητή της
μελλοντικής αναπαραγωγής του. Την αυτοκρατορική αρχή υπηρετούν λοιπόν οι
ντόπιοι γενίτσαροι- αποδομητές του ελληνικού έθνους, προς χάριν μιας ουτοπικής
παγκόσμιας κυβέρνησης διαλύουν το υπαρκτό ελληνικό έθνος και τους φυσικούς
δεσμούς της κοινωνίας των ανθρώπων πανάρχαιας κοινής καταγωγής που αποτελούν:
το ένδοξο γένος των Ελλήνων, το δικό μας γένος!
Αν η Ελλάδα είναι να προκαλέσει σε μικρή κλίμακα προμαχόνα μιας
προβαλλόμενης παγκόσμιας αυτοκρατορίας που θα διοικείται από κάποια- προς το
παρόν ανεξιχνίαστη- υπερκυβέρνηση, αν η Ελλάδα προορίζεται μόνη αυτή από όλα
τα έθνη της Ευρώπης να θυσιαστεί στον βωμό της αυτοκρατορικής αρχής και το
ελληνικό γένος «διεθνοποιούμενο να αυτοκτονήσει- ή να το «αυτοκτονήσουν»- θα
αποτελέσει η θυσία αυτή άραγε μια συμβολή στην παγκόσμια ειρήνη στα πλαίσια
μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας; Όχι
βέβαια, εφόσον όπως οξυδερκώς σημείωσε ο Παναγιώτης Κονδύλης και μέσα στα
πλαίσια ενός παγκοσμίου κράτους δεν θα εξέλειπαν οι εμφύλιοι πόλεμοι! Δεν
γνωρίζουμε ταχα από την ιστορία εμφυλίους πολέμους μέσα στα όρια των κρατών?
Τι θα μπορούσε ν` αλλάξει σ` αυτό η τυχόν παγκοσμιοποίηση της αυτοκρατορικής
αρχής; Μήπως η εφαρμογή της δικτατορίας στο υπερκράτος; (Ο λόγος που ο
διαφωτιστής φιλόσοφος ΚΑΝΤ απέρριψε στο σύγγραμα «Αιώνια Ειρήνη» ένα
παγκόσμιο υπερκράτος ως ευκταία προοπτική). Μήπως μια υπερσύχρονη δικτατορία
γεννετικών μεταλλάξεων και ελέγχου του νού του Ανθρώπου; Και είναι άραγε
έτοιμοι οι ντόπιοι μεταπράττες της νεοταξιτικής κριτικής κατά του έθνους να
διασφαλίσουν την παγκόσμια ειρήνη με τίμημα την ανθρώπινη ακεραιότητα και
αξιοπρέπεια;
Αν κρίνουμε από τον συνομωτικό, αυταρχικό τρόπο με τον οποίο επιβάλουν
πραξικοπιματικά την μετάλλαξη του Έλληνα εις άλλον είδος, (μια μετάλλαξη όχι
απλώς ιδεολογική-ανεθνική, άπατρις ιδεολογία και παιδεία- αλλά και βιολογική δια
της επιγαμίας με εκατομμύρια αλλοφύλλων εποίκων-λαθρομεταναστών), αν κρίνουμε
από τον οπορτουνισμό τους απέναντι στα καλέσματα της Υπερδύναμης, αν κρίνουμε
από την δυσοσμία της «προδοσίας και της ασκήμιας» (Μίκης Θεοδωράκης) που
συνοδεύει κάθε τους έκφραση, δεν μπορούμε παρά να συμπεράνουμε ότι η
αλλοτρίωση που δόλια επιβάλλουν στο γένος των Ελλήνων είναι και δεν μπορεί παρά
να είναι προάγγελος της αλλοτρίωσης του ανθρώπινου γένους στο σύνολό του.
Αν πέσει η Ελλάδα, αν εξαφανισθεί ο υπαρκτός Ελληνισμός, αν υπερισχύσουν
εδώ οι δυνάμεις του χάους, θα έχει ανοίξει ο δρόμος για την πτώση της
Ανθρωπότητας, τουλάχιστον της πολιτισμένης ανθρωπότητας όπως την συνέλαβε και
εξέφρασε το Ελληνικό Πνεύμα στην νομοτέλειά της.
Μεγάλε Έλληνα, μεγάλε Ίωνα Δραγούμη!
Που είσαι σήμερα, την ώρα των νάνων του πνεύματος, των γενίτσαρων που
επιφέρουν το λυκόφως της Ελλάδος; Που είσαι να κηρύξεις πάλι αυτό που έχομε
απόλυτη ανάγκη, την «ομορφιά των εθνών», που είναι η ιδιοσυστασία του πολιτισμού
τους; Να μας εξηγήσεις, όπως τόσο πειστικά το έκαμες στο έργο σου «Ελληνικός
Πολιτισμός», ότι σκοπός του έθνους είναι ο πολιτισμός, ότι η πολυμορφία των
τοπικών πολιτισμών είναι ο πλούτος της ανθρωπότητας, τα χίλια άνθη που ανθίζουν
στο περιβόλι του Ανθρώπου;
Να μας εξηγήσεις ότι το κράτος ένα χρέος έχει, το να εξασφαλίζει όσο καλύτερα
μπορεί το «άνθισμα του έθνους» (Ελλην. Πολιτισμός σελ. 69), να μας το εξηγήσεις
σήμερα που το κράτος μας παραπαίει, που σκοπό έχει βάλει όχι πλέον τη σωτηρία
του έθνους αλλά όλο πιο απροκάλυπτα την καταστροφή του έθνους˙ του ίδιου του
έθνους που εντέλλεται να διαφυλάξει! Σήμερα, που υπουργοί αυτού του έθνους όπως
ο Δικαιοσύνης Χατζηγάκης ισχυριζόνται μέσα στην ίδια την Βουλή των Ελλήνων ότι
το έθνος είναι από τη φύση του «επιθετικό» και «δεν εγγυάται τα ανθρώπινα
δικαιώματα»(!) που μπορεί να υπάρχουν μόνο στον πολυπολιτισμό! Σήμερα, που ο
αρχηγός της αντιπολίτευσης Γ. Παπανδρέου θα πει στο Γαλλικό Ινστιτούτο κατά την
παρουσίαση βιβλίου του Λιονέλ Ζοσπέν (Μαϊος 2006) «ότι εάν βασίσουμε την
ταυτότητα μας αποκλειστικά στη θρησκεία, την εθνική ή φυλετική καταγωγή, τότε
επιλέγουμε κοινωνίες είτε θεοκρατικές, είτε βαθιά αυταρχικές, ρατσιστικές ή ακραία
εθνικιστικές». (Εννοώντας ότι δήθεν μόνο στον πολυπολιτισμό μπορούμε να
στηριχθούμε !)
Και ποιός έδοσε σ` όλους αυτούς τους καταστροφείς της εθνικής αρχής
αξιώματα, ελευθερίες, βήμα για να εκφράζουν τις υποβολιμιαιες διδαχές τους αν όχι
το έθνος που υποσκάπτουν; Ποιος θεσμοθέτησε συντάγματα δημοκρατικά,
νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία, ελευθερία λόγου, θρησκευτικών
πεποιθήσεων, ελευθερία συναθροίσεων, ισότητα μπροστά στο νόμο αν όχι το
καταφρονημένο από τους άφρονες αυτούς έθνος;
Που είσαι, μεγάλε Έλληνα Ίωνα Δραγούμη να μας διδάξεις σήμερα πώς η
παράδοση και η ιστορία κάνουν τα μέλη μιας φυλής έθνος (Ελλην. Πολιτισμός σελ.
89) και ότι το έθνος δημιούργησε το κράτος για να προστατεύεται μέσω αυτού, κι ότι
το έθνος είναι μια οικογένεια από κοινότητες; («οι τρεις προκηρύξεις» σελ. 151)
Η σεχταριστική μεταπραττική επιστήμη των Α. Λιάκου και ΣΙΑ επιδιώκει
σήμερα να μας πείσει ότι το νέο κράτος του 1830 δημιούργησε εκ του μηδενός το
ελληνικό έθνος. Αντιθέτως , ο ειδικός σε θέματα εθνογένεσης καθηγητής της
Τυβίγγης Langewiesche και πολλοί άλλοι συνοψίζοντας τα αποτελέσματα της
εγκυρότερης σύγχρονης έρευνας εξήγησαν πως το γερμανικό έθνος ως κοινότητα
ανθρώπων κοινής καταγωγής προηγήθηκε βεβαίως κατά πολύ του κράτους που
δημιουργήθικε το 1870. Κατα πολλούς Γερμανούς ιστορικούς ένα έθνος είναι μια
«κοινότητα πεπρωμένου» - Schicksalsgemeinschaft. (Αυτά σε σειρά δημοσιευμάτων
του περιοδικού Spiegel αρχές του 2207.) «Ήτε το θέλουμε ήτε όχι», είπε ο καθηγητής
Langewiesche, «καμία έξω από το έθνος αρχή δεν συγκίνησε τόσο τους ανθρώπους
τα τελευταία 200 χρόνια ώστε να δίνουν και τη ζωή τους γι` αυτήν».
Αλλά τι πειράζει τον καθηγητή Α. Λιάκο αν σφάλλει ισχυριζόμενος ότι το
κράτος δημιούργησε το 1830 το δήθεν ανύπαρκτο προηγουμένως ελληνικό έθνος; Ο
Α. Λιάκος γνωρίζει ορθά κάτι γι` αυτόν πολύ σημαντικότερο, ότι το κράτος αν δεν
εδημιούργησε, όμως είναι εις θέσην να καταστρέψει το έθνος. Άλλο η δημιουργία
άλλο η καταστροφή.
Σήμερα κι όλας. Δια της αφελληνισμένης παιδείας. Και δια του
«πολυπολιτισμού» που στηρίζεται στη λαθρομετανάστευση.
Ο Ίωνας Δραγούμης είπε πως η ελληνική γη χρειάζεται χέρια να την
δουλέψουμε, γιατί τα παιδιά της την αφήνουν και φεύγουν. Αν εξακολουθήσει αυτό,
είπε το 1913 ο Ίων, θ` άρθουνε σίγουρα, σήμερα –αύριο, ξένοι να εκμεταλλευτούν
τον τόπο μας («τρεις προκηρύξεις» σελ. 135).
Η προφητεία επαληθεύτηκε. Πιστή στα κελεύσματα της αυτοκρατορίας, η
ελληνική ελίτ επέτρεψε και επιτρέπει την μαζική είσοδο ξένων στην ελληνική γη που
ερημώθηκε μετά τον καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο 1946-9. Την ελληνική δε
υπογεννητικότητα του 0,9% (μεγαλύτερη της Ευρώπης και από τις μεγαλύτερες
παγκοσμίως) θα υπεραναπληρώσουν ευτυχώς , μας βεβαιώνουν οι μισέλληνες της
διοίκησης, το «Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής» παρά τω υπουργείω
Εσωτερικών, η «Κοινωνία Πολιτών» κλπ.: οι ελληνοποιημένοι ξένοι(!) Καμία
βεβαίως ενίσχυση της ελληνίδας μητέρας και της ελληνικής οικογένειας δεν
προβλέπεται από την εποχή Σημίτη και εντευθεν. Προς τι άλλωστε να ενισχυθεί το
επάρατον ελληνικό έθνος; Γι` αυτό θέλουμε «πολυπολιτισμό», γι`αυτό προωθούμε
εποικισμό και συγκυβέρνηση της Ελλάδος με ξένους των Βαλκανίων της Ασίας και
της Αφρικής γι`αυτό προωθούμε την δημιουργία ενός υβριδικού πολιτισμού που δεν
θα φέρει αντίσταση στην συρρίκνωση της ελληνικής επικρατείας προς όφελος της
Νέας Τάξης Πραγμάτων στην περιοχή και του Κεφαλαίου που δεν γνωρίζει πατρίδες;
(οι Προλετάριοι έχουν πατρίδα, είπε ο σοφός , το Κεφάλαιο είναι δεν έχει).
Τι πειράζει επομένως λοιπόν που ξένα δημογραφικά ινστιτούτα προβλέπουν
συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού στα 2.5 εκατομμύρια για το 2050;
Τι πειράζει που η εμπειρία ολόκληρης της Ευρώπης καταδεικνύει την
συγκρουσιακότητα του πολυπολιτισμού , ή η εμπειρία και αυτών των ΗΠΑ την
καταστροφή του κοινωνικού κεφαλαίου? ( η πολύχρονη έρευνα του αριστερού
καθηγητή του Χάρβαρντ Robert Putnam έδειξε καθίζηση της εμπιστοσύνης και
κοινωνικότητας στα πολυπολυτισμικά περιβάλλοντα). Τι πειράζει τελικά όταν
διαφαίνεται η αδυναμία λειτουργίας της ίδιας της δημοκρατίας όταν άνθρωποι χωρίς
κοινή ιστορική διαδρομή και στόχους για το μέλλον συμβιώνουν τεχνητά στο πάλαι
ποτέ εθνικό έδαφος; (Ηabermas 2001). Το πραγματικό πρόβλημα είναι οι Έλληνες, οι
ιδιοκτήτες του εθνικού χώρου που δεν μπορούν να απαλλαγούν από την έμμονη ιδέα
μιας δήθεν προνομιακής τους σχέσης με τον εθνικό χώρο που θεωρούν πατρίδα. . Γι`
αυτούς θα υπάρξει καταστολή και αλλοδαποί πραιτωριανοί στην αστυνομία και τον
στρατό.
Γιατί να ακολουθήσουμε τους Γάλλους που προβαίνουν σε απελάσεις
λαθρομεταναστών; Εμείς οι Έλληνες είμαστε ανθρωπιστές. Όχι βέβαια για τις
άνεργες Ελληνίδες, αλλά για τις δεσποινίδες χώρις χαρτιά από τη Sierra Leone.
Όχι για τους άνεργους έλληνες συνταξιούχους που φυτοζωούν με συντάξεις
πείνας, αλλά για τους πεινασμένους που οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και οι
δουλέμποροι φέρνουν από την Ασία. Όχι για τον έλληνα αγρότη που τα παιδιά του,
όπως είδε ο Δραγούμης εγκαταλείπουν την ύπαιθρο για να γίνουν χαραμοφάηδες
δήθεν ακαδημαϊκοί, αλλά για τους Αλβανούς εποίκους που θα κληρονομήσουν το
ελληνικό χώμα. Η άφρων, δημαγωγική-ψηφοθηρική παροχή ανωτάτης παιδείας σε
όλους αποστέρησε την ύπαιθρο από κατοίκους και την χώρα από παραγωγικές
δυνάμεις γενικότερα, παρέχοντας έτσι έδαφος στα σχέδια της ελίτ για μετάλλαξη του
έθνους σε πολυεθνοτικό προτεκτοράτο δια του λαθρομεταναστευτικού εποικισμού.
Οι λαθρομετανάστες παρουσιάζονται έτσι ως αναγκαίο συμπλήρωμα της
παραγωγικής τάξης της Ελλάδος που συρρικνώθηκε από την εσωτερική και
εξωτερική μετανάστευση και τις «ανώτερες σπουδές».
Πολύ ορθά παρατήρησε ο Ίων Δραγούμης ότι «οι αρχηγοί του έθνους είναι τις
περισσότερες φορές οι μεγαλύτεροι μισέλληνες και εχθροί του» !! («Όσοι Ζωντανοί»
σελ. 100). Πολύ ορθά είπε ακόμα πως το «Ρωμαϊικό κυλά σ` ένα κατήφορο κατά τον
εκμηδενισμό του» («Όσοι Ζωντανοί» σελ. 102)
«Ένα έθνος για να ζήσει», είπε ο Δραγούμης, «πρέπει να έχει ένα σκοπό και ένα
πρόγραμμα, ηδεμή άλλο έθνος με πρόγραμμα θα βρεθεί να μας σαρώσει όλους».
(«Όσοι ζωντανοί»σελ.69) -
Το τελευταίο αυτό ισχύει ακόμα, ενώ ταυτόχρονα γίνεται ορατός ο κίνδυνος το
έθνος μας να πληγεί και εκ των ένδον: Από την πέμπτη φάλαγγα των γενίτσαρων και
το αμέτρητο πλήθος των νεοεισαχθέντον αλλοδαπών εποίκων. Οι τελευταίοι έχουν
γεννητικότητα πολλαπλάσια των Ελλήνων και δικαίωμα συνένωσης οικογενειων. Σε
ελλάχιστα χρόνια οι Έλληνες θα γίνουν μειονότητα στην πάλαι ποτέ ελληνική
επικράτεια. Οι φιλάνθρωποι και αισιοδόξοι συμπολίτες μας ποθούν ευελπιστούν ότι
τα εκατομμύρια των ξένων θα «εξελληνισθούν» πεπρωταί να απογοητευθούν, για
τρεις λόγους : πρώτον διότι το ποσοστό των ξένων είναι απαγορευτικά υψηλό( πολύ
μεγαλύτερο από τον μέσο όρο στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες). Δεύτερον διότι δεν
υπάρχει πλέον, μετά την Γιαννάκου, Ρεπούση, Λιάκο, κτλπ. Ελληνική παιδεία στα
σχόλεια. Υπάρχει αντ`αυτής «πολυπολυτισμική», συγκαλυμμένα ή απροκάλυπτα
μισελληνική παιδεία. Τρίτον, διότι ο ιδίος «ελληνικός » μεταναστευτικός νόμος του
Σημίτη του 2003 αποκρούει την αφομοίωση των μεταναστών ως συντηρητική
ιδεολογία της Ευρώπης και αντ` αυτής θέτει ως στόχο της μεταναστευτικής πολιτικής
της Ελλάδος την ανοχή και τον σεβασμό της «διαφορετικότητας» των μεταναστών με
όλες τις εθνικές, θρησκευτικές και γλωσσικές τους παραδόσεις – όλα τα στοιχεία
αυτά προφανώς υπηρετούν όχι μια λογική αφομοίωσης, αλλά μια λογική
εγκαθίδρυσης πολυπολυτισμού στην Ελλάδα. Με άλλα λόγια την μετάλλαξη του
εθνικού κράτους σε ουδετεροεθνές κρατικό μόρφωμα στην νοτιοανατολική Ευρώπη
Ποια άμυνα είναι υπό αυτούς τους όρους δυνατή κατά του ολοένα ενισχυόμενου
εθνικισμού και ανθελληνισμού των από βορράν και ανατολήν γειτόνων της Ελλάδος;
Για να εξηγούμεθα, μια τελευταία παρατήρηση: Κατά κανέναν τρόπο ας μην
θεωρηθεί από οποιονδήποτε πως είμαστε εναντίον του μετανάστη γενικώς και
αορίστως. Ποιος Έλληνας είναι άλλωστε;
Αυτό που ζητούμε, είναι μια εθνική μεταναστευτική πολιτική όπως αυτήν κάθε
πολιτισμένου έθνους.
Μια πολιτική που καθορίζει την μεταναστευτική ροή με γνώμονα το εθνικό
συμφέρον και που εγγυάται επισης την υπάρξη προϋποθέσεων και δομών για την
ανθρώπινη, δημοκρατική και ισότιμη μεταχείρηση του Ξένου.
Μια τέτοια ακριβώς υπεύθυνη εθνική μεταναστευτική πολιτική αρνούνται στην
Ελλάδα οι ιθύνοντες. Και γνωρίζουμε γιατί: διότι γι` αυτούς δεν αποτελεί γνώμονα το
εθνικό συμφέρον.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Κων/νος Π. Ρωμανός

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

και γενετικά...

Το εντυπωσιακό συμπέρασμα ότι εδώ και 2.500 χρόνια, κατά προσέγγιση,
η γενετική ταυτότητα των Ελλήνων έχει παραμείνει αναλλοίωτη σε ποσοστό 99,5%,
χωρίς επιμειξίες από άλλους πληθυσμούς, προκύπτει από μελέτη διεθνούς ερευνητικής ομάδας, που δημοσιεύτηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό του είδους.

Στην ομάδα, στην οποία μετείχαν κορυφαίοι επιστήμονες από ολόκληρο τον κόσμο – ανάμεσά τους και ο καθηγητής Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης – ερευνητές από οκτώ ομάδες, χρησιμοποιώντας δείγματα 2.400 ανδρών από 29 διαφορετικούς πληθυσμούς – ανάμεσά τους 143 Έλληνες – μπόρεσαν να δουν κυριολεκτικά την ιστορία μέσα από το χρωμόσωμα Υ και τις απλοομάδες του.
Η σημασία των πορισμάτων της έρευνας για τη γενετική ταυτότητα των Ελλήνων είναι καθοριστική, όπως σημείωσε στη “Νέα Κρήτη” ο κ. Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, αν σκεφτεί κανείς ότι το εν λόγω χρωμόσωμα και κυρίως η απλοομάδα του, γνωστή ως JM, κληρονομείται αναλλοίωτη από τον πατέρα στα αγόρια του, χωρίς να χάνει τα χαρακτηριστικά της στο διάβα των αιώνων. Έτσι, μπόρεσε να αναγνωριστεί από τα δείγματα των 143 Ελλήνων, και να πληροφορήσει τους επιστήμονες όχι μόνο για το γεγονός ότι οι Έλληνες ανήκουν αμιγώς σε συντριπτικό ποσοστό στην Καυκάσια, λευκή φυλή – με τις όποιες προσμίξεις να καταγράφονται μονάχα στο απειροελάχιστο ποσοστό του 0.5% – αλλά και για το ότι οι Έλληνες μετέφεραν το DNA τους και τη λάμψη του ελληνικού πολιτισμού σε ένα μεγάλο τμήμα της δυτικής Ευρώπης, σε κύματα εποικισμού.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό να γυρίζει κανείς στο χρόνο και να βλέπει, με τις σύγχρονες ερευνητικές μεθόδους, ότι εδώ και δυόμισι χιλιετίες, όπως αποκαλύπτει η μελέτη του γενετικού υλικού, το χρωμόσωμα Υ, το οποίο απαντάται στους άντρες, διατηρεί αναλλοίωτο το “γενετικό αποτύπωμά” του! Πρόκειται για γεγονός που επιβεβαιώνει ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες, αποκαλύπτοντας πολλές αλήθειες για τους Έλληνες, και “κλείνει στόματα” που γέννησαν θεωρίες όπως αυτή της λεγόμενης “Μαύρης Αθηνάς”.

Δημοσιευμένη σε ένα από τα πιο σημαντικά έγκυρα επιστημονικά περιοδικά του κόσμου, το “American Human Genetics”, η μελέτη από οκτώ ερευνητικές ομάδες, με συντονιστή το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ, με τη συμμετοχή του φημισμένου ιταλικού Πανεπιστήμιου της Παβίας και πέντε εργαστηρίων – ανάμεσά τους αυτό της Μόσχας και της Βαγδάτης – χαρτογράφησε ουσιαστικά την πορεία των λαών στη Μεσόγειο. Τη σημασία της έρευνας με θέμα “Προέλευση, διασπορά και διαφοροποίηση των απλοομάδων Ε και J του χρωμοσώματος Υ: συμπεράσματα για τη νεολιθική αποίκηση της Ευρώπης και τα μετέπειτα μεταναστευτικά γεγονότα στην περιοχή της Μεσογείου” επιτείνει τόσο ο μεγάλος αριθμός των δειγμάτων, ο οποίος θεωρείται κάτι παραπάνω από αντιπροσωπευτικός, και το γεωγραφικό εύρος της έρευνας – από την Ευρώπη, με έμφαση στη Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία και την Αφρική – όσο και η συμμετοχή κορυφαίων ονομάτων στο χώρο της επιστήμης. Ανάμεσά τους είναι και ο πατέρας της σύγχρονης Γενετικής του ανθρώπου ο κ. Λουκά Καβάλι Σφόρτζα, ο οποίος, όπως μας ανέφερε ο κ. Τριανταφυλλίδης, αν και βρίσκεται σε ηλικία 92 ετών, συνεχίζει να παραμένει δραστήριος και παραγωγικός, έχοντας συνδέσει το όνομά του με κορυφαίες ανακαλύψεις.

Σύμφωνα με μια έρευνα, που έγινε από το πανεπιστήμιο Κύριλος και Μεθόδιος των Σκοπίων το 2004,  επίσης λέει ότι οι Έλληνες είναι με τους Ευρωπαίους και δεν έχουν καμία σχέση με τους Αφρικανούς. Πριν από την έρευνα του 2004 είχε γίνει μια άλλη έρευνα στην Ισπανία (Arnaiz-Villena) που συνέδεε τους Έλληνες με την Αφρική και επίσης έλεγε ότι οι Παλεστίνιοι δεν έχουν σχέση με άλλους Μεσογειακούς λαούς, αλλά η έρευνα αυτή αποσύρθηκε.